"உங்களில் ஒரு மனுஷன் நூறு ஆடுகளை உடையவனாயிருந்து, அவைககளில் ஒன்று காணாமற்போனால், தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளையும் வனாந்தரத்திலே விட்டு, காணாமற்போன ஆட்டைக் கண்டுபிடிக்குமளவும் தேடித்திரியானோ?" (லூக்கா 15:4)
பாவியைத் தேடும் தேவன்
வழிதப்பிப் போனவர்கள் மீது தேவன் வைத்திருக்கும் அன்பை இது வெளிப்படுத்துகிறது. "என்னிடம் 99 இருக்கிறது, அது போதும்" என்று மேய்ப்பன் சொல்வதில்லை. தனிப்பட்ட ஒவ்வொருவரையும் அவர் மதிக்கிறார்.
ஆட்டைக் கண்டுபிடித்ததும் அதை அடிக்காமல், மகிழ்ச்சியோடு தன் தோள்களின் மேல் போட்டுக்கொண்டு வீட்டிற்கு வருகிறான். நண்பர்களை அழைத்து கொண்டாடுகிறான்.
இயேசு கூறுகிறார்: "மனந்திரும்ப அவசியமில்லாத தொண்ணூற்றொன்பது நீதிமான்களைக்குறித்து மகிழ்ச்சி உண்டாகிறதைப்பார்க்கிலும், மனந்திரும்புகிற ஒரே பாவியினிமித்தம் பரலோகத்தில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி உண்டாயிருக்கும்."
முக்கிய பாடம்: தேவன் உங்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவுக்கு நீங்கள் வெகுதூரம் போய்விடவில்லை. அவர் உங்களைத் தீவிரமாகத் தேடுகிறார்.
