ஆகார்: வனாந்தர யாத்ரிகை, எல் ரோயீ மற்றும் என்னைக் காண்கிற தேவன்

பழைய ஏற்பாட்டின் தொடக்கப் பக்கங்களிலே, உலக வரலாற்றின் பேரரசுகளாலும் தந்தைவழிச் சமுதாயக் கட்டமைப்புகளாலும் முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டு, அந்நிய அடிமைப் பெண்ணாக அலைந்து திரிந்த ஒரு எளிய தாய் வனாந்தரப் பெருவெளியில் சர்வவல்ல தேவனை முகமுகமாய்ச் சந்தித்தாள்: அவள் பெயர் ஆகார் (எபிரேயத்தில்: ஹாகார் - 'புலம்பெயர்ந்தவள் / தப்பியோடியவள்'). வேதாகம வரலாற்றிலேயே சர்வலோக சிருஷ்டிகராகிய யெகோவா தேவனுக்கு 'நீர் என்னைக் காண்கிற தேவன்' (எல் ரோயீ) என்று ஒரு தனிப்பட்ட திருநாமத்தைச் சூட்டிய ஒரே நபர் இந்த எகிப்திய அடிமைப் பெண் மட்டுமே! மனிதர்களால் கைவிடப்பட்டு வனாந்தரத்தில் மரணத்தின் விளிம்பில் நின்ற அவளது அழுகுரலைக் கேட்டு, ஜீவ நீரூற்றைத் திறந்து அற்புதப் பராமரிப்பை அருளிய தேவ அன்பின் உன்னத சரித்திரம் இது.

1. எகிப்திய அடிமைப் பெண்ணும் மனிதத் திட்டங்களின் வீழ்ச்சியும் (ஆதியாகமம் 16:1–6)

ஆபிராமும் சாராயும் கானான் தேசத்தில் வாழ்ந்த பத்தாண்டுகளுக்குப் பிறகும், அவர்களுக்குப் பிள்ளையில்லாதிருந்தது. ஆபிராமுக்கு ஒரு பெரிய சந்ததியைத் தருவதாகத் தேவன் வாக்குத்தத்தம் பண்ணியிருந்தபோதிலும் (ஆதியாகமம் 15:5), சாராயின் மலட்டுத்தனம் மாறவில்லை. மத்திய வெண்கலக் காலத்தின் பண்டைய அண்மை கிழக்கு சட்டங்களின்படி (ஹம்முராபி மற்றும் நுசி சட்ட ஆவணங்கள்), குழந்தை இல்லாத ஒரு தலைவி தன் பணிவிடைக்காரியைத் தன் கணவனுக்கு மறுமனையாட்டியாகக் கொடுத்து அவளது மடியில் குழந்தையைப் பெற்றுக்கொள்ள சட்டப்பூர்வ உரிமை இருந்தது.

சாராய் தேவனுடைய காலத்திற்குப் பொறுமையாய்க் காத்திருக்காமல், மனித ஞானத்தின்படி செயல்பட முடிவுசெய்தாள்:

"சாராய் ஆபிராமை நோக்கி: நான் பிள்ளைபெறாதபடிக்குக் கர்த்தர் என் கர்ப்பத்தை அடைத்திருக்கிறார்; என் அடிமைப்பெண்ணோடே கூடும், ஒருவேளை அவளால் என் வீடு கட்டப்படும் என்றாள். ஆபிராம் சாராயின் வார்த்தைக்குச் செவிகொடுத்தான்." (ஆதியாகமம் 16:2)

ஆபிராமின் வீழ்ச்சி ஏதேனில் ஏவாளின் வார்த்தைக்கு ஆதாமு செவிகொடுத்த வீழ்ச்சியைப் போன்றதாகும். ஆகார் கர்ப்பந்தரித்தபோது, வீட்டில் அதிகார சமநிலை மாறியது; ஒரு எளிய அடிமைப் பெண்ணாக இருந்த ஆகார், வாரிசு இல்லாத தன் எஜமாட்டியைத் தன் பார்வையில் அற்பமாக எண்ணத் தொடங்கினாள். இதனால் குடும்பத்தில் கொடிய பொறாமையும் சண்டை சச்சரவும் மூண்டது.

சாராய் ஆபிராமிடம் முறையிட்டபோது, ஆபிராம் குடும்பத் தலைவனாய் நியாயந்தீர்க்கத் தவறி: "இதோ, உன் அடிமைப்பெண் உன் கைக்குள் இருக்கிறாள்; உன் பார்வைக்கு நலமானபடி அவளுக்குச் செய்" என்று பொறுப்பைத் தட்டிக்கழித்தான். சாராய் ஆகாரைக் கொடூரமாக ஒடுக்கினாள் (எபிரேய மொழியில் 'ஆனா' - Anah; இது பிற்காலத்தில் எகிப்திய பார்வோன் இஸ்ரவேலரை ஒடுக்கிய அதே கொடிய சொல்லாகும்). தாங்கமுடியாத வன்முறையினாலும் அவமானத்தினாலும் மனம் உடைந்த கர்ப்பவதியான ஆகார், தன் எஜமாட்டியை விட்டு வனாந்தரத்திற்குத் தப்பியோடினாள்.

சாராய் தன் எஜமானியாக இருந்தபோதிலும், கர்த்தருடைய வாக்குத்தத்தங்களை மனித குறுக்குவழிகளினால் அடைய முயன்றது ஆபிரகாமின் கூடாரத்தில் தீராத மனவேதனையையே கொண்டுவந்தது. விசுவாசத்தின் தந்தை என்று போற்றப்பட்ட ஆபிரகாம் கூட, இந்த இக்கட்டான சூழலில் தன் மனைவியின் அழுத்தத்திற்குப் பணிந்துபோனான். ஒருபுறம் மலட்டுத்தனத்தின் வலியோடு வாழ்ந்த சாராளின் ஏக்கம், மறுபுறம் வாரிசைச் சுமந்த கர்வத்தோடு நின்ற இளம் அடிமைப்பெண் ஆகாரின் அகந்தை—இரண்டிற்கும் நடுவே தேவனுடைய ஆளுகை மறைந்துபோய் மனித மாம்சத்தின் பலவீனங்களே வெளிப்பட்டன. ஆனால் மனிதர்களின் தவறுகளுக்கு நடுவிலும், புறக்கணிக்கப்பட்ட எளிய அடிமைப்பெண்ணின் வேதனையைத் தேவன் ஒருபோதும் அலட்சியம் பண்ணவில்லை.

பயேர்லகாய்ரோயீ நீரூற்று: வனாந்தரப் பாதையில் தனித்து நின்ற ஆகாருக்குக் கர்த்தருடைய தூதன் தோன்றி ஆறுதல் அளித்த உன்னத தருணம்.

2. சூரின் வனாந்தரமும் 'எல் ரோயீ' தரிசனமும் (ஆதியாகமம் 16:7–16)

கர்ப்பவதியான ஆகார் கானானிலிருந்து தன் தாய்நாடாகிய எகிப்திற்குச் செல்லும் சூரின் வழியில் (Darb el-Shur) உள்ள ஒரு நீரூற்றண்டையில் தாகத்தோடு சோர்ந்து உட்கார்ந்திருந்தாள். அங்கே மனிதர்கள் யாரும் அவளுக்குத் துணையில்லை; ஆனால் பரலோகத்தின் கண்கள் அவளை நோக்கிக்கொண்டிருந்தன. வேதாகமத்தில் முதன்முறையாக 'கர்த்தருடைய தூதனானவர்' (மலாக் யெகோவா - Malakh Yahweh) அவளுக்குத் தரிசனமானார்:

"கர்த்தருடைய தூதனானவர் அவளை வனாந்தரத்திலுள்ள நீரூற்றண்டையிலே, சூருக்குப் போகிற வழியிலிருக்கிற நீரூற்றண்டையிலே கண்டு: சாராயின் அடிமைப்பெண்ணாகிய ஆகாரே, எங்கிருந்து வருகிறாய்? எங்கே போகிறாய்? என்று கேட்டார். அதற்கு அவள்: நான் என் எஜமாட்டியாகிய சாராயை விட்டு ஓடிப்போகிறேன் என்றாள்." (ஆதியாகமம் 16:7–8)

தூதனானவர் அவளை நோக்கி: "உன் எஜமாட்டியினிடத்திற்குத் திரும்பிப்போய், அவள் கையின் கீழ் அடங்கியிரு" என்று கட்டளையிட்டார். அத்துடன் ஒரு மாபெரும் தீர்க்கதரிசன வாக்குத்தத்தத்தை அவளுக்கு அருளினார்:

"உன் சந்ததியை மிகவும் பெருகப்பண்ணுவேன், அது எண்ணிமுடியாததாயிருக்கும்... இதோ, நீ கர்ப்பவதியாயிருக்கிறாய், ஒரு குமாரனைப் பெறுவாய்; அவனுக்கு இஸ்மவேல் (தேவன் கேட்டார்) என்று பேரிடுவாயாக; கர்த்தர் உன் சிறுமையைக் கேட்டார்." (ஆதியாகமம் 16:10–11)

அடிமையாய் வாழ்ந்த தன்னையும், அனாதையாய் நின்ற தன் கர்ப்பத்தின் சிசுவையும் பரலோக சிருஷ்டிகர் கவனித்துக் கண்ணோக்கினாரே என்று ஆகார் உள்ளம் உருகி, சர்வவல்ல தேவனுக்கு ஒரு திருநாமத்தைச் சூட்டினாள்:

"அப்பொழுது அவள்: என்னைக் காண்கிறவரை நானும் இவ்விடத்தில் கண்டேன் அல்லவா என்று சொல்லி, தன்னோடே பேசின கர்த்தருக்கு: நீர் என்னைக் காண்கிற தேவன் (எல் ரோயீ - El Ro'i) என்று பேரிட்டாள். ஆகையால் அந்தத் துரவு பயேர்லகாய்ரோயீ (என்னைக் காண்கிற ஜீவனுள்ளவரின் துரவு) என்னப்பட்டது." (ஆதியாகமம் 16:13–14)

ஆகார் கீழ்ப்படிந்து ஆபிராமின் கூடாரத்திற்குத் திரும்பி வந்தாள்; அவள் ஒரு குமாரனைப் பெற்றெடுத்தாள், ஆபிராம் அவனுக்கு 'இஸ்மவேல்' என்று பேரிட்டான்.

3. பெயெர்செபா வனாந்தரமும் சாகக்கிடந்த பாலனும் (ஆதியாகமம் 21:8–16)

பதினான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு, தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி சாராள் ஈசாக்கைப் பெற்றெடுத்தாள். ஈசாக்கு பால்குடி மறந்த நாளிலே ஆபிராம் ஒரு பெரிய விருந்து பண்ணினான். அப்பொழுது எகிப்து தேசத்தாளாகிய ஆகாரின் குமாரன் ஈசாக்கைப் பரியாசம் பண்ணுகிறதைச் சாராள் கண்டாள்.

சாராள் கொதித்தெழுந்து ஆபிராமை நோக்கி: "இந்த அடிமைப்பெண்ணையும் அவள் மகனையும் புறம்பே தள்ளிப்போடு; இந்த அடிமைப்பெண்ணின் மகன் என் குமாரனாகிய ஈசாக்கோடே சுதந்தரவாளியாயிருக்கமாட்டான்" என்று கண்டிப்பாய்க் கூறினாள். தன் மகன் இஸ்மவேலின் நிமித்தம் ஆபிராமுக்கு இது மிகவும் துக்கமாயிருந்தது. ஆனால் தேவன் ஆபிராமிடம் பேசி, சாராயின் சொல்லைக் கேட்கும்படியும், இஸ்மவேலையும் ஒரு பெரிய ஜாதியாக்குவேன் என்றும் உறுதியளித்தார்.

ஆபிராம் அதிகாலையில் எழுந்து, அப்பத்தையும் தண்ணீர் துருத்தியையும் எடுத்து ஆகாரின் தோளின்மேல் வைத்துப் பிள்ளையையும் ஒப்புக்கொடுத்து அவளை அனுப்பிவிட்டான். அவள் புறப்பட்டுப்போய், கொளுத்தும் வெயிலில் பெயெர்செபா வனாந்தரத்திலே வழிதப்பி அலைந்து திரிந்தாள்:

"துருத்தியிலிருந்த தண்ணீர் செலவழிந்தபின்பு, அவள் பிள்ளையை ஒரு செடியின் கீழே கிடத்தி, பிள்ளை சாகிறதை நான் பார்க்கமாட்டேன் என்று எதிரே ஒரு வில்லம்பு பாயும் தூரத்திலே போய் உட்கார்ந்து, சத்தமிட்டு அழுதாள்." (ஆதியாகமம் 21:15–16)

சுட்டெரிக்கும் வனாந்தரச் செடியின் கீழ் (எபிரேய மொழியில் ரோத்தேம் என்னும் வனாந்தரப் புதர்), தாகத்தினால் நாவு வறண்டு மரண அவஸ்தையில் துடித்த தன் ஒரே மகனின் இறுதி மூச்சைத் தாங்கமுடியாமல், ஆகார் கதறி அழுத அழுகுரல் பரலோகத்தின் சிங்காசனத்தை அசைத்தது!

4. வானத்திலிருந்து வந்த குரலும் திறக்கப்பட்ட கண்களும் (ஆதியாகமம் 21:17–21)

பூமியின் சகல நம்பிக்கைகளும் அற்றுப்போன அந்த மரண இருளின் விநாடியில், பரலோகம் அசைந்தது:

"தேவன் பிள்ளையின் சத்தத்தைக் கேட்டார்; தேவ தூதன் வானத்திலிருந்து ஆகாரைக் கூப்பிட்டு: ஆகாரே, உனக்கு என்ன நேரிட்டது? பயப்படாதே, பிள்ளை இருக்கிற இடத்திலே தேவன் அவன் சத்தத்தைக் கேட்டார். நீ எழுந்து பிள்ளையை எடுத்து, அவனை உன் கையினால் பிடி; அவனைப் பெரிய ஜாதியாக்குவேன் என்று தேவன் அவளுடனே சொன்னார்." (ஆதியாகமம் 21:17–18)

தேவன் அங்கே ஒரு புதிய நீரூற்றை உருவாக்கவில்லை; மாறாக, அங்கே ஏற்கெனவே இருந்த ஜீவ நீரூற்றைக் காணும்படி அவளுடைய கண்களைத் திறந்தார்:

"தேவன் அவளுடைய கண்களைத் திறந்தார்; அப்பொழுது அவள் ஒரு நீரூற்றைக் கண்டு, போய், துருத்தியிலே தண்ணீர் நிரப்பி, பிள்ளைக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தாள். தேவன் பிள்ளையுடனே இருந்தார்; அவன் வளர்ந்து, வனாந்தரத்திலே வாசம்பண்ணி, வில்வீரனானான்." (ஆதியாகமம் 21:19–20)

அவன் பாரான் வனாந்தரத்திலே வாசம்பண்ணினான்; அவனுடைய தாய் அவனுக்கு எகிப்து தேசத்திலிருந்து ஒரு பெண்ணை மனைவியாகக் கொண்டுவந்தாள். வனாந்தரத்தில் கைவிடப்பட்ட சிறுவன் தேவனுடைய பராமரிப்பினால் ஒரு மாபெரும் மக்கள் கூட்டத்தின் தந்தையாக உயர்ந்தான். பிற்காலத்தில் ஆபிரகாம் தன் முதிர்வயதில் மரித்தபோது, வாக்குத்தத்தத்தின் புத்திரனாகிய ஈசாக்கும், வனாந்தரத்தின் மகனாகிய இஸ்மவேலும் ஒன்றாக இணைந்து, மமக்பேலா குகையிலே தங்கள் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமை அடக்கம் பண்ணினார்கள் (ஆதியாகமம் 25:9); மனிதப் பிளவுகளையும் தாண்டி தேவனுடைய பராமரிப்பும் சமாதானமும் அந்த வனாந்தரக் குடும்பத்தை வழிநடத்தியது.

5. புதிய ஏற்பாட்டு இறையியல் நிழலாட்டம் (கலாத்தியர் 4:21–31)

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கலாத்தியருக்கு எழுதிய நிருபத்தில், ஆகாரையும் சாராளையும் இரண்டு உடன்படிக்கைகளுக்கு உவமையாகக் கையாளுகிறார். அடிமைப் பெண்ணாகிய ஆகார் சீனாய் மலையையும், நியாயப்பிரமாணத்தின் அடிமைத்தனத்தையும், தற்காலத்து எருசலேமையும் குறிக்கிறாள். சுதந்தரவாளியாகிய சாராளோ வாக்குத்தத்தத்தின் கிருபையையும், பரலோகத்து எருசலேமையும் குறிக்கிறாள். மாம்சத்தின்படி பிறந்தவன் ஆவியின்படி பிறந்தவனைத் துன்புறுத்தியதுபோல இப்போதும் நடக்கிறது என்று பவுல் விவரிக்கிறார்.

இறையியல் ரீதியாக மனித சுயமுயற்சியின் அடிமைத்தனத்திற்கு ஆகார் உவமையாக வைக்கப்பட்டாலும், வரலாற்று ரீதியாக ஆகார் ஒவ்வொரு ஒடுக்கப்பட்ட தனிமனிதனின் கண்ணீரையும் கண்ணோக்கிக் காணும் இரக்கமுள்ள தேவனுடைய அளவற்ற அன்பிற்கு என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் மாபெரும் சாட்சியாகத் திகழ்கிறாள்! எல் ரோயீயின் கண்கள் எல்லைகளையோ, ஜாதியையோ, சமூக அந்தஸ்தையோ பார்ப்பதில்லை; அது நசுக்கப்பட்ட இருதயங்களைத் தேடிக் கண்டடைகிறது.

6. ஆகாரின் சரித்திரத்திலிருந்து நாம் கற்கும் ஐந்து ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. எல்லாரும் கைவிட்டாலும் காண்கிற 'எல் ரோயீ': உலக மனிதர்களால் நீங்கள் மறக்கப்பட்டு, அநீதியாய் நடத்தப்படும் வேளையிலும், தேவனுடைய அன்பின் கண்கள் உங்கள்மீது நோக்கமாய் இருக்கிறது.
2. ஒடுக்கப்பட்டோரின் கண்ணீருக்குப் பதிலளிக்கும் தேவன்: ஏழைகளின் பெருமூச்சையும் அனாதைகளின் அழுகையையும் பரலோகம் ஒருபோதும் புறக்கணிப்பதில்லை; தேவன் 'இஸ்மவேலின்' சத்தத்தைக் கேட்கிறவர்.
3. திறக்கப்படும் ஆவிக்குரிய கண்கள்: நம்முடைய சரீரக் கண்கள் அடைபடும்போது மரணமும் அழிவும் மட்டுமே தெரியும்; ஆனால் தேவன் நம் விசுவாசக் கண்களைத் திறக்கும்போது, நமக்கு அருகிலேயே இருக்கும் ஜீவ நீரூற்றுகளை நாம் அடையாளம் காண்போம்.
4. மனிதத் திட்டங்களின் விபரீத விளைவுகள்: தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நிறைவேற்ற மனித சுயஞானத்தைப் பயன்படுத்துவது எப்போதும் குடும்பத்திலும் தலைமுறைகளிலும் பிளவையும் கசப்பையுமே உருவாக்கும்.
5. வனாந்தரத்திலும் தொடரும் தேவ பராமரிப்பு: மனிதர்கள் ஒரு அப்பத்தையும் ஒரு துருத்தித் தண்ணீரையும் மட்டுமே கொடுத்து விரட்டிவிட்டாலும், தேவன் ஒரு தலைமுறையையே ஆசீர்வதிக்கும் வற்றாத ஜீவ ஊற்றைத் தந்து நம்மைப் போஷிப்பார்.