சபையின் அதிவேக வளர்ச்சியும் ஏழு உதவிக்காரர்களின் தெரிவும்
பெந்தேகொஸ்தே நாளின் மாபெரும் எழுப்புதலுக்குப் பிறகு, எருசலேம் திருச்சபை அசைக்க முடியாத வல்லமையோடு வளர்ந்து பெருகிக்கொண்டிருந்தது. ஆயிரக்கணக்கான யூதர்கள் தங்கள் பாரம்பரியங்களை விட்டுவிட்டு, அப்போஸ்தல உபதேசத்திலும், ஐக்கியத்திலும், அப்பம் பிட்குதலிலும் தங்களை அர்ப்பணித்தனர். ஆனால் திருச்சபையின் அதிவேக வளர்ச்சி தவிர்க்க முடியாத நிர்வாகச் சவால்களையும் கொண்டுவந்தது. அக்கால எருசலேமில் இரண்டு கலாச்சாரப் பிரிவினர் வாழ்ந்தனர்: எபிரேய மொழி பேசிய உள்ளூர் யூதர்கள் ஒருபுறம்; அலெக்சாந்திரியா, அந்தியோகியா, ரோம் ஆகிய இடங்களிலிருந்து திரும்பிவந்த கிரேக்க மொழி பேசிய 'ஹெலனிய' யூதர்கள் மறுபுறம்.
தினசரி உணவுப் பங்கீட்டில் (diakonia) கிரேக்க மொழி பேசும் கைம்பெண்கள் புறக்கணிக்கப்படுவதாக ஒரு முறுமுறுப்பு எழுந்தது. கலாச்சாரப் பிரிவினைகள் கிறிஸ்துவின் சரீரத்தைப் பிளவுபடுத்திவிடக்கூடாது என்பதில் அப்போஸ்தலர்கள் மிகுந்த விழிப்புடன் இருந்தனர். பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களும் விசுவாசிகளை ஒன்று கூட்டி ஒரு உன்னதமான தீர்மானத்தை அறிவித்தனர்: 'நாங்கள் தேவவசனத்தைப் போதியாமல், பந்திவிசாரணை செய்வது தகுதியல்ல. ஆதலால் சகோதரரே, பரிசுத்த ஆவியும் ஞானமும் நிறைந்து, நற்சாட்சிபெற்றிருக்கிற ஏழு மனுஷரை உங்களில் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்; அவர்களை இந்த வேலைக்காக ஏற்படுத்துவோம். நாங்களோ ஜெபத்திலும் வசன ஊழியத்திலும் இடைவிடாமல் தரித்திருப்போம்' (அப்போஸ்தலர் 6:2–4).
சபை முழுவதும் இந்த யோசனையை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொண்டது. புறக்கணிக்கப்பட்ட கிரேக்க மொழி மக்களின் முழு நம்பிக்கையைப் பெறும் வண்ணம், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஏழு உதவிக்காரர்களுமே கிரேக்கப் பெயர்களைக் கொண்டவர்களாக இருந்தனர். அவர்களிலே தலையாயவர் ஸ்தேவான் ஆவார்! வேதம் அவரை 'விசுவாசமும் பரிசுத்த ஆவியும் நிறைந்த மனுஷன்' என்றும், 'கிருபையும் வல்லமையும் நிறைந்தவர்' என்றும் வர்ணிக்கிறது (அப்போஸ்தலர் 6:5, 8). வெறும் உணவுப் பங்கீட்டை மேற்பார்வையிட நியமிக்கப்பட்ட ஸ்தேவானின் உள்ளத்தில் பற்றியெரிந்த ஆவியின் அக்கினியை ஒரு சமையலறைக்குள் அடைத்து வைக்க யாராலும் முடியவில்லை!
அப்போஸ்தலர் 6:8–10: 'ஸ்தேவான் விசுவாசத்தினாலும் வல்லமையினாலும் நிறைந்தவனாய், ஜனங்களுக்குள்ளே பெரிய அற்புதங்களையும் அடையாளங்களையும் செய்தான். அப்பொழுது லிபர்த்தீனர் என்னப்பட்டவர்களின் ஜெபஆலயத்தாரிலும், சிரேனேகாரரிலும், அலெக்சாந்திரியாக்காரரிலும், சிலிசியா நாட்டாரிலும், ஆசியா நாட்டாரிலும் சிலர் எழும்பி, ஸ்தேவானோடே தர்க்கம்பண்ணினார்கள். அவன் பேசின ஞானத்தையும் ஆவியையும் எதிர்க்க அவர்களால் கூடாமற்போயிற்று.'
ஜெப ஆலயங்களின் தர்க்கமும் பொய்ச் சாட்சிகளின் சதியும்
ஸ்தேவான் எருசலேமின் வீதிகளிலே இறங்கி, மக்கள் வியக்கும் வண்ணம் மாபெரும் அற்புதங்களையும் அடையாளங்களையும் செய்தார். ரோம அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெற்ற யூதர்களின் 'லிபர்த்தீனர் ஜெப ஆலயம்', மற்றும் சிரேனே, அலெக்சாந்திரியா, சிலிசியா நாட்டு அறிஞர்கள் ஸ்தேவானை எதிர்த்துப் பொதுவெளியிலே தர்க்கம் செய்யத் தொடங்கினர். சிலிசியாவின் தர்சு பட்டணத்தைச் சேர்ந்த தீவிர பரிசேயனான சவுல் இந்த தர்க்கக் குழுவிலே முன்னணியில் நின்றான்.
ஒரு எளிய உணவுப் பங்கீட்டாளனை எளிதில் மடக்கிவிடலாம் என்று அவர்கள் மனப்பால் குடித்தனர். ஆனால் பழைய ஏற்பாட்டு வேத நூல்களைத் துல்லியமாக அறிந்திருந்த ஸ்தேவானின் ஆவிக்குரிய ஞானத்தையும், அவரது நாவிலிருந்து வெளிவந்த பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையையும் அவர்களால் ஒரு துளியும் எதிர்கொள்ள முடியவில்லை! வேதம் தெளிவாகக் கூறுகிறது: 'அவன் பேசின ஞானத்தையும் ஆவியையும் எதிர்க்க அவர்களால் கூடாமற்போயிற்று.'
வாதத்திலே தோற்றுப்போன மதவெறியர்கள், வழக்கமான அசிங்கமான ஆயுதத்தைக் கையில் எடுத்தனர்: பொய்ச் சாட்சிகளை விலைக்கு வாங்கினார்கள்! 'இவன் மோசேக்கும் தேவனுக்கும் விரோதமாகத் தூஷண வார்த்தைகளைப் பேசக் கேட்டோம்' என்று சந்தைகளிலே புரளியைக் கிளப்பினர். பொதுமக்களையும், மூப்பர்களையும், வேதபாரகரையும் தூண்டிவிட்டு, ஸ்தேவானை திடீரெனப் பிடித்து, உன்னத நியாயசங்கத்தின் முன் கொண்டுவந்து நிறுத்தினர்.
நியாயசங்கத்தின் நடுவே தேவதூதனின் முகம்
செதுக்கப்பட்ட கல் மண்டபத்திலே எழுபத்தொரு நியாயசங்கத் தலைவர்களும், பிரதான ஆசாரியர்களும் ஆசனங்களில் அமர்ந்திருந்தனர். பொய்ச் சாட்சிகள் எழுந்து நின்று: 'இந்த மனுஷன் இந்தப் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கும் நியாயப்பிரமாணத்துக்கும் விரோதமாக ஓயாமல் தூஷண வார்த்தைகளைப் பேசுகிறான்; நசரேயனாகிய அந்த இயேசு இந்த ஸ்தலத்தை அழித்து, மோசே நமக்குக் கொடுத்த முறைமைகளை மாற்றுவார் என்று இவன் சொல்லக் கேட்டோம்' என்று கூச்சலிட்டனர்.
நியாயசங்கத்தார் அனைவரும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட ஸ்தேவானை உற்றுப் பார்த்தனர். அங்கே அவர்கள் கண்ட காட்சி அவர்களைப் பேரதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது! ஸ்தேவானின் முகத்தில் மரண பயத்தின் சுவடுகூட இல்லை; அவனது உதடுகள் நடுங்கவில்லை. வேதம் பதிவு செய்கிறது: 'ஆலோசனைக் சங்கத்திலே உட்கார்ந்திருந்த அனைவரும் அவன்மேல் கண்ணோக்கமாயிருந்து, அவன் முகம் தேவதூதனுடைய முகம் போலிருக்கக் கண்டார்கள்' (அப்போஸ்தலர் 6:15).
சீனாய் மலையிலே தேவனுடன் பேசிவிட்டு இறங்கிவந்த மோசேயின் முகம் தேவ மகிமையினால் பிரகாசித்தது போல (யாத்திராகமம் 34:29-30), இங்கே ஸ்தேவானின் முகமும் பரலோக ஒளியினால் தகதகவெனப் பிரகாசித்தது! மோசேக்கு விரோதி என்று குற்றம் சாட்டியவர்களுக்கு முன்பாக, மோசேயின் அதே தேவ மகிமையைத் தனது முகத்திலே தாங்கி, தான் தேவனுடைய மெய்யான ஊழியக்காரன் என்பதை ஸ்தேவான் வார்த்தையின்றி நிரூபித்தான்!
வரலாற்று உரை: கைகளால் செய்யப்பட்ட ஆலயத்தில் தேவன் வாசம் பண்ணுவதில்லை
மவுனத்தை உடைத்து பிரதான ஆசாரியன் காய்பா: 'காரியம் இப்படியா?' என்று கேட்டான்.
ஸ்தேவான் தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளக் கெஞ்சவில்லை. மாறாக, உலக வரலாற்றின் தலைசிறந்த இறையியல் உரையை அங்கே நிகழ்த்தினார்! ஆபிரகாமின் மெசொப்பொத்தாமிய அழைப்பு முதல் சாலொமோனின் தேவாலயம் வரை 2000 ஆண்டுகால இரட்சிப்பின் வரலாற்றை ஒரு மூச்சில் எடுத்துரைத்தார். தேவன் ஒரு குறிப்பிட்ட கல் கட்டிடத்திற்குள்ளோ அல்லது எருசலேம் எல்லைக்குள்ளோ அடைபட்டவர் அல்ல என்பதை அவர் வேதப்பூர்வமாக நிரூபித்தார்:
- ஆபிரகாம் கானானுக்கு வருவதற்கு முன்பே, மெசொப்பொத்தாமியாவில் தேவன் அவனுக்குத் தரிசனமானார் (அப்போஸ்தலர் 7:2).
- யோசேப்பு எகிப்திலே அடிமையாக விற்கப்பட்டபோது, எகிப்து தேசத்திலே தேவன் அவனோடு இருந்தார் (அப்போஸ்தலர் 7:9).
- மோசேயை எருசலேம் தேவாலயத்தில் அல்ல, மீதியான் வனாந்தரத்து முட்செடியிலே தேவன் சந்தித்து அந்த நிலத்தைப் பரிசுத்த பூமியாக்கினார் (அப்போஸ்தலர் 7:30–33).
- சாலொமோன் தேவாலயத்தைக் கட்டுவதற்கு முன்பே, வனாந்தரத்திலே நகரும் சாட்சியின் கூடாரத்திலே தேவன் மகிமையாய் உலா வந்தார் (அப்போஸ்தலர் 7:44–47).
தொடர்ந்து ஸ்தேவான் அந்த மதத் தலைவர்களின் போலியான பெருமையை உடைக்கும் இறுதித் தீர்ப்பை முழங்கினார்: 'உன்னதமானவர் கைகளால் செய்யப்பட்ட ஆலயங்களில் வாசம்பண்ணுகிறதில்லை; வானம் எனக்குச் சிங்காசனம், பூமி எனக்குப் பாதபடி; எனக்காக நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வீட்டைக் கட்டுவீர்கள், நான் இளைப்பாறத்தக்க ஸ்தலம் எது? இவைகளையெல்லாம் என்னுடைய கரம் உண்டாக்கவில்லையா என்று கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்று தீர்க்கதரிசி சொல்லியிருக்கிறானே!' (அப்போஸ்தலர் 7:48–50; ஏசாயா 66:1–2).
கடின உள்ளமுள்ள தலைவர்கள் மீதான குற்றச்சாட்டு
வரலாற்றை விவரித்த ஸ்தேவான், இஸ்ரவேலின் தலைவர்கள் தேவனால் அனுப்பப்பட்ட இரட்சகர்களை எப்போதுமே நிராகரித்த கசப்பான உண்மையைச் சுட்டிக்காட்டினார்: யோசேப்பை அவனது சகோதரர்கள் விற்றனர்; மோசேயை 'உன்னை எங்களுக்கு அதிகாரியும் நியாயாதிபதியுமாக ஏற்படுத்தினவன் யார்?' என்று சொந்த மக்களே விரட்டினர்! ஆனால் தேவனோ அவர்களையே இரட்சகர்களாக உயர்த்தினார்.
திடீரென ஸ்தேவானின் குரல் தீர்க்கதரிசன இடிமுழக்கமாக மாறியது! பிரதான ஆசாரியர்களையும், நியாயசங்கத் தலைவர்களையும் நேருக்கு நேர் பார்த்து அவர் முழங்கினார்:
'வணங்காக் கழுத்துள்ளவர்களே, இருதயத்திலும் செவிகளிலும் விருத்தசேதனமில்லாதவர்களே, உங்கள் பிதாக்களைப்போல நீங்களும் எப்பொழுதும் பரிசுத்த ஆவிக்கு எதிர்த்துநிற்கிறீர்கள்! தீர்க்கதரிசிகளில் யாரை உங்கள் பிதாக்கள் துன்பப்படுத்தாமலிருந்தார்கள்? நீதிபரருடைய வருகையை முன்னறிவித்தவர்களையும் அவர்கள் கொன்றார்கள்; இப்பொழுது நீங்கள் அவருக்குத் துரோகிகளும் அவரைக் கொலைசெய்தவர்களுமானீர்கள்! தேவதூதரைக்கொண்டு நீங்கள் நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெற்றிருந்தும், அதைக் கைக்கொள்ளாமற்போனீர்கள்!'
பற்கடிப்பும் திறக்கப்பட்ட பரலோக தரிசனமும்
இந்த வார்த்தைகள் நியாயசங்கத்தாரின் இருதயங்களை வாளால் அறுப்பது போலத் தைத்தன! குற்ற உணர்வால் மனம் உடைவதற்குப் பதிலாக, அவர்களது பெருமை மிருகத்தனமான வெறியாக மாறியது. கண்ணியமான பெரிய மனிதர்களும் ஆசாரியர்களும் தங்கள் நிலையை மறந்து, ஆத்திரத்தில் பற்களை நறநறவென்று கடித்தனர்!
ஆனால் ஸ்தேவானோ அவர்களது கோர முகங்களைப் பார்க்கவில்லை; அவர்களது சாப வார்த்தைகளைக் கேட்கவில்லை. பரிசுத்த ஆவியினால் நிறைந்தவராய், அவர் தன் கண்களை வானத்திற்கு நேராக ஏறெடுத்தார்.
அந்தப் பரவச வேளையில், பரலோகம் திறந்தது! தேவனுடைய மாபெரும் மகிமையையும், பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் இயேசு கிறிஸ்து நிற்பதையும் ஸ்தேவான் கண்டார்!
பரவசத்தைத் தாங்க முடியாமல் ஸ்தேவான் உரத்த சத்தமிட்டார்: 'இதோ, வானங்கள் திறந்திருக்கிறதையும், மனுஷகுமாரன் தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் நிற்கிறதையும் காண்கிறேன்!'
அப்போஸ்தலர் 7:55–56: 'அவன் பரிசுத்த ஆவியினாலே நிறைந்தவனாய் வானத்தை அண்ணாந்துபார்த்து, தேவனுடைய மகிமையையும், தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் இயேசு நிற்கிறதையும் கண்டு: இதோ, வானங்கள் திறந்திருக்கிறதையும், மனுஷகுமாரன் தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் நிற்கிறதையும் காண்கிறேன் என்றான்.'
மதில்களுக்கு வெளியே கல்லெறியப்படுதல்
தானியேல் தீர்க்கதரிசி முன்னறிவித்த 'மனுஷகுமாரனாகிய' இயேசு பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் நிற்கிறார் என்று ஸ்தேவான் கூறியதைக் கேட்டவுடன், நியாயசங்கம் வெறிபிடித்தது போலக் கூச்சலிட்டது! தூஷணத்தைக் கேட்க விரும்பாதவர்களைப் போலத் தங்கள் காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டு, ஒரே மனதாய் அவர்மேல் பாய்ந்தனர்.
அவரது ஆடைகளைப் பிடித்து இழுத்து, எருசலேமின் வீதிகள் வழியே ஓடி, நகரத்தின் கிழக்கு வாசலுக்கு வெளியே கீதரோன் பள்ளத்தாக்கின் பாறைகளுக்கு நடுவே அவரைக் கொண்டுசென்றனர். யூத முறைமையின்படி குற்றஞ்சாட்டிய சாட்சிகளே முதல் கல்லை எறிய வேண்டும்.
கற்களைச் சுதந்திரமாக வீசுவதற்காகத் தங்கள் கனத்த மேலங்கிகளைக் கழற்றி, அங்கே நின்ற ஒரு வாலிபனின் பாதத்தருகே வைத்தார்கள்; அந்த வாலிபனின் பெயர் சவுல் என்பதாகும்!
மரணப்படுக்கையில் இரத்தசாட்சியின் தியாக ஜெபம்
கூர்மையான கனத்த சுண்ணாம்புக் பாறாங்கற்கள் ஸ்தேவானின் சரீரத்தின் மீது சரமாரியாக வந்து விழுந்தன! சதை கிழிந்தது; எலும்புகள் உடைந்தன; அவனது தலையிலிருந்து இரத்தம் வழிந்து அந்த மண்ணை நனைத்தது. ஆனால் அவனது நாவிலிருந்து ஒரு சாப வார்த்தைகூட வெளிவரவில்லை!
கற்களின் சத்தத்திற்கு நடுவே ஸ்தேவான் தன் முதல் ஜெபத்தை ஏறெடுத்தார்: 'ஆண்டவராகிய இயேசுவே, என் ஆவியை ஏற்றுக்கொள்ளும்!'
பின்னர் இரத்த வெள்ளத்தில் நனைந்த அந்தப் பூமியிலே முழங்காலிட்டு, கல்வாரியில் தன் ஆண்டவர் செய்த ஜெபத்தை எதிரொலித்து, பெரும் சத்தமிட்டு வேண்டினார்: 'ஆண்டவரே, இந்த பாவத்தை இவர்கள்மேல் சுமத்தாதிரும்!'
இப்படிச் சொல்லி, வேதம் அழகாகக் குறிப்பிடுகிறது: 'அவன் நித்திரையடைந்தான்' (ekoimēthē). அவனது சரீரம் கற்களுக்கு அடியில் அமைதியடைந்தது; ஆனால் அவனது ஆத்துமாவோ சிங்காசனத்திலிருந்து எழுந்து நின்ற ஆண்டவர் இயேசுவின் கரங்களிலே மகிமையாய் இளைப்பாறியது!
இரத்தசாட்சியின் இரத்தமும் திருச்சபையின் விதையும்
பக்தியுள்ள மனிதர்கள் ஸ்தேவானை அடக்கம் பண்ணி, அவனுக்காக மிகவும் துக்கங்கொண்டாடினர். அன்றைய தினமே எருசலேம் திருச்சபைக்கு விரோதமாகக் கடுமையான துன்புறுத்தல் வெடித்தது. சவுல் வீடுகள் தோறும் நுழைந்து ஆண்களையும் பெண்களையும் இழுத்துக்கொண்டு போய் சிறையிலடைத்தான்.
ஆனால் சாத்தானின் திட்டம் சுக்குநூறாக உடைந்தது! சிதறிப்போன விசுவாசிகள் பயந்து ஓடி ஒளியவில்லை; அவர்கள் யூதேயா, சமாரியா, அந்தியோகியா என எங்கு சென்றாலும் இயேசுவின் ஜீவனுள்ள சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்தனர்! எருசலேமுக்குள் முடங்கிக்கிடந்த சுவிசேஷம் உலகம் முழுவதும் காட்டுத்தீயாகப் பரவியது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஸ்தேவானின் தேவதூதன் போன்ற முகமும், மன்னித்த அவனது கடைசி ஜெபமும் சவுலின் மனசாட்சியை ஓயாமல் குத்திக்கொண்டே இருந்தது; பின்னர் தமஸ்கு பாதையில் அவன் பவுலாக மாறுவதற்கு அந்த இரத்தமே ஆழமான விதையாக அமைந்தது! திருச்சபை பிதா டெர்ட்டுல்லியன் கூறியது போல: 'இரத்தசாட்சிகளின் இரத்தமே திருச்சபையின் வித்தாகும்!'
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
எருசலேமில் ஆதி திருச்சபை அதிவேகமாக வளர்ந்தபோது, எபிரேய மொழி பேசிய உள்ளூர் யூதர்களுக்கும், கிரேக்க மொழி பேசிய வெளிநாட்டு யூதர்களுக்கும் இடையே மொழி ரீதியான முரண்பாடுகள் எழுந்தன. கிரேக்க மொழி விதவைகள் தினசரி உணவுப் பங்கீட்டில் புறக்கணிக்கப்பட்டனர் (அப்போஸ்தலர் 6:1). அப்போஸ்தலர்கள் ஜெபத்தையும் வார்த்தையின் ஊழியத்தையும் விட்டுவிட்டு பந்தி விசாரிக்க நேரமில்லாததால், பரிசுத்த ஆவியும் ஞானமும் நிறைந்த ஏழு உதவிக்காரர்களை சபை தேர்ந்தெடுத்தது; அவர்களில் முதன்மையானவர் ஸ்தேவான் ஆவார். அக்கால எருசலேமில் பல்வேறு தேசங்களிலிருந்து வந்த யூதர்களுக்காக 400-க்கும் மேற்பட்ட ஜெப ஆலயங்கள் இயங்கின. கி.மு. 63-ல் ரோம தளபதி பாம்பி என்பவனால் அடிமைகளாகக் கொண்டுசெல்லப்பட்டு, பின்னர் விடுதலை பெற்ற ரோம குடியுரிமை கொண்ட யூதர்களின் ஜெப ஆலயமே 'லிபர்த்தீனர் ஜெப ஆலயம்' எனப்பட்டது. இந்த ஜெப ஆலயத்து அறிஞர்களோடு ஸ்தேவான் தர்க்கம் செய்தபோது, பரிசுத்த ஆவியின் ஞானத்தோடு அவர் பேசியதை அவர்களால் எதிர்கொள்ள முடியவில்லை; இதனால் பொய்ச் சாட்சிகளை ஏவிவிட்டு அவர்கள் கொலைவெறித் தாக்குதலை நடத்தினர்.
ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
- தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் ஒரு மனிதனின் மகத்துவம் அவன் பூமியில் எத்தனை ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான் என்பதில் இல்லை, அவன் கிறிஸ்துவுக்குள் எத்தகைய அர்ப்பணிப்போடு வாழ்ந்தான் என்பதிலேயே இருக்கிறது என்பதை ஸ்தேவானின் வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்துகிறது. அவன் பந்தி விசாரிக்கவும் ரொட்டித் துண்டுகளைப் பரிமாறவும் உதவிக்காரனாக நியமிக்கப்பட்டான்; ஆனால் அவனது உள்ளத்தில் பற்றியெரிந்த தேவ ஆவியின் வல்லமை அவனது முகத்தை ஒரு தேவதூதனின் முகம்போலப் பிரகாசிக்க வைத்தது! கற்கள் பறந்துவந்து அவனது சதையைக் கிழித்தபோதும், அவன் தன்னை அடித்த மனிதர்களையோ அல்லது கற்களையோ பார்க்கவில்லை; வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து மகிமையின் கர்த்தரைக் கண்டான்! கிறிஸ்துவின் மகிமையைக் காணும் ஒரு உள்ளத்தில் கசப்பிற்கு இடமில்லை. மனிதர்களால் அவமானப்படுத்தப்படும்போதும், சத்தியத்திற்காகத் துன்புறுத்தப்படும்போதும் நாம் ஸ்தேவானைப் போல மன்னிக்கிற உள்ளத்தோடு ஆண்டவரின் பாதத்தில் சரணடைய வேண்டும்; நமக்காக எழுந்து நிற்கும் இயேசு நம்மை நித்திய மகிமையில் சேர்த்துக்கொள்வார்.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- தேவதூதனின் முகம்: அப்போஸ்தலர் 6:15-ல் நியாயசங்கத்தில் அமர்ந்திருந்த அனைவரும் ஸ்தேவானின் முகத்தை 'ஒரு தேவதூதனின் முகம் போல' கண்டதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; இது சீனாய் மலையிலிருந்து இறங்கிவந்த மோசேயின் முகம் பிரகாசித்ததை நினைவூட்டும் தெய்வீக அடையாளமாகும்; மோசேயை ஸ்தேவான் தூஷிக்கவில்லை என்பதை தேவனே நிருபித்தார்
- எழுந்து நிற்கும் இயேசு கிறிஸ்து: வேதாகமம் எப்போதுமே இயேசு கிறிஸ்து தம்முடைய மீட்பின் வேலையை முடித்துவிட்டு பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் 'வீற்றிருக்கிறார்' என்றே விவரிக்கிறது (சங்கீதம் 110:1; எபிரெயர் 1:3); ஆனால் ஸ்தேவான் மரணமடையும் வேளையில் மட்டுமே இயேசு 'எழுந்து நிற்கிறவராய்' (hestōta, அப்போஸ்தலர் 7:55-56) தரிசனமாகிறார்; தன் முதல் இரத்தசாட்சியை பரலோகத்தில் வரவேற்கவும் பரிந்துபேசவும் ஆண்டவர் எழுந்து நின்றார்
- லிபர்த்தீனரின் ஜெப ஆலயம்: அப்போஸ்தலர் 6:9-ல் ஸ்தேவானோடு தர்க்கம் செய்தவர்கள் ரோம அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெற்ற யூதர்களும், சிலிசியா தேசத்து யூதர்களுமாவர்; சிலிசியாவின் தர்சு பட்டணத்தைச் சேர்ந்த கூர்மையான இளம் அறிஞனான சவுல் இந்த தர்க்கக் குழுவில் முன்னணி வகித்தான்
- கல்வாரிச் சிலுவையின் நிழல்: ஸ்தேவான் மரணமடையும்போது செய்த இரண்டு ஜெபங்கள்—'ஆண்டவராகிய இயேசுவே, என் ஆவியை ஏற்றுக்கொள்ளும்' மற்றும் 'இந்த பாவத்தை இவர்கள்மேல் சுமத்தாதிரும்'—இயேசு கல்வாரிச் சிலுவையில் மரிக்கும்போது செய்த இரண்டு ஜெபங்களின் நேரடி எதிரொலியாகும் (லூக்கா 23:34, 46)
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
தேவாலயத்திற்கும் மோசேக்கும் விரோதமாக ஸ்தேவான் பேசினான் என்று ஏன் பொய்க் குற்றம் சாட்டப்பட்டது?
புதிய உடன்படிக்கையின் ஆழமான இறையியல் உண்மைகளை ஆரம்பத்திலேயே ஆழமாக உணர்ந்தவர்களில் ஸ்தேவான் முதன்மையானவர். கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணம், தேவாலயத் திரையின் கிழிசல் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் வருகையினால், பழைய ஏற்பாட்டு மிருக பலிகளும், ஏரோதின் கல்லால் கட்டப்பட்ட தேவாலயமும் கிறிஸ்துவுக்குள் நிறைவேறிவிட்டன என்பதை அவர் தைரியமாகப் போதித்தார். 'நசரேயனாகிய இயேசு இந்த ஸ்தலத்தை அழித்து, மோசே நமக்குக் கொடுத்த முறைமைகளை மாற்றுவார்' என்று ஸ்தேவான் கூறியதை அவனது எதிரிகள் திரித்து, தேசத்துரோகக் குற்றமாக மாற்றினர். யூத சட்டத்தின்படி தேவாலயத்தை அவமதிப்பது மரண தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.
அப்போஸ்தலர் 7-ல் நியாயசங்கத்தின் முன் ஸ்தேவான் ஆற்றிய நீண்ட பிரசங்கத்தின் பிரதான நோக்கம் என்ன?
ஸ்தேவான் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ளாமல், யூத தலைவர்களின் ஆவிக்குரிய குருட்டுத்தனத்தை அம்பலப்படுத்தினார். அவர் மூன்று காரியங்களை நிரூபித்தார்: முதலாவதாக, தேவன் ஒரு குறிப்பிட்ட தேவாலயக் கட்டிடத்திற்குள் அடைபட்டவர் அல்ல; அவர் ஆபிரகாமை மெசொப்பொத்தாமியாவிலும், யோசேப்பை எகிப்திலும், மோசேயை வனாந்தர முட்செடியிலும் சந்தித்தார். இரண்டாவதாக, இஸ்ரவேல் வரலாறு முழுவதும் தேவன் அனுப்பிய இரட்சகர்களை மக்கள் முதலில் நிராகரித்தனர் (யோசேப்பை சகோதரர்கள் விற்றனர்; மோசேயை 'உன்னை எங்களுக்கு அதிகாரியாக்கினவன் யார்?' என்று துரத்தினர்). மூன்றாவதாக, முன்னோர்கள் தீர்க்கதரிசிகளைக் கொன்றது போல, இந்த நியாயசங்கத்தார் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட நீதியுள்ள மேசியாவையே காட்டிக்கொடுத்துக் கொலைசெய்து, பரிசுத்த ஆவியை எப்போதும் எதிர்க்கிறவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்று சாடினார்.
ஸ்தேவானின் இரத்தசாட்சி மரணம் சவுலின் மனமாற்றத்திற்கு எவ்வாறு வித்திட்டது?
ஸ்தேவானைக் கல்லெறிந்த கொலையாளிகளின் அங்கிகளைப் பாதுகாத்து, அவனது மரணத்திற்கு சம்மதித்தவன் தர்சு பட்டணத்து சவுல் ஆவான். ஸ்தேவானின் தேவதூதன் போன்ற முகமும், வானம் திறந்த தரிசனமும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகத் தன்னைக் கொன்றவர்களுக்காக அவன் செய்த 'இந்த பாவத்தை இவர்கள்மேல் சுமத்தாதிரும்' என்ற தியாக ஜெபமும் சவுலின் மனசாட்சியை ஆழமாகத் தைத்தது. பின்னர் தமஸ்கு வழியில் இயேசு அவனுக்குத் தரிசனமானபோது, 'முள்ளில் உதைக்கிறது உனக்குக் கடினமாம்' (அப்போஸ்தலர் 26:14) என்று கூறியது ஸ்தேவானின் மரணத்தால் சவுலின் உள்ளத்தில் விழுந்த ஆழமான முட்களையே குறிக்கிறது. திருச்சபை பிதாவாகிய அகுஸ்டின் கூறியது போல: 'ஸ்தேவான் அன்று ஜெபிக்காவிட்டால், திருச்சபைக்கு இன்று பவுல் என்ற மாபெரும் அப்போஸ்தலன் கிடைத்திருக்க மாட்டான்!'
