கோபுரம் கட்டுகிறவன்

லூக்கா 14:28-30-ல் இடம்பெற்றுள்ள கோபுரம் கட்டுகிறவனின் உவமை, மேலோட்டமான பக்தி உணர்வுகளையும் அரைகுறை விசுவாசத்தையும் கண்டிக்கும் இயேசுவின் மிகக் கடுமையான போதனைகளில் ஒன்றாகும். எருசலேமை நோக்கித் தம்மைப் பின்தொடர்ந்து வந்த திரளான ஜனங்களைத் திரும்பிப் பார்த்து, சீஷத்துவத்தின் கிரயத்தை முன்கூட்டியே கணக்கிட்டு முழுமையாய் அர்ப்பணிக்கும்படி ஆண்டவர் அறை கூவி அழைக்கிறார்.

1. திரளான ஜனங்களும் சிலுவையைச் சுமக்கும் நிபந்தனையும்

வேதம் இதன் வரலாற்றுச் சூழலை விவரிக்கிறது: 'திரளான ஜனங்கள் அவரோடேகூடப் பிரயாணம்பண்ணுகையில், அவர் அவர்கள் தட்டாய்த் திரும்பிப் பார்த்து: யாதொருவன் என்னிடத்தில் வந்து, தன் தகப்பனையும் தாயையும் மனைவியையும் பிள்ளைகளையும் சகோதரரையும் சகோதரிகளையும், தன் ஜீவனையும் வெறுக்காவிட்டால் எனக்குச் சீஷனாயிருக்கமாட்டான். தன் சிலுவையைச் சுமந்துகொண்டு எனக்குப் பின்செல்லாதவன் எனக்குச் சீஷனாயிருக்கமாட்டான்' என்றார் (லூக்கா 14:25-27). கூட்டத்தின் எண்ணிக்கையைக் கண்டு இயேசு பெருமைப்படவில்லை; மாறாக சிலுவையைச் சுமக்கும் தியாகத்திற்குத் தயாரில்லாதவர்களை எச்சரித்துத் தம்மைப் பின்தொடர்வதிலுள்ள பாரத்தை உணர்த்தினார்.

2. திராட்சைத் தோட்டக் காவல் கோபுரத்தின் கட்டடம்

இயேசு அன்றாடக் காட்சியை உவமையாக்கினார்: 'உங்களில் ஒருவன் ஒரு கோபுரத்தைக் கட்ட மனதாயிருந்து, அஸ்திபாரம் போட்டபின்பு முடிக்கத் திராணியில்லாமற்போனால்... அதை முடிக்கிறதற்குத் தனக்கு நிர்வாகமுண்டோ இல்லையோ என்று அவன் முதலாவது உட்கார்ந்து செல்லுஞ்செலவைக் கணக்குப் பாராமலிருப்பானோ?' (லூக்கா 14:28). பண்டைய யூதேயாவில் திராட்சைத் தோட்டங்களில் கட்டப்படும் கற் கோபுரங்கள் திருடர்களைக் கண்காணிக்கவும், திராட்சை ஆலையைப் பாதுகாக்கவும் கட்டப்படும் பெரிய கட்டடங்களாகும். பாறைகளை வெட்டி, அஸ்திபாரம் போட்டு அதை முடிக்க அளப்பரிய செல்வம் தேவைப்பட்டது.

3. பாதியில் நின்ற அஸ்திபாரமும் ஊராரின் பரிகாசமும்

அவசரப்பட்டுத் தொடங்கிப் பாதியில் கைவிடுவதன் அவமானத்தை இயேசு படம்பிடித்தார்: 'பார்க்கிறவர்களெல்லாரும்: இந்த மனுஷன் கட்டத்தொடங்கி, முடிக்கத் திராணியில்லாமற்போனான் என்று சொல்லித் தன்னைப்பரியாசம்பண்ணாதபடிக்கு... கணக்குப் பாராமலிருப்பானோ?' (லூக்கா 14:29-30). அக்கால சமுதாயத்தில் ஊராரின் பரிகாசம் மரணத்தை விடக் கொடியதாகக் கருதப்பட்டது. வழியோரத்தில் அஸ்திபாரத்தோடு பாதியில் நிற்கும் கட்டடத்தைக் காட்டி மக்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அவனைக் கேலி செய்வர். அதேபோல, உணர்ச்சிவசப்பட்டு கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையைத் தொடங்கிவிட்டு, உலக உபத்திரவம் வந்தவுடன் பின்வாங்கிப் போவது கிறிஸ்துவுக்கும் சுவிசேஷத்திற்கும் பெரும் தலைகுனிவை ஏற்படுத்தும்.

4. போர் செய்யும் ராஜாவும் நிபந்தனையற்ற சரணடைதலும்

இயேசு மற்றொரு போர் உவமையையும் இணைத்துக் கூறினார்: 'ஒரு ராஜா மற்றொரு ராஜாவோடு யுத்தம்பண்ணப்போகிறபோது, தன்மேல் இருபதினாயிரம் சேனையோடு வருகிறவனைத் தான் பதினாயிரம் சேனையைக் கொண்டு எதிர்க்கக்கூடுமோ கூடாதோ என்று அவன் முதலாவது உட்கார்ந்து ஆலோசியாமலிருப்பானோ? கூடாதென்று கண்டால், மற்றவன் இன்னும் தூரத்திலிருக்கும்போதே, ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி, சமாதானத்துக்குரியவைகளைக் கேட்டுக்கொள்வானே' (லூக்கா 14:31-32). சர்வவல்லமையுள்ள தேவனை எதிர்த்து எந்த மனிதனாலும் யுத்தம் செய்ய முடியாது; அவரிடம் முழுமையாகச் சரணடைவதே புத்திசாலித்தனமாகும்.

5. எல்லாவற்றையும் வெறுத்துவிட்டுப் பின்பற்றும் சீஷத்துவம்

இயேசு இதன் உச்சக்கட்டச் சவாலை வைத்தார்: 'அப்படியே உங்களில் தனக்கு உண்டானவைகளையெல்லாம் வெறுத்துவிடாதவன் எனக்குச் சீஷனாயிருக்கமாட்டான்' (லூக்கா 14:33). இரட்சிப்பு என்பது இலவசமான கிருபை; ஆனால் அந்த இரட்சிப்பைப் பெற்றுக் கொண்ட மனிதனோ தன் முழு வாழ்வையும், ஆஸ்திகளையும், குடும்ப பாசங்களையும் கிறிஸ்துவின் பாதத்தில் தாழ்மையாய் வைக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவுக்கு முதலிடம் தராத எவனும் அவருடைய உண்மைச் சீஷனாய் வாழ முடியாது. எல்லாவற்றையும் இழக்கத் துணிபவனே நித்திய ஜீவனைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வான்.