அன்னாள்: கண்ணீரின் ஜெபம், தீர்க்கதரிசன விசுவாசம் மற்றும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தாய்மை

இஸ்ரவேல் தேசத்தில் நியாயாதிபதிகளின் இருண்ட காலம் முடிவுக்கு வந்து, சீலோவிலிருந்த ஆசாரியத்துவம் சீரழிந்து போயிருந்த வேளையில், எப்பிராயீமின் மலைநாட்டிலிருந்து ஒரு சாதாரண பெண்ணின் கண்ணீரின் ஜெபம் ஒரு புதிய ஆவிக்குரிய சகாப்தத்தைத் திறந்து வைத்தது: அவள் பெயர் அன்னாள். 1 சாமுவேல் 1–2 அதிகாரங்களில் உள்ள அவளது வரலாறு தனிப்பட்ட வேதனையும் மனக்கசப்பும் எவ்வாறு உன்னதமான தீர்க்கதரிசன ஜெபமாக மாறியது என்பதை விவரிக்கிறது. மலட்டுத்தனத்தின் நிந்தையினாலும் குடும்பப் பகையினாலும் நொருங்குண்ட ஒரு பெண், சேனைகளின் கர்த்தரை விசுவாசத்தோடு பற்றிக்கொண்டு, தேசத்தின் மாபெரும் தீர்க்கதரிசியைப் பெற்றெடுத்து, மேசியாவின் வருகையை முன்னறிவித்த உன்னத வரலாறே இதுவாகும்.

1. மலட்டுத்தனத்தின் வேதனையும் பெனின்னாளின் நிந்தையும் (1 சாமுவேல் 1:1–8)

ராமாத்தாயிம்-சோப்பீமில் வாழ்ந்த எல்க்கானா என்ற லேவியனின் அன்பு மனைவி அன்னாள். ஆனால் அவர்களது குடும்பம் பலதார மணத்தினாலும் தீராத துக்கத்தினாலும் சூழப்பட்டிருந்தது. எல்க்கானாவுக்கு அன்னாள், பெனின்னாள் என்ற இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். பெனின்னாளுக்குப் பல குமாரர்களும் குமாரத்திகளும் இருந்தனர்; ஆனால் "கர்த்தர் அன்னாளின் கர்ப்பத்தை அடைத்திருந்ததினால் அவளுக்குப் பிள்ளை இல்லாமற்போயிற்று" (1 சாமுவேல் 1:5–6).

பண்டைய யூத கலாச்சாரத்தில் பிள்ளை இல்லாதிருப்பது ஒரு பெண்ணுக்கு சமூகத்தில் மிகப்பெரிய அவமானமாகவும், குடும்ப சாபமாகவும் கருதப்பட்டது. அன்னாளின் துயரத்தை அதிகமாக்கும்படி, அவளது சக்களத்தியாகிய பெனின்னாள் ஆண்டுதோறும் சீலோவிலுள்ள ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்கு பலி செலுத்தப் போகும் போதெல்லாம் அன்னாளை ஏளனம் செய்து, அவளது மனம் புண்படும்படி பேசி அவளைத் தீவிரமாக வாதித்தாள்.

எல்க்கானா அன்னாளை அதிகமாய் நேசித்து, பலியின் இறைச்சியில் அவளுக்கு இரட்டிப்புப் பங்கு கொடுத்து: "அன்னாளே, ஏன் அழுகிறாய்? ஏன் சாப்பிடாமல் இருக்கிறாய்? பத்து குமாரரைப்பார்க்கிலும் நான் உனக்கு அதிகமல்லவா?" என்று ஆறுதல் கூறினான். ஆனால் மனித ஆறுதலினால் அவளது உள்ளத்தின் ஆழமான காயத்தை ஆற்ற முடியவில்லை; தேவனுடைய அற்புதத் தலையீடே அவளுக்குத் தேவையாக இருந்தது.

தீர்க்கதரிசியைப் பெற்றெடுத்த ஜெபம்: அன்னாளின் தீர்க்கதரிசன துதிப்பாடல் சுருளோடு, சிறு சாமுவேலுக்காக அவள் அன்போடு தைத்த சணல்நூல் அங்கியும் அபிஷேகத் தைலக் கொம்பும்.

2. கர்த்தருடைய சமூகத்தில் ஆத்துமாவை ஊற்றி ஜெபித்தல் (1 சாமுவேல் 1:9–18)

சீலோவில் பலிவிருந்து முடிந்த பிறகு, அன்னாள் எழுந்து ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலுக்குச் சென்றாள். அங்கே வாசலின் அருகே முதிய ஆசாரியனாகிய ஏலி தன் ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தான். அன்னாள் தேவ சமூகத்தில் விழுந்து கதறி அழுதாள்.

அவள் சடங்காச்சார வார்த்தைகளை ஜெபிக்கவில்லை. வேதாகமம் கூறுகிறது: "அவள் மனங்கசந்து, மிகவும் அழுது, கர்த்தரை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணி" (1 சாமுவேல் 1:10), வேதாகமத்திலேயே முதன்முதலாக தேவனை சேனைகளின் கர்த்தர் (பரலோக சேனைத் தளபதி) என்று அழைத்து ஒரு உன்னத நசரேயப் பொருத்தனையைப் பண்ணினாள்:

"சேனைகளின் கர்த்தாவே, தேவரீர் உம்முடைய அடியாளின் சிறுமையைக் கண்ணோக்கிப் பார்த்து, உம்முடைய அடியாளை மறவாமல் நினைந்தருளி, உமது அடியாளுக்கு ஒரு ஆண் பிள்ளையைக் கொடுத்தால், அவன் உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் நான் அவனைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புக்கொடுப்பேன்; அவன் தலையின்மேல் சவரகன் கத்தி படுவதில்லை என்று பொருத்தனை பண்ணினாள்." (1 சாமுவேல் 1:11)

அன்னாள் தன் சக்களத்திக்கு முன்பாகப் பெருமை பாராட்டவோ தன் சுயநலத்திற்காகவோ பிள்ளை கேட்கவில்லை; மாறாக, ஆவிக்குரிய ரீதியில் சீரழிந்து கிடந்த இஸ்ரவேல் தேசத்தை வழிநடத்தும்படி தன் மகனை வாழ்நாள் முழுவதும் தேவனுக்கே திருப்பிக் கொடுப்பதாக நசரேய விரதத்தோடு ஒப்புக்கொடுத்தாள்.

அவள் சத்தமின்றி தன் உள்ளத்தில் ஜெபித்துக் கொண்டிருந்ததால், அவளது உதடுகள் மட்டுமே அசைந்தன; குரல் கேட்கவில்லை. இதைக் கவனித்த ஏலி ஆசாரியன் அவள் திராட்சரசம் குடித்து வெறித்திருக்கிறாள் என்று தவறாக எண்ணி: "நீ எதுவரைக்கும் வெறித்திருப்பாய்? உன் திராட்சரசத்தை உன்னைவிட்டு விலக்கு" என்று கண்டித்தான்.

அதற்கு அன்னாள் மிகுந்த அடக்கத்தோடும் சாந்தத்தோடும்: "அப்படியல்ல, என் ஆண்டவனே, நான் மனவருத்தமுள்ள ஸ்திரீ; நான் திராட்சரசமாவது மதுபானமாவது குடிக்கவில்லை; நான் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் என் ஆத்துமாவை ஊற்றிவிட்டேன்" என்றாள்.

அவளது பக்தியைக் கண்ட ஏலி: "நீ சமாதானத்துடனே போ; நீ இஸ்ரவேலின் தேவனிடத்தில் கேட்ட உன் விண்ணப்பத்தின்படி அவர் உனக்குக் கட்டளையிடுவாராக" என்று ஆசீர்வதித்தான். அன்னாள் தேவனுடைய வார்த்தையை விசுவாசித்தாள்; அவள் போய் போஜனம்பண்ணினாள், அவள் முகம் அப்புறம் துக்கமுகமாயிருக்கவில்லை. விசுவாசம் அவளது கண்ணீரை மகிழ்ச்சியாக மாற்றியது.

3. சாமுவேலின் பிறப்பும் பொருத்தனையை நிறைவேற்றுதலும் (1 சாமுவேல் 1:19–28)

மறுநாள் அதிகாலையில் அவர்கள் எழுந்து கர்த்தரை ஆராதித்துத் தங்கள் ஊராகிய ராமாவுக்குத் திரும்பினர். குறித்த காலத்திலே கர்த்தர் அன்னாளை நினைத்தருளினார்; அவள் கர்ப்பவதியாகி ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். "கர்த்தரிடத்தில் அவனைக் கேட்டேன்" என்று சொல்லி அவனுக்கு சாமுவேல் (பொருள்: "தேவனால் கேட்கப்பட்டவன்") என்று பெயரிட்டாள்.

பிள்ளைக்குப் பால்மறக்கப்பண்ணும் வரை (அக்கால வழக்கப்படி சுமார் 3 முதல் 4 வயது வரை) அவனை வீட்டில் பாசத்தோடு வளர்த்தாள். பல வருட கண்ணீருக்குப் பிறகு கிடைத்த ஒரே செல்வத்தைப் பிரிந்து கொடுக்கப் பல பெற்றோர்கள் தயங்கியிருப்பார்கள். ஆனால் அன்னாளின் விசுவாசமும் நேர்மையும் மாறாததாக இருந்தது.

பால்மறந்த உடனே, மூன்று காளைகள், ஒரு மரக்கால் மாவு, மற்றும் ஒரு துருத்தி திராட்சரசத்தோடு சிறுவன் சாமுவேலைச் சீலோவின் ஆசரிப்புக் கூடாரத்திற்குக் கொண்டுவந்தாள். ஏலி ஆசாரியனுக்கு முன்பாகப் பிள்ளையை நிறுத்தி, ஆனந்தக் கண்ணீரோடு கூறினாள்:

"இந்தப் பிள்ளைக்காக நான் விண்ணப்பம்பண்ணினேன்; நான் கர்த்தரிடத்தில் கேட்ட என் விண்ணப்பத்தின்படி அவர் எனக்குத் தந்தருளினார். ஆகையால் அவன் உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் அவன் கர்த்தருக்கே ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டவனாக அவனைக் கர்த்தருக்குக் கொடுக்கிறேன் என்றாள்." (1 சாமுவேல் 1:27–28)

அங்கே சிறுவன் சாமுவேல் கர்த்தரை வணங்கினான். தன் செல்லக் குழந்தையை தேவனுடைய கரத்தில் தைரியமாக ஒப்புக்கொடுத்துவிட்டு வந்தாள்; தேவ கரத்தில் கொடுக்கப்படும் எதுவும் ஒருபோதும் இழக்கப்படுவதில்லை என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாள்.

4. அன்னாளின் தீர்க்கதரிசன துதிப்பாடல் (1 சாமுவேல் 2:1–10)

அன்னாள் தன் மகனை விட்டுவிட்டு அழுகையோடு ஊர் திரும்பவில்லை; மாறாக, வேதாகமத்தின் மிக உன்னதமான தீர்க்கதரிசனப் பாடலை ஆனந்தத்தோடு பாடினாள்:

"என் இருதயம் கர்த்தருக்குள் களிகூருகிறது; என் கொம்பு கர்த்தருக்குள் உயர்ந்திருக்கிறது... கர்த்தரைப்போலப் பரிசுத்தமுள்ளவர் இல்லை; உம்மையல்லாமல் வேறொருவரும் இல்லை; எங்கள் தேவனைப்போல ஒரு கன்மலையும் இல்லை... பலவான்களின் வில் முறிந்தது, தள்ளாடினவர்களோ பலத்தினால் இடைகட்டப்பட்டார்கள்... கர்த்தர் தரித்திரம் அடையப்பண்ணுகிறவரும், ஐசுவரியம் அடையப்பண்ணுகிறவருமாயிருக்கிறார்; அவர் தாழ்த்துகிறவரும், உயர்த்துகிறவருமானவர்." (1 சாமுவேல் 2:1–8)

அன்னாளின் இந்தப் பாடல் வெறும் தனிநபர் துதி மட்டுமல்ல; அது வரவிருக்கும் மேசியாவாகிய ராஜாவைக் குறித்த முதல் தீர்க்கதரிசனமாகும்: "அவர் தமது ராஜாவுக்குப் பலன் அளித்து, தமது அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவரின் கொம்பை உயர்த்துவார்" (1 சாமுவேல் 2:10). அவளது மகனாகிய சாமுவேல்தான் பிற்காலத்தில் தாவீது ராஜாவை அபிஷேகம் பண்ணினான்; அந்த அரச பரம்பரையில் நமது மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்து பிறந்தார்.

தேவன் அன்னாளின் உன்னத தியாகத்தை அளவில்லாமல் ஆசீர்வதித்தார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் அவள் சாமுவேலுக்கு ஒரு சிறிய சணல்நூல் அங்கியைத் தன் கைகளால் தைத்துக் கொண்டுவந்தாள். கர்த்தர் அன்னாளை மீண்டும் சந்தித்து, அவளுக்கு மேலும் மூன்று குமாரர்களையும் இரண்டு குமாரத்திகளையும் தந்து அவளது மடியை நிரப்பினார் (1 சாமுவேல் 2:21).

5. அன்னாளின் சரித்திரத்திலிருந்து நாம் கற்கும் ஐந்து ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. உங்கள் கண்ணீரை தேவ பீடத்தின் முன் ஊற்றுங்கள்: மனித நிந்தைகளும் அவமானங்களும் வரும்போது மனிதர்களோடு வாதாடாமல், அன்னாளைப் போல தேவ சமூகத்தில் உள்ளத்தை ஊற்றி ஜெபிப்பதே மெய்யான விடுதலையைத் தரும்.
2. அர்ப்பணிக்கப்படும் ஆசீர்வாதம் தலைமுறைகளை மாற்றும்: தேவன் தரும் ஆசீர்வாதங்களை நாம் சுயநலமாகப் பற்றிக்கொள்ளாமல் தேவனுக்கே திருப்பி ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, அவர் அதைக்கொண்டு தேசங்களை ஆசீர்வதிப்பார்.
3. பதில் வருவதற்கு முன்பே சமாதானமடையும் விசுவாசம்: ஏலியின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றவுடனேயே அன்னாளின் துக்கம் மறைந்து அவள் முகம் பிரகாசமானது; உண்மையான விசுவாசம் தேவ வாக்குத்தத்தத்தில் இளைப்பாறுகிறது.
4. தாழ்மையுள்ளவர்களை உயர்த்தும் தேவன்: மலடியாய் இருந்து நிந்திக்கப்பட்ட அன்னாளை தேவன் ஆறு பிள்ளைகளின் மகிழ்ச்சியுள்ள தாயாக உயர்த்தினார்; அவளது மகன் இஸ்ரவேலின் மாபெரும் தீர்க்கதரிசியாகவும் நியாயாதிபதியாகவும் மாறினான்.
5. துதியின் வல்லமை: துன்பத்தின் நடுவிலும் தேவனுடைய பரிசுத்தத்தையும் கிருபையையும் உயர்த்திப் பாடும் துதி இருளை அகற்றி ஜெயத்தைத் தரும்.