தாழ்ந்த இடம்

லூக்கா 14:7-11-ல் இடம்பெற்றுள்ள தாழ்ந்த இடத்தின் உவமை, மனிதனின் சுயபெருமையையும் சமூக கௌரவப் போதையையும் வேரோடு கண்டிக்கும் இயேசுவின் மிகச் சிறந்த உபதேசமாகும். ஓய்வுநாளில் ஒரு பரிசேய அதிகாரியின் வீட்டில் விருந்துண்ட சூழலில், பந்தியில் முதன்மையான இடங்களைப் பிடிப்பதில் மக்கள் காட்டிய முண்டியடிப்பை கவனித்த ஆண்டவர், பரலோக ராஜ்யத்தின் மாறாத தாழ்மையின் நியதியை ஆணித்தரமாக விளக்குகிறார்.

1. ஓய்வுநாள் விருந்தும் முதன்மை இடப் போட்டியும்

சுவிசேஷகர் இந்த நிகழ்வின் பின்னணியை விவரிக்கிறார்: 'அழைக்கப்பட்டவர்கள் பந்தியில் முதன்மையான இடங்களைத் தெரிந்துகொண்டதை அவர் கண்டு, அவர்களுக்கு ஒரு உவமையைச் சொன்னார்' (லூக்கா 14:7). அக்கால யூத சமுதாயத்தில் பந்தியில் அமரும் இடம் ஒரு மனிதனின் சமூக அந்தஸ்தை ஊரறிய பறைசாற்றும் அடையாளமாக இருந்தது. விருந்து மண்டபத்தின் கதவுகள் திறக்கப்பட்டவுடன், பரிசேயர்களும் பிரபுக்களும் எஜமானுக்கு அருகிலுள்ள முதன்மையான படுக்கைகளைப் (புரோட்டோக்ளிசியா) பிடிப்பதற்காக முண்டியடித்துக்கொண்டு ஓடினர். தங்களை மேன்மக்களாகக் காட்டிக்கொள்ளும் போட்டி அங்கே வெட்டவெளிச்சமானது.

2. ஊரறிய நேரிடும் பகிரங்க அவமானம்

இயேசு சுயமுயற்சி உயர்வின் ஆபத்தை விளக்கினார்: 'ஒருவனால் கல்யாணத்துக்கு நீ அழைக்கப்பட்டிருக்கும்போது, பந்தியில் முதன்மையான இடத்திலே உட்காராதே; உன்னிலும் கனமுள்ளவன் ஒருவேளை அவனால் அழைக்கப்பட்டிருப்பான். அப்பொழுது உன்னையும் அவனையும் அழைத்தவன் உன்னிடத்தில் வந்து: இவருக்கு இடத்தை விட்டுக்கொடு என்று சொல்லுவான்; அப்பொழுது நீ வெட்கத்தோடே கடைசி இடத்துக்குப் போகவேண்டியதாயிருக்கும்' (லூக்கா 14:8-9). கௌரவத்தை முதன்மையாகக் கருதிய அக்கால சமுதாயத்தில், எஜமான் வந்து அனைவரின் முன்னிலையிலும் தோளைத் தட்டி, 'இடத்தை விட்டுவிட்டுப் பின்னால் போ' என்று சொல்லும்போது ஏற்படும் அவமானம் மரணத்தை விடக் கொடியதாக இருக்கும்.

3. தாழ்ந்த இடத்தைத் தெரிந்துகொள்ளும் உன்னத ஞானம்

இயேசு நேர்மாறான ஒரு பரலோக ஆலோசனையை வழங்கினார்: 'நீ அழைக்கப்பட்டிருக்கும்போது, போய், கடைசி இடத்திலே உட்காரு; அப்பொழுது உன்னை அழைத்தவன் வந்து: சிநேகிதனே, உயர்ந்த இடத்திலே போய் உட்காரு என்று சொல்லும்போது, உன்னுடனேகூடப் பந்தியிருக்கிறவர்களுக்கு முன்பாக உனக்குக் கனமுண்டாயிருக்கும்' (லூக்கா 14:10). கடைசி இடத்தை மனமுவந்து தெரிந்துகொள்பவனுக்கு அவமானத்தின் பயமே கிடையாது. எஜமானே நேரில் வந்து 'சினேகிதனே, மேலே வா' என்று கூட்டிச் செல்லும்போது அவனுக்குக் கிடைக்கும் கௌரவம் உண்மையானதாகவும் நிலையானதாகவும் இருக்கும்.

4. தலைகீழான பரலோக மாறாத நியதி

இயேசு இந்த உவமையை ஒரு மகத்தான ஆவிக்குரிய பொன்மொழியோடு நிறைவு செய்தார்: 'தன்னை உயர்த்துகிறவன் எவனும் தாழ்த்தப்படுவான், தன்னைத் தாழ்த்துகிறவன் உயர்த்தப்படுவான்' (லூக்கா 14:11). இது வெறும் உலகப் பண்பாடு அல்ல; இது பரலோகத்தின் மாறாத விதி. மனிதர்களுக்கு முன்பாகத் தன்னை உயர்த்திக்கொள்ளத் துடிக்கும் எவனும் தேவனுக்கு முன்பாகத் தாழ்த்தப்படுவான். ஆனால் தேவனுக்கு முன்பாகவும் மனிதர்களுக்கு முன்பாகவும் தன்னைத் தாழ்த்தி, எளிய பணிகளைச் செய்யத் துணியும் மனிதனை தேவனே தம்முடைய கிருபையினால் உயர்த்துவார்.

5. சிலுவையின் தாழ்ந்த இடத்தைத் தெரிந்துகொண்ட கிறிஸ்து

இந்த உவமை இயேசு கிறிஸ்துவின் சொந்த வாழ்க்கையையே படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. பரலோகத்தின் உன்னத சிங்காசனத்தில் வீற்றிருந்த இயேசு, அந்த மேன்மையை இறுகப் பிடித்துக்கொண்டிருக்காமல், தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி, மனித அவதாரம் எடுத்து, உலகத்தின் மிகத் தாழ்ந்த இடமாகிய சிலுவையைத் தமக்கென்று தெரிந்துகொண்டார் (பிலிப்பியர் 2:5-11). அவர் பாதாளம் வரை தம்மைத் தாழ்த்தினபடியினாலேயே, பிதாவாகிய தேவன் அவரை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உயர்த்தி, சகல நாமத்திற்கும் மேலான நாமத்தை அவருக்கு அருளினார். நாமும் தாழ்மையின் பாதையைத் தெரிந்துகொள்ளும்போது, கிறிஸ்துவின் மகிமையில் பங்கடைகிறோம்.