புனித மலையில் இயேசுவின் மறுரூப காட்சி: பிரகாசமான சேகினா மகிமை, மேகஸ்தம்பம் மற்றும் மோசேயும் எலியாவும்

ஏறக்குறைய மூன்று ஆண்டுகளாக, மகிமையின் நித்திய ராஜா பாலஸ்தீனத்தின் புழுதி படிந்த வீதிகளிலே மனித மாம்சத்தின் திரைக்குள் தம்மை மறைத்துக்கொண்டு நடந்தார். அவர் வனாந்தரத்திலே பசியாயிருந்தார்; லாசருவின் கல்லறையிலே கண்ணீர் வடித்தார்; முட்களினால் காயப்பட்டார்; போலி மதவாதிகளின் ஏளனங்களை அமைதியாய்ச் சகித்தார். உலகக் கண்களோடு அவரைப் பார்த்த மனிதர்களுக்கு, நாசரேத் என்ற எளிய கிராமத்திலிருந்து வந்த ஒரு தச்சனாகவே அவர் தெரிந்தார். ஆனால் பனிபடர்ந்த ஒரு குளிர்கால இரவிலே, வானத்தைத் தொட்டு நின்ற பிரம்மாண்டமான ஒரு மலையின் உச்சியிலே, கிறிஸ்துவின் மனித மாம்சத்தின் திரை திடீரெனக் கிழிந்து விலகியது! பூமிக்கும் பரலோகத்திற்கும் இடைப்பட்ட அந்த நித்திய கணத்திலே, சர்வவல்ல தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கப்படாத ஆதி மகிமை இயேசுவுக்குள்ளிருந்து பிரவாகமெடுத்துப் பாய்ந்தது; அவரது திருமுகம் நண்பகல் சூரியனைப் போலப் பிரகாசித்தது; நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசனங்களும் அவரது பாதத்திலே வந்து பணிந்தன; பரலோக மேகத்திலிருந்து பிதாவாகிய தேவனுடைய சத்தம் இடியென முழங்கி, இயேசு கிறிஸ்துவே சர்வலோகத்தின் நிகரற்ற ஆண்டவர் என்பதை அகிலத்திற்குப் பிரகடனப்படுத்தியது!

1. பனிமலையின் உச்சியை நோக்கிய பயணம்

மத்தேயு நற்செய்தியாளர் இந்தக் காலக்கணக்கை மிகத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்கிறார்: "ஆறுநாளைக்குப்பின்பு, இயேசு பேதுருவையும், யாக்கோபையும், அவனுடைய சகோதரனாகிய யோவானையும் கூட்டிக்கொண்டு, தனித்திருக்கும்படி அவர்களை உயர்ந்த மலையின்மேல் கொண்டுபோய்..." (மத்தேயு 17:1).

'ஆறுநாளைக்குப்பின்பு' என்று ஏன் குறிப்பிட வேண்டும்? யாத்திராகமம் 24:16-ல் கர்த்தருடைய மகிமை சீனாய் மலையின்மேல் தங்கியிருந்தது; மேகம் ஆறுநாள் அதை மூடியிருந்தது; ஏழாம் நாளிலே தேவன் மேகத்தின் நடுவிலிருந்து மோசேயைக் கூப்பிட்டார். நற்செய்தியாளர்கள் சீனாய் மலையின் அந்தப் பரிசுத்த நினைவை இங்கே கண்முன்னே நிறுத்துகிறார்கள்: மோசேயை விடப் பெரியவராகிய புதிய உடன்படிக்கையின் நாயகர் புனித மலையின் உச்சிக்கு ஏறிப்போகிறார்!

செசரியா பிலிப்புவின் அடிவாரத்தில் மற்ற ஒன்பது சீடர்களையும் விட்டுவிட்டு, இயேசு தம்முடைய அந்தரங்க சீடர்களாகிய பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகிய மூவரை மட்டும் அழைத்துக்கொண்டு எர்மோன் மலையின் கரடுமுரடான பாறைகளில் ஏறினார். சூரியன் மறைந்ததும், அந்த பனிமலையின் காற்று கத்தியைப் போல உடலை நடுங்க வைத்தது. லூக்கா அந்த மலையேற்றத்தின் புனித நோக்கத்தை எழுதுகிறார்: 'ஜெபம்பண்ணுகிறதற்கு ஒரு மலையின்மேல் ஏறினார்' (லூக்கா 9:28).

தேவகுமாரன் நடுங்கும் பாறையின் மேல் தன் முழங்கால்களை ஊன்றி, பிதாவோடு ஜெபத்தில் தன் ஆத்துமாவை ஊற்றிக்கொண்டிருந்த வேளையில், சீடர்கள் சரீர பலவீனத்தினால் சோர்ந்துபோயினர். லூக்கா எழுதுகிறார்: 'பேதுருவும் அவனோடிருந்தவர்களும் நித்திரைமயக்கமாயிருந்தார்கள்' (லூக்கா 9:32). தங்கள் கம்பளி ஆடைகளை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, அந்தப் பனிமலையின் குளிரில் அயர்ந்து தூங்கிவிட்டனர்.

2. சிருஷ்டிக்கப்படாத சூரியன்: மெட்டமார்ஃபோத்தே

சீடர்கள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, பரலோகம் பூமிக்குள் இறங்கி வந்தது! மத்தேயு அந்தப் பிரமிப்பூட்டும் மறுரூப காட்சியைப் பதிவு செய்கிறார்:

"அவர்களுக்கு முன்பாக மறுரூபமானார்; அவர் முகம் சூரியனைப்போலப் பிரகாசித்தது, அவர் வஸ்திரம் வெளிச்சத்தைப்போல வெண்மையாயிற்று." (மத்தேயு 17:2).

'மறுரூபமானார்' என்பதற்கு மூல கிரேக்கத்தில் மெட்டமார்ஃபோத்தே (Metemorphōthē) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது இயேசுவின் மீது வெளியிலிருந்து ஒரு வெளிச்சம் வந்து பட்டதைக் குறிக்கவில்லை. மோசே சீனாய் மலையிலிருந்து இறங்கி வந்தபோது, தேவனுடைய பிரசன்னத்தின் பிரதிபலிப்பினால் அவனது முகம் பிரகாசித்தது (யாத்திராகமம் 34:29). ஆனால் இயேசுவோ ஒளியைப் பிரதிபலிப்பவர் அல்ல; அவரே மெய்யான ஒளியாயிருக்கிறார்! உலகம் உண்டாவதற்கு முன்பே பிதாவோடு தமக்கு இருந்த நித்திய சிருஷ்டிக்கப்படாத தெய்வீக மகிமை, அவரது மனித மாம்சத்தைத் துளைத்துக்கொண்டு அங்கே வெளிப்பட்டது!

பாடுகளினாலும் கண்ணீரினாலும் வாடிப்போயிருந்த அவரது திருமுகம், நண்பகல் சூரியனின் தாங்கவொண்ணா பிரகாசத்தோடு ஒளிவீசியது! மாற்கு நேரில் கண்ட சாட்சியின் குறிப்பைத் தருகிறார்: 'அவருடைய வஸ்திரம் பூமியிலுள்ள எந்த வண்ணானாலும் வெளுக்கக்கூடாத அளவுக்கு, உறைந்த மழையைப்போல வெண்மையும் மினுக்குமுள்ளதுமாயிற்று' (மாற்கு 9:3). அவரது எளிய அங்கி மின்னலைப் போலப் பளபளத்து, பரலோகத்தின் தூய வெளிச்சத்தைக் கக்கியது!

அமைதியின் திருக்கரம்: 'எழுந்திருங்கள், பயப்படாதிருங்கள்'—சேகினா மகிமையின் மேகம் விடியலில் மறைய, தரையில் விழுந்து கிடக்கும் அப்போஸ்தலர்களைத் தொட்டுத் தேற்றும் இயேசு.

3. நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசனமும்: புதிய யாத்திராகமம்

அந்த நள்ளிரவு இருளைப் பிளந்து பிரகாசித்த மாபெரும் ஒளிவெள்ளத்தைக் கண்டு திடுக்கிட்டு விழித்த பேதுருவும், யாக்கோபும், யோவானும் திகைத்துப் போயினர்! அங்கே இயேசுவின் மகிமையின் பிரகாசத்திற்கு நடுவே இரு மாபெரும் மனிதர்கள் நின்றுகொண்டிருந்தனர்:

"அப்பொழுது மோசேயும் எலியாவும் அவரோடே பேசுகிறவர்களாக அவர்களுக்குக் காணப்பட்டார்கள்." (மத்தேயு 17:3).

எப்பேர்ப்பட்ட பிரமிப்பூட்டும் பரலோகச் சந்திப்பு இது!

• மோசே: சீனாய் மலையிலே தேவனிடமிருந்து நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெற்று இஸ்ரவேலுக்குக் கொடுத்த மாபெரும் தலைவர்! உபாகமம் 34-ல் நேபோ மலையின் உச்சியிலே தேவனால் இரகசியமாய் அடக்கம் பண்ணப்பட்டவர். நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் கானான் தேசத்திற்குள் நுழைய மோசேக்கு அனுமதி கிடைக்கவில்லை; ஆனால் இதோ, தேவகுமாரனின் கிருபையின் கீழ் மோசே இப்போது வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்திற்குள் நின்று கொண்டிருக்கிறார்!
• எலியா: கர்மேல் மலையிலே 850 பொய் தீர்க்கதரிசிகளை எதிர்த்து நின்று அக்கினியை இறக்கிய தீர்க்கதரிசிகளின் தலைவர்! மரணத்தைக் காணாமல் அக்கினி ரதத்திலே பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டவர் (2 ராஜாக்கள் 2:11).

பழைய ஏற்பாட்டின் இரு மாபெரும் அஸ்திபாரங்களாகிய நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளும் அங்கே கிறிஸ்துவின் பாதத்தில் நின்றனர்!

அவர்கள் மகிமையின் ராஜாவோடு எதைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்? பிரபஞ்சத்தின் ரகசியங்களைப் பற்றியா? லூக்கா அந்த உன்னதமான உண்மையைப் பதிவு செய்கிறார்:

"அவர்கள் மகிமையோடே காணப்பட்டு, அவர் எருசலேமிலே நிறைவேற்றப்போகிற அவருடைய மரணத்தைக்குறித்துப் பேசினார்கள்." (லூக்கா 9:31).

'மரணம்' என்பதற்கு மூல கிரேக்கத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள சொல் தேன் எக்சோதோன் அவ்தோ—அதாவது அவரது யாத்திராகமம் என்பதாகும்!

மோசே பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தினால் பார்வோனின் எகிப்திய அடிமைத்தனத்திலிருந்து இஸ்ரவேலை முதலாம் யாத்திராகமத்தில் வழிநடத்தினார். இப்போது, மோசேயும் எலியாவும் மெய்யான தேவ ஆட்டுக்குட்டியாகிய இயேசுவோடு இறுதி யாத்திராகமத்தைப் பற்றிப் பேசினர்: கல்வாரி சிலுவையிலே சிந்தப்படவிருக்கும் அவரது இரத்தம், மரணத்தை வெல்லும் உயிர்த்தெழுதல், மற்றும் பிதாவின் வலது பாரிசத்திற்கு ஏறிச்செல்லும் பரலோக வெற்றி—இதன் மூலம் மனிதகுலத்தைப் பாவத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து என்றென்றைக்குமாய் விடுவிக்கும் நித்திய யாத்திராகமத்தை அவர் நிறைவேற்றப் போகிறார்!

4. பேதுருவின் பதற்றமும் மூடிக்கொண்ட மேகமும்

பேதுருவின் உள்ளம் பரவசத்திலும் திகைப்பிலும் மூழ்கியது. மோசேயும் எலியாவும் விடைபெற்றுச் செல்லத் தொடங்கிய அந்த வினாடியில், அந்தப் பரலோக மகிமையை விட்டுவிட்டு, மீண்டும் கீழே உள்ள நோய்களும் பிசாசுகளும் நிறைந்த உலகத்திற்குத் திரும்பிச் செல்ல பேதுருவுக்கு மனமில்லை.

தன் வாய்க்கு வந்ததை உளறிக்கொட்டி பேதுரு கூக்குரலிட்டான்:

"ஆண்டவரே, நாம் இங்கே இருக்கிறது நல்லது; உமக்குச் சித்தமானால், இங்கே உமக்கு ஒரு கூடாரமும், மோசேக்கு ஒரு கூடாரமும், எலியாவுக்கு ஒரு கூடாரமுமாக, மூன்று கூடாரங்களைப் போடுவோம்!" (மத்தேயு 17:4).

மாற்கு பேதுருவின் அறியாமையை அன்போடு விளக்குகிறார்: 'அவர்கள் மிகவும் பயந்திருந்தபடியினால், தான் பேசுகிறது இன்னதென்று அவன் அறியவில்லை' (மாற்கு 9:6).

பேதுரு கூடாரப் பண்டிகையின் நினைவாக மூன்று இலைக்கூடாரங்களை (ஸ்கீனாஸ்) அமைக்க விரும்பினான். நல்ல நோக்கத்தோடு அவன் பேசினாலும், அவன் ஒரு மாபெரும் இறையியல் தவறைச் செய்தான்: இயேசுவோடு மோசேயையும் எலியாவையும் சமமாக வைத்து மூன்று சமமான கூடாரங்களைப் போட நினைத்தான்! தேவகுமாரனை மனித ஊழியக்காரர்களோடு சமமான ஒரு தீர்க்கதரிசியாக அவன் குறுக்கிவிட்டான்!

பரலோகம் தேவகுமாரனை ஒருபோதும் மனிதர்களோடு சமமாக வைக்க அனுமதிக்காது!

பேதுருவின் வார்த்தைகள் அவனது வாயை விட்டு முழுமையாக வெளியேறுவதற்கு முன்பாகவே, பரலோகம் அவன் பேச்சை இடைமறித்தது: "அவன் பேசுகையில், இதோ, ஒளியுள்ள ஒரு பிரகாசமான மேகம் அவர்கள்மேல் நிழலிட்டது!" (மத்தேயு 17:5).

அது நெபேலே போதேய்னே—வனாந்தரத்திலே இஸ்ரவேலை வழிநடத்தியதும், சாலொமோனின் தேவாலயத்தை நிரப்பியதுமான தேவனுடைய சேகினா மகிமை மேகம்! அந்தப் பிரகாசமான மேகம் இறங்கிவந்து, அந்த மலையின் உச்சியைத் தனது தூய ஒளிவெள்ளத்தால் மூடிக்கொண்டது!

5. பிதாவின் இடிமுழக்கக் குரல்: "இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்!"

சேகினா மகிமையின் மேகத்திற்குள்ளிருந்து, பிதாவாகிய தேவனுடைய திருக்குரல் இடிமுழக்கமாய் வெடித்தது:

"இவர் என்னுடைய நேச குமாரன், இவரில் பிரியமாயிருக்கிறேன்; இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்!" (மத்தேயு 17:5; லூக்கா 9:35).

அந்த மூன்று தெய்வீகப் பிரகடனங்களைத் தியானியுங்கள்:

1. "இவர் என்னுடைய நேச குமாரன்!": மோசே தேவனுடைய வீட்டிலெல்லாம் உண்மையுள்ள ஊழியக்காரனாய் இருந்தான் (எபிரெயர் 3:5); எலியா தைரியமுள்ள தீர்க்கதரிசியாய் இருந்தான். ஆனால் இயேசுவோ வெறும் ஊழியக்காரன் அல்ல, அவர் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய நித்திய குமாரன்!
2. "இவரில் பிரியமாயிருக்கிறேன்": யோர்தான் நதியில் ஞானஸ்நானம் பெற்றபோது வானத்திலிருந்து ஒலித்த அதே நித்திய அங்கீகாரத்தை பிதா மீண்டும் உறுதிப்படுத்தினார்!
3. "இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்!": மூல கிரேக்க மொழியில்: அவ்தூ அக்கூயெத்தே!—'அவருக்கு மட்டுமே நீங்கள் கீழ்ப்படிய வேண்டும்!' உபாகமம் 18:15-ல் மோசே உரைத்த தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவு இதுவே: 'உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உன்னிடத்திலிருந்து என்னைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசியை உனக்காக எழும்பப்பண்ணுவார்; அவருக்குச் செவிகொடுப்பீர்களாக!'

நியாயப்பிரமாணம் மோசேயின் வழியே வந்தது; தீர்க்கதரிசனங்கள் எலியாவின் வழியே முழங்கின. ஆனால் அகில உலகத்திற்குமான தேவனுடைய இறுதியான, பரிபூரணமான வார்த்தை இயேசு கிறிஸ்துவே! (எபிரெயர் 1:1–2). கிறிஸ்து பேசும்போது, மோசேயும் எலியாவும் தங்கள் கிரீடங்களைக் கழற்றி வைத்துவிட்டு மவுனமாக வேண்டும்!

அந்தத் தெய்வீக இடிமுழக்கத்தைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், சீடர்களின் பலம் முற்றிலும் அற்றுப்போனது! மத்தேயு எழுதுகிறார்: "சீஷர்கள் அதைக்கேட்டு, முகங்குப்புற விழுந்து, மிகவும் பயந்தார்கள்" (மத்தேயு 17:6). தேவனுடைய பரிசுத்தத்தின் பயங்கரத்தைக் கண்டு நடுங்கி, சாகப்போகிறோம் என்று எண்ணிப் புழுதியிலே முகம் புதைத்துக் கிடந்தனர்!

6. இயேசு மட்டுமே: மகிமையிலிருந்து பள்ளத்தாக்கிற்கு

எவ்வளவு நேரம் அவர்கள் அப்படித் தரையிலே விழுந்து கிடந்தார்கள் என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது. ஆனால் அந்தப் பயங்கரமான அமைதியிலே, ஒரு அன்பான, மென்மையான கை பேதுருவின் நடுங்கும் தோளைத் தொட்டது!

அவர்கள் பழகிய அதே போதகரின் பாசமிகு குரல் அவர்களின் காதுகளில் ஒலித்தது:

"எழுந்திருங்கள், பயப்படாதிருங்கள்." (மத்தேயு 17:7).

மெதுவாக, நடுக்கத்தோடு சீடர்கள் தங்கள் கண்களைத் திறந்து பார்த்தனர்.

அந்தக் கண் கூசும் சூரிய பிரகாசம் அங்கே இல்லை; மின்னலின் ஒளி இல்லை; இடிமுழக்க மேகம் அதிகாலைப் பனிமூட்டமாக விலகிப்போயிருந்தது. மத்தேயு இதன் அழியாத இறையியல் முத்தாய்ப்பை எழுதுகிறார்:

"அவர்கள் தங்கள் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கும்போது, இயேசுவைத்தவிர வேறொருவரையும் காணவில்லை." (மத்தேயு 17:8).

"இயேசுவைத்தவிர வேறொருவரையும் காணவில்லை!" (கிரேக்கம்: தோன் யேசூன் மோனோன்). மோசே மறைந்துவிட்டார்; எலியா மறைந்துவிட்டார். நியாயப்பிரமாணம் அவரைச் சுட்டிக்காட்டியது; தீர்க்கதரிசனங்கள் அவரை முன்னறிவித்தன; இப்போது நிழல்கள் அகன்றுவிட்டன, மெய்யான நித்திய இரட்சகராகிய இயேசு மட்டுமே அங்கே நின்றுகொண்டிருந்தார்!

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, உரோமச் சிறையிலே தன் மரணத்தை எதிர்நோக்கியிருந்த பேதுரு அப்போஸ்தலன், அந்தப் பனிமலையில் கண்ட காட்சியைத் தனது இறுதி நிருபத்தில் உருகி உருகி நினைவுகூர்ந்து எழுதினார்:

"நாங்கள் தந்திரமான கட்டுக்கதைகளைப் பின்பற்றினவர்களாக அல்ல, அவருடைய மகத்துவத்தைக் கண்ணாரக் கண்டவர்களாகவே நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வல்லமையையும் வருகையையும் உங்களுக்கு அறிவித்தோம். இவர் என்னுடைய நேச குமாரன், இவரிடத்தில் பிரியமாயிருக்கிறேன் என்று சொல்லுகிற சத்தம் உன்னதமான மகிமையிலிருந்து அவருக்கு உண்டானபோது, பிதாவாகிய தேவனால் அவர் கனத்தையும் மகிமையையும் பெற்றார். பரிசுத்த மலையிலே அவரோடேகூட இருந்தபோது, வானத்திலிருந்து பிறந்த அந்தச் சத்தத்தை நாங்களே கேட்டோம்!" (2 பேதுரு 1:16–18).

இயேசுவும் சீடர்களும் மலையிலிருந்து கீழே இறங்கி வந்தபோது, தாம் உயிர்த்தெழும் வரை இந்தத் தரிசனத்தை ஒருவருக்கும் சொல்லக்கூடாது என்று இயேசு கட்டளையிட்டார். மலையடிவாரத்திலோ, தீராத பிசாசினால் வேதனைப்பட்ட ஒரு சிறுவனும், பரிதாபமாய் நின்ற மக்களும் அவருக்காகக் காத்திருந்தனர். இயேசு மகிமையின் மலையிலேயே தங்கிவிடவில்லை; அவர் மனித வேதனையின் பள்ளத்தாக்கிற்கு இறங்கி வந்தார்; எருசலேமை நோக்கியும், கல்வாரி சிலுவையை நோக்கியும் தன் முகத்தைத் திருப்பினார்—தம்மை விசுவாசிக்கும் நாம் அனைவரும் ஒருநாள் அவருடைய நித்திய மறுரூப மகிமையைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி, அவர் சிலுவையின் மரணபரியந்தம் தம்மைத் தாழ்த்தினார்!