தொற்காள் (தபீத்தாள்): நற்கிரியைகளின் ஆசீர்வாதம், விதவைகளின் அழுகை மற்றும் உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமை

மத்திய தரைக்கடலின் நீல அலைகள் மோதும் புராதன யோப்பா துறைமுகப் பட்டணத்தில், உலக வரலாற்றின் எந்தவொரு ராஜரீக மணிமுடியையும் தரிக்காமல், ஒரு எளிய தையல் ஊசியையும் நூலையும் கொண்டு உலகத்தை மாற்றிய ஒரு உன்னத தேவ மகள் வாழ்ந்துவந்தாள்: அவள் பெயர் தொற்காள் (அரமேயத்தில்: தபீத்தாள் - 'அழகிய மான்'). புதிய ஏற்பாட்டின் மூல கிரேக்க வாசகங்களில் 'பெண் சீஷி' (மத்தேட்ரியா - Mathetria) என்ற உன்னத பட்டப்பெயரைப் பெற்ற ஒரே ஒரு பெண்மணி இவள் மட்டுமே! தன் கைகளின் உழைப்பினால் ஆதரவற்ற விதவைகளின் மானத்தையும் குளிரையும் போக்கி, நற்கிரியைகளினால் கர்த்தருடைய அன்பைப் பிரகாசிக்கச் செய்து, இறுதியாக அப்போஸ்தல அதிகாரத்தினால் மரணத்திலிருந்து உயிரோடு எழுப்பப்பட்டு தேசமெங்கும் மாபெரும் சுவிசேஷ எழுப்புதலைக் கொண்டுவந்த விசுவாசத்தின் தாய் இவள்.

1. யோப்பா துறைமுகமும் புதிய ஏற்பாட்டின் ஒரே பெண் சீஷியும் (அப்போஸ்தலர் 9:36)

பண்டைய யோப்பா (தற்கால யாஃபோ / டெல் அவிவ்) மத்திய தரைக்கடலின் முக்கிய இயற்கை துறைமுகமாகும். சாலொமோன் மன்னன் எருசலேம் தேவாலயத்தைக் கட்டிய காலத்தில் லீபனோனின் கேதுரு மரங்கள் மிதவைகளாக இங்குதான் கொண்டுவரப்பட்டன (2 நாளாகமம் 2:16); யோனா தீர்க்கதரிசி தேவனுடைய சமூகத்தை விட்டுத் தர்ஷீசுக்கு ஓடிப்போகக் கப்பலேறியதும் இந்தத் துறைமுகத்திலிருந்தே (யோனா 1:3). முதல் நூற்றாண்டில் ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் ஆட்சிக்குட்பட்ட யோப்பாவில் கிரேக்க, ரோம மற்றும் யூத கலாச்சாரங்கள் கலந்திருந்தன. வர்த்தக மாலுமிகளும், தோல் பதனிடும் தொழிலாளர்களும், ஏழை உழைப்பாளிகளும் நிறைந்த அந்த பரபரப்பான துறைமுக நகரில், நற்செய்தியின் ஒளி ஒரு எளிய பெண்ணின் கரங்களினால் பிரகாசித்தது.

அந்தத் துறைமுக நகரில் வாழ்ந்த இந்த உன்னத சீஷியைக் குறித்து வேதாகமம் இவ்வாறு பதிவுசெய்கிறது:

"யோப்பா பட்டணத்திலே தபீத்தாள் என்னும் பேர்கொண்ட ஒரு சீஷி இருந்தாள்; கிரேக்க பாஷையிலே அவளுக்குத் தொற்காள் என்று பேர்; அவள் நற்கிரியைகளையும் தருமங்களையும் மிகுதியாய்ச் செய்துவந்தாள்." (அப்போஸ்தலர் 9:36)

மூல கிரேக்க மொழியில் லூக்கா சுவிசேஷகர் இவளை 'மத்தேட்ரியா' (Mathetria) என்று அழைக்கிறார். புதிய ஏற்பாட்டில் சீஷர்களைக் குறிக்க 'மத்தெட்டீஸ்' என்ற ஆண் பால் சொல் நூற்றுக்கணக்கான முறை பயன்படுத்தப்பட்டாலும், 'பெண் சீஷி' என்ற உன்னத கிரேக்கப் பதம் வேதாகமத்தில் இடம்பெறும் ஒரே ஒரு இடம் தொற்காளின் சரித்திரம் மட்டுமே! இது ஆரம்பகாலத் திருச்சபையில் பெண்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட உன்னத ஆவிக்குரிய அந்தஸ்தையும் தலைத்துவப் பங்களிப்பையும் பறைசாற்றுகிறது. அரமேய மொழியில் 'தபீத்தாள்' என்றும், கிரேக்க மொழி பேசும் புறஜாதியினருக்கு 'தொற்காள்' என்றும் அறியப்பட்ட இவளது பெயர் 'அழகிய விழிமான்' என்று பொருள்படும். அவள் தன் பெயருக்கு ஏற்றபடி, எழிலும் அமைதியும் சுறுசுறுப்பும் நிறைந்த கனிவான ஆவியோடு தன் சக மனிதர்களுக்குச் சேவையாற்றினாள்.

மேலும் அவளைக் குறித்து: 'பிளேரெஸ் அகத்தோன் எர்கோன்' (Pleres agathon ergon) என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; அதாவது, அவள் நற்கிரியைகளினாலும் ஏழைகளுக்கான தருமங்களினாலும் 'நிரம்பி வழிந்தாள்'. ஏதோ பண்டிகை நாட்களில் மட்டும் செய்யும் சம்பிரதாய தருமமல்ல, மாறாக ஏழைகளின் கண்ணீரைத் துடைப்பதே அவளது வாழ்வின் முழுநேர ஆராதனையாகவும் ஊழியமாகவும் இருந்தது.

யோப்பாவின் உயிர்த்தெழுதல்: யோப்பாவின் மேல்மாடி அறையில் முழங்கால்படியிட்டு ஜெபித்து, உயிரோடு எழுந்த தொற்காளை ஆனந்தக் கண்ணீரோடு நின்ற விதவைகளுக்கு முன்பாக உயிரோடு நிறுத்தும் பேதுரு.

2. தையல் ஊசியும் விதவைகளின் கண்ணீரும் (அப்போஸ்தலர் 9:37–39)

பழைய ஏற்பாட்டின் தீர்க்கதரிசன ஆகமங்கள் முழுவதும், சர்வவல்ல தேவன் தம்மை 'திக்கற்ற பிள்ளைகளுக்குத் தகப்பனும், விதவைகளுக்கு நியாயம் விசாரிக்கிறவருமாய் இருக்கிறார்' என்று வெளிப்படுத்துகிறார் (சங்கீதம் 68:5; உபாகமம் 10:18). முதல் நூற்றாண்டு ரோம சாம்ராஜ்யத்தில் கணவனை இழந்த விதவைகள் (கிரேக்கத்தில் கேராய் - Cherai) சமுதாயத்தின் மிக விளிம்புநிலை ஏழைகளாக வாழ்ந்தனர். அவர்களுக்கு அரசாங்க உதவியோ, சமூகப் பாதுகாப்போ, குடும்பச் சொத்துரிமையோ கிடையாது. சமுதாயத்தால் கைவிடப்பட்டு, குளிரிலும் பட்டினியிலும் தவித்த இந்த விதவைகளைத் தொற்காள் தேவனுடைய அன்போடு அரவணைத்துக் கொண்டாள்.

அவள் கைத்தறியிலும் நூல்நூற்கும் கதிரிலும் தன் விரல்களை இயக்கி, செம்மறியாட்டு ரோமத்தைப் பதப்படுத்தி, இரவும் பகலும் உழைத்து, விதவைகளுக்காக உள் உடைகளையும் (கிட்டோன்கள் - Chitones) குளிர் தாங்கும் கம்பளி மேலங்கிகளையும் (ஹிமாட்டியா - Himatia) தன் சொந்தக் கைகளினால் தைத்துக் கொடுத்தாள். அவள் தைத்த ஒவ்வொரு தையலிலும் தேவனுடைய இரக்கம் இழையோடியது.

ஆனால் திடீரென ஒரு நாள், யோப்பா திருச்சபையை இடிபோல ஒரு செய்தி தாக்கியது: அன்புத் தாய் தொற்காள் கொடிய நோயினால் தாக்கப்பட்டு மரித்துப் போனாள்!

"அந்நாட்களிலே அவள் வியாதிப்பட்டு மரணமடைந்தாள். அவளைக் குளிப்பாட்டி, மேல்வீட்டறையிலே கிடத்தினார்கள். லீத்தா பட்டணம் யோப்பாவுக்குச் சமீபமாயிருந்தபடியினாலே, பேதுரு அங்கே இருக்கிறானென்று சீஷர்கள் கேள்விப்பட்டு, தாமதமில்லாமல் தங்களிடத்திற்கு வரவேண்டுமென்று அவனிடத்திற்கு இரண்டு மனுஷரை அனுப்பினார்கள்." (அப்போஸ்தலர் 9:37–38)

யூத முறைமையின்படி ஒரு மனிதர் மரித்தால் உடனடியாக அன்றைய தினமே அடக்கம் செய்யப்பட வேண்டும். ஆனால் யோப்பாவின் சீடர்கள் அவளை உடனடியாகக் கல்லறையில் வைக்காமல், உடலைக் குளிப்பாட்டி மேல்வீட்டு அறையில் படுக்கவைத்தனர். சாரோன் சமவெளி வழியாக 11 மைல் தொலைவில் உள்ள லீத்தா பட்டணத்திற்கு இரண்டு தூதுவர்களை அவசரமாக அனுப்பி, அங்கு முடக்குவாத நோயாளியாகிய ஐனேயாவைக் குணமாக்கியிருந்த அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவை அழைத்தனர். அங்குதான் விசுவாசத்தின் மாபெரும் எதிர்பார்ப்பு துளிர்த்தது!

3. மேல்மாடி அறையின் கண்ணீரும் நற்சாட்சியின் ஆடைகளும் (அப்போஸ்தலர் 9:39)

பேதுரு யோப்பாவுக்கு வந்து சேர்ந்தபோது, அவரை அந்த மேல்வீட்டு அறைக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். அங்கே நிகழ்ந்த காட்சி உலக வரலாற்றின் எந்தவொரு இறுதிச் சடங்கிலும் காண முடியாத உன்னத காட்சியாகும்:

"விதவைகள் எல்லாரும் அழுது, தொற்காள் தங்களுடனேகூட இருக்கையில் செய்திருந்த அங்கிகளையும் வஸ்திரங்களையும் காண்பித்து, அவரைச் சூழ்ந்து நின்றார்கள்." (அப்போஸ்தலர் 9:39)

அந்த ஏழை விதவைகள் தங்களுடைய ஆடைகளைக் கழற்றிப் பேதுருவிடம் காட்டினார்கள்: "ஐயா, பாருங்கள்! இந்தக் கடும் குளிர்காலத்தில் எங்கள் உடலை மூடியிருக்கும் இந்த அங்கி தொற்காள் தன் சொந்தக் கைகளால் எனக்காகத் தைத்துக் கொடுத்தது! இதோ என் தோளின்மேல் இருக்கும் இந்தப் போர்வை அவளது அன்பின் விரல்களால் நெய்யப்பட்டது!" என்று விம்மி விம்மி அழுதனர்.

இது மத்தேயு 25-ல் இயேசு உரைத்த சத்தியத்தின் நேரடி வெளிப்பாடாகும்: "வஸ்திரமில்லாதிருந்தேன், எனக்கு வஸ்திரம் கொடுத்தீர்கள்... மிகவும் சிறியவர்களாகிய என் சகோதரரான இவர்களில் ஒருவனுக்கு நீங்கள் எதைச் செய்தீர்களோ, அதை எனக்கே செய்தீர்கள்" (மத்தேயு 25:36, 40). மனிதர்கள் சாகும்போது தங்களின் மாளிகைகளையோ, ஆபரணங்களையோ, வங்கி இருப்பையோ நினைவுகூருவார்கள். ஆனால் தொற்காள் மரித்தபோது, அவள் அன்பு செலுத்திய ஏழைகளின் உடலில் அவளது நற்கிரியைகள் சாட்சியாய் விளங்கின! அவள் விட்டுச்சென்ற அழியாத சொத்து பணமல்ல, பரலோக அன்பின் ஜீவனுள்ள ஆடைகள்!

4. "தபீத்தாளே, எழுந்திரு!": உயிர்த்தெழுதலின் அற்புத வல்லமை (அப்போஸ்தலர் 9:40–43)

பேதுரு அந்த உருக்கமான அன்பின் சாட்சியைக் கண்டு அசைக்கப்பட்டார். அவர் பழைய ஏற்பாட்டில் எலியா சாரிபாத் விதவையின் மகனை உயிர்ப்பித்தபோதும் (1 இராஜாக்கள் 17:19–23), எலிசா சூனேமியாளின் மகனை உயிர்ப்பித்தபோதும் (2 இராஜாக்கள் 4:33) செய்ததைப்போல, மற்றும் தன் போதகராகிய இயேசு கிறிஸ்து யவீருவின் வீட்டில் செய்ததைப்போல (மாற்கு 5:40), எல்லாரையும் வெளியே போகப்பண்ணினார். கதவை அடைத்து, முழங்கால்படியிட்டுத் தேவனிடம் உருக்கமாக ஜெபித்தார். பின்னர் சரீரத்தின் தட்டாய்த் திரும்பிப் பேசினார்:

"பேதுரு எல்லாரையும் வெளியே போகப்பண்ணி, முழங்கால்படியிட்டு ஜெபம்பண்ணி, சரீரத்தின் தட்டாய்த் திரும்பி: தபீத்தாளே, எழுந்திரு என்றார். அப்பொழுது அவள் தன் கண்களைத் திறந்து, பேதுருவைக் கண்டு உட்கார்ந்தாள். அவர் அவளுக்குக் கைகொடுத்து அவளை எழுப்பி, பரிசுத்தவான்களையும் விதவைகளையும் அழைத்து, அவளை உயிரோடிருக்கிறவளாக அவர்களுக்கு முன்பாக நிறுத்தினார்." (அப்போஸ்தலர் 9:40–41)

இயேசு கிறிஸ்து கலிலேயாவில் யவீருவின் மகளை உயிர்ப்பித்தபோது 'தலீத்தாகூமி' (சிறு பெண்ணே எழுந்திரு) என்று உரைத்த அதே தெய்வீக அதிகாரத்தோடு, பேதுரு அரமேய மொழியில் 'தபீத்தாகூமி' (தபீத்தாளே எழுந்திரு) என்று கட்டளையிட்டார்!

தொற்காள் தன் கண்களைத் திறந்து உட்கார்ந்தாள்! பேதுரு அவளுக்குக் கைகொடுத்து அவளை எழுப்பி, அழுதுகொண்டிருந்த விதவைகளுக்கும் பரிசுத்தவான்களுக்கும் முன்பாக அவளை உயிரோடிருக்கிறவளாக நிறுத்தினார். மரணத்தின் அழுகை விண்ணதிரும் ஆனந்தக் களிப்பாக மாறியது!

"இது யோப்பா பட்டணமெங்கும் தெரியவந்தது; அப்பொழுது அநேகர் கர்த்தரிடத்தில் விசுவாசிகளானார்கள். அவன் யோப்பா பட்டணத்திலே தோல் பதனிடுகிறவனாகிய சீமோன் என்னும் ஒருவனிடத்தில் அநேக நாள் தங்கியிருந்தான்." (அப்போஸ்தலர் 9:42–43)

ஒரு எளிய பெண்ணின் தையல் ஊசியினால் செய்யப்பட்ட நற்கிரியைகள், தேசத்தையே உலுக்கும் சுவிசேஷப் புரட்சியாக மாறியது. பேதுரு யோப்பாவில் கடற்கரையோரத்தில் தோல் பதனிடுகிற சீமோனின் வீட்டில் தங்கியிருந்த அந்த நாட்களில்தான், புறஜாதிகளுக்கு இரட்சிப்பின் கதவைத் திறக்கும் கொர்நேலியுவின் அழைப்பும் மாபெரும் வான தரிசனமும் நிகழ்ந்தது (அப்போஸ்தலர் 10). தொற்காளின் நற்கிரியைகளும் உயிர்த்தெழுதலும் உலகளாவிய நற்செய்திப் பரவலுக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது! ஆரம்பகால திருச்சபையில் விதவைகளுக்கான ஊழியப் பணிகளுக்கும் (1 தீமோத்தேயு 5:9–10), நற்கிரியைகளின் மூலமாகச் சமுதாயத்தில் சுவிசேஷத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் பணிகளுக்கும் தொற்காளின் வாழ்வு ஒரு அழியாத வழிகாட்டியாக நிலைத்து நிற்கிறது. திருச்சபை வரலாற்றாசிரியர்கள் அவளை நற்கிரியைகளின் தாய் என்று போற்றுகின்றனர்.

5. தொற்காளின் சரித்திரத்திலிருந்து நாம் கற்கும் ஐந்து ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. அர்ப்பணிக்கப்பட்ட எளிய கருவிகள்: தேவனுக்கு ஊழியம் செய்யப் பெரிய பதவிகள் தேவையில்லை; உங்கள் கையில் இருக்கும் தையல் ஊசியும் கைத்தறியும் கூட தேவ கரங்களில் உலகத்தை மாற்றும் வல்லமை வாய்ந்தது.
2. செயலில் விளங்கும் மெய்யான விசுவாசம்: யாக்கோபு 2:17 கூறுவது போல, கிரியைகளில்லாத விசுவாசம் செத்ததாயிருக்கிறது; தொற்காள் தன் விசுவாசத்தைப் பிரசங்கங்களால் அல்ல, ஏழைகளின் உடைகளைத் தைத்துக் கொடுத்த நற்கிரியைகளினால் நிரூபித்தாள்.
3. அழிவில்லாத நற்சாட்சியின் மரபு: நீங்கள் இவ்வுலகை விட்டுப் பிரியும்போது உங்களோடு வருவது உங்கள் சொத்துக்களல்ல, நீங்கள் பிறர் வாழ்வில் விதைத்த தியாக அன்பின் நற்கிரியைகளே.
4. எளியோரின் ஊழியத்தைக் கனப்படுத்தும் கர்த்தர்: அனாதைகளுக்கும் விதவைகளுக்கும் செய்த இரக்கத்தின் ஊழியத்தை தேவன் பரலோகத்திலிருந்து கவனித்து, தொற்காளை மரணத்திலிருந்து உயிரோடு எழுப்பிக் கனப்படுத்தினார்.
5. அற்புதங்கள் சுவிசேஷ எழுப்புதலின் வாசல்: தேவன் உங்கள் வாழ்வில் செய்யும் அற்புதங்கள் சுய புகழ்ச்சிக்காக அல்ல, மாறாக அநேகர் கர்த்தரை விசுவாசித்து இரட்சிக்கப்படுவதற்குரிய சுவிசேஷ சாட்சியாக மாற வேண்டும். எளிய விசுவாசிகளின் ஜெபத்திற்கும் கண்ணீருக்கும் கர்த்தர் செவிகொடுத்து மாபெரும் எழுப்புதலைத் தருவார் என்பதற்கு யோப்பாவின் சரித்திரம் நித்திய சான்றாகும்.