சின்ன யாக்கோபு: அமைதியான அர்ப்பணிப்பும் மறைவான ஊழியமும்

மனிதர்களின் கைதட்டல்களுக்கும், மேடைப் புகழுக்கும், உலகளாவிய விளம்பரங்களுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் இந்த உலகத்திலே, நம்முடைய கண்கள் இயல்பாகவே பெரிய காரியங்களைச் செய்த தலைவர்களையே கவனிக்கின்றன. பேதுருவின் எழுப்புதல் பிரசங்கங்களையும், பவுலின் ஆழமான நிருபங்களையும், யோவானின் பரலோக தரிசனங்களையும் நாம் வியந்து போற்றுகிறோம். ஆனால், தேவனுடைய ஒரேபேறான குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்து, கலிலேயாவின் மலையிலே இரவு முழுவதும் தனித்திருந்து பிதாவோடு ஜெபித்து, பூலோகத்தில் தம்முடைய நித்திய திருச்சபையைத் தாங்கும் பன்னிரண்டு அஸ்திபாரங்களை அமைத்தபோது (லூக்கா 6:12–16), எந்த ஒரு ஆடம்பரமும் இல்லாத, விளம்பர வெளிச்சத்திற்கு வராத அல்பேயுவின் மகனாகிய யாக்கோபு என்பவரைத் தெரிந்துகொண்டார். திருச்சபை வரலாற்றில் 'சின்ன யாக்கோபு' என்று போற்றப்படும் இவரது வாழ்க்கை, ஆரவாரமில்லாத அமைதியான உண்மைத்தனத்திற்கு உலக வரலாற்றின் மிக உன்னதமான சான்றாகும்!

1. 'சின்ன யாக்கோபு' என்ற பெயரின் மகத்துவம் (மாற்கு 15:40)

புதிய ஏற்பாட்டிலே 'யாக்கோபு' என்ற பெயரைக் கொண்ட மூன்று முக்கிய நபர்கள் உள்ளனர்: செபதேயுவின் குமாரனாகிய பெரிய யாக்கோபு (யோவானின் சகோதரன்); இயேசுவின் சகோதரனும் எருசலேம் சபையின் மூப்பருமான நீதிபரர் யாக்கோபு; மற்றும் பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவரான அல்பேயுவின் குமாரனாகிய யாக்கோபு.

மாற்கு சுவிசேஷகன் இந்த அப்போஸ்தலரை விவரிக்கும்போது வேதாகமத்தின் தனித்துவமான பட்டப்பெயரைப் பயன்படுத்துகிறார்:

"சில ஸ்திரீகளும் தூரத்திலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுக்குள்ளே மகதலேனா மரியாளும், சின்ன யாக்கோபுக்கும் யோசேக்கும் தாயாகிய மரியாளும், சலோமேயும் இருந்தார்கள்." (மாற்கு 15:40)

கிரேக்க மூல மொழியில் *யாகோபோஸ் ஹோ மைக்ரோஸ்* என்று எழுதப்பட்டுள்ளது; இதற்கு "சிறிய யாக்கோபு" அல்லது "சின்ன யாக்கோபு" என்று பொருள். அவர் ஏன் அப்படி அழைக்கப்பட்டார்?

• சரீரத் தோற்றம்: அவர் சரீர அமைப்பில் குட்டையானவராக இருந்திருக்கலாம்.
• இளைய வயது: செபதேயுவின் யாக்கோபை விட வயதில் சிறியவராக இருந்திருக்கலாம்.
• அமைதியான சுபாவம்: பேதுரு அல்லது பெரிய யாக்கோபைப்போல மேடைகளில் முழங்காமல், எந்த ஒரு தற்பெருமையும் இன்றி அமைதியாகப் பின்னணியில் நின்றதால் அவர் 'சின்ன யாக்கோபு' என்று அழைக்கப்பட்டார்.

ஆனால் பரலோக ராஜ்யத்தின் அளவுகோலின்படி, தங்களைச் சிறியவர்களாக எண்ணுகிறவர்களே பெரியவர்களாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள்: "உங்களெல்லாருக்குள்ளும் எவன் சிறியவனாயிருக்கிறானோ, அவனே பெரியவனாயிருப்பான்" (லூக்கா 9:48).

ஆதி திருச்சபை வரலாற்றாசிரியரான ஹெகசிப்பஸ் (Hegesippus) பதிவு செய்துள்ளபடி, அல்பேயு (அல்லது குலெயோப்பா) என்பவர் நசரேயனாகிய யோசேப்பின் உடன்பிறந்த சகோதரராவார். இதன்மூலம், சின்ன யாக்கோபு மாம்சத்தின்படி இயேசுவின் நெருங்கிய உறவினராகவும் (சித்தப்பா மகன்) இருந்தார். இத்தகைய உயரிய குடும்பப் பின்னணியும், அரச வம்சத்து மேன்மையும் இருந்தபோதிலும், சின்ன யாக்கோபு ஒருபோதும் தமக்கென்று தனி சலுகைகளையோ அதிகாரத்தையோ கோரவில்லை; ஆண்டவரின் எளிய சீடனாகவே வாழ விரும்பினார்.

2. அமைதியான, ஆனால் அசைக்க முடியாத உண்மைத்தனம்

நான்கு சுவிசேஷ புத்தகங்களையும் நாம் ஆராய்ந்து பார்த்தால், அல்பேயுவின் யாக்கோபு பேசிய ஒரு வார்த்தை கூட வேதாகமத்தில் பதிவு செய்யப்படவில்லை! அவர் இயேசுவிடம் எந்தக் கேள்வியும் கேட்கவில்லை, மேல்வீட்டு அறையில் விவாதம் செய்யவில்லை, மறுதலித்து ஓடவுமில்லை.

ஆயினும், புதிய ஏற்பாட்டில் உள்ள பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களின் நான்கு பட்டியல்களையும் பாருங்கள்:

1. மத்தேயு 10:3: "...அல்பேயுவின் குமாரன் யாக்கோபும், ததேயு என்னும் மறுபேருள்ள லெபேயும்;"
2. மாற்கு 3:18: "...அல்பேயுவின் குமாரன் யாக்கோபும், ததேயும், கானானியனாகிய சீமோனும்;"
3. லூக்கா 6:15: "...மத்தேயுவும், தோமாவும், அல்பேயுவின் குமாரன் யாக்கோபும், செலோத்தே என்னப்பட்ட சீமோனும்;"
4. அப்போஸ்தலர் 1:13: "...அல்பேயுவின் குமாரன் யாக்கோபும், செலோத்தே என்னப்பட்ட சீமோனும், யாக்கோபின் சகோதரனாகிய யூதாவும்..."

ஒவ்வொரு பட்டியலிலும், பல தலைமுறைகளாக திருச்சபை பாதுகாத்த ஆவணங்களிலும், சின்ன யாக்கோபின் பெயர் தவறாமல் இடம்பெற்றுள்ளது! கலிலேயாக் கடலில் வலை வீசியபோதும் அவர் இருந்தார்; மலைப்பிரசங்கத்தைக் கேட்டபோதும் அமர்ந்திருந்தார்; ஐயாயிரம் பேருக்கு அப்பம் பகிர்ந்தபோதும் உதவினார்; பஸ்கா பந்தியிலும் இருந்தார்; பெந்தெகொஸ்தே நாளின் மாடி அறையிலும் முழங்கால்படியிட்டு ஜெபித்தார்.

அவருடைய வாழ்க்கை மாறாத, நம்பகமான உண்மைத்தனம் நிறைந்ததாக இருந்தது. உணர்ச்சிவசப்பட்டு விழுந்துபோகும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில், அமைதியாகத் தன் ஊழியப் பாதையில் உறுதியாய் நின்றவர் யாக்கோபு.

ஆதி திருச்சபையின் வரலாற்றை உற்றுநோக்கினால், விளம்பர வெளிச்சத்தை விட அமைதியான நிலைத்தன்மையே தேவனுடைய ஊழியத்தில் மிக முக்கியமானது என்பது தெளிவாகிறது. பேதுருவின் உணர்ச்சிவசப்படும் சுபாவமோ, தோமாவின் சந்தேகமோ, செபதேயுவின் மகன்களான யாக்கோபு மற்றும் யோவானின் எரிமலையான கோபமோ சின்ன யாக்கோபிடம் காணப்படவில்லை. மாறாக, கிறிஸ்து காட்டிய சாந்தமும், அமைதியும், தன்னலமற்ற கீழ்ப்படிதலும் அவருடைய அன்றாட வாழ்க்கையின் அணிகலன்களாக விளங்கின. ஊழியப்பாதையில் எழும் உபத்திரவங்களோ, பசி பட்டினியோ, சமுதாயப் புறக்கணிப்போ அவரை ஒருபோதும் அசைக்க முடியவில்லை; ஜீவனுள்ள தேவனுக்கு உண்மையாய் வாழ்வதையே தன் வாழ்வின் ஒரே இலக்காகக் கொண்டிருந்தார்.

இன்றைய நவீன உலகம் மேடை வெளிச்சத்தையும், சமூக ஊடகப் புகழையும், கோடிக்கணக்கான மக்களின் கைதட்டலையும் கொண்டு தலைவர்களை எடைபோடுகிறது. ஆனால் பரலோகத்தின் தேவனோ, மனித கண்களுக்குப் புலப்படாத அந்தரங்க அறைகளில் கண்ணீரோடு ஜெபித்து, எவ்வித விளம்பரமும் இன்றி உண்மையாய் ஊழியம் செய்யும் பரிசுத்தவான்களையே மதிக்கிறார். சின்ன யாக்கோபின் மௌனம், உலகப் புகழை விட தேவனுடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதே ஒரு விசுவாசியின் உன்னத நோக்கம் என்பதைப் பறைசாற்றுகிறது.

மறைவான தூண்: எருசலேம் ஆலயத்தின் அமைதியான தூண்களுக்கு மத்தியில், சின்ன யாக்கோபின் விளம்பரமில்லாத உண்மைத்தன்மையை நினைவுகூரும் நித்திய ஜீவகிரீடம்.

3. சிலுவையருகே நின்ற தாய்: அல்பேயு குடும்பத்தின் பக்தி

சின்ன யாக்கோபின் அசைக்க முடியாத விசுவாசம், அவருடைய குடும்பத்தின் ஆழமான பக்திமிக்க வளர்ப்பினால் உருவானதாகும். அவருடைய தாயாகிய குலெயோப்பாவின் (அல்பேயுவின்) மனைவி மரியாள், ஆதி திருச்சபையின் மாபெரும் விசுவாச வீராங்கனையாவார்.

அரமேய மொழியின் 'சல்ப்பாய்' (Chalphai) என்ற மூலச் சொல்லே கிரேக்க மொழியில் அல்பேயு என்றும், குலெயோப்பா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது என்று மொழியியலாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். லூக்கா 24:18-ல் உயிர்த்தெழுந்த இயேசுவோடு எம்மாவு ஊருக்கு நடந்து சென்ற சீடர்களில் ஒருவர் குலெயோப்பா என்று வேதம் கூறுகிறது. எனவே, யாக்கோபின் தந்தை உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரோடு எம்மாவு பாதையில் உரையாடி அப்பம் பிட்கும் பாக்கியத்தைப் பெற்றார்; அவருடைய தாயோ கொல்கொதாவின் பயங்கர சிலுவை மரணத்தின்போது ஆண் சீடர்கள் அனைவரும் பயந்து சிதறி ஓடிப்போன வேளையிலும் கூட, சிலுவையின் அடியிலே மரண பயமின்றி அஞ்சாமல் நின்றாள் (யோவான் 19:25; மாற்கு 15:40).

உயிர்த்தெழுந்த ஞாயிறு அதிகாலையிலே நறுமணத் தைலங்களைச் சுமந்துகொண்டு கல்லறைக்குச் சென்று, வெற்றுக் கல்லறையைக் கண்டு உயிர்த்தெழுதலின் நற்செய்தியை அறிவித்த முதல் சாட்சிகளில் ஒருவராக சின்ன யாக்கோபின் தாய் மரியாள் விளங்கினாள். பக்திமிக்க பெற்றோரால் வளர்க்கப்பட்ட காரணத்தினாலேயே, யாக்கோபு எந்த ஒரு சூழ்நிலையிலும் சோர்ந்துபோகாமல் ஆண்டவருக்கு உண்மையாய் நிலைநிற்க முடிந்தது.

மேலும், மாற்கு 2:14-ல் மத்தேயு 'அல்பேயுவின் குமாரன்' என்று அழைக்கப்படுவதால், மத்தேயுவும் சின்ன யாக்கோபும் உடன்பிறந்த சகோதரர்களாக இருக்கலாம் என்று வேத அறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள். ஒரு மகன் உலகப் பணத்திலும் உரோம அரசாங்கத்தின் அதிகாரத்திலும் மூழ்கியிருந்த ஆயக்காரன்; மற்றொரு மகனோ தேவ பக்தியிலும் நியாயப்பிரமாணத்திலும் மூழ்கிய அமைதியான சீடன். இரு வேறு துருவங்களாக இருந்த சகோதரர்கள் இருவரையும் கிறிஸ்து தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களாகத் தெரிந்துகொண்டு தம் ராஜ்யத்தின் அஸ்திபாரங்களாக மாற்றினார்.

4. எருசலேம் திருச்சபையின் அஸ்திபாரம்

பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு, ஹெகசிப்பஸ் என்ற ஆதி திருச்சபை வரலாற்று ஆசிரியர் பதிவு செய்தபடி, அல்பேயுவின் யாக்கோபு யூதேயா தேசத்திலேயே தங்கி எருசலேம் சபையைக் கட்டியெழுப்பும் பணியில் தன் முழு வாழ்வையும் அர்ப்பணித்தார்.

பவுல் ஐரோப்பாவுக்கும், பேதுரு அந்தியோகியாவுக்கும் சுவிசேஷப் பிரயாணம் மேற்கொண்டபோது, சின்ன யாக்கோபு எருசலேமில் இருந்த ஆயிரக்கணக்கான யூத விசுவாசிகளை மேய்க்கும் அமைதியான மேய்ப்பனாகப் பணியாற்றினார்.

அவர் ஜெபத்திலும் உபவாசத்திலும் தன் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியைச் செலவிட்டார். எருசலேம் தேவாலயத்தின் பிரகாரங்களில் நாள்தோறும் முழங்கால்படியிட்டு, இஸ்ரவேல் மக்களின் பாவமன்னிப்பிற்காகவும், திருச்சபையின் பாதுகாப்புக்காகவும் அவர் இடைவிடாமல் கண்ணீரோடு ஜெபித்தபடியால், அவருடைய முழங்கால்கள் ஒட்டகத்தின் முழங்கால்களைப் போல தழும்பேறி கடினமாயின என்று வரலாற்று ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

யூதேயா தேசத்தில் உரோம ஆளுநர்களின் கொடூர அடக்குமுறைகளும், யூத பரிசேயர்களின் மதப் பிடிவாதமும் மோதிக்கொண்டிருந்த அந்த கொந்தளிப்பான காலக்கட்டத்தில், எருசலேம் திருச்சபையின் விசுவாசிகளை அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தில் நிலைநிறுத்திய ஆவிக்குரிய தூணாக சின்ன யாக்கோபு விளங்கினார். பவுல் சிறைபிடிக்கப்பட்டபோதும், பேதுரு நாடோடியாக அலைந்தபோதும், எருசலேமின் எளிய மந்தையை மேய்க்கும் உண்மையான மேய்ப்பனாக யாக்கோபு தன் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் பணியாற்றினார். எளிய மக்களுக்கும், ஆதரவற்ற விதவைகளுக்கும், அனாதைகளுக்கும் தன் கைகளினால் பணிவிடை செய்து கிறிஸ்துவின் அன்பைப் பகிர்ந்தளித்தார்.

5. தேவாலய உச்சி வீழ்ச்சியும் வண்ணார் தடி இரத்தசாட்சி மரணமும்

கி.பி 62-ஆம் ஆண்டில், உரோம ஆளுநரான பெஸ்து மரித்தபின்பு, அடுத்த ஆளுநரான அல்பீனஸ் வருவதற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில், யூதப் பிரதான ஆசாரியனாகிய அனானியஸ் திருச்சபைக்கு எதிராகப் பெரும் சதித்திட்டம் தீட்டினான்.

அவர்கள் சின்ன யாக்கோபை எருசலேம் தேவாலயத்தின் தென்கிழக்கு உச்சிக்கு (Pinnacle of the Temple) அழைத்துச் சென்று, கீதரோன் பள்ளத்தாக்கில் திரண்டிருந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கூட்டத்திற்கு முன்பாக இயேசுவை மேசியா அல்ல என்று பகிரங்கமாக மறுதலிக்கும்படி வற்புறுத்தினார்கள்.

ஆனால் அந்த அமைதியான மனிதர், தன் மரணத்தின் முகத்திலே சிங்கம்போல கர்ஜித்தார்:

"மனுஷகுமாரனாகிய இயேசுவைக் குறித்து என்னிடம் ஏன் கேட்கிறீர்கள்? அவர் பரலோகத்திலே சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருக்கிறார்; சீக்கிரத்திலே வானத்தின் மேகங்கள்மேல் நியாயத்தீர்ப்பு செய்ய வரப்போகிறார்!"

இதைக் கேட்டு வெறிபிடித்த யூத மத வெறியர்கள், அவரை தேவாலய உச்சியிலிருந்து கீழே இருந்த கீதரோன் பள்ளத்தாக்கின் கல் தரையிலே தள்ளிவிட்டார்கள். நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட அடி உயரத்திலிருந்து கீழே விழுந்து எலும்புகள் நொறுங்கிய நிலையிலும் கூட, சின்ன யாக்கோபு முழங்காலூன்றித் தன் ஆண்டவரைப்போலவே ஜெபித்தார்:

"பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும்; தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே!"

அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒரு வண்ணான், துணி துவைக்கப் பயன்படுத்தும் கனமான மரத்தடியை (Fuller's club) எடுத்து, மண்டியிட்டு ஜெபித்துக் கொண்டிருந்த யாக்கோபின் தலையிலே பலமாக அடித்தான். மண்டை உடைந்து, அல்பேயுவின் மகனாகிய சின்ன யாக்கோபு தன் ஆவியை தேவனிடம் ஒப்படைத்தார்.

பூலோகத்தின் கண்களுக்கு அவர் 'சின்ன யாக்கோபாக' இருக்கலாம்; ஆனால் பரலோகத்தின் புதிய எருசலேமின் பன்னிரண்டு அஸ்திபாரக் கற்களில் ஒன்றின்மேல், அவருடைய பரிசுத்த பெயர் என்றென்றைக்கும் பொன்னெழுத்துக்களால் ஜொலித்துக்கொண்டிருக்கிறது (வெளிப்படுத்தல் 21:14)!

சின்ன யாக்கோபின் வாழ்க்கை இன்றைய தலைமுறைக்கு விடுக்கும் சவால் இதுவே: உலகத்தின் பாராட்டுக்களை எதிர்பார்க்காதீர்கள்; உங்கள் உழைப்பை மனிதர்கள் அங்கீகரிக்காவிட்டாலும் சோர்ந்துபோகாதீர்கள். உங்களுடைய பெயர் தேவனுடைய ஜீவ புஸ்தகத்தில் எழுதப்பட்டிருப்பதே உங்கள் நித்திய பாக்கியமாகும்! முடிவு வரை உண்மையாயிருங்கள், ஜீவகிரீடத்தைப் பெறுவீர்கள்!