மத்தேயுவின் அழைப்பும் பாவிகளுடனான விருந்தும்: பரலோக வைத்தியரும் புதிய திராட்சரசத் துருத்திகளும்

கப்பர்நகூமின் சுட்டெரிக்கும் காலை வெயிலில், சர்வதேச வணிகப் பாதையாகிய வியா மாரிஸ் நெடுஞ்சாலையின் உரோம சுங்கச் சாவடி எப்போதும் நாணயங்களின் சத்தத்தாலும், பாரம் சுமக்கும் கழுதைகளின் கனைப்பாலும், வரிகளைச் செலுத்த வேண்டிய கட்டாயத்திலிருந்த வியாபாரிகளின் அதிருப்தி முணுமுணுப்புகளாலும் நிறைந்திருந்தது. அந்த சுங்க வரி அலுவலகத்தின் கூடார நிழலில் அல்பேயுவின் குமாரனாகிய லேவி அமர்ந்திருந்தான்—அவன் பெட்டிகளில் பொன்னும் வெள்ளியும் நிரம்பி வழிந்தாலும், உள்ளத்திலோ பரம தரித்திரனாய், சொந்த மக்களாலேயே ஒரு துரோகியாகவும் உரோம அதிகாரிகளின் எடுபிடியாகவும் சபிக்கப்பட்டு வாழ்ந்தவன். ஆனால் அந்த கலிலேயக் காலைப் பொழுதில், மக்கள் கூட்டத்தின் நடுவே நடந்துவந்த நாசரேத்தூரானாகிய இயேசு, நேராக அந்த சுங்கச் சாவடியின் முன்பாக வந்து நின்று, புறக்கணிக்கப்பட்ட அந்த மனிதனின் தலைவிதியை இரண்டே வார்த்தைகளில் மாற்றிப்போட்டார்: 'என்பின்சென்று வா.' அதனைத் தொடர்ந்து பரிசேயர்களின் மதவாத பாரம்பரியத்திற்கும் பரலோகத்தின் எல்லையற்ற கிருபைக்கும் இடையே ஒரு மாபெரும் ஆவிக்குரிய போர் வெடித்தது; ஒதுக்கப்பட்ட பாவிகளுடனான விருந்தும், பரலோக வைத்தியர் மற்றும் புதிய திராட்சரசத் துருத்திகளின் உன்னத உபதேசமும் அங்கே உலகிற்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது.

1. வியா மாரிஸ் சாலையின் உரோம சுங்கச் சாவடி

கப்பர்நகூம் என்பது ஒரு சாதாரண கிராமம் அல்ல; அது சர்வதேச வர்த்தகப் பாதைகள் சந்திக்கும் ஒரு முக்கியமான எல்லை நகரமாகும். ஏரோது அந்திபாஸ் மற்றும் பிலிப்பு தேசாதிபதியின் ஆட்சி எல்லைகள் பிரியும் இடத்தில் அது அமைந்திருந்ததால், எகிப்து, தமஸ்கு மற்றும் மெசொப்பொத்தாமியாவுக்கு இடையே சென்ற சரக்குகள் அனைத்தும் அதன் சோதனைச் சாவடிகளைக் கடக்க வேண்டியிருந்தது. உப்பு மீன்கள், திராட்சை ரசம், ஒலிவ எண்ணெய், கோதுமை மற்றும் கால்நடைகள் என அனைத்திற்கும் அங்கே வரி வசூலிக்கப்பட்டது.

லேவி தனது தெலோனியோன் (சுங்க அலுவலகம்) என்ற மேசையினருகே நாணல் பேனைகளும், மைக்கூடுகளும், தோலினாலான கணக்கு ஏடுகளுமாய் அமர்ந்திருந்தான். அவன் ஒரு மோகேஸ் கத்தான்—அதாவது செல்லும் பயணிகளிடம் தன்னிச்சையாக வரிகளை நிர்ணயித்து வசூலிக்கும் உள்ளூர் வரிதண்டுபவன். பரிசுத்த வேடமிட்ட பரிசேயர்களின் கண்களிலும், எளிய யூத மக்களின் பார்வையில் வரிதண்டுபவர்கள் நடமாடும் ஆவிக்குரிய குஷ்டரோகிகளாகவே கருதப்பட்டனர். யூத ரபீக்களின் நூல்களில் இவர்கள் வேசிகளோடும், திருடர்களோடும், பன்றிகளை மேய்ப்பவர்களோடும் ஒன்றாக ஒப்பிடப்பட்டனர். இவர்கள் ஜெப ஆலயத்திற்குள் நுழையத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது; நீதிமன்றங்களில் இவர்களது சாட்சி ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை; புறஜாதிகளின் நாணயங்களையும் உரோம அதிகாரிகளையும் தொடர்ந்து தொட்டுவந்ததால் இவர்கள் சடங்கு ரீதியாகத் தீட்டுப்பட்டவர்களாக ஒதுக்கப்பட்டனர்.

லேவி தன் சமுதாயத்தை விடப் பணத்தையும், தேவனுடைய ஆராதனையை விட தங்கத்தையும் பெரிதாகத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தான். ஆனால் அவனிடமிருந்த செல்வத்தால் அவனது உள்ளத்தின் மரண வேதனையை அமைதிப்படுத்த முடியவில்லை. தன் கண்முன்னே குவிந்திருந்த வெள்ளி ஷெக்கல்களையும் செப்பு நாணயங்களையும் எண்ணும்போது, ஒவ்வொரு காசும் தன் சொந்த சகோதரர்களின் கண்ணீரிலும் சாபத்திலும் தோய்ந்தது என்பதை லேவி ஆழமாக அறிந்திருந்தான். தான் சுயமாக அமைத்துக்கொண்ட தங்கச் சிறைச்சாலைக்குள் அவன் ஒரு கைதியாய் அடைபட்டுக் கிடந்தான்.

2. அதிகாரமுள்ள பரலோக அழைப்பு: 'என்பின்சென்று வா'

கடற்கரையிலே திரளான ஜனங்களுக்குப் போதித்த பின்பு இயேசு அவ்வழியே நடந்து வந்தார். அவருடன் வந்த சீடர்கள் தயக்கத்தோடு சற்று பின்வாங்கினர்; ஏனெனில் பக்தியுள்ள யூதர்கள் ஒரு வரிதண்டுபவனின் சுங்கச் சாவடியின் நிழல்கூட தங்கள் மேல் படக்கூடாது என்பதற்காக சாலையின் மறுபக்கத்திற்குச் செல்வது வழக்கம்.

ஆனால் இயேசுவோ சாலையைக் கடந்து போகவில்லை. மாறாக, நாணயங்களை அடுக்கிக்கொண்டிருந்த லேவியின் மேசைக்கு நேராக அவர் நடந்து வந்தார். சுற்றிலும் நின்ற மக்கள் கூட்டம் ஒரு கணம் மூச்சடக்கிப் பார்த்தது. இந்த பரிசுத்த தீர்க்கதரிசி அந்த ஊழல் நிறைந்த துரோகியைச் சபிக்கப் போகிறாரா? சீசரின் எடுபிடியாகிய இவன் மீது பரலோகத்தின் நியாயத்தீர்ப்பை வரவழைக்கப் போகிறாரா என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தனர்.

இயேசு லேவியின் கண்களை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தார். அந்தப் பார்வை சுங்கச் சாவடியின் கசப்புகளையும், உரோம கணக்கு ஏடுகளையும் கடந்து, அவனது உள்ளத்தின் காயம்பட்ட, தாகமுள்ள ஆத்துமாவை ஊடுருவிப் பார்த்தது. அளவற்ற தெய்வீகப் பரிவோடும் பரலோக அதிகாரத்தோடும் கிறிஸ்து அந்த இரண்டே வார்த்தைகளை உதிர்த்தார்:

"என்பின்சென்று வா!" (கிரேக்கம்: Akolouthei moi).

அந்தக் கட்டளை மின்னலைப் போல அவனது இதயத்தைத் தாக்கியது. மருத்துவராகிய லூக்கா, அதன் ஆச்சரியமான தொடர்ச்சியை எழுதுகிறார்: 'அவன் எல்லாவற்றையும் விட்டு, எழுந்து, அவருக்குப் பின்சென்றான்.' (லூக்கா 5:28). லேவி தன் கணக்குகளை முடிக்கவோ, பாக்கிப் பணத்தை எண்ணி வைக்கவோ அல்லது தன் குடும்பத்தாரிடம் சென்று ஆலோசிக்கவோ ஒரு நொடியும் தாமதிக்கவில்லை. தன் பணப் பெட்டிகளை ஒருபுறம் தள்ளிவிட்டு, மேசையை விட்டு எழுந்து, தன் முந்தைய முழு வாழ்க்கையையும் அங்கேயே உதறிவிட்டுப் புறப்பட்டான். பேதுருவும் யோவானும் தங்கள் வலைகளை விட்டுவிட்டு வந்தபோது, அவசியமானால் மீண்டும் தங்கள் படகுகளுக்குத் திரும்பும் வாய்ப்பு இருந்தது. ஆனால் ஏரோது அந்திபாஸின் உரோம வரிவசூல் உரிமத்தை விட்டுவிட்டு வந்த லேவிக்கு மீண்டும் தன் வேலைக்குத் திரும்பும் வாய்ப்பே இல்லை; அவனது முந்தைய பதவி ஒரே நொடியில் நிரந்தரமாகப் பறிபோனது. ஆனால் அழியும் உலக செல்வத்தை இழந்து, அழியாத பரலோகப் பொக்கிஷத்தை அவன் பெற்றுக்கொண்டான்!

3. மத்தேயுவின் இல்லத்தில் பொங்கிய கிருபையின் விருந்து

'தேவனின் ஈவு' (Mattityahu) என்று பொருள்படும் மத்தேயு என்ற புதிய பெயரைப் பெற்றுக்கொண்ட லேவியால், தனக்குக் கிடைத்த இந்த இரட்சிப்பின் பெருமகிழ்ச்சியைத் தனக்குள் அடக்கி வைக்க முடியவில்லை. அவன் ஒரு மூலையில் பதுங்கி இரகசிய சீடனாக வாழ விரும்பவில்லை. மாறாக, தன் விசாலமான இல்லத்தின் கதவுகளை அகலத் திறந்து, லூக்கா விவரிப்பது போல ஒரு மெகாலேன் தோகேன்—அதாவது மாபெரும் ஆடம்பர விருந்தொன்றை ஏற்பாடு செய்தான்!

சமூகத்தை விட்டு ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு முன்னாள் வரிதண்டுபவனால் அந்த விருந்துக்கு யாரை அழைக்க முடியும்? ஊர்ப் பெரியவர்களையோ, ரபீக்களையோ அல்லது பரிசேயர்களையோ அவனால் அழைக்க முடியாது. எனவே மத்தேயு தனக்குத் தெரிந்த ஒரே கூட்டத்தை அழைத்தான்: அவன் தன் சக வரிதண்டுபவர்களையும், சூதாடிகளையும், பராரிகளையும், சமூகத்தால் வெறுக்கப்பட்ட பொதுப் பாவிகளையும் தன் வீட்டுக்கு அழைத்தான்.

அந்த கல் முற்றத்தில் இசையும், சுடச்சுட வறுத்த ஆட்டு இறைச்சியும், வாற்கோதுமை அப்பங்களும், அத்திப்பழங்களும், திராட்சரசமும் பரிமாறப்பட்டன. அந்த விருந்தின் தலைமைப் பந்தியில், எல்லாரோடும் சாதாரணமாக அமர்ந்து, எவ்வித விலகலுமின்றி அன்போடு பேசிக்கொண்டிருந்தவர் நாசரேத்தூரானாகிய இயேசுவே!

வஞ்சகத்தினாலும் பாவத்தினாலும் கறைபட்ட கரங்களைக் கொண்ட மனிதர்கள், பிறரால் எப்போதும் சபிக்கப்பட்ட மனிதர்கள் கிறிஸ்துவின் அருகாமையில் அமர்ந்திருந்தனர். இயேசு ஒரு நீதிபதியைப் போல முகத்தைச் சுளித்துக்கொண்டு அங்கே அமரவில்லை. அவர்களோடு அப்பத்தைப் பிட்டார்; அவர்களின் பாத்திரங்களிலிருந்து பருகினார்; அவர்களின் சந்தோஷத்தில் புன்னகைத்தார்; அவர்களின் அழுகுரல்களைக் கேட்டார். அந்த விளக்கொளியில் பரலோகம் பூமிக்கு இறங்கி வந்தது; தேவன் பழிவாங்கும் சர்வாதிகாரி அல்ல, மாறாக வழிதவறிப்போன தம்முடைய பிள்ளைகளை அன்போடு தழுவிக்கொள்ளும் பாசமிகு பிதா என்பதை அந்தப் பாவிகள் உணர்ந்தனர்.

4. பரிசேயர்களின் கசப்பான முணுமுணுப்பு

வீட்டின் வெளிப்புற கல் வளைவு வாசலில், மதவெறியர்களின் கண்கள் கோபத்தினால் எரிந்துகொண்டிருந்தன. அங்கு வந்து குழுமியிருந்த வேதபாரகர்களும் பரிசேயர்களும் மதில் சுவர்களின் வழியே எட்டிப்பார்த்து, உதடுகளைப் பிதுக்கினர். அவர்களது சடங்குவாத மனதிற்கு, அந்த வீட்டுக்குள் நடப்பது மன்னிக்க முடியாத ஒரு மாபெரும் ஆவிக்குரிய அக்கிரமமாகத் தோன்றியது.

பண்டைய யூத மரபில், ஒருவரோடு அமர்ந்து சாப்பிடுவது (சபுரா) என்பது மிகத் தீவிரமான உடன்படிக்கை ஐக்கியமாகும். ஒருவனோடு உப்பையும் அப்பத்தையும் பகிர்ந்துகொள்வது அவனது நடத்தைக்கு நற்சான்றிதழ் கொடுப்பதற்குச் சமமாகும். மிஷ்னா தெளிவாகக் கூறியது: 'ஒரு மனிதன் துன்மார்க்கனோடு ஐக்கியம் வைக்கலாகாது, அவனைத் தோராவின் அருகே கொண்டுவருவதற்காகக் கூட அவனோடு பந்தியிருக்கலாகாது.'

இயேசுவை நேரடியாக எதிர்க்கத் துணிவில்லாத பரிசேயர்கள், தெருவில் நின்ற சீடர்களைப் பிடித்துக்கொண்டு விஷமத்தனமாகக் கேட்டனர்:

"உங்கள் போதகர் ஆயக்காரரோடும் பாவிகளோடும் கூடப் போஜனம்பண்ணுகிறதென்ன?" (மத்தேயு 9:11).

அந்தக் கேள்வி நயவஞ்சகமானது. இயேசு உண்மையிலேயே இஸ்ரவேலின் மேசியாவாக இருந்தால், சமுதாயத்தின் அசுத்தமான மக்களோடு தம்மை எப்படி இணைத்துக்கொள்ள முடியும்? அவர்களது தொடுதல் தீட்டுப்படுத்தும் என்பதை இவர் அறியமாட்டாரா என்று குற்றம் சாட்டினர்.

5. பரலோக வைத்தியரின் உன்னத பிரகடனம்

அவர்கள் இரகசியமாகப் பேசிய குற்றச்சாட்டுகளை இயேசு கேட்டார். அவர் அஞ்சிப் பின்வாங்கவில்லை; தன் செயலை நியாயப்படுத்தித் தற்காத்துப் பேசவில்லை. மாறாக, வாசலுக்கு நேராக நடந்துவந்து, மதவாதக் கோட்டைகளை என்றென்றைக்குமாகத் தகர்த்தெறிந்த அந்த நித்திய மருத்துவ உண்மையை உலகிற்கு முழங்கினார்:

"பிணியாளிகளுக்கு வைத்தியன் வேண்டியதேயல்லாமல் சுகமுள்ளவர்களுக்கு வேண்டியதில்லை. பலியையல்ல, இரக்கத்தையே விரும்புகிறேன் என்பதின் கருத்து இன்னதென்று போய்க் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; நீதிமான்களையல்ல, பாவிகளையே மனந்திரும்புகிறதற்கு அழைக்க வந்தேன்." (மத்தேயு 9:12–13).

எப்பேர்ப்பட்ட ஒப்பற்ற ஞானம்! பாவம் என்பது வெறும் சட்ட மீறல் மட்டுமல்ல; அது ஆத்துமாவை மெல்ல மெல்லக் கொல்லும் ஒரு கொடிய கொடிய வியாதி! வரி அலுவலகமும், தெருக்களும் மனிதர்கள் அருவருத்து ஓடும் இடங்கள் அல்ல; மாறாக அவை பரலோக மருத்துவரின் உடனடி சிகிச்சை தேவைப்படும் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுகளாகும். மரணத்தின் விளிம்பில் துடிக்கும் நோயாளிகளையன்றி ஒரு மருத்துவர் வேறு எங்கே இருப்பார்?

பின்னர், அந்த பரிசேயர்களின் இருதயத்தை நோக்கி: 'இதன் கருத்து இன்னதென்று போய்க் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்' என்றார். ரபீக்கள் தங்களின் கீழ் பயிலும் மந்தபுத்தியுள்ள மாணவர்களைக் கடிந்துகொள்ளும்போது பயன்படுத்தும் வார்த்தை அது. ஓசியா 6:6-ஐ மேற்கோள் காட்டி, தங்களின் வெளிப்புற சடங்குகளும், உபவாசங்களும், கை கழுவுதல்களும் தேவனுடைய உடன்படிக்கை அன்பாகிய ஹெஸெட் (Hesed - இரக்கம்) இல்லாத வெறும் மாயை என்பதை அம்பலப்படுத்தினார். தங்களை நீதிமான்கள் என்று பெருமைபாராட்டிய பரிசேயர்கள் சுயநீதி என்ற கொடிய புற்றுநோயால் சாகக் கிடந்தும் மருத்துவரைத் தேடவில்லை; ஆனால் தங்களை நோயாளிகள் என்று உணர்ந்த பாவிகளோ பரலோக வைத்தியரின் ஜீவ சுகத்தைப் பெற்றுக்கொண்டனர்!

6. புதிய திராட்சரசமும் புதிய துருத்திகளும்

விருந்து தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருந்தபோது, இன்னொரு கேள்வியும் எழுப்பப்பட்டது. சிறையிலிருந்த யோவான் ஸ்நானகனின் சீடர்கள் பரிசேயரோடு சேர்ந்து இயேசுவிடம் வந்து: 'நாங்களும் பரிசேயரும் அடிக்கடி உபவாசிக்கிறோமே; உம்முடைய சீஷர் உபவாசியாமலிருக்கிறதென்ன?' என்று கேட்டனர் (மத்தேயு 9:14).

முதல் நூற்றாண்டில், உபவாசம் என்பது இருதயத்தின் நொறுங்குதலிலிருந்து விலகி, தற்பெருமை பாராட்டும் வெளிப்புற நாடகமாக மாறியிருந்தது. பரிசேயர்கள் வாரத்திற்கு இரண்டு முறை—திங்கள் மற்றும் வியாழக்கிழமைகளில்—முகத்தை விகாரமாக்கிக்கொண்டு வீதிகளில் நின்று உபவாசித்துத் தங்கள் பக்தியை விளம்பரப்படுத்தினர்.

இயேசு ஒரு கல்யாண வீட்டின் மகிழ்ச்சியோடு பதிலளித்தார்: "மணவாளன் தங்களோடு இருக்கும் வரைக்கும் மணவாளனுடைய தோழர் துக்கப்படுவார்களா? மணவாளன் அவர்களை விட்டு எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நாட்கள் வரும், அப்பொழுது உபவாசிப்பார்கள்." (மத்தேயு 9:15). யூத மரபின்படி, திருமண விருந்து நடக்கும் ஒரு வாரம் முழுவதும் எந்தவித உபவாசமும் துக்கமும் அனுசரிக்கப்படக் கூடாது; அது எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியின் காலமாகும். இயேசுவே அந்த பரலோக மணவாளன்! மேசியாவின் கல்யாண விருந்து உலகிற்கு வந்துவிட்டது. மணவாளன் நடுவில் இருக்கும்போது எவராலும் எப்படித் துக்கப்பட முடியும்?

பின்னர் புதிய உடன்படிக்கையின் மாபெரும் தன்மையை இரண்டு அன்றாட வாழ்க்கை உவமைகளின் மூலம் விளக்கினார்:

முதலாவதாக, ஒருவனும் புதிய துணித் துண்டைப் பழைய வஸ்திரத்தோடு இணைத்துப் போடமாட்டான். அப்படிச் செய்தால், துவைத்த பின்பு அந்தப் புதிய துணி சுருங்கி, பழைய பலவீனமான துணியைப் பிய்த்து, கிழிசலை இன்னும் பெரிதாக்கிவிடும்.

இரண்டாவதாக, "புதிய திராட்சரசத்தைப் பழைய துருத்திகளில் வார்த்து வைக்கிறதும் இல்லை; வார்த்து வைத்தால், துருத்திகள் கிழிந்துபோம், ரசமும் சிந்திப்போம், துருத்திகளும் கெட்டுப்போம்; புதிய ரசத்தைப் புதிய துருத்திகளில் வார்த்து வைப்பார்கள், அப்பொழுது இரண்டும் பத்திரப்பட்டிருக்கும்." (மத்தேயு 9:17).

வேதாகமக் காலத்தில் ஆட்டுத் தோலினால் செய்யப்பட்ட பைகளிலேயே திராட்சரசம் சேமிக்கப்பட்டது. புதிய திராட்சரசம் (oinos neos) நொதிக்கும்போது, அதிலிருந்து வெளியேறும் வாயுக்கள் தோல்பையை விரியச் செய்யும். புதிய தோல்பை நெகிழ்வுத்தன்மையோடு இருப்பதால் அது கிழிந்துபோகாது. ஆனால் பழைய துருத்தியோ வெயிலிலும் காலத்தினாலும் காய்ந்துபோய், நெகிழ்வுத்தன்மையை இழந்து இறுகியிருக்கும். அதற்குள் புதிய ரசத்தை ஊற்றினால், நொதிக்கும் அழுத்தத்தைத் தாங்க முடியாமல் பழைய தோல் வெடித்துச் சிதறிவிடும்; விலையேறப்பெற்ற ரசமும் தரையிலே சிந்தப்பட்டு வீணாகும்.

இதன் ஆவிக்குரிய சத்தியம் அளப்பரியது: பரிசேய மதவாதத்தின் பழைய கிழிந்த வஸ்திரத்திற்கு மேலே கிருபையின் புதிய துணியைத் தைப்பதற்காக இயேசு வரவில்லை! அல்லது பழைய பாரம்பரியங்களின் காய்ந்த துருத்திகளுக்குள் பரிசுத்த ஆவியின் வெடிக்கும் வல்லமையை அடைத்து வைக்க அவர் வரவில்லை! பழைய உடன்படிக்கையின் நிழல்கள் கிறிஸ்துவுக்குள் நிறைவேறிவிட்டன. தேவராஜ்யத்தின் அளவற்ற கிருபையையும் பரிசுத்த ஆவியின் புது ஜீவனையும் பெற்றுக்கொள்ள பழைய மதவாத சிந்தனைகள் ஒழிய வேண்டும்; புதிய இருதயங்களும் புதிய சிந்தைகளும் வேண்டும்.

கப்பர்நகூமின் அந்த எளிய வீட்டிலிருந்து வெளியே வந்த மத்தேயு, வெறும் சீடனாக மட்டுமல்லாமல், ஆவியானவரால் ஏவப்பட்டு புதிய ஏற்பாட்டின் முதல் சுவிசேஷத்தை எழுதும் தெய்வீக எழுத்தாளனாக மாறினான். ஒரு காலத்தில் சீசரின் வரிப்பணத்தைக் கணக்கிட்ட அவனது பேனா, பின்னர் ராஜாதி ராஜாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வம்சாவளியையும் பரலோக ராஜ்யத்தின் மகிமையையும் உலகிற்கு அறிவிக்கும் ஜீவக் கருவியாக மாறியது!