மகதலேனா மரியாள்: முழுமையான விடுதலை, பக்தி மற்றும் உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் முதல் சாட்சி

நசரேயனாகிய இயேசுவைப் பின்பற்றிய சீஷர்களில், மகதலேனா மரியாள் (மகதலா ஊரின் மரியாள்) போல அசைக்க முடியாத, தியாகம் நிறைந்த தூய அன்போடு விளங்கியவர்கள் மனித வரலாற்றில் மிகச் சிலரே. கொடிய பிசாசுகளின் இருண்ட பிடியிலிருந்து இயேசுவினால் விடுவிக்கப்பட்ட இவள், தன் வாழ்நாளையும் செல்வங்களையும் கிறிஸ்துவுக்கே முழுமையாக அர்ப்பணித்தாள். கல்வாரி சிலுவையின் கொடூரமான நிழலில் ஆண் சீடர்கள் பயந்து ஓடி ஒளிந்துகொண்டபோது, மரியாள் சிலுவையின் அடியில் உறுதியோடு நின்றாள்; கல்லறை மூடப்படுவதை நேரில் கண்டாள்; மூன்றாம் நாள் அதிகாலையில் உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்துவைத் தரிசித்து, உலகிற்கு உயிர்த்தெழுதலின் நற்செய்தியை அறிவித்த முதல் சாட்சியாக மாறும் மாபெரும் பாக்கியத்தைப் பெற்றாள்.

1. ஏழு பிசாசுகளின் விடுதலை: ஆவிக்குரிய மறுரூபம் (லூக்கா 8:1–3)

மரியாள் கலிலேயக் கடலின் மேற்குக் கரையில் அமைந்திருந்த செழிப்பான மீன்பிடி மற்றும் உப்பள நகரமாகிய மகதலா என்ற ஊரைச் சேர்ந்தவள். இயேசுவைச் சந்திப்பதற்கு முன்பு அவளது வாழ்க்கை ஒரு கொடிய நரக வேதனையாக இருந்தது: அவள் ஏழு பிசாசுகளினால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, சொல்லொணா மன உளைச்சலாலும் சரீர வேதனையினாலும் வாதிக்கப்பட்டிருந்தாள் என்று வேதாகமம் தெளிவாகக் கூறுகிறது (லூக்கா 8:2; மாற்கு 16:9).

எபிரேய எண்ணியலில் ஏழு என்பது முழுமையைக் குறிக்கும் எண்ணாகும்; மரியாள் தன் சிந்தனை, உடல், உணர்வுகள் மற்றும் ஆத்துமாவில் முற்றிலும் சத்துருவின் அந்தகாரப் பிடியில் சிக்குண்டு தவித்தாள். மருத்துவர்களாலும் மதத் தலைவர்களாலும் அவளுக்கு விடுதலை தர முடியவில்லை. ஆனால் ஜீவாதிபதியாகிய இயேசு கிறிஸ்து கலிலேயப் பிராந்தியத்தில் அவளைச் சந்தித்தபோது, தமது தெய்வீக அதிகாரமுள்ள ஜீவ வார்த்தையினால் அவளை வாதித்த ஏழு பிசாசுகளையும் துரத்தி, அவளுக்குப் பூரண சுகத்தையும், பரலோக சமாதானத்தையும், புதிய வாழ்வையும் அருளினார்.

அதிகமாய் மன்னிக்கப்பட்டு அற்புதமாய் இரட்சிக்கப்பட்ட மரியாள், கிறிஸ்துவை தன் முழு இருதயத்தோடும் நேசித்தாள். அவள் தன் சொந்த சுகபோக வாழ்வுக்குத் திரும்பிச் செல்லவில்லை. ஏரோதின் அரண்மனைப் பொறுப்பாளராகிய கூசாவின் மனைவி யோவன்னா, சூசன்னா ஆகிய பக்தியுள்ள பெண்களுடன் இணைந்து, தன் சொந்த ஆஸ்திகளினால் இயேசுவுக்கும் பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களுக்கும் ஊழியத் தேவைகளைச் சந்தித்து, இயேசுவோடு கூடவே பிரயாணம் செய்து உண்மையோடு பணிவிடை செய்தாள். அவள் வெறும் பார்வையாளராக இராமல், தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் நிதிப் பங்காளராகவும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சீஷியாகவும் விளங்கினாள்.

வெற்றியின் விடியல்: வெற்று கல்லறையின் முன் வாசனைத் தைலக் குப்பியும் யோவான் 20-ன் திருச்சுருளும், உயிர்த்தெழுதலின் முதல் சாட்சியின் நினைவுச் சின்னம்.

2. சிலுவையின் அடியில் அசைக்க முடியாத விசுவாசம் (யோவான் 19:25)

சூரிய வெளிச்சத்தில் கூட்டமாக நின்று மக்கள் "ஓசன்னா!" என்று ஆர்ப்பரிக்கும் போது உண்மையான சீஷத்துவம் தெரிவதில்லை; மாறாக, கொல்கொதா மலையில் மரண இருள் சூழ்ந்து, உலகம் இயேசுவை வெறுத்துத் தள்ளும்போதுதான் உண்மையான விசுவாசம் வெளிப்படுகிறது.

கெத்செமனே தோட்டத்தில் இயேசு கைது செய்யப்பட்டபோது, ஆண் சீடர்கள் அனைவரும் பயந்து சிதறி ஓடினர். பேதுரு அவரை மூன்று முறை சபதமிட்டு மறுதலித்தான்; மற்ற சீடர்கள் யூத அதிகாரிகளுக்கும் ரோம வீரர்களுக்கும் பயந்து கதவுகளைப் பூட்டிக்கொண்டு மேல்மாடி அறைக்குள் பதுங்கினர். ஆனால் கொடிய ரோம சவுக்கடி, முள்முடி சூட்டப்பட்ட அவமானம், சிலுவை சுமந்த பாதை, மற்றும் கல்வாரியின் ஆறு மணி நேர மரண வேதனையின் மத்தியிலும் மகதலேனா மரியாள் கல்வாரியை விட்டு விலகாமல் சிலுவையின் அடியில் நின்றாள்.

வேதாகமம் கூறுகிறது: "இயேசுவின் சிலுவையருகே அவருடைய தாயும், அவருடைய தாயின் சகோதரி குலோப்பாவின் மனைவி மரியாளும், மகதலேனா மரியாளும் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்" (யோவான் 19:25). இயேசுவின் இறுதி மரணக் கதறல்களைக் கேட்டாள்; போர்ச்சேவகன் ஈட்டியால் அவரது விலாவில் குத்தியதைக் கண்டாள்; யோசேப்பும் நிக்கோதேமுவும் அவரது சரீரத்தைக் கல்லறையில் அடக்கம் செய்தபோது கல்லறைக்கு எதிரே அமர்ந்து கண்ணீரோடு கவனித்தாள் (மத்தேயு 27:61). மரணத்தைக் காட்டிலும் வலுவான அவளது அன்பு சிலுவையின் அடியிலும் கல்லறையின் அருகிலும் அவளைத் தொடர்ந்து நிற்க வைத்தது.

3. அதிகாலை இருட்டிலே தோட்டத்துக் கல்லறைக்குச் செல்லுதல் (யோவான் 20:1–10)

வெள்ளிக்கிழமை மாலை ஓய்வுநாள் துவங்கியதால், இயேசுவின் சரீர அடக்கம் மிக அவசரமாகச் செய்யப்பட்டது. ஓய்வுநாள் முடிந்த உடனே, வாரத்தின் முதல் நாளாகிய ஞாயிற்றுக்கிழமை அதிகாலையில், இருள் இன்னும் மாறாத வேளையிலேயே, மகதலேனா மரியாள் தான் விலையேறப்பெற்ற நறுமணத் தைலங்களை எடுத்துக்கொண்டு எருசலேமின் அமைதியான வீதிகள் வழியே கல்லறைக்கு விரைந்தாள்.

தோட்டத்தை அடைந்த மரியாள், பல டன் எடையுள்ள பெரிய வட்டக்கல் கல்லறையின் வாசலிலிருந்து புரட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு திடுக்கிட்டாள்! உள்ளே எட்டிப் பார்த்தபோது இயேசுவின் சரீரம் அங்கு இல்லை. யாரோ கல்லறையை உடைத்துத் தன் ஆண்டவரின் சரீரத்தைத் திருடிச் சென்றுவிட்டார்கள் என்று நினைத்து கதறி அழுது, பேதுருவிடமும் யோவானிடமும் ஓடிவந்து: "ஆண்டவரைக் கல்லறையிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள், அவரை எங்கே வைத்தfieldார்களோ நாங்கள் அறியோம்!" என்று கூறினாள்.

பேதுருவும் யோவானும் ஓடிவந்து, துணிகள் சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டுவிட்டு வீடு திரும்பினர். ஆனால் மகதலேனா மரியாளோ ஆண்டவரை விட்டுப் பிரிய மனமின்றி கல்லறையின் வெளியே நின்று அழுதுகொண்டே இருந்தாள். அவளது ஆழ்ந்த பக்தி அவளை அந்தத் தோட்டத்திலேயே நிலைத்திருக்கச் செய்தது.

4. "மரியாளே!" — உயிர்த்தெழுந்த ராஜாவின் முதல் தரிசனம் (யோவான் 20:11–18)

கண்ணீரோடு அவள் கல்லறைக்குள் குனிந்து பார்த்தபோது, பிரகாசமான வெண் வஸ்திரந்தரித்த இரண்டு தூதர்கள் இயேசுவின் சரீரம் வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்தில் தலைமாட்டில் ஒருவனும் கால்மாட்டில் ஒருவனுமாக அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டாள். அவர்கள்: "ஸ்திரீயே, ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவள்: "என் ஆண்டவரை எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள், அவரை எங்கே வைத்தfieldார்களோ எனக்குத் தெரியவில்லை" என்றாள்.

திரும்பிப் பார்த்தபோது அங்கே ஒருவர் நிற்பதைக் கண்டாள்; ஆனால் அவர் இயேசு என்று அவள் அறியவில்லை; தோட்டக்காரன் என்று தவறாக எண்ணி: "ஐயா, நீர் அவரை எடுத்துக்கொண்டு போனதுண்டானால், அவரை எங்கே வைத்தீர் என்று எனக்குச் சொல்லும், நான் போய் அவரை எடுத்துக்கொள்ளுவேன்" என்று கெஞ்சினாள்.

அப்போது உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்து மரணத்தை வென்ற தமது ஜீவக் குரலில் அவளைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தார்:

"இயேசு அவளை நோக்கி: 'மரியாளே' என்றார். அவள் திரும்பிப் பார்த்து: 'ரபூனி' என்றாள்; அதற்குப் போதகரே என்று அர்த்தமாம்." (யோவான் 20:16)

நல்ல மேய்ப்பன் தன் ஆட்டைப் பெயர் சொல்லி அழைக்கும் (யோவான் 10:3) அந்த உன்னத அன்பின் குரலைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், அவளது ஆவிக்குரிய கண்கள் திறக்கப்பட்டன! சொல்லொணா மரண துக்கம் நித்திய பரலோக ஆனந்தமாக மாறியது. அவள் தன் ஆண்டவரின் பாதங்களில் விழுந்து பணிந்துகொண்டாள்.

இயேசு அவளுக்கு ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நற்செய்திப் பணியைக் கொடுத்தார்: "என்னைத் தொடாதே, நான் இன்னும் என் பிதாவினிடத்திற்கு ஏறிப்போகவில்லை; நீ என் சகோதரரிடத்திற்குப் போய், நான் என் பிதாவினிடத்திற்கும் உங்கள் பிதாவினிடத்திற்கும், என் தேவனிடத்திற்கும் உங்கள் தேவனிடத்திற்கும் ஏறிப்போகிறேன் என்று அவர்களுக்குச் சொல்லு என்றார்." மகதலேனா மரியாள் ஓடிவந்து சீடர்களிடம்: "கர்த்தரைக் கண்டேன்!" என்று வெற்றிக் குரல் எழுப்பி சாட்சி கூறினாள். இதனால் அவள் திருச்சபைப் பிதாக்களால் 'அப்போஸ்தலர்களுக்கு அப்போஸ்தலி' (Apostolorum Apostola) என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

5. மகதலேனா மரியாளின் வரலாற்றிலிருந்து நாம் கற்கும் ஐந்து ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. எந்தப் பாவமும் தேவ கிருபைக்கு அப்பாற்பட்டது அல்ல: ஏழு பிசாசுகளால் வாதிக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணை இயேசு தமது உயிர்த்தெழுதலின் முதல் சாட்சியாக மாற்றினாரானால், உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்தவொரு அந்தகார அடிமைத்தனத்தையும் உடைத்து உங்களை மறுரூபமாக்க அவரால் கூடும்.
2. விலையேறப்பெற்ற உண்மைத்தன்மை: இயேசு அற்புதங்களைச் செய்தபோது மட்டுமல்ல, அவர் அவமானப்படுத்தப்பட்டு சிலுவையில் தொங்கியபோதும் அவருடன் நின்ற மரியாளின் பக்தி மெய்யான சீஷத்துவத்திற்கு முன்மாதிரியாகும்.
3. மேய்ப்பன் உங்கள் பெயரை அறிந்திருக்கிறார்: உங்கள் வாழ்க்கையின் ஆழ்ந்த துயரத்தின் மத்தியில், இயேசு உங்கள் பெயரைத் தனிப்பட்ட விதமாய் அழைத்து உங்கள் அழுகையை ஆனந்தக் களிப்பாக மாற்றுவார்.
4. உயிர்த்தெழுதலின் நற்செய்தித் தூதுவர்கள்: 'கர்த்தரைக் கண்டேன்' என்று மரியாள் அறிவித்தது போல, ஜீவிக்கிற இயேசுவின் வல்லமையை இந்த உலகிற்கு அறிவிக்கும் நற்செய்திப் பொறுப்பு ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் உண்டு.
5. பொருளாதார அர்ப்பணிப்பு: தேவன் தந்த ஆஸ்திகளைத் தேவனுடைய ஊழியத்தின் முன்னேற்றத்திற்காக மகிழ்ச்சியோடு பயன்படுத்துவது கிறிஸ்துவுக்குச் செய்யும் உன்னத ஆராதனையாகும்.