கானா ஊர் கல்யாணம்: முதல் அடையாளமும் தண்ணீரைத் திராட்சரசமாக மாற்றுதலும்

கீழ் கலிலேயாவின் ஒலிவ மரங்கள் சூழ்ந்த பாறை மலைகளுக்குப் பின்னால் மாலைச் சூரியன் மறைந்து கொண்டிருந்த வேளையில், கானாவூரின் வெண்ணிறக் கிராமத்து வீடுகள் செவ்வானத்தின் பொன்னிற ஒளியில் மிளிர்ந்தன. காற்றில் வறுத்த ஆட்டுக்கறியின் வாசனையும், மாதுளம்பழங்களின் நறுமணமும், இனிப்பான அத்திப்பழங்களின் நறுமணமும் கலந்திருந்தன. குறுகிய தெருக்களிலும் வீட்டு முற்றங்களிலும் புல்லாங்குழல்களும் தம்புருக்களும் உற்சாகமாய் ஒலித்தன; விழாக்காலப் பட்டாடைகளை அணிந்த உறவினர்களும் நண்பர்களும் வீட்டின் மாடங்களில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த ஒலிவ எண்ணெய் விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் ஆனந்தமாய் நடனமாடிக் கொண்டிருந்தனர். யோர்தான் வனாந்தரத்திலிருந்து புறப்பட்டு வந்த நாசரேத்தூர் இயேசு, தமது புதிய சீடர்களான அந்திரேயா, பேதுரு, பிலிப்பு மற்றும் கானாவூரைச் சேர்ந்த நத்தானியேலோடு அந்தத் திருமண வீட்டிற்கு வந்திருந்தார். இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளோ முன்பே அங்கே வந்து, விருந்தோம்பல் பணிகளில் மும்முரமாக உதவிக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் இசை மற்றும் நடனத்தின் ஆரவாரத்திற்குப் பின்னே, சமையலறையின் இருண்ட பகுதியில் ஒரு நடுக்கமூட்டும் பேரதிர்ச்சி வெடித்தது. களிமண் சாடிகள் காலியாகிக் கிடந்தன; திருமண விருந்தின் திராட்சரசம் முற்றிலும் தீர்ந்துபோய்விட்டது!

1. திராட்சரசம் தீர்ந்துபோனதன் சமூகப் பேராபத்து

யோவான் நற்செய்தியாளர் இந்த நிகழ்வை வரலாற்றுத் துல்லியத்தோடு தொடங்குகிறார்: "மூன்றாம் நாளிலே கலிலேயாவிலுள்ள கானா ஊரிலே ஒரு கலியாணம் நடந்தது; இயேசுவின் தாயும் அங்கே இருந்தாள். இயேசுவும் அவருடைய சீஷரும் அந்தக் கலியாணத்துக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார்கள்" (யோவான் 2:1-2).

இந்த நெருக்கடியின் விபரீதத்தைப் புரிந்துகொள்ள, நவீன மேற்கத்திய திருமணக் கண்ணோட்டத்தை நாம் ஒதுக்கிவைக்க வேண்டும். முதலாம் நூற்றாண்டு யூத கிராமங்களில் திருமணம் என்பது இரண்டு மணிநேர சடங்கல்ல; அது முழு வம்சமும் ஊரும் இணைந்து ஐந்து முதல் ஏழு நாட்கள் வரை தொடர்ந்து நடத்தும் மாபெரும் உடன்படிக்கைக் கொண்டாட்டமாகும். திருமணத்திற்கு வரும் அனைத்து விருந்தினர்களுக்கும் குறைவின்றி உணவும் திராட்சரசமும் (*oinos*) வழங்குவது மணமகனின் சட்டப்பூர்வமான மற்றும் கௌரவமான கடமையாகும்.

பண்டைய மத்திய கிழக்குலக கலாச்சாரத்தில் திராட்சரசம் என்பது வெறும் பானம் மட்டுமல்ல; அது தெய்வீக ஆசீர்வாதத்தின், பரலோக மகிழ்ச்சியின் மற்றும் உண்மையான விருந்தோம்பலின் பரிசுத்த அடையாளமாக விளங்கியது (சங்கீதம் 104:15). திருமண விழாவின் நடுவிலேயே திராட்சரசம் தீர்ந்துபோவது என்பது மணமகன் குடும்பத்திற்குத் தலைகுனிவையும், தீராத அவப்பெயரையும் தேடித்தரும் ஒரு மாபெரும் சமூகப் பேரழிவாகும். சொல்லப்போனால், விருந்தினர்களுக்குத் தகுந்த விருந்துபசாரங்களைச் செய்யத் தவறும் மணமகன் மீது மணப்பெண்ணின் குடும்பத்தார் நஷ்டஈடு கேட்டு யூத நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடரக்கூட அக்கால யூத சட்டம் இடமளித்தது!

மணமகன் குடும்பத்தோடு நெருங்கிய உறவு கொண்டிருந்த மரியாள், விருந்தினர்கள் அறிவதற்கு முன்பாகவே இந்தப் பஞ்சத்தைக் கண்டறிந்தாள். வேலைக்காரர்கள் வெறும் களிமண் குடங்களை அண்ணாந்து பார்த்து, கடைசித் துளிகளையும் வழித்து எடுப்பதைக் கண்டாள். மரியாள் பதற்றமடைந்து கூச்சலிடவில்லை; மாறாக முப்பது ஆண்டுகளாகத் தன் இருதயத்தில் போற்றிப் பாதுகாத்து வந்த அந்த ஒரே ஒரு மனிதரிடம் அமைதியாக வந்தாள்:

"திராட்சரசம் குறைவுபட்டபோது, இயேசுவின் தாய் அவரை நோக்கி: அவர்களுக்குத் திராட்சரசம் இல்லை என்றாள்." (யோவான் 2:3).

மரியாள் எந்தவொரு கட்டளையையும் இடவில்லை; மனிதகுலத்தின் நிர்க்கதியான தேவையை அவள் தேவகுமாரனின் பாதத்தில் சமர்ப்பித்தாள். முப்பது ஆண்டுகால தாய்மைப் பாசமும், பரலோக எதிர்பார்ப்பும் அந்த வார்த்தைகளில் ததும்பியது: "மௌனத்தின் காலம் முடிந்துவிட்டது; நீர் யார் என்பதை வெளிப்படுத்தும்!"

2. ஸ்திரீயே, என் வேளை இன்னும் வரவில்லை

இயேசு மரியாளுக்கு அளித்த பதில் பல நூற்றாண்டுகளாக வாசகர்களுக்கு விசித்திரமாகத் தோன்றியிருக்கலாம்; ஆனால் மூல கிரேக்க கலாச்சாரத்தில் அது உச்சக்கட்ட மரியாதையையும் இறையியல் ஆழத்தையும் கொண்டுள்ளது:

"அதற்கு இயேசு: ஸ்திரீயே, எனக்கும் உனக்கும் என்ன? என் வேளை இன்னும் வரவில்லை என்றார்." (யோவான் 2:4; கிரேக்கம்: Ti emoi kai soi, gynai? Oupō hēkei hē hōra mou).

தமிழிலோ அல்லது ஆங்கிலத்திலோ ஒரு தாய் தன் மகனால் 'ஸ்திரீயே' என்று அழைக்கப்படுவது கடினமாகத் தோன்றலாம். ஆனால் மூல கிரேக்க மொழியில் கினாய் (Gynai) என்பது அரண்மனைப் பெண்களை 'சீமாட்டியே' அல்லது 'மேன்மைமிகு அம்மையாரே' என்று மிகுந்த மரியாதையோடும் கண்ணியத்தோடும் அழைக்கும் உயரிய சொல்லாகும். சிலுவையின் மரண வேதனையிலும் தன் தாயை யோவானிடம் ஒப்படைத்தபோது இயேசு இதே 'ஸ்திரீயே' என்ற சொல்லையே பயன்படுத்தினார் (யோவான் 19:26).

'எனக்கும் உனக்கும் என்ன?' என்ற யூத பழமொழி: "இந்த விஷயத்தில் நமக்குள் என்ன சம்பந்தம்?" என்று பொருள்படும். நாசரேத்தின் தச்சுப் பட்டறையில் முப்பது ஆண்டுகள் கீழ்ப்படிந்திருந்த மகனின் நிலை யோர்தானில் முடிந்துவிட்டது என்பதை இயேசு மென்மையாக நினைவூட்டினார். அவர் இனி ஒரு தாயின் மனித சித்தத்தின்படி அல்லாமல், பரலோகப் பிதாவின் நித்திய திட்டத்தின்படியே செயல்படும் மேசியாவாக நின்றார்.

மேலும் இயேசு: "என் வேளை இன்னும் வரவில்லை" என்றார். யோவான் சுவிசேஷம் முழுவதும் இயேசுவின் 'வேளை' (*hōra*) என்பது சிலுவை மரணம், பாடுகள் மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் மூலமாக அவர் அடையும் பரலோக மகிமையையே குறிக்கிறது (யோவான் 12:23; 17:1). அற்புதங்களைச் செய்யத் தொடங்கினால், கொல்கொதா சிலுவையை நோக்கிய காலக்கடிகாரம் வேகமாக ஓடத் தொடங்கும். இயேசு மறைமுகமாகக் கேட்டார்: "தாயே, பகிரங்க அற்புதத்தை நான் இன்று தொடங்கினால், சிலுவையின் பாதை தொடங்கிவிடும். உன் ஆத்துமாவை ஒரு பட்டயம் உருவிப்போகும் அந்த நாளுக்கு நீ ஆயத்தமா?"

3. அசைக்க முடியாத விசுவாசம்: அவர் உங்களுக்கு என்ன சொல்லுகிறாரோ அதின்படி செய்யுங்கள்

மரியாளின் எதிர்வினை வேதாகமத்தின் மிக உன்னதமான விசுவாச வெளிப்பாடுகளில் ஒன்றாகும். அவள் இயேசுவோடு வாக்குவாதம் செய்யவில்லை; கோபித்துக்கொண்டு விலகவுமில்லை. தன் தாய்மை அதிகாரத்தை முழுமையாக ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, வேலைக்காரர்களை நேராக இயேசுவின் பாதத்திற்குத் திருப்பினாள்:

"அவருடைய தாய் வேலைக்காரரை நோக்கி: அவர் உங்களுக்கு என்ன சொல்லுகிறாரோ, அதின்படி செய்யுங்கள் என்றாள்." (யோவான் 2:5; கிரேக்கம்: Ho ti an legē hymin, poiēsate).

யோவான் நற்செய்தியில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள மரியாளின் இறுதி வார்த்தைகள் இவையே; அவை அனைத்து விசுவாசிகளுக்குமான நித்திய கட்டளையாக விளங்குகிறது. மரியாள் வேலைக்காரர்களைத் தம்மைப் பார்க்கும்படியோ, தன்னிடம் மன்றாடும்படியோ கூறவில்லை. மாறாக, இயேசுவின் வார்த்தைக்கு முழுமையாகவும் நிபந்தனையின்றியும் கீழ்ப்படியும்படியே கூறினாள். "அவர் உங்களுக்கு என்ன சொன்னாலும்—அது உங்கள் மனித அறிவுக்கு முட்டாள்தனமாகத் தோன்றினாலும், விசித்திரமாகத் தெரிந்தாலும்—ஒரு கேள்வியும் கேட்காமல் அப்படியே செய்யுங்கள்!"

கானாவூர் திருமண விருந்தில் பந்திவிசாரிப்புக்காரன் (architriklinos) தண்ணீராக இருந்து திராட்சரசமாக மாறிய பானத்தை ருசித்து வியப்பில் ஆழும் தலைசிறந்த வரலாற்று ஓவியக் காட்சி.

4. ஆறு கற்சாடிகள்: சடங்கு ஆசாரங்களிலிருந்து புதிய கிருபைக்கு

யோவான் இந்த அற்புதத்தின் ஆழமான உடன்படிக்கை ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு வரலாற்று விவரத்தைப் பதிவு செய்கிறார்:

"யூதருடைய சுத்திகரிப்பு முறைமையின்படியே வைக்கப்பட்டிருந்த ஆறு கற்சாடிகள் அங்கே இருந்தது; அவைகள் ஒவ்வொன்றும் இரண்டு மூன்று குடம் தண்ணீர் பிடிக்கத்தக்கவைகளாயிருந்தது." (யோவான் 2:6).

அவை கற்சாடிகள் என்பதை யோவான் ஏன் பிரத்தியேகமாக வலியுறுத்தினார்? முதலாம் நூற்றாண்டு யூத முறைமைகளின்படி (மிஷ்னா கேலிம்), களிமண் பாண்டங்கள் தீட்டுப்பட்டால் அவற்றை உடைத்து எறிய வேண்டும் (லேவியராகமம் 11:33). ஆனால் பாறையில் வெட்டப்பட்ட கற்சாடிகளோ ஒருபோதும் தீட்டுப்படாது. எனவே, பரிசேயர்களின் பாரம்பரியக் கைகழுவும் சடங்குகளுக்காக பணக்கார யூத வீடுகளில் இத்தகைய பிரம்மாண்டமான கற்சாடிகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன.

எண்களைக் கவனியுங்கள்: ஆறு என்பது மனிதனின் மற்றும் பூரணமற்ற நிலையின் வேதாகம எண்ணாகும்—தேவ பூரணத்தின் எண்ணான ஏழிற்கு ஒன்று குறைவு. அந்த ஆறு கற்சாடிகளும் பழைய உடன்படிக்கையின் வெளிப்புற சடங்காச்சாரங்களை முன்னடையாளப்படுத்தின: குளிர்ந்த, மனித இருதயத்தைப் பாவத்திலிருந்து மாற்ற முடியாத வெளிப்புறச் சுத்திகரிப்பு (எபிரெயர் 10:1-4). அந்த ஆறு சாடிகளும் தலா இரண்டு அல்லது மூன்று பதாஸ் (சுமார் 20 முதல் 30 கேலன்கள்) கொள்ளளவு கொண்டவை; மொத்தம் சுமார் 120 முதல் 180 கேலன்கள்!

இயேசு வேலைக்காரர்களை நோக்கி எளிய கட்டளையைக் கொடுத்தார்:

"இயேசு அவர்களை நோக்கி: ஜாடிகளிலே தண்ணீர் நிரப்புங்கள் என்றார்; அவர்கள் அவைகளை விளிம்புவரைக்கும் நிரப்பினார்கள்." (யோவான் 2:7).

வேலைக்காரர்கள் ஊர்க் கிணற்றிலிருந்து தோண்டித் தோண்டி நூற்றுக்கணக்கான லிட்டர் தண்ணீரை அந்தப் பெரிய கற்சாடிகளுக்குள் ஊற்றினார்கள். யோவான்: "விளிம்புவரைக்கும் நிரப்பினார்கள்" (கிரேக்கம்: heōs anō) என்று குறிப்பிடுகிறார். உள்ளே எந்தப் பழச்சாறோ, பழைய மதுவோ, மனித தந்திரங்களோ சேர்க்கப்படுவதற்கு ஒரு துளி இடமும் அங்கே இல்லை என்பதை இது நிரூபிக்கிறது. அது தூய சாதாரண நன்னீர் மட்டுமே!

5. நொடிப்பொழுதில் நிகழ்ந்த மூலக்கூறு மறுசிருஷ்டிப்பு

அடுத்ததாக சர்வவல்லமையுள்ள சிருஷ்டிகரின் அமைதியான, தெய்வீக அதிகாரம் வெளிப்பட்டது:

"அவர் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் இப்பொழுது மொண்டு, பந்திவிசாரிப்புக்காரனிடத்தில் கொண்டுபோங்கள் என்றார்; அவர்கள் கொண்டுபோனார்கள்." (யோவான் 2:8).

இயேசு என்ன செய்யவில்லை என்பதைக் கவனியுங்கள்: அவர் எந்த மந்திரங்களை ஓதவில்லை; கைகளை ஆட்டவில்லை; சாடிகளைத் தொடவில்லை; எவ்வித சடங்குகளையும் செய்யவில்லை. பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் புனித அகஸ்டின் உரைத்தபடி: "ஒவ்வோர் ஆண்டும் திராட்சைக் கொடிகளின் வழியே மழைநீரை மெதுவாகத் திராட்சரசமாக மாற்றும் அதே சிருஷ்டிகர், கானாவூரில் ஒரே நொடியில் இயற்கையைத் தமது சித்தத்திற்கு அடிபணிய வைத்தார்!"

வேலைக்காரன் தன் பாத்திரத்தினால் அந்தத் தண்ணீரை மொண்டு எடுத்துச் சென்ற அந்த சில அடிகளுக்குள், சாதாரணமாக H2O-வாக இருந்த மூலக்கூறுகள் சிருஷ்டிகரின் மௌன சித்தத்திற்குப் பணிந்தன. இயற்கையில் மண்ணும், சூரியனும், காற்றும், திராட்சை ஆலையும், பல வருடங்களின் நொதித்தலும் செய்ய வேண்டியதை—சர்வலோக வார்த்தையாகிய கிறிஸ்து தமது தெய்வீக வல்லமையினால் ஒரே ஒரு கணப்பொழுதில் செய்து முடித்தார்!

6. பந்திவிசாரிப்புக்காரனின் தீர்ப்பு: நல்ல ரசம் இதுவரை வைக்கப்பட்டிருந்தது

வேலைக்காரர்கள் அந்தப் பாத்திரத்தைக் கொண்டுபோய் விருந்தின் ஒழுங்குகளை மேற்பார்வையிடும் பந்திவிசாரிப்புக்காரனிடம் (Architriklinos) கொடுத்தனர்:

"அந்தத் திராட்சரசம் எங்கேயிருந்து வந்ததென்று தண்ணீரை மொண்ட வேலைக்காரருக்குத் தெரிந்ததேயன்றி பந்திவிசாரிப்புக்காரனுக்குத் தெரியாததினால், அவன் திராட்சரசமாய் மாறின தண்ணீரை ருசிபார்த்தபோது, மணமகனை அழைத்து: எந்த மனுஷனும் முதலாவது நல்ல திராட்சரசத்தைக் கொடுத்து, ஜனங்கள் திருப்தியடைந்தபின்பு, ருசி குறைந்ததைக் கொடுப்பான்; நீரோ நல்ல ரசத்தை இதுவரைக்கும் சேர்த்துவைத்தீரே என்றான்." (யோவான் 2:9-10).

அந்த அதிகாரி திகைத்துப் போனான். அக்கால உலக வழக்கத்தின்படி, விருந்தின் தொடக்கத்தில் நாக்குகள் தெளிவாக இருக்கும்போது விலையுயர்ந்த நல்ல ரசத்தைக் கொடுப்பார்கள்; விருந்தினர்கள் குடித்து ருசி குறைந்தபின்பு, மலிவான கலப்பட ரசத்தைக் கொடுப்பார்கள்.

ஆனால் கிறிஸ்துவோ மனிதன் ஒருபோதும் ருசித்திராத உன்னதமான, முதல்தரத் திராட்சரசத்தை உருவாக்கினார்! உலகம் தன் இன்பங்களை முதலில் பளபளப்பாகக் காட்டி, முடிவிலே குற்றவுணர்ச்சியையும் மரணத்தையும் தரும். ஆனால் இயேசு கிறிஸ்துவோ மிகச் சிறந்ததை முடிவிலே தருகிறார்: சிலுவைக்குப் பின் நித்திய ஜீவன், பாடுகளுக்குப் பின் உயிர்த்தெழுதல், இவ்வுலகப் பிரயாசங்களுக்குப் பின் பரலோக விருந்து!

7. முதல் அடையாளம்: மகிமை வெளிப்பட்டது

யோவான் நற்செய்தியாளர் இந்த வரலாற்று நிகழ்வை உன்னதமான இறையியல் பிரகடனத்தோடு நிறைவு செய்கிறார்:

"இயேசு இந்த முதலாம் அடையாளத்தைக் கலிலேயாவிலுள்ள கானா ஊரிலே செய்து, தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்தினார்; அவருடைய சீஷர்கள் அவரிடத்தில் விசுவாசம் வைத்தார்கள்." (யோவான் 2:11).

யோவான் இதனை வெறும் விந்தை என்று கூறாமல், அடையாளம் (கிரேக்கம்: Sēmeion) என்று அழைக்கிறார். எகிப்திலே மோசே செய்த முதல் அடையாளம் நதிநீரை இரத்தமாக மாற்றியது—அது நியாயத்தீர்ப்பின் அடையாளம் (யாத்திராகமம் 7:20). ஆனால் கிறிஸ்து செய்த முதல் அடையாளமோ தண்ணீரைத் திராட்சரசமாக மாற்றியது—அது தேவனுடைய அளவற்ற கிருபையின், இரட்சிப்பின், மற்றும் புதிய உடன்படிக்கையின் மகிழ்ச்சியின் அடையாளம்!

சுமார் 150 கேலன்கள் மதுபானத்தை அள்ளி வழங்கியதன் மூலம், கிறிஸ்து தேவனுடைய கிருபையின் எல்லையற்ற தாராள குணத்தை வெளிப்படுத்தினார். பழைய ஏற்பாட்டின் வெற்றுச் சடங்குகளின் கற்சாடிகள் நீக்கப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியின் ஜீவனுள்ள புதிய மதுபானம் விசுவாசிகளின் இருதயங்களில் பொழியப்பட்டது. கானாவூரின் எளிய கிராமத்தில் மேசியாவின் நித்திய மகிமை ஒளிவீசியது; சீடர்கள் அவரைச் சர்வலோக இரட்சகராக விசுவாசித்து அவரோடு நடந்தனர்!