அப்போஸ்தலனாகிய மத்தேயு: ஆயக்காரன் முதல் ராஜாவின் சுவிசேஷகன் வரை

முதலாம் நூற்றாண்டின் உரோம அடிமைத்தனத்தில் வாழ்ந்த யூத சமுதாயத்திலே, ஆயக்காரர்களைப் போல கொடூரமான வெறுப்போடு பார்க்கப்பட்ட மனிதர்கள் எவருமில்லை. புறஜாதி உரோம அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவாகத் தங்கள் சொந்த இனத்தவரிடம் அநியாயமாக வரி வசூலித்து, எளிய மக்களை வாட்டி வதைத்துத் தங்கள் கஜானாக்களை நிரப்பிய தேசத்துரோகிகளாக அவர்கள் கருதப்பட்டார்கள். ஜெப ஆலயங்களுக்குள் நுழையத் தடைசெய்யப்பட்ட தீட்டுப்பட்ட மனிதர்களாக அவர்கள் வாழ்ந்தார்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு நாளில், கப்பர்நகூமின் பரபரப்பான சுங்கச்சாவடியின் முன்பாக நசரேயனாகிய இயேசு வந்து நின்றார். அங்கே பணப் பெட்டிகளுக்கு நடுவே அமர்ந்திருந்த அல்பேயுவின் மகனாகிய லேவி என்ற ஆயக்காரனைப் பார்த்து: "என் பின்னே வா" என்ற இரண்டு வார்த்தைகளைக் கூறினார். அந்த ஆயக்காரன் எழுந்தான்; தன் பொற்காசுகளை அங்கேயே விட்டுவிட்டு, பேனாவை எடுத்து இயேசுவின் அரச சுவிசேஷத்தை உலகிற்கு அருளிய அப்போஸ்தலனாகிய மத்தேயுவாக உருமாறினான்!

1. கப்பர்நகூம் சுங்கச்சாவடியில் விழுந்த பரலோக அழைப்பு (மத்தேயு 9:9; லூக்கா 5:27–28)

கப்பர்நகூம் நகரம் உரோம சாம்ராஜ்யத்தின் முக்கிய சர்வதேச எல்லையில் அமைந்திருந்தது. தமஸ்குவிலிருந்து எகிப்து வரை சென்ற சகல வணிகர்களும் கடந்து சென்ற வியா மாரிஸ் நெடுஞ்சாலையில் ஏரோது அந்திபாசின் சுங்கச்சாவடி இயங்கியது. அங்கே கல் மேடையில் அமர்ந்து, வெண்கலத் தராசுகளோடும், இரும்புப் பெட்டிகளோடும், கிரேக்க-அரமேய கணக்கு ஏடுகளோடும் லேவி தன் கொடூரமான தொழிலைச் செய்து வந்தார்.

பக்தியுள்ள பரிசேயர்கள் அவன் வழியே செல்லும்போது தங்கள் ஆடைகள் அவன்மேல் பட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக ஒதுங்கிச் செல்வார்கள். லேவிக்கு அளவில்லாத பணம் இருந்தது, ஆனால் சமுதாயத்தில் துளியும் மரியாதையோ சமாதானமோ இல்லை.

அப்போதுதான் அந்த தெய்வீக அற்புதம் நிகழ்ந்தது:

"இயேசு அவ்விடம் விட்டுப் புறப்பட்டுப் போகையில், ஆயத்துறையில் உட்கார்ந்திருந்த மத்தேயு என்னும் ஒரு மனுஷனைக் கண்டு: எனக்குப் பின்சென்று வா என்றார்; அவன் எழுந்து, அவருக்குப் பின்சென்றான்." (மத்தேயு 9:9)

லூக்கா சுவிசேஷகன் இதற்கு ஒரு முக்கியமான விளக்கத்தைச் சேர்க்கிறார்: "அவன் எல்லாவற்றையும் விட்டு, எழுந்து, அவருக்குப் பின்சென்றான்" (லூக்கா 5:28). பேதுருவும் யோவானும் தங்கள் படகுகளை விட்டு வந்தபோது, ஒருவேளை ஊழியம் தோல்வியடைந்தால் மீண்டும் கடலுக்குத் திரும்ப வாய்ப்பிருந்தது. ஆனால் உரோம அரசாங்கத்தின் சுங்கச்சாவடியை விட்டு வெளியேறிய ஒருவனுக்கு மீண்டும் அந்த வேலை கிடைக்காது; அவன் தன் உலகப் பாதுகாப்பை முழுவதுமாக எரிக்க வேண்டியிருந்தது. மத்தேயு தன் சகல பொக்கிஷங்களையும் ஒரே விநாடியில் உதறிவிட்டு இயேசுவைப் பற்றிக்கொண்டார்!

ஆயத்துறையில் அமர்ந்திருந்த லேவியின் மனம் பல நாட்களாகப் பாரத்தால் நிறைந்திருந்தது. தான் ஈட்டிய பொன்னும் பொருளும் தன் ஆத்துமாவின் வெறுமையை மாற்ற முடியவில்லை என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார். இயேசுவின் மலைப்பிரசங்கத்தையும், அவர் கப்பர்நகூமில் முடவனை நடக்கப்பண்ணிய அற்புதத்தையும் லேவி கேள்விப்பட்டிருந்தார். 'இந்த உன்னத போதகர் என்னைப்போன்ற ஒரு பாவியைப் பார்ப்பாரா?' என்ற ஏக்கம் அவர் இதயத்தில் கனன்று கொண்டிருந்தது. அந்த ஆழ்ந்த தாகத்தை இயேசு கண்டுகொண்டார்; மனிதர்கள் எறியும் தீட்டுப்பட்ட காசுகளை அல்ல, தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்குரிய அழியாத பொக்கிஷத்தைச் சுதந்தரிக்கும்படி அவரைத் தம்முடைய சீடராக அழைத்தார்.

2. மாபெரும் பிரியாவிடை விருந்து: பாவிகளுக்கான சுவிசேஷ மேஜை (லூக்கா 5:29–32)

இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்ட மத்தேயு பயந்துபோய் இருளில் ஒளிந்துகொள்ளவில்லை. பாவ உணர்விலிருந்து தமக்குக் கிடைத்த விடுதலையையும் பரலோக மகிழ்ச்சியையும் கொண்டாடும்படி, கப்பர்நகூமில் இருந்த தன் பெரிய மாளிகையில் ஒரு பிரம்மாண்டமான விருந்து ஏற்பாடு செய்தார்:

"லேவி தன் வீட்டிலே அவருக்குப் பெரிய விருந்துபண்ணினான். அநேக ஆயக்காரரும் மற்றவர்களும் அவர்களோடேகூடப் பந்தியிருந்தார்கள்." (லூக்கா 5:29)

மத்தேயு தன் செல்வத்தையும் செல்வாக்கையும் எதற்காகப் பயன்படுத்தினார்? தன்னைப் போன்ற பாவிகளும், சமுதாயத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட சக ஆயக்காரர்களும் இயேசுவின் அன்பை ருசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே அந்த விருந்தை நடத்தினார்!

பரிசுத்த போதகரான இயேசு ஆயக்காரரோடும் பாவிகளோடும் அமர்ந்து சாப்பிடுவதைக் கண்ட பரிசேயர்கள் கொதிப்படைந்து சீடர்களிடம் முறுமுறுத்தார்கள்: "நீங்கள் ஆயக்காரரோடும் பாவிகளோடும் போஜனபானம்பண்ணுகிறதென்ன?" இயேசு அதைக்கேட்டு நற்செய்தியின் இதயத் துடிப்பை வெளிப்படுத்தினார்:

"பிணியாளிகளுக்கு வைத்தியன் வேண்டியதேயல்லாமல் சுகமுள்ளவர்களுக்கு வேண்டியதில்லை. நீதிமான்களையல்ல, பாவிகளையே மனந்திரும்புகிறதற்கு அழைக்கவந்தேன் என்றார்." (லூக்கா 5:31–32)

மத்தேயுவின் வீட்டில் விருந்து பந்தி இரட்சிப்பின் பலிபீடமாக மாறியது!

பரிசேயர்களின் கண்கள் பாவிகளை மட்டுமே கண்டன; ஆனால் இயேசுவோ மீட்கப்பட வேண்டிய ஆத்துமாக்களைக் கண்டார். லேவியின் இந்த மாபெரும் விருந்து, பரலோகத்தில் பாவிகள் மனந்திரும்பும்போது உண்டாகும் உன்னத மகிழ்ச்சியின் பூலோகப் பிரதிபலிப்பாக விளங்கியது. பழைய உலகத்தில் பணத்திற்காக சக மனிதர்களை ஏமாற்றிய அந்த மனிதன், இப்போது தன் சகல ஐசுவரியங்களையும் இயேசுவின் சுவிசேஷத்திற்காக மகிழ்ச்சியோடு செலவிடத் தொடங்கினார். கிறிஸ்துவோடு ஏற்பட்ட இந்த விருந்து ஐக்கியம், லேவியின் கடந்த காலக் கறைகள் அனைத்தையும் துடைத்து, அவரை ஒரு புதிய சிருஷ்டியாக மாற்றியது.

ராஜாவின் சுவிசேஷகன்: பழைய ஏற்பாட்டு நிழல்கள் அனைத்தும் இயேசு கிறிஸ்துவில் எவ்வாறு நிறைவேறின என்பதை விவரிக்கும் அரச சுவிசேஷத்தை அகல்விளக்கு வெளிச்சத்தில் எழுதும் அப்போஸ்தலனாகிய மத்தேயு.

3. தீவிரவாதியும் ஆயக்காரனும் ஒரே பந்தியில்: கிறிஸ்துவுக்குள் நிகழ்ந்த ஒற்றுமை அற்புதம்

இயேசு பன்னிரண்டு சீடர்களைத் தெரிந்துகொண்டபோது, உலக சரித்திரம் இதுவரை கண்டிராத ஒரு மாபெரும் அரசியல் மற்றும் சமுதாய அற்புதத்தை நிகழ்த்தினார். அந்தப் பன்னிருவரில் உரோம ஆயக்காரனாகிய மத்தேயுவையும், தீவிர தேசியவாதியாகிய கானானிய சீமோனையும் அருகருகே அமர வைத்தார்!

'செலோத்தேக்கள்' (Zealots) எனப்படும் தீவிரவாத யூதர்கள், உரோம ஆதிக்கத்தை எதிர்த்துக் கொரில்லாப் போர் நடத்தியவர்கள்; உரோமருக்கு வரி வசூலித்துக் கொடுத்த மத்தேயு போன்ற ஆயக்காரர்களை நள்ளிரவில் கத்தியால் குத்திக் கொல்வதைத் தங்கள் புனிதக் கடமையாகக் கருதினார்கள். சாதாரண உலகத்தில் சீமோன் மத்தேயுவைக் கண்டால் கழுத்தறுத்துக் கொன்றிருப்பான்!

ஆனால், கிறிஸ்துவின் சிலுவை அன்பின் முன்னிலையில் இந்த இருவருடைய மாம்ச பகையும் சுக்குநூறாக உடைந்தது. ஆயக்காரனும் தீவிரவாதியும் ஒரே மேஜையில் அமர்ந்து, ஒரே அப்பத்தைப் பிட்டு, ஒருவரையொருவர் ஆருயிர் சகோதரனாக நேசித்தார்கள்! இதுவே கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷம் தரும் மெய்யான சமாதானம்.

இன்றைய உலகத்தில் நிலவும் அரசியல் பிரிவினைகளையும் வர்க்கப் போராட்டங்களையும் தீர்க்க மனித தத்துவங்களால் முடியாது; ஆனால் இயேசு கிறிஸ்துவின் கல்வாரி அன்பினால் மட்டுமே பரம எதிரிகளையும் ஆருயிர் சகோதரர்களாக மாற்ற முடியும் என்பதற்கு மத்தேயுவும் சீமோனும் அழியாத வரலாற்றுச் சான்றுகளாகத் திகழ்கிறார்கள். தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பழைய அடையாளங்கள் அனைத்தும் கரைந்துபோய், கிறிஸ்துவே எல்லாரிலும் எல்லாமாய் மாறுகிறார்.

4. முதல் சுவிசேஷம்: மேசியாவின் ராஜரீக ஆவணம்

மத்தேயுவின் பழைய அரசுப் பணிக்காகக் கற்றுக்கொண்ட எழுத்துத் திறமைகளையும் ஆவணப்படுத்தும் நுணுக்கங்களையும் பரிசுத்த ஆவியானவர் தேவ ராஜ்யத்திற்காகப் பயன்படுத்தினார். மத்தேயு எபிரேய மற்றும் கிரேக்க மொழிகளில் தேர்ந்தவராக இருந்ததோடு, துல்லியமான குறிப்புகளை எடுக்கும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தார்.

முக்கியமாக யூத விசுவாசிகளுக்காக எழுதப்பட்ட மத்தேயு சுவிசேஷம் ஒப்பற்ற இறையியல் ஒழுங்கமைப்பைக் கொண்டுள்ளது:

• ராஜரீக வம்சாவளி: ஆபிரகாம் மற்றும் தாவீது ராஜா முதல் இயேசு கிறிஸ்து வரையிலான அரச வம்சாவளியை முதல் அதிகாரத்திலேயே நிரூபிக்கிறார்.
• ஐந்து முக்கிய போதனைகள்: மோசேயின் ஐந்து ஆகமங்களைப்போல, இயேசுவின் உபதேசங்களை ஐந்து பெரிய தொகுப்புகளாக (மலைப்பிரசங்கம், சீஷத்துவப் பணி, பரலோக உவமைகள், திருச்சபை ஒழுங்கு, ஒலிவமலை தீர்க்கதரிசனம்) அமைக்கிறார்.
• நிறைவேறிய தீர்க்கதரிசனங்கள்: "தீர்க்கதரிசியினால் உரைக்கப்பட்டது நிறைவேறும்படி இதெல்லாம் நடந்தது" என்று அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட பழைய ஏற்பாட்டுத் தீர்க்கதரிசனங்களை துல்லியமாக மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

மீன்களுக்கு வரி போட்ட மனிதன், இப்போது பரலோக ராஜ்யத்தின் எல்லையற்ற ஐசுவரியங்களை உலகிற்குப் பட்டியலிட்டார்!

மத்தேயு எழுதிய சுவிசேஷம், பழைய ஏற்பாட்டிற்கும் புதிய ஏற்பாட்டிற்கும் இடையே ஒரு பாலமாக விளங்குகிறது. மோசேயின் சட்டத்தில் மறைந்திருந்த ஆவிக்குரிய நீதியை இயேசு மலைப்பிரசங்கத்தில் வெளிப்படுத்தியதை மத்தேயு நுணுக்கமாகப் பதிவு செய்தார். 'பரலோக ராஜ்யம்' என்ற பதத்தை முப்பத்திரண்டு முறை பயன்படுத்தி, கிறிஸ்து உலகளாவிய ஆவிக்குரிய பேரரசர் என்பதை நிரூபித்தார். துல்லியமான கணக்குகளை வைத்து வாடிக்கையாளர்களை ஏமாற்றிய அந்த பழைய ஆயக்காரன், இப்போது பரலோகத்தின் கிருபைக் கணக்குகளை எந்தக் கலப்படமும் இன்றி தேவ ஜனத்திற்குப் பகிர்ந்தளிக்கும் உன்னத சுவிசேஷகனாக மாறினார்.

மத்தேயு தன் சுவிசேஷத்தில் தேவனுடைய வார்த்தையின் அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்தினார். உலகத்தின் ஏகாதிபத்தியங்களை விட தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் என்றென்றைக்கும் மாறாதவை என்பதை நிரூபிக்கும் வகையில், கிறிஸ்துவின் பிறப்பு, ஊழியம், பாடுகள் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் ஒவ்வொன்றையும் தீர்க்கதரிசனங்களின் வெளிச்சத்தில் வரிசைப்படுத்தினார்.

5. அப்போஸ்தல ஊழியமும் எத்தியோப்பியாவில் இரத்தசாட்சி மரணமும்

பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு, மத்தேயு சுமார் பதினைந்து ஆண்டுகள் யூதேயா தேசத்தில் தங்கி எருசலேம் சபையில் வல்லமையாக ஊழியம் செய்தார். பின்னர் ஆதி வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, அவர் பெர்சியா, பார்த்தியா மற்றும் மீதியா தேசங்களுக்குச் சென்று, இறுதியாக எத்தியோப்பியா நாட்டிற்கு சுவிசேஷப் பிரயாணம் மேற்கொண்டார்.

எத்தியோப்பியாவின் நத்தாபர் நகரில் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களை கிறிஸ்துவுக்குள் வழிநடத்தி, விக்கிரக வழிபாட்டைத் தகர்த்தார். அந்நாட்டு மன்னனான ஹிர்தாகஸ் என்பவன், கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்ட இபிகேனியா என்ற இளவரசியைக் கட்டாயத் திருமணம் செய்ய முயன்றபோது, மத்தேயு அதைத் தடுத்து அவளது கற்பையும் விசுவாசத்தையும் பாதுகாத்தார்.

இதனால் ஆத்திரமடைந்த மன்னன், மத்தேயு பலிபீடத்தின் அருகே ஆராதனை நடத்திக்கொண்டிருந்த வேளையில், தன் படைவீரனை அனுப்பிப் பின்னாலிருந்து ஈட்டியால் குத்திக் கொல்ல உத்தரவிட்டான். பலிபீடத்தின் முன் மண்டியிட்டு, தன் கரங்களைப் பரலோகத்திற்கு நேராக உயர்த்தி ஜெபித்துக்கொண்டிருந்த வேளையிலேயே, அப்போஸ்தலனாகிய மத்தேயுவின் உடலை ஈட்டி ஊடுருவியது. கி.பி 60-ல் இரத்தசாட்சியாக மரித்து, சுங்கச்சாவடியைத் துறந்த லேவி, தன் ராஜாவாகிய இயேசுவின் கரத்திலிருந்து நித்திய ஜீவகிரீடத்தைப் பெற்றுக்கொண்டார்!

மத்தேயுவின் வாழ்க்கை மனிதகுலத்திற்கு விடுக்கும் உன்னத செய்தி இதுவே: உங்கள் கடந்த காலம் எவ்வளவு இருண்டதாக இருந்தாலும், சமுதாயம் உங்களை எவ்வளவு இழிவாகப் பார்த்தாலும், இயேசுவின் ஒரு வார்த்தை உங்கள் வாழ்க்கையையே அடியோடு மாற்ற வல்லது. பணப்பெட்டிகளை எண்ணிய மத்தேயுவின் கரங்களில் பரிசுத்த ஆவியானவர் சுவிசேஷப் பேனாவைக் கொடுத்தார்; அதே ஆண்டவர் உங்களையும் தம்முடைய உன்னத ஊழியத்திற்காக உயர்த்த வல்லவராயிருக்கிறார்! பூலோகத்தின் மாயையான செல்வங்களை விட்டுவிட்டு, பரலோகத்தின் அழியாத பொக்கிஷமாகிய கிறிஸ்துவைப் பற்றிக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் மத்தேயுவின் விசுவாசம் ஓர் உன்னதமான வழிகாட்டியாகும்! கர்த்தரின் கிருபை நம்மையும் உன்னத பாத்திரங்களாக மாற்றும் என்பதில் துளியும் ஐயமில்லை; நம்மை அழைத்தவர் உண்மையுள்ளவர், அல்லேலூயா, ஆமென்.