நாசரேத்தில் இயேசு புறக்கணிக்கப்படுதல்: யூபிலி பிரகடனமும் மலையின் செங்குத்தான உச்சி சரிவும்

கீழ் கலிலேயாவின் தெற்கு மலைத்தொடர்களுக்கு நடுவே, ஒரு சிறிய கிண்ணத்தைப் போல நாசரேத் என்னும் புழுதிபடிந்த கிராமம் அமைந்திருந்தது. சுமார் முப்பது நீண்ட ஆண்டுகள், பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த தேவகுமாரன் அதன் குறுகிய கல் சந்துகளில் ஓர் எளிய கிராமத்துத் தச்சனாக (tekton) வாழ்ந்துவந்தார். உளி, சுத்தியல், மற்றும் மரக்கட்டைகளைத் தன் கரங்களில் ஏந்தி, கரடுமுரடான வேலைகளைச் செய்தார்; அந்த ஊர் ஜெப ஆலயத்தில் அமர்ந்து எபிரேய வேத எழுத்துக்களைக் கற்றுக்கொண்டார்; எந்தவொரு பொது அற்புதத்தையும் செய்யாமல், மனித சமுதாயத்தின் சாதாரண வாழ்வை அமைதியாக வாழ்ந்து முடித்தார். ஆனால் இப்போது, யோர்தான் நதியில் திருமுழுக்குப் பெற்று, யூதேய வனாந்தரத்தில் சாத்தானை முறியடித்து, கானாவூரிலும் எருசலேமிலும் தமது அடையாளங்களை வெளிப்படுத்திய பின்பு, இயேசு மீண்டும் தன் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பினார். அவர் ஒரு சாதாரண மரவேலைக்காரனாக அல்ல, மாறாக பரிசுத்த ஆவியானவரின் அளவற்ற சர்வவல்லமையோடு திரும்பிவந்தார். அந்த சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஓய்வுநாள் காலையில், தாம் சிறுவயதில் வேதம் கற்ற அதே ஜெப ஆலயத்திற்குள் நுழைந்த கிறிஸ்து, தமது நித்திய ராஜ்யத்தின் மேசியாவின் பிரகடனத்தை வாசித்து, மனித மனங்களில் புரையோடிப்போயிருந்த 'பரிச்சயத்தின் பெருமை' என்னும் கொடிய நஞ்சை நேருக்கு நேர் சந்தித்தார்.

1. கிராமத்து ஜெப ஆலயத்தில் திறக்கப்பட்ட பரிசுத்த சுருள்

லூக்கா நற்செய்தியாளர் அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஓய்வுநாளின் கம்பீரத்தை மிக அழகாக விவரிக்கிறார்: 'தாம் வளர்ந்த ஊராகிய நாசரேத்துக்கு அவர் வந்தார்; ஓய்வுநாளில் தம்முடைய வழக்கத்தின்படியே ஜெப ஆலயத்திலே பிரவேசித்து, வாசிக்க எழுந்து நின்றார்' (லூக்கா 4:16).

இயேசுவோடு முப்பது ஆண்டுகள் பழகிய கிராமத்து மூப்பர்கள், தச்சர்கள், விவசாயிகள், மற்றும் அண்டை வீட்டார்கள் அனைவரும் மர பெஞ்சுகளில் அமர்ந்திருந்தனர். கப்பர்நகூமிலும் யூதேயாவிலும் அவர் செய்த அற்புத அடையாளங்களைப் பற்றிய வதந்திகள் கலிலேயாவின் மலைகளில் காட்டுத்தீயைப் போலப் பரவியிருந்தன. ஒரு விவரிக்க முடியாத எதிர்பார்ப்பும் தவிப்பும் அந்த ஜெப ஆலயத்தின் கல் சுவர்களுக்குள் அனலாய் வீசிக்கொண்டிருந்தது.

ஜெப ஆலயப் பணிவிடைக்காரன் (chazzan) மிக பயபக்தியோடு மரப் பெட்டிக்குச் சென்று, ஏசாயா தீர்க்கதரிசனப் புத்தகத்தின் தோல் சுருளை (Sefer Yeshayahu) எடுத்து, இயேசுவின் திருக்கரங்களில் கொடுத்தார். தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தைக்கு மிகுந்த மரியாதை செலுத்தும் வண்ணம் நின்றுகொண்டே, இயேசு அந்தப் பூர்வ தோல் சுருளைப் பிரித்து, ஏசாயா 61-ம் அதிகாரத்தின் மேசியாவின் பொற்கிரீடப் பகுதியை நோக்கித் தமது விரல்களை நகர்த்தினார்.

2. மேசியாவின் உன்னத யூபிலி பிரகடனம்

நாசரேத்தின் ஜெப ஆலயத்தில் நிலவிய அந்த மெல்லிய அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு, சிருஷ்டிகரின் குரல் கம்பீரமாக ஒலித்தது:

"கர்த்தருடைய ஆவியானவர் என்மேலிருக்கிறார்; தரித்திரருக்கு நற்செய்தியைப் பிரசங்கிக்கும்படி என்னை அபிஷேகம் பண்ணினார்; இருதயம் நருங்குண்டவர்களைக் குணமாக்கவும், சிறைப்பட்டவர்களுக்கு விடுதலையையும், குருடருக்குப் பார்வையையும் பிரசித்தப்படுத்தவும், நொறுங்குண்டவர்களை விடுதலையாக்கவும், கர்த்தருடைய அநுக்கிரக வருஷத்தைப் பிரசித்தப்படுத்தவும் என்னை அனுப்பினார்." (லூக்கா 4:18–19).

ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் புரட்சிகரமான பரலோக வல்லமை பொதிந்திருந்தது:

• பரிசுத்த அபிஷேகம் (Echrisen me): தாம் வெறும் மனிதன் அல்ல, மாறாக மனித எண்ணெயினால் அல்லாமல் பரிசுத்த ஆவியானவரால் நேரடியாக அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட மேசியா (கிறிஸ்து) என்பதை அறிவித்தார்.
• தரித்திரருக்கு நற்செய்தி (Ptochois): பொருளாதார வறுமை மட்டுமல்லாமல், பாவத்தினாலும், சட்டவாதத்தினாலும், குற்ற உணர்வினாலும் ஆவிக்குரிய ரீதியில் திவாலாகிப்போன மனிதர்களுக்கு நித்திய வாழ்வை அருளுதல்.
• சிறைப்பட்டவர்களுக்கு விடுதலை (Aphesin): பிசாசின் கட்டுகளிலும், பாழாக்கும் பழக்கங்களிலும், மரண பயத்திலும் கட்டுண்டுகிடக்கும் பாவிகளை முற்றிலும் விடுவித்தல்.
• குருடருக்குப் பார்வை: சரீரப் பார்வையை இழந்து தவித்தோருக்குக் கண்திறப்பும், பாவத்தால் இருளடைந்த இதயங்களுக்குப் பரலோக சத்தியத்தின் ஒளியும் அருளப்படுதல்.
• கர்த்தருடைய அநுக்கிரக வருஷம்: லேவியராகமம் 25-ல் கட்டளையிடப்பட்ட யூபிலி ஆண்டின் உன்னத ஆவிக்குரிய நிறைவேற்றம்! சகல பாவக் கடன்களும் ரத்து செய்யப்பட்டு, இழந்த பரலோக சுதந்தரம் மீண்டும் வழங்கப்பட்டு, சாத்தானின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து பாவிகள் நித்திய விடுதலை பெறும் கிருபையின் பொற்காலம் இதுவே!

அப்போது, உலக சரித்திரத்தையே திடுக்கிட வைக்கும் வண்ணம், இயேசு வாக்கியத்தின் நடுவிலேயே வாசிப்பதை நிறுத்தினார். ஏசாயா 61:2-ல் உள்ள அடுத்த வரியாகிய: 'நம்முடைய தேவன் நீதியைச் சரிக்கட்டும் நாள்' என்ற பகுதியை அவர் வாசிக்கவே இல்லை. ஏனெனில், அவரது முதலாம் வருகை முற்றிலும் கிருபைக்கும் இரட்சிப்பிற்குமாக மட்டுமே நியமிக்கப்பட்டிருந்தது; பொல்லாதவர்களைத் தண்டிக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் நாள் அவரது இரண்டாம் வருகைக்காக ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தது.

3. 'இன்றையத்தினம் நிறைவேறிற்று'

இயேசு அந்தத் தோல் சுருளைச் சுருட்டி, நடுங்கிக்கொண்டிருந்த பணிவிடைக்காரனிடம் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு, உபதேசிப்பதற்காக 'மோசேயின் ஆசனத்தில்' அமர்ந்தார்.

அந்த ஜெப ஆலயம் எவ்வளவு அமைதியாக இருந்ததென்றால், மனிதர்களின் மூச்சுக்காற்றின் சத்தம் கூட தெளிவாகக் கேட்டது. 'ஜெப ஆலயத்திலுள்ளவர்களுடைய கண்களெல்லாம் அவர்மேல் நோக்கமாயிருந்தது' (லூக்கா 4:20).

அப்போது வரலாற்றின் மிக உன்னதமான இறையியல் பிரகடனத்தை இயேசு உதிர்த்தார்:

"உங்கள் காதுகள் கேட்க இந்த வேதவாக்கியம் இன்றையத்தினம் நிறைவேறிற்று." (லூக்கா 4:21).

அது வானத்தையும் பூமியையும் அதிரவைக்கும் மேசியாவின் அதிகாரப்பூர்வ பிரகடனமாகும்! அவர் ஏதோ பழைய கதையை விளக்கிப் பேசவில்லை; மாறாக: 'ஏசாயா தீர்க்கதரிசி முன்னறிவித்த அந்த மேசியா நானே! ஏழு நூற்றாண்டுகளின் காத்திருப்பு முடிந்துவிட்டது; நீங்கள் எதிர்பார்த்த வாக்குத்தத்தத்தின் கிறிஸ்து உங்கள் கண்களுக்கு முன்பாக இதோ அமர்ந்திருக்கிறேன்!' என்று நேருக்கு நேராக அறிவித்தார்.

முதலில் ஒரு மாபெரும் ஆச்சரிய அலை கூட்டத்தில் பரவியது: 'அனைவரும் அவருக்கு நற்சாட்சி கொடுத்து, அவருடைய வாயிலிருந்து புறப்பட்ட கிருபையுள்ள வார்த்தைகளைக் குறித்து ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.' ஆனால் அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே, மனிதப் பெருமையும் பழக்கத்தின் அகந்தையும் அவர்களுடைய இதயங்களை நஞ்சாக மாற்றத் தொடங்கின.

4. பரிச்சயத்தின் பெருமையும் பொறாமையும்

பின்வரிசையிலிருந்து மெல்லிய முணுமுணுப்புகள் எழுந்தன: 'இவன் யோசேப்பின் மகன் அல்லவா?' (லூக்கா 4:22).

மனித மாம்சக் கண்களால் எளிமைக்குள்ளே மறைந்திருக்கும் தெய்வீக மகிமையைக் காண முடிவதில்லை. அவர்களைப் பொறுத்தவரை, இயேசு என்பவர் பக்கத்துத் தெருவில் வளர்ந்த ஒரு சாதாரணப் பையன்; தங்களுக்கு ஏர்க்கால்களையும் நுகத்தடிகளையும் செய்து கொடுத்த தச்சன்; மரியாள் என்ற ஏழைப் பெண்ணின் மூத்த மகன். தங்களோடு சமமாக வாழ்ந்த ஒருவன் இப்போது தங்களைவிடப் பெரிய மேசியாவாகத் தம்மை உயர்த்திக்கொள்வதை அவர்களது பெருமையால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. மேலும் அவர்களுக்குள் ஒரு தகுதி வாதம் எழுந்தது: 'கப்பர்நகூமில் இவ்வளவு அற்புதங்களைச் செய்தவன், தன் சொந்த ஊர் மக்களுக்கு முன்பாக பெரிய வித்தைகளைக் காட்டவேண்டாமா?' என்று நினைத்தனர்.

அவர்களது உள்ளத்தின் கள்ளத்தனத்தை அறிந்த இயேசு நேரடியாகக் கூறினார்:

"நீங்கள் என்னைப் பார்த்து: 'வைத்தியனே, உன்னைத்தானே சொஸ்தமாக்கிக்கொள்; கப்பர்நகூமிலே செய்யப்பட்டவைகளாக நாங்கள் கேள்விப்பட்ட யாவற்றையும் இந்த ஊரிலும் செய்' என்று நிச்சயமாகச் சொல்வீர்கள். எந்தத் தீர்க்கதரிசியும் தன் சொந்த ஊரிலே அங்கீகரிக்கப்படமாட்டான் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்." (லூக்கா 4:23–24).

5. புறஜாதிகளின் சாட்சியும் கொலைவெறியும்

தொடர்ந்து, அவர்களது குறுகிய தேசிய மதவாதத்தின் மீது இயேசு ஒரு சம்மட்டி அடியை இறக்கினார். பழைய ஏற்பாட்டு வரலாற்றிலிருந்து இரு அதிர்ச்சியூட்டும் சான்றுகளை அவர் சுட்டிக்காட்டினார்:

"எலியாவின் நாட்களிலே மூன்று வருஷமும் ஆறு மாதமும் வானம் அடைபட்டு, தேசமெங்கும் கொடிய பஞ்சம் உண்டாயிருந்தபோது, இஸ்ரவேலருக்குள்ளே அநேகம் விதவைகள் இருந்தார்கள். ஆயினும் எலியா சீதோன் நாட்டிலுள்ள சாறிபாத் ஊரிலிருந்த ஒரு விதவையினிடத்திற்கேயன்றி அவர்களில் ஒருத்தியினிடத்திற்கும் அனுப்பப்படவில்லை. அன்றியும் எலிசா தீர்க்கதரிசியின் நாட்களிலே இஸ்ரவேலருக்குள்ளே அநேகம் குஷ்டரோகிகள் இருந்தார்கள்; ஆயினும் சீரியா தேசத்தானாகிய நாகமானேயன்றி அவர்களில் வேறொருவனும் சுத்தமாகவில்லை." (லூக்கா 4:25–27).

அந்த வார்த்தைகள் அவர்களது மதப் போர்வையைக் கிழித்து எறிந்தன! ஆகாப் ராஜாவின் பாவ காலத்தில், இஸ்ரவேலில் எண்ணற்ற யூத விதவைகள் பசியால் மடிந்தபோதும், பாகால் வழிபாட்டின் நடுவே வாழ்ந்த ஒரு புறஜாதி சீதோனிய விதவைக்கே தேவன் அப்பத்தைக் கொடுத்துக் காப்பாற்றினார்! எலிசாவின் காலத்தில் விருத்தசேதனம் பெற்ற ஆயிரக்கணக்கான யூதக் குஷ்டரோகிகள் தவித்தபோதும், இஸ்ரவேலின் கொடிய எதிரியாகிய சீரியாவின் ராணுவத் தளபதி நாகமானையே தேவன் குணமாக்கினார்!

இதன் பொருள் மிகத் தெளிவானது: தேவனுடைய கிருபை என்பது பரம்பரை சொத்து அல்ல. நாசரேத்தின் அவிசுவாசம் பரலோகத்தின் கதவுகளை அடைக்கும்; ஆனால் புறக்கணிக்கப்பட்ட புறஜாதிகளின் தாழ்மையான விசுவாசமோ தேவனுடைய இரட்சிப்பை முழுமையாகச் சுதந்தரிக்கும்!

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், அந்த ஜெப ஆலயம் ஒரு பேயறைந்த கூடாரத்தைப் போலக் கொதித்தெழுந்தது:

'ஜெப ஆலயத்திலிருந்த யாவரும் இவைகளைக் கேட்டபொழுது, மிகுந்த கோபமடைந்து, எழுந்திருந்து, அவரை ஊருக்குப் புறம்பே தள்ளி...' (லூக்கா 4:28-29).

6. செங்குத்தான மலையுச்சியும் தெய்வீக விடுதலையும்

மத மரியாதையெல்லாம் காற்றில் பறந்தது. பெஞ்சுகள் தூக்கி எறியப்பட்டன. ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஒரு கொலைவெறிக் கூட்டமாக மாறினர். கூச்சலிட்டு சாபமிட்டுக்கொண்டே, இயேசுவைப் பிடித்து, அவரது கைகளைப் பின்னால் முறுக்கி, ஊர் வாசலுக்கு வெளியே இழுத்துச் சென்றனர்.

நாசரேத்துக்குத் தெற்கே இருந்த செங்குத்தான 'மவுண்ட் பிரிசிபிஸ்' (Jebel el-Qafzeh) என்ற மலையின் உச்சிக்கு அவரை இழுத்துக் கொண்டுபோயினர். அங்கே கீழே பார்த்தால், ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட அடிகள் ஆழமுள்ள யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கின் பாறைகள் கொடூரமாகத் தெரிந்தன. யூத சட்டத்தின்படி தேவதூஷணம் பேசுகிறவர்களை மலையிலிருந்து தலைகீழாகக் கீழே தள்ளிவிட்டு, பின்னர் கற்களை எறிந்து கொல்வது வழக்கம் (katakremnisai). அந்த வெறிபிடித்த கூட்டம் அவரை மலையின் விளிம்பிற்குக் கொண்டுவந்தது; அவரைப் பள்ளத்தாக்கிற்குள் தள்ளிவிடப் பலமான கரங்கள் உயர்ந்தன.

அப்போது, ஒரு நொடிக்குள், அந்த இடத்தின் சூழல் முற்றிலும் மாறியது.

இயேசு மெதுவாகத் திரும்பினார். வானாதி வானங்களை ஆளுகிற சர்வலோகாதிபதியின் கண்கள் அந்த மனிதர்களை ஊடுருவிப் பார்த்தன. ஒரு பரிசுத்த பயங்கரமும், தெய்வீகக் கம்பீரமும் அந்த மலையுச்சியை உலுக்கியது. ஆவேசப்பட்டவர்களின் கைகள் காற்றில் அப்படியே உறைந்துபோயின; தொண்டைக்குள் கூச்சல்கள் அடைத்துக்கொண்டன; அவர்களது கொலைவெறி செயலிழந்து நின்றது.

லூக்கா நற்செய்தியாளர் அந்த வரலாற்று வெற்றியை மிக அமைதியாகப் பதிவு செய்கிறார்:

"அவரோ அவர்கள் நடுவே கடந்துபோய்விட்டார்." (லூக்கா 4:30).

எவராலும் தொட முடியாத பரலோகப் பரிசுத்தத்தோடு, செங்கடலை இரண்டாகப் பிளந்து சென்றதுபோல, அந்த உறைந்துபோன கூட்டத்தின் நடுவே இயேசு நிதானமாக நடந்து சென்றார். அவர் ஓடவில்லை; பதுங்கவில்லை. சேனைகளின் கர்த்தராகிய அதே தெய்வீக அமைதியோடு மலையிறங்கித் தமது வழியே சென்றார். கலிலேயாவின் ஒரு செங்குத்துப் பாறையில் ஒரு கொலைவெறிக் கூட்டத்தினால் அவரது உயிரைப் பறித்துவிட முடியாது; கல்வாரியின் பலிபீடத்தில், உலகத்தின் பாவங்களுக்காகத் தமது உயிரைத் தாமே மனப்பூர்வமாகக் கொடுக்கும் அந்தத் தெய்வீக 'வேளை' வரும்வரை, எவராலும் அவரைத் தொட முடியாது என்பதை அந்த மலை உச்சி உலகிற்குப் பிரகடனம் செய்தது!