முதல் சீடர்களின் அழைப்பு: கலிலேயாவில் மனிதரைப் பிடிப்பவர்கள்

கோலான் குன்றுகளின் கிழக்கு சிகரங்களில் விடியற்காலையின் வெளிச்சக்கீற்றுகள் பரவத் தொடங்கியபோது, கெனேசரேத்து ஏரியின் நீல நிற அலைகளின் மீது மெல்லிய மூடுபனி தவழ்ந்து கொண்டிருந்தது. கப்பர்நகூமின் கூழாங்கல் கரையில், மரப் படகுகளின் பக்கவாட்டில் நன்னீர் அலைகள் மோதும் சத்தத்தோடு கூடவே, மிகுந்த ஏமாற்றமளிக்கும் ஒரு சத்தமும் கேட்டது: இரவு முழுவதும் உழைத்துக் களைத்துப்போன உழைப்பாளிகளின் பெருமூச்சு சத்தம்! கலிலேயாவின் அனுபவமிக்க நான்கு மீனவர்கள்—சீமோன் பேதுரு, அவனது சகோதரன் அந்திரேயா, மற்றும் அவர்களது வர்த்தகக் கூட்டாளிகளான செபதேயுவின் குமாரர் யாக்கோபும் யோவானும்—தண்ணீரில் ஊறி கனத்துப்போன தங்கள் சணல் வலைகளைக் கரையில் இழுத்துப்போட்டு அலசிக் கொண்டிருந்தனர். இரவு முழுவதும் பனியில் நனைந்து கயிறுகளை இழுத்ததால் அவர்களின் உள்ளங்கைகள் சிவந்துபோயிருந்தன; தசைகள் வலியால் துடித்தன. முழு இரவின் காவல் நேரங்களிலும் தீப்பந்தங்களின் வெளிச்சத்தில் கடலின் ஆழங்களை உற்றுநோக்கி, மீண்டும் மீண்டும் வலைகளை வீசி இழுத்திருந்தனர். ஆனால் பொழுது விடிந்தபோதோ, அவர்களின் மீன் கூடைகள் காலியாகக் கிடந்தன. படகின் எண்ணெய் எரிந்து தீர்ந்தது, வலைகளில் சேறும் பாசியும் மட்டுமே சிக்கியிருந்தது, அன்றைய தொழில் நஷ்டத்தில் முடிந்தது. அந்த வேளையில், காலை வெளிச்சத்தின் நடுவே ஒரு இளம் போதகர் வந்தார்; அவரைத் தொடர்ந்து ஒரு பெரும் திரளான மக்கள் கூட்டம் வந்து நின்றது!

1. நெரிசல் மிகுந்த கடற்கரையும் தச்சனின் பிரசங்க மேடையும்

லூக்கா சுவிசேஷகர் இந்த வரலாற்றுத் தருணத்தை ஒரு நேரில் கண்ட சாட்சியைப் போல மிகத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்கிறார்: "பின்பு அவர் கெனேசரேத்துக் கடலருகே நின்றபோது, திரளான ஜனங்கள் தேவவசனத்தைக் கேட்கும்படி அவரிடத்தில் நெருங்கினார்கள். அப்பொழுது கடற்கரையிலே நின்ற இரண்டு படவுகளைக் கண்டார்; மீன்பிடிக்கிறவர்கள் அவைகளை விட்டு இறங்கி, வலைகளை அலசிக்கொண்டிருந்தார்கள்" (லூக்கா 5:1-2).

இயேசுவைச் சூழ்ந்து நின்ற மக்கள் கூட்டம் ஆவிக்குரிய தாகத்தினால் நிறைந்திருந்தது. கப்பர்நகூம் ஜெப ஆலயத்தில் அவருடைய அதிகாரமிக்க போதனைகளையும், வியாதிகளையும் பிசாசுகளையும் துரத்தும் அவரது தெய்வீக வல்லமையையும் கண்ட கலிலேய மக்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கரையில் திரண்டனர். மக்களின் அதீத நெரிசல் இயேசுவைத் தண்ணீருக்குள் தள்ளிவிடும் நிலையை உருவாக்கியது.

இயற்கையான ஒலிபெருக்கி அமைப்பைப் பயன்படுத்தும் ஞானத்தோடு, இயேசு சீமோன் பேதுருவின் படகில் ஏறினார். படகை "கரையிலிருந்து சற்று தள்ளும்படி" அவனைக் கேட்டுக்கொண்டார் (லூக்கா 5:3). விடியற்காலையில் வலைகளை அலசி முடித்துவிட்டு, அடுத்த இரவு வேலைக்கு முன் சில மணிநேரம் தூங்க வேண்டும் என்ற சோர்விலிருந்த பேதுரு, மறுப்பு ஏதும் சொல்லாமல் துடுப்பினால் படகைக் கரையை விட்டு இருபது கஜம் தள்ளிச் செலுத்தினான்.

அமைதியான தண்ணீரின் மீது மெதுவாக அசைந்த அந்த மரப் படகில் அமர்ந்து, கிறிஸ்து ஒரு இயற்கையான பிரசங்க மேடையை உருவாக்கினார். தண்ணீரின் மென்மையான பரப்பு ஒலியை எதிரொலிக்கும் கண்ணாடியைப் போலச் செயல்பட்டு, அவருடைய கணீரென்ற குரலை கரையின் சரிவில் அமர்ந்திருந்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களின் காதுகளுக்குத் துல்லியமாகக் கொண்டு சேர்த்தது. ஒரு மணிநேரத்திற்கும் மேலாக, களைத்துப்போன அந்த மீனவர்கள் இயேசுவின் பாதத்தருகே அமர்ந்து, தேவனுடைய ஜீவனுள்ள வார்த்தையைக் கேட்டு மெய்மறந்து நின்றனர்.

2. தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட கட்டளை: ஆழத்திலே தள்ளிக்கொண்டு போ

கரையில் நின்ற மக்களுக்குப் போதித்து முடித்தவுடன், இயேசுவின் பார்வை கரையை விட்டுத் திரும்பி, தம் படகில் அமர்ந்திருந்த அந்த சோர்வுற்ற மீனவனின் இருதயத்தை நோக்கித் திரும்பியது. பேதுருவின் தொழில் அறிவையும் விசுவாசத்தையும் உலுக்கிய அந்த தருணத்தை லூக்கா பதிவு செய்கிறார்:

"அவர் போதித்து முடித்தபின்பு சீமோனை நோக்கி: ஆழத்திலே தள்ளிக்கொண்டுபோய், மீன்பிடிக்கும்படி உங்கள் வலைகளைப் போடுங்கள் என்றார்." (லூக்கா 5:4).

பல தலைமுறைகளாகக் கலிலேயக் கடலில் வாழ்ந்த ஒரு தலைசிறந்த மாலுமிக்கு இந்த கட்டளை முற்றிலும் முட்டாள்தனமாகத் தோன்றியிருக்கும். முதலாவதாக, இயேசு கடலே இல்லாத மலைநாடான நாசரேத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மரத்தச்சர்—ஆழ்கடல் மீன்பிடிப்பைப் பற்றி அவருக்கு என்ன தெரியும்? இரண்டாவதாக, இப்போது பட்டப்பகல் வேளை; கலிலேயாவின் தெளிந்த நன்னீரில் சணல் வலைகள் மீன்களின் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்துவிடும், மீன்கள் வலைக்குள் வராமல் ஓடிவிடும். மூன்றாவதாக, மீன்கள் இரைதேடும் மிக உகந்த நேரமான இரவு முழுவதையும் அவர்கள் உழைத்து ஒரு மீனும் கிடைக்காமல் தோற்றுப்போயிருந்தனர்!

பேதுருவின் முதல் பதில், மனித அறிவிற்கும் தேவனுடைய இறையாண்மைக்கும் இடையே உள்ள மோதலை வெளிப்படுத்துகிறது:

"அதற்குச் சீமோன்: ஐயரே, இரவு முழுவதும் நாங்கள் பிரயாசப்பட்டும் ஒன்றும் அகப்படவில்லை..." (லூக்கா 5:5; கிரேக்கம்: Di' holēs tēs nyktos kopiasantes).

'பிரயாசப்பட்டோம்' என்பதற்குப் பேதுரு பயன்படுத்தும் மூல கிரேக்கச் சொல் கொப்பியாசாந்தேஸ் (kopiasantes) என்பதாகும்; அதற்கு 'எலும்புகள் முறியும் அளவுக்குக் கடுமையான உடல் உழைப்பைச் செய்தோம்' என்று பொருள். பேதுரு மறைமுகமாகக் கூறினான்: "நாங்கள் இந்தத் தொழிலில் கைதேர்ந்தவர்கள். இந்தக் கடலின் ஒவ்வொரு நீரோட்டமும், ஆழமும், மீன் படுக்கைகளும் எங்களுக்கு அத்துபடி. இங்கே மீன் இருந்திருந்தால் நாங்கள் பிடித்திருப்போம். எங்கள் மனித அறிவு முழுமையாகத் தோற்றுவிட்டது!"

ஆனால் அதன்பின்பு மனித வரலாற்றையே மாற்றியமைத்த அந்த மகத்தான கீழ்ப்படிதலின் விசுவாச வார்த்தை பேதுருவின் வாயிலிருந்து பிறந்தது:

"...ஆகிலும் உம்முடைய வார்த்தையின்படியே வலையைப் போடுகிறேன் என்றான்!" (லூக்கா 5:5; கிரேக்கம்: Epi de tō rhēmati sou chalaso to diktyon).

தன் தொழில் கர்வம், உடல் சோர்வு, சூழலின் முரண்பாடு அனைத்தையும் ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, கிறிஸ்துவின் ஒற்றை வார்த்தைக்குப் பேதுரு தன் சுய அறிவை அடிபணிய வைத்தான்! சூழ்நிலைகள் சாதகமாக இருக்கும்போது தொடங்குவது விசுவாசம் அல்ல; மனித முயற்சிகள் அனைத்தும் தோற்றுப்போய், தேவனுடைய வார்த்தை மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும் இடத்தில் தொடங்குவதே உண்மையான விசுவாசம்!

கலிலேயக் கடலில் படகுகள் மூழ்கும் அளவிற்கு மீன்கள் திரளாய் அகப்பட்டபோது, இயேசுவின் காலடியில் சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து கதறும் சீமோன் பேதுருவின் உணர்ச்சிகரமான ஓவியக் காட்சி.

3. கிழிந்துபோன வலைகளும் மூழ்கிய இரு படகுகளும்

சீமோன் கனத்த கேதுரு மரத் துடுப்புகளைப் பிடித்து, ஆழமான நீர்ப்பகுதிக்கு படகைச் செலுத்தினான். அவனது தோழர்கள் கனத்த ஈயக் குண்டுகள் கட்டப்பட்ட சணல் வலையை ஆழமான நீல நிறத் தண்ணீருக்குள் வீசினார்கள். அடுத்த நொடியில் இயற்கையின் விதிகளைத் தவிடுபொடியாக்கும் ஒரு அற்புதம் நிகழ்ந்தது:

"அப்படியே அவர்கள் செய்து, தங்கள் வலை கிழிந்துபோகத்தக்கதாக மிகுதியான மீன்களைப் பிடித்தார்கள். அப்பொழுது மற்றப் படவிலிருந்த கூட்டாளிகள் வந்து தங்களுக்கு உதவிசெய்யும்படி சைகைகாட்டினார்கள்; அவர்கள் வந்து, இரண்டு படவுகளும் முங்கத்தக்கதாக நிரப்பினார்கள்." (லூக்கா 5:6-7).

'கிழிந்துபோகத்தக்கதாக' என்பதை விவரிக்க லூக்கா பயன்படுத்தும் கிரேக்க வினைச்சொல் தியர்ரேசெட்டோ (dierrēsseto) என்பதாகும்; தாங்கமுடியாத மீன்களின் பாரத்தினால் வலைகளின் நரம்புகள் வெடித்துக் கிழிந்து கொண்டிருந்தன. படகிற்கு அடியில் இருந்த நீர் ஆயிரக்கணக்கான வெள்ளி மீன்களின் துள்ளலினால் கொந்தளித்துக் கொண்டிருந்தது!

பதறிப்போன பேதுரு, கரையின் ஓரத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த யாக்கோபுக்கும் யோவானுக்கும் கைகளை அசைத்து அபாயச் சைகை காட்டினான். அவர்கள் தங்கள் படகை முழு பலத்தோடு செலுத்தி அருகில் வந்தனர். நான்கு முரட்டு மீனவர்கள் தங்கள் முழு பலத்தையும் திரட்டி வலையை மேலே தூக்கினர். படகின் மரத்தளத்தில் துள்ளும் மீன்கள் வந்து விழுந்தன; மீன்கள் கால்களை மூடின, இடுப்பளவுக்கு உயர்ந்தன, படகின் விளிம்பு வரை நிரம்பின. 27 அடி நீளமுள்ள அந்த இரண்டு கனத்த மரப் படகுகளும் மீன்களின் அபரிமிதமான எடையைத் தாங்க முடியாமல் தண்ணீருக்குள் மூழ்கத் தொடங்கின!

ஆதியாகமம் முதல் அதிகாரத்தில் சமுத்திரங்களை உண்டாக்கிய சிருஷ்டிகர், கடலின் மீன் கூட்டங்களைத் தமது மௌன சித்தத்தினால் அந்த வலைக்குள் அணிவகுத்து வரச் செய்திருந்தார். மீன்கள் தற்செயலாக மாட்டவில்லை; அவை தங்கள் சிருஷ்டிகரின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து வலைக்குள் ஓடிவந்தன!

4. என்னை விட்டுப் போய்விடும்: பாவ அறிவின் கதறல்

ஒரு சாதாரண வியாபாரி இத்தகைய ஒரு பெரும் லாபத்தைக் கண்டிருந்தால், ஆஹா என்று சிரித்துக் கூத்தாடி, சந்தைக்கு மீன்களைக் கொண்டுபோய் விற்றுப் பணம் சேர்க்க விரைந்திருப்பான். ஆனால் சீமோன் பேதுரு வெறும் வியாபாரி மட்டுமல்ல; அவன் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய பரிசுத்தத்தின் வெளிப்பாட்டை நேருக்கு நேராகக் கண்ட ஒரு மனிதன்!

லூக்கா பதிவு செய்யும் அந்த உன்னதமான ஆவிக்குரிய திருப்புமுனையைக் கவனியுங்கள்:

"சீமோன் பேதுரு அதைக் கண்டு, இயேசுவின் பாதத்தில் விழுந்து: ஆண்டவரே, நான் பாவியான மனுஷன், என்னைவிட்டுப் போய்விடும் என்றான்." (லூக்கா 5:8; கிரேக்கம்: Exelthe ap' emou, hoti anēr hamartōlos eimi, Kyrie).

பேதுருவின் வார்த்தைகளில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைக் கவனியுங்கள். ஐந்தாம் வசனத்தில் அவன் இயேசுவை எப்பிஸ்தாத்தா ("போதகரே / ஐயரே") என்று மரியாதை நிமித்தமாக அழைத்தான். ஆனால் இங்கே, துள்ளும் மீன்கள் மற்றும் தண்ணீரின் நடுவே மண்டியிட்டு அவன் அவரை குரியோஸ் ("ஆண்டவரே / கர்த்தரே") என்று அழைத்தான்; யாவே தேவனுக்கு மட்டுமே உரித்தான அதே திருப்பெயர்!

பேதுருவின் இந்த எதிர்வினை பழைய ஏற்பாட்டின் தேவ தரிசனங்களை ஒத்திருக்கிறது. ஏசாயா தீர்க்கதரிசி தேவாலயத்தில் தேவனுடைய மகிமையைக் கண்டபோது: "ஐயோ! அதமானேன், நான் அசுத்த உதடுகளுள்ள மனுஷன்!" என்று கதறினான் (ஏசாயா 6:5). யோபு தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்டபோது: "என் வாயைப் பொத்திக்கொண்டு, தூளிலும் சாம்பலிலும் இருந்து என்னையே வெறுக்கிறேன்" என்றான் (யோபு 42:6).

மீன்களின் பெருந்திரள் பேதுருவை பணக்காரனாக உணர வைக்கவில்லை; மாறாக அவன் ஆன்மீக ரீதியில் முற்றிலும் ஏழை என்பதை அவனுக்கு உணர்த்தியது! கடலின் ஆழங்களை ஆளும் பரிசுத்த சிருஷ்டிகருக்கு முன்பாக நின்றபோது, பேதுருவின் முரட்டுப் பேச்சு, கோப சுபாவம், கபடங்கள் அனைத்தும் தேவனுடைய பரிசுத்த வெளிச்சத்தில் நிர்வாணமாய் அம்பலமாயின. பரிசுத்த தேவகுமாரன் நிற்கும் அதே படகில் நிற்பதற்குத் தனக்கு எந்தத் தகுதியும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து அவன் கண்ணீரோடு நடுங்கினான்!

5. மீன்களைப் பிடிப்பதிலிருந்து மனிதர்களைப் பிடிப்பதற்கு

அழுது நடுங்கிய அந்த முரட்டு மீனவனைப் பார்த்து இயேசு அருவருத்து விலகிவிடவில்லை. மாறாக, உலக வரலாற்றை அடியோடு புரட்டிப்போட்ட அந்த கிருபையின் வார்த்தைகளை இயேசு பேசினார்:

"இயேசு சீமோனை நோக்கி: பயப்படாதே, இதுமுதல் நீ மனுஷரைப் பிடிக்கிறவனாயிருப்பாய் என்றார்." (லூக்கா 5:10; கிரேக்கம்: Mē phobou; apo tou nyn anthrōpous esē zōgrōn).

இயேசு பயன்படுத்திய ஜோக்ரோன் (zōgrōn) என்ற கிரேக்கச் சொல் மிக ஆழமான அர்த்தம் கொண்டது. அது 'உயிருள்ள' (*zoos*) மற்றும் 'பிடித்தல்' (*agreuo*) என்ற இரு சொற்களிலிருந்து உருவானது. அதற்கு "மக்களை சாகடிப்பதற்காக அல்லாமல், அவர்களை நித்திய ஜீவனுக்குள்ளாக உயிரோடு பிடிப்பது" என்று பொருள்!

உலக மீன்பிடித் தொழிலில், உயிரோடு இருக்கும் மீன்கள் தண்ணீரிலிருந்து வெளியே எடுக்கப்பட்டு, சாகடிக்கப்பட்டு, மனிதர்களால் உண்ணப்படுகின்றன. ஆனால் கிறிஸ்துவின் அப்போஸ்தலப் பணியிலோ, பாவத்தின் இருளிலும் மரணத்தின் நச்சு அலைகளிலும் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கும் மனிதர்கள் சுவிசேஷ வலையினால் பிடிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் வெளிச்சத்திற்குள் உயிரோடு மீட்கப்படுகிறார்கள்!

இயேசு கூறினான்: "சீமோனே, உன் வாழ்நாளை வலை வீசுவதிலும், பொறுமையிலும், புயல்களைத் தாங்குவதிலும் கழித்திருக்கிறாய். அந்த திறமைகளை நான் வீணாக்க மாட்டேன்; நான் அவைகளைப் பரிசுத்தப்படுத்துகிறேன். இனிமேல் நீ வெறும் மீன்களைப் பிடிக்க மாட்டாய்; தேசங்களின் மேல் சுவிசேஷ வலையை வீசி, நரகத்திற்குப் போகும் ஆத்துமாக்களைப் பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் பிடிப்பாய்!"

6. எல்லாவற்றையும் விட்டுப் பின்செல்லுதல்: சீடத்துவத்தின் மேன்மை

லூக்கா இந்த அப்போஸ்தல அழைப்பை ஒப்பற்ற அர்ப்பணிப்பின் சொற்களோடு நிறைவு செய்கிறார்:

"அவர்கள் படவுகளைக் கரையிலே கொண்டுபோய் நிறுத்தி, எல்லாவற்றையும் விட்டு, அவருக்குப் பின்சென்றார்கள்." (லூக்கா 5:11).

'எல்லாவற்றையும் விட்டு' என்ற வார்த்தையின் பொருளாதார முக்கியத்துவத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். தங்கள் வாழ்நாளில் கண்டிராத மிகப்பெரிய வணிக வெற்றியை அவர்கள் அப்போதுதான் அடைந்திருந்தனர். மூழ்கும் அந்த இரண்டு படகு மீன்களும் பல வாரங்களுக்கான பெரும் செல்வமாகும். தங்கள் படகுகள், வலைகள், முன்னோர்களின் மீன்பிடி வணிகம், கப்பர்நகூமின் வீடுகள், நிதிப் பாதுகாப்பு—அனைத்தையும் அந்தக் கடற்கரை மணலிலேயே விட்டுவிட்டு அவர்கள் இயேசுவின் பின்னே நடந்தார்கள்!

அவர்கள் எந்த சம்பள ஒப்பந்தத்தையோ, எதிர்கால உத்தரவாதத்தையோ கேட்கவில்லை. கிறிஸ்துவின் கண்களை நோக்கியபோது, கலிலேயாவின் அத்தனை செல்வங்களும் அவர்களுக்குத் தூசியாகத் தோன்றின. அவர்கள் விலைமதிப்பற்ற நல்முத்தைக் கண்டுகொண்டபடியால் பழைய வலைகளை மனமுவந்து விட்டுவிட்டார்கள்!

கலிலேயக் கடலின் அந்தக் காலைப்பொழுதிலிருந்து, படிக்காத எளிய அந்த மீனவர்கள் உரோமைப் பேரரசின் அடித்தளத்தையே உலுக்கிய ஒரு மாபெரும் பயணத்தைத் தொடங்கினார்கள். மீன்களின் நாற்றத்தோடு படகில் விழுந்து கதறிய அதே சீமோன் பேதுருதான், இன்னும் மூன்றாண்டுகளில் எருசலேமின் பெந்தெகொஸ்தே பெருநாளில் எழுந்து நின்று சுவிசேஷ வலையை வீசி, ஒரே நாளில் மூவாயிரம் ஆத்துமாக்களை உயிரோடு பரலோகத்திற்குள் பிடிப்பான் (அப்போஸ்தலர் 2:41)! இன்றும் மனித ஆத்துமாவின் அலைகளின் மீது கிறிஸ்துவின் அந்த ஜீவனுள்ள அழைப்பு எதிரொலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது: "என் பின்னே வாருங்கள், உங்களை மனுஷரைப் பிடிக்கிறவர்களாக்குவேன்!"