வனாந்தரத்தில் இயேசுவின் சோதனை: சாத்தானின் மீதான வெற்றி

யோர்தான் நதிக்கரையில் பிதாவின் வானத்து முழக்கம் ஒலித்து இன்னும் ஓய்ந்திருக்கவில்லை. இயேசுவின் ஆடைகளில் யோர்தானின் ஞானஸ்நான நதிநீர் இன்னும் காய்ந்திருக்கவில்லை; "நீர் என்னுடைய நேச குமாரன், உம்மில் பிரியமாயிருக்கிறேன்" என்ற பிதாவின் கம்பீரமான அங்கீகார வார்த்தைகள் நதிக்கரை நாணல்களின் நடுவே இன்னமும் எதிரொலித்துக் கொண்டிருந்தன. ஆனால், பரிசுத்த ஆவியானவரோ புதிதாக அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட மேசியாவை உலக மனிதர்களின் பாராட்டுக்களுக்கோ, ராஜ அரண்மனையின் விருந்துகளுக்கோ அழைத்துச் செல்லவில்லை. மாறாக, மாற்கு சுவிசேஷகர் அதிர்ச்சியூட்டும் சொற்களில் பதிவு செய்கிறார்: "உடனே ஆவியானவர் அவரை வனாந்தரத்திற்குப் போகும்படி ஏவினார்" (மாற்கு 1:12). 'ஏவினார்' என்பதற்கு மாற்கு பயன்படுத்தும் மூல கிரேக்கச் சொல் எக்பால்லை (ekballei) என்பதாகும்; அதற்கு 'பலவந்தமாகத் துரத்தினார்' என்று பொருள். இருளின் சக்திகளோடு மோதும் பிரபஞ்ச ஆவிக்குரிய யுத்தக் களத்திற்குள் தேவனே கிறிஸ்துவை முன்னிறுத்தினார். நாற்பது கொடும் பகல்களும் நாற்பது உறக்கமற்ற இரவுகளும், மனிதகுலத்தின் நித்திய எதிர்காலம் ஒரு தனி மனிதரின் கீழ்ப்படிதலின் மேல் நின்றது!

1. ஜெஷிமோன் வனாந்தரம்: கடைசி ஆதாமின் யுத்தக்களம்

கிறிஸ்துவின் சோதனை நிகழ்ந்த பூகோள இடம் தற்செயலான ஒன்றல்ல. பண்டைய எபிரேய மக்களால் ஜெஷிமோன் ("பாழ்க்கடிப்பு") என்று அழைக்கப்பட்ட யூதேயாவின் வனாந்தரம், மனிதர்கள் வாழத் தகுதியற்ற ஒரு சுண்ணக்கற்பாறை நரகமாகும். யூதேயாவின் மலைத்தொடர்களுக்கும் சாக்கடலின் ஆழமான உப்பங்கழிகளுக்கும் இடையே பரந்து விரிந்த இந்த வறண்ட நிலப்பரப்பில் புல் பூண்டுகள் கூடக் கருகிப்போயிருக்கும். பகல் வேளையில் கொளுத்தும் மத்தியதரைக் கடல் வெயில் பாறைகளை அடுப்பங்கரையைப் போலச் சுட்டெரிக்கும்; நள்ளிரவிலோ, எலும்புகளை நடுங்க வைக்கும் பனிக்காற்று பள்ளத்தாக்குகளில் ஊளையிட்டு மனித உடலின் வெப்பத்தை உறிஞ்சிவிடும்.

மற்ற சுவிசேஷகர்கள் குறிப்பிடாத ஒரு நடுக்கமூட்டும் வரலாற்று உண்மையை மாற்கு இங்கே சேர்க்கிறார்: "அவர் வனாந்தரத்திலே நாற்பது நாள் இருந்து, சாத்தானால் சோதிக்கப்பட்டு, காட்டுமிருகங்களோடே சஞ்சரித்தார்" (மாற்கு 1:13). முதலாம் நூற்றாண்டில் சிரியா நாட்டு கரடிகளும், மலைச் சிறுத்தைகளும், கொடூரமான கழுதைப்புலிகளும், கொடிய விரியன் பாம்புகளும் இந்த மலைக்குகைகளில் வாழ்ந்தன. இயேசுவிடம் எந்த போர்வாளோ, கேடயமோ, கூட நின்ற மனிதத் தோழனோ இல்லை. அவர் கையில் அப்பத்தையோ அல்லது தண்ணீர் துருத்தியையோ கூட எடுத்துச் செல்லவில்லை.

வேதாகமத்தின் முன்னடையாளம் நம்மை மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது. முதல் ஆதாம் சோதிக்கப்பட்டபோது, அவன் ஏதேன் தோட்டத்தில் நின்றான்—கண்களுக்குக் குளிர்ச்சியான பழ மரங்களும், சுவையான நதிகளும், தாகம் தணிக்கும் கனிகளும் நிறைந்த பூரண பரிபூரண சூழலில், உடனொரு துணையோடு, தேவனுடைய பிரசன்னத்தில் அவன் நின்றான். ஆனால் அத்தனை நன்மைகள் இருந்தும் ஆதாம் சர்ப்பத்தின் பொய்யான வார்த்தைக்கு அடிபணிந்து விழுந்தான். ஆனால், 'கடைசி ஆதாமோ' (1 கொரிந்தியர் 15:45) கற்பனை செய்ய முடியாத கொடூரமான வறுமையின் நடுவே களத்தில் இறங்கினார்: தனிமை, நாவறண்ட தாகம், சுருங்கிப்போன உடல், பசியின் கொடுமை, கொடிய காட்டுமிருகங்கள் மற்றும் நான்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளாக மனிதர்களை ஏமாற்றிப் பழகிய சாத்தானின் நேரடி வஞ்சகம்! ஆதாம் பூஞ்சோலையில் தோற்றான்; ஆனால் கிறிஸ்துவோ சுட்டெரிக்கும் பாலைவனப் புழுதியில் சாத்தானைத் தோற்கடித்து நின்றார்!

2. முதல் சோதனை: கற்களை அப்பமாக்கும் இச்சையின் தூண்டுதல்

இயேசுவின் மனித இயல்பின் தாங்கொணா வேதனையை லூக்கா விவரிக்கிறார்: "அந்த நாட்களில் அவர் ஒன்றும் சாப்பிடவில்லை; அந்த நாட்கள் முடிந்தபின்பு அவருக்குப் பசியுண்டாயிற்று" (லூக்கா 4:2). நாற்பது நாட்கள் உபவாசம் என்பது மனித உடலின் மருத்துவ ரீதியான இறுதி எல்லையாகும். இந்த எல்லையில் உடலின் கொழுப்புச் சத்துக்கள் அனைத்தும் தீர்ந்துபோய், தசைகளை உடல் கரைக்கத் தொடங்கும்; வயிறு கடுமையான சுளுக்குகளோடு வலிக்கும்; மூளையின் சிந்தனைகள் மயக்கமடையும். இந்த அதீத பலவீனத்தின் தருணத்திலேயே இருளின் அதிபதி புழுதியிலிருந்து வெளிப்பட்டான்:

"சோதிக்கிறவன் அவரிடத்தில் வந்து: நீர் தேவனுடைய குமாரனேயானால், இந்தக் கல்லுகள் அப்பங்களாகும்படி சொல்லும் என்றான்." (மத்தேயு 4:3).

யூதேய வனாந்தரத்தின் பாறைகள் தட்டையான, வட்ட வடிவ சுண்ணக்கற்களால் ஆனவை; அவை கலிலேய கிராமத்துப் பெண்கள் சுடும் வாற்கோதுமை அப்பங்களை உருவத்தில் அப்படியே ஒத்திருக்கும். சாத்தானின் முதல் அம்பு மிகுந்த தந்திரம் நிறைந்தது. முதல் வார்த்தையைக் கவனியுங்கள்: "நீர் தேவனுடைய குமாரனேயானால்..." (கிரேக்கம்: Ei). சாத்தான் தேவனுடைய இருப்பை மறுக்கவில்லை; மாறாக பிதாவுக்கும் குமாரனுக்கும் இடையிலான அன்பின் உறவைத் தாக்கினான். நாற்பது நாட்களுக்கு முன்புதான் வானம்: "நீர் என்னுடைய நேச குமாரன்" என்று முழங்கியிருந்தது. இப்போது சாத்தான் விஷத்தை விதைக்கிறான்: "உம்மைப் பாரும்! எலும்பும் தோலுமாய், பசியினால் சுருங்கி, ஓநாய்கள் நடுவே பாலைவனப் புழுதியில் கிடக்கிறீரே! ஒரு தகப்பன் தன் நேச குமாரனை இப்படிப் பட்டினியாகக் கைவிடுவாரா? நீர் மெய்யாகவே தேவனுடைய குமாரனானால், உம்முடைய தெய்வீக வல்லமையைப் பயன்படுத்தும்! இந்தக் கல்லை அப்பமாக மாற்றி உம்முடைய நியாயமான பசியைத் தீர்த்துக்கொள்ளும்!"

இந்தச் சோதனை வெறும் உணவைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; அது அதிகாரத்தையும் கீழ்ப்படிதலையும் பற்றியது. பிதாவின் காலத்திற்கு முன்பாகவே முந்திச் செல்லும்படியும், பிதாவின் பராமரிப்பைச் சந்தேகப்பட்டுத் தமது தெய்வீக வல்லமையை சுயநலத்திற்காகப் பயன்படுத்தும்படியும் சாத்தான் தூண்டினான். ஏதேனிலே பேசப்பட்ட அதே நச்சு வார்த்தை: "தேவன் உங்களுக்கு நன்மையை மறைக்கிறார்; உங்கள் சுய பலத்தினால் அதை அடைந்துவிடுங்கள்!"

உடலிலே பலவீனப்பட்டிருந்தாலும், ஆவியிலே அக்கினியாய் ஜொலித்த இயேசு சாத்தானோடு தர்க்கம் செய்யவில்லை. அவர் ஆவியின் பட்டயத்தை உருவினார்:

"இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: மனுஷன் அப்பத்தினாலே மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான் என்று எழுதியிருக்கிறதே என்றார்." (மத்தேயு 4:4; உபாகமம் 8:3).

இயேசு உபாகமம் 8:3-ஐ மேற்கோள் காட்டினார். இஸ்ரவேல் மக்கள் வனாந்தரத்திலே பசியினால் வாடினபோது, மனிதனை வாழவைப்பது உலக அப்பம் அல்ல, யாவே தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படும் வார்த்தையே என்பதைக் கற்பிப்பதற்காகவே தேவன் அவர்களைப் பட்டினி போட்டார் என்று மோசே கூறிய அதே வசனம்! பிதாவின் சித்தத்தை மீறிப் பெறப்படும் உணவை விடப் பசியோடு மரிப்பதே மேலானது என்று இயேசு பிரகடனம் செய்தார். தேவனுடைய சித்தத்திற்கு வெளியே விருந்துண்பதை விட, தேவனுடைய சித்தத்திற்குள் பட்டினியாய் இருப்பதே பாக்கியம்! சாத்தானின் முதல் அம்பு நொறுங்கி விழுந்தது.

யூதேயாவின் பாறை முகடுகளில் கம்பீரமாய் நின்று, சாத்தானின் வஞ்சகத் தூண்டுதல்களை பரலோக அதிகாரத்தோடு நிராகரித்து விரட்டியடிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வரலாற்று ஓவியக் காட்சி.

3. இரண்டாம் சோதனை: தேவாலய உப்பரிகையில் ஆவிக்குரிய தற்பெருமை

இயேசுவை உடல் பசியினாலோ, சுயநலத்தினாலோ வீழ்த்த முடியாது என்பதைக் கண்ட சாத்தான், தன் தந்திரத்தை மாற்றினான். இந்த நசரேயன் வேதாகம வார்த்தையினால் மட்டுமே வாழ்கிறார் என்றால், அதே வேதாகம வசனத்தைக் கொண்டே அவரை வீழ்த்த சாத்தான் திட்டமிட்டான்!

மத்தேயு எழுதுகிறார்: "அப்பொழுது பிசாசு அவரைப் பரிசுத்த நகரத்திற்குக் கொண்டுபோய், தேவாலயத்து உப்பரிகையின்மேல் அவரை நிறுத்தி: நீர் தேவனுடைய குமாரனேயானால் கீழே குதியும்; ஏனெனில், தம்முடைய தூதர்களுக்கு உம்மைக்குறித்துக் கட்டளையிடுவார்; உமது பாதம் கல்லில் இடறாதபடிக்கு, அவர்கள் தங்களை கைகளில் உம்மைத் தாங்கிக்கொண்டு போவார்கள் என்று எழுதியிருக்கிறது என்று சொன்னான்." (மத்தேயு 4:5-6).

தேவாலயத்தின் உப்பரிகை (கிரேக்கம்: Pterygion tou hierou) என்பது எருசலேம் தேவாலய மலையின் தென்கிழக்கு மூலையில் சாலொமோனின் மண்டபத்தின் விளிம்பாகும். ஏரோது மன்னனால் பிரம்மாண்டமான வெண்கற்களால் கட்டப்பட்ட இந்த மதில் விளிம்பு, அதலபாதாளமான கீதரோன் பள்ளத்தாக்கின் மேல் அந்தரத்தில் நின்றது. யூத வரலாற்று ஆசிரியர் ஜோசிபஸ் குறிப்பிடுகிறார்: இந்த உப்பரிகையின் உச்சியிலிருந்து கீழே பார்ப்பவருக்கு உடனடியாக தலைசுற்றல் ஏற்படும்; ஏனெனில் கீழே உள்ள பாறை நதிப்படுக்கை 450 அடிக்கும் அதிகமான ஆழத்தில் கிடந்தது!

சாத்தான் சங்கீதம் 91:11-12-ஐ மேற்கோள் காட்டினான்—மேசியாவிற்குத் தூதர்களின் பாதுகாப்பு உண்டு என்று வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட உன்னத சங்கீதம். ஆனால் சாத்தானின் கொடிய வஞ்சகத்தைக் கவனியுங்கள்: "உமது வழிகளிலெல்லாம் உம்மைக் காக்கும்படி" என்ற மிக முக்கியமான வார்த்தையை அவன் வசதியாக வெட்டி எறிந்துவிட்டான்! பிதாவின் சித்தத்திற்குட்பட்ட கீழ்ப்படிதலின் வழியை மறைத்துவிட்டான். சாத்தான் கூறினான்: "நீர் வேத வார்த்தையை அத்தனை ஆழமாக நம்புகிறவரா? அப்படியானால் இந்த 450 அடி உயரத்திலிருந்து கீழே குதியும்! தேவாலயப் பிரகாரங்களில் நின்றுகொண்டிருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் முன்பாக, தேவதூதர்கள் உம்மைத் தாங்கிப் பறந்துவருவதைக் காணட்டும்! நீர் மேசியா என்பதை ஒரு மாபெரும் மாயாஜால அடையாளத்தினால் நிரூபித்துக் காட்டும்!"

இது ஆவிக்குரிய தற்பெருமை மற்றும் அகந்தையின் சோதனையாகும்—தேவனைச் சோதித்துப் பார்ப்பதும், விளம்பரப் பிரியர்களாய் அற்புதங்களைச் செய்யத் துடிப்பதும் ஆகும். ஆனால் இயேசு சாத்தானின் கள்ள வேத வியாக்கியானத்தைக் கிழித்தெறிந்தார்:

"இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: உன் தேவனாகிய கர்த்தரைப் பரீட்சை பாராதிருப்பாயாக என்றும் எழுதியிருக்கிறதே என்றார்." (மத்தேயு 4:7; உபாகமம் 6:16).

தேவனைப் பரீட்சை பார்ப்பது விசுவாசம் அல்ல; அது பயபக்தியின் போர்வையில் ஒளிந்திருக்கும் அவிசுவாசமாகும்! உண்மையான விசுவாசம் என்பது தேவன் அனுமதிக்கும் பாடுகளின் பாதையில் அவரை அமைதியாய் நம்பியிருப்பதாகும்; ஆனால் தற்பெருமை என்பது நாமே ஆபத்துக்களை உருவாக்கிக்கொண்டு, ஒரு மந்திரவாதியைப் போல தேவன் வந்து நம்மைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று கட்டளையிடுவதாகும். இயேசு விசுவாசத்தை ஒரு சர்க்கஸ் காட்சியாக மாற்ற மறுத்துவிட்டார். சாத்தானின் இரண்டாவது தாக்குதலும் சிதறிப்போனது!

4. மூன்றாம் சோதனை: சிலுவையில்லா கிரீடத்தின் பேராசை

தன்னுடைய வஞ்சகங்கள் அனைத்தும் தோற்றுப்போனதைக் கண்ட சாத்தான், தன் போலிப் பக்தியின் முகமூடியைக் கழற்றி எறிந்தான். தன் விழுந்துபோன சுபாவத்தின் ஆழத்தில் புதைந்திருந்த ஒரே வெறியை அவன் பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்தினான்: சர்வலோக ஆராதனையைத் தனதாக்கிக் கொள்ளும் வெறி!

லூக்கா பதிவு செய்கிறார்: "பின்பு பிசாசு அவரை ஒரு உயர்ந்த மலையின்மேல் கொண்டுபோய், உலகத்தின் சகல ராஜ்யங்களையும் ஒரு நிமிஷத்திலே அவருக்குக் காண்பித்து: இவைகள் எல்லாவற்றின்மேலுமுள்ள அதிகாரத்தையும் இவைகளின் மகிமையையும் உமக்குத் தருவேன், இது எனக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது, எனக்கு இஷ்டமானவனுக்கு இதைக் கொடுக்கிறேன். நீர் என்னை சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து பணிந்துகொண்டால், எல்லாம் உம்முடையதாகும் என்று சொன்னான்." (லூக்கா 4:5-7).

ஒரு அமானுஷ்ய தரிசனத்தின் வழியே உலக சாம்ராஜ்யங்களின் பளபளப்பான பெருமையை சாத்தான் இயேசுவின் கண்களுக்கு முன்பாகக் காட்டினான்: உரோமைப் பேரரசன் திபேரியுவின் பளிங்கு மாளிகைகள், கிரேக்கத்தின் பொற்கோவில்கள், ஆசியாவின் பட்டுச் செல்வங்கள், அணிவகுத்துச் செல்லும் படைகள் மற்றும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் ஆரவாரம்.

சாத்தான் இயேசுவுக்கு ஒரு பயங்கரமான குறுக்குவழியை வழங்கினான்: "ஏசாயா முன்னறிவித்த பாடுபடும் ஊழியக்காரனின் பாதை உமக்கு எதற்கு? முதுகைக் கிழிக்கும் சாட்டை அடிகளும், முகத்தில் துப்பப்படும் உமிழ்நீரும், தலையைத் தைக்கும் முட்கிரீடமும், கொல்கொதாவின் கொடிய சிலுவை ஆணிகளும் எதற்காக? என் முன்னே ஒரே ஒரு நொடி முழங்கால்படியிட்டு என்னை வணங்கும்; ஒரே ஒரு துளி இரத்தம் கூட சிந்தாமல் இந்த உலகத்தின் அத்தனை சாம்ராஜ்யங்களின் சாவியையும் உம் கைகளில் கொடுத்துவிடுகிறேன்!"

சிலுவையைத் தவிர்த்துவிட்டு, பரலோகத்திற்கு துரோகம் செய்து கிரீடத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும் நச்சுத் தூண்டுதல் இது! ஆனால் சாத்தான் காட்டிய உலகமோ அழுகிப்போன சடலமாகும்; அகந்தையினாலும், அடிமைத்தனத்தினாலும், பாவத்தினாலும் கட்டமைக்கப்பட்ட மாயை. இயேசு பிசாசோடு சமரசம் செய்ய வரவில்லை; பிசாசின் கிரியைகளை அடியோடு அழிப்பதற்காகவே வந்தார் (1 யோவான் 3:8)!

பரிசுத்தக் கோபத்தோடும் ராஜரீக அதிகாரத்தோடும் ராஜாதி ராஜா வானமும் பூமியும் அதிரும் கட்டளையை முழங்கினார்:

"அப்பொழுது இயேசு: அப்பாலே போ சாத்தானே! உன் தேவனாகிய கர்த்தரைப் பணிந்துகொண்டு, அவர் ஒருவருக்கே ஆராதனை செய்வாயாக என்று எழுதியிருக்கிறதே என்றார்." (மத்தேயு 4:10; உபாகமம் 6:13).

இயேசு எதிரியின் உண்மையான பெயரை அம்பலப்படுத்தினார்: சாத்தான் (எதிர்ப்பவன் / துரோகி). யாவே தேவனுடைய மாற்றமுடியாத நித்திய விதியை அவர் நிலைநாட்டினார்: ஆராதனை என்பது சர்வவல்லமையுள்ள தேவனுக்கு மட்டுமே உரியது! எந்த உலக சாம்ராஜ்யமும், எந்த குறுக்குவழியும் தேவனுடைய நித்திய கட்டளையை அசைக்க முடியாது. அந்த இடிமுழக்கக் கட்டளையைக் கேட்டவுடன், சாத்தானின் கைகளில் எவ்வித ஆயுதமும் மிஞ்சவில்லை. கீழ்ப்படிதலின் குமாரனாகிய கிறிஸ்துவின் காலடியில் சர்ப்பத்தின் தலை நசுக்கப்பட்டது!

5. தேவதூதர்களின் பணிவிடையும் ராஜ்யத்தின் நித்திய வெற்றியும்

மத்தேயு சுவிசேஷகர் மனித வரலாற்றின் மிக உன்னதமான விடுதலையைப் பதிவு செய்கிறார்: "அப்பொழுது பிசாசானவன் அவரை விட்டு விலகிப்போனான்; உடனே தேவதூதர்கள் வந்து அவருக்குப் பணிவிடை செய்தார்கள்." (மத்தேயு 4:11).

லூக்கா ஒரு ஆழமான எச்சரிக்கைக் குறிப்பைத் தருகிறார்: "பிசாசானவன் சோதனைகளையெல்லாம் முடித்தபின்பு, சிலகாலம் அவரை விட்டு விலகிப்போனான்" (லூக்கா 4:13). சாத்தான் மீண்டும் வருவான்—பேதுருவின் மாம்ச வார்த்தைகள் வழியாக (மத்தேயு 16:23), யூதாஸின் காட்டிக்கொடுத்தல் வழியாக, மற்றும் கெத்செமனே தோட்டத்தின் இரத்த வியர்வை வழியாக அவன் மீண்டும் தாக்குவான். ஆனால் இந்த முதன்மை யுத்தத்தில் அவன் தலைகுனிந்து தோற்றுப்போனான்!

பாலைவனப் பாறைகளை விட்டு அந்த காரிருளின் நிழல் விலகி ஓடியபோது, பரலோகத்தின் திரைகள் திறந்தன. மகிமையின் தேவதூதர்கள் யூதேய வனாந்தரத்தின் புழுதியில் இறங்கி வந்தார்கள். 'பணிவிடை செய்தார்கள்' (கிரேக்கம்: Diēkonoun) என்ற சொல், பசியினால் வாடியிருந்த இயேசுவுக்கு அவர்கள் அன்போடு உணவையும் தண்ணீரையும் பரிமாறிப் பணிவிடை செய்ததைக் குறிக்கிறது; முன்பு சோர்ந்துபோய் வனாந்தரச் சூரைச்செடியின் கீழ் படுத்திருந்த எலியாவுக்குத் தேவதூதன் அப்பத்தையும் தண்ணீரையும் கொடுத்துத் தேற்றியது போல (1 இராஜாக்கள் 19:5-6), தேவகுமாரன் பரலோக தூதர்களால் போஷிக்கப்பட்டார்.

வனாந்தரத்திலிருந்து இயேசு பலவீனமடைந்து வெளிவரவில்லை; மாறாக பரிசுத்த ஆவியானவரின் அனல் பறக்கும் வல்லமையோடு கலிலேயாவிற்குத் திரும்பினார் (லூக்கா 4:14). தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து, பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையால் நிரம்பியிருக்கும் ஒரு மனிதன் நரகத்தின் அத்தனை சேனைகளையும் அடித்து நொறுக்க முடியும் என்பதை இயேசு தமது வாழ்க்கையினால் நிரூபித்துக் காட்டினார்! வனாந்தரம் என்பது அவருடைய பயிற்சிப் பாசறை; சிலுவை என்பது அவருடைய மீட்பின் பலிபீடம்; வெற்றி என்பது தேவனுடைய மாசற்ற ஆட்டுக்குட்டிக்கு மட்டுமே நித்திய காலமாய் உரியது!