எலிசபெத்து: நீதியின் காத்திருப்பு, நீக்கப்பட்ட நிந்தை மற்றும் முன்னோடியின் தாய்

யூதேயாவின் மலைநாட்டின் அமைதியான பள்ளத்தாக்குகளில், நான்கு நூற்றாண்டுகளாகத் தீர்க்கதரிசன குரல் ஓய்ந்துபோயிருந்த மவுனத்தின் அந்திமக் காலத்தில், பழைய ஏற்பாட்டின் ஆசாரியப் பரிசுத்தத்திற்கும் புதிய ஏற்பாட்டின் சுவிசேஷ விடியலுக்கும் பாலமாக நின்ற ஒரு உன்னத தாய் வாழ்ந்துவந்தாள்: அவள் பெயர் எலிசபெத்து (எபிரேயத்தில்: எலிஷேவா - 'என் தேவன் உடன்படிக்கையில் உண்மையுள்ளவர்'). பல தசாப்தங்களாக மலட்டுத்தனத்தின் கொடிய நிந்தையையும், முதிர்வயதின் சரீரத் தளர்ச்சியையும் அனுபவித்தபோதிலும், தேவனுக்கு முன்பாகக் குற்றமற்ற நீதியோடு வாழ்ந்து, இறுதியாக மேசியாவின் முன்னோடியாகிய யோவான் ஸ்நானகனைப் பெற்றெடுத்த விசுவாசத்தின் தாய் இவள்!

1. மலட்டுத்தனத்தின் மத்தியில் குற்றமற்ற ஆசாரிய நீதி (லூக்கா 1:5–7)

யூதேயாவின் ராஜாவாகிய ஏரோதின் நாட்களிலே, அபியா என்னும் வகுப்பில் சகரியா என்னும் பேர்கொண்ட ஆசாரியன் ஒருவன் இருந்தான்; அவன் மனைவி ஆரோனுடைய குமாரத்திகளில் ஒருத்தி, அவள் பெயர் எலிசபெத்து. தாவீது மன்னன் ஒழுங்குபடுத்திய 24 ஆசாரிய வகுப்புகளில் (1 நாளாகமம் 24:10) அபியா எட்டாவது வகுப்பாகும். கணவன், மனைவி இருவரும் ஆசாரிய குலப் பின்னணியைக் கொண்டிருப்பது அக்கால யூத சமுதாயத்தில் மிகப்பெரிய ஆன்மீகப் பெருமிதமாகக் கருதப்பட்டது.

வேதாகமம் இந்தத் தம்பதியினரின் ஆவிக்குரிய பரிசுத்தத்தைக் குறித்து உலக வரலாற்றின் மிக உன்னதமான நற்சான்றிதழை அளிக்கிறது:

"அவர்கள் இருவரும் கர்த்தருடைய கற்பனைகளின்படியேயும் நியமங்களின்படியேயும் குற்றமற்றவர்களாய் நடந்து, தேவனுக்கு முன்பாக நீதியுள்ளவர்களாயிருந்தார்கள். எலிசபெத்து மலடியாயிருந்தபடியினால், அவர்களுக்குப் பிள்ளையில்லாதிருந்தது; இருவரும் வயதுசென்றவர்களாயுமிருந்தார்கள்." (லூக்கா 1:6–7)

மூல கிரேக்க மொழியில் இவர்களது நீதி 'திக்கையோய் எனோபியான் தூ தியோ' (Dikaioi enopion tou Theou) என்று விவரிக்கப்படுகிறது; அதாவது மனிதர்களின் பார்வைக்காகப் போலியாக வேஷம் போடும் பரிசேய பக்தியல்ல, மாறாக அந்தரங்கங்களை ஆராய்ந்து அறியும் சர்வவல்ல தேவனுடைய திருமுன்பாகவே அவர்கள் குற்றமற்றவர்களாய் வாழ்ந்தார்கள்.

பண்டைய யூத சமுதாயத்தில், குழந்தைப் பேறு இல்லாத குடும்பங்கள் சமுதாயத்தால் பழிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய அங்கீகாரம் இல்லாத சாபக் குடும்பமாகக் கருதப்பட்டன. மக்கள் அவர்களை இரகசியமாகப் பாவம் செய்தவர்கள் என்று சந்தேகக் கண்களோடு பார்த்தனர். ரபீக்களின் பாரம்பரியத்தின்படி, குழந்தை இல்லாத மனைவிக்கு விவாகரத்து கொடுப்பது நியாயமான காரியமாகக் கருதப்பட்ட ஒரு சூழலில், சகரியாவும் எலிசபெத்தும் ஒருவரையொருவர் பிரியாமல், அன்பிலும் பரிசுத்தத்திலும் இணைந்திருந்தனர். உலகத்தின் பழிச்சொற்களும், பல தசாப்த கால ஜெபத்தின் தாமதங்களும் அவர்களது இருதயத்தைக் கசப்படையச் செய்யவில்லை; அவர்கள் தேவனுடைய பலிபீடத்திற்கு முன்பாக உத்தமமாய் ஊழியம் செய்துவந்தனர்.

2. தேவாலய தரிசனமும் வாக்குத்தத்த நிறைவேற்றமும் (லூக்கா 1:8–25)

ஒரு நாள், சகரியா தன் வகுப்பின் முறைப்படி தேவனுக்கு முன்பாக ஆசாரிய ஊழியம் செய்துவருகையில், ஆசாரிய முறைமையின்படி அவன் தேவாலயத்திற்குள் பிரவேசித்துத் தூபங்காட்டும்படி சீட்டு விழுந்தது (*கோரால் - Goral*). யூதேயா முழுவதும் சுமார் இருபதாயிரம் ஆசாரியர்கள் இருந்தபடியால், பரிசுத்த ஸ்தலத்திலுள்ள பொற்பீடத்தின்மேல் தூபம் காட்டும் உன்னத சேவை ஒரு ஆசாரியனின் வாழ்நாளில் ஒரே ஒருமுறை மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய அபூர்வமான பாக்கியமாகும். சகரியா பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் திரைச்சீலைக்கு முன்பாக, தூபபீடத்தில் நறுமணப் புகையை எழுப்பி, தேசத்தின் மீட்பிற்காகவும் மக்களின் பாவநிவாரணத்திற்காகவும் நடுங்கும் பயபக்தியோடு ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தான்.

திடீரென, தூபபீடத்தின் வலதுபக்கத்திலே கர்த்தருடைய தூதனாகிய காபிரியேல் அவனுக்குத் தரிசனமானான். சகரியா அவனைக் கண்டு கலங்கி, பயமடைந்தான். தூதன் அவனை நோக்கி: "சகரியாவே, பயப்படாதே, உன் வேண்டுதல் கேட்கப்பட்டது; உன் மனைவியாகிய எலிசபெத்து உனக்கு ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள், அவருக்கு யோவான் என்று பேரிடுவாயாக... அவன் தன் தாயின் வயிற்றிலிருக்கும்போதே பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டிருப்பான்" என்று நற்செய்தி அறிவித்தான் (லூக்கா 1:13–15).

சகரியா தன் முதிர்வயதையும் தன் மனைவியின் தளர்ந்த சரீரத்தையும் பார்த்துச் சந்தேகப்பட்டதினால் ஊமையாக்கப்பட்டான். ஆனால் அவனது ஊழியத்தின் நாட்கள் முடிந்தபின்பு அவன் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான்; கர்த்தர் வாக்களித்தபடியே அற்புதம் நிகழ்ந்தது:

"அந்நாட்களுக்குப்பின்பு, அவன் மனைவியாகிய எலிசபெத்து கர்ப்பவதியாகி: மனுஷருக்குள்ளே எனக்கு உண்டாயிருந்த நிந்தையை நீக்கும்படிக்குக் கர்த்தர் இந்த நாட்களில் என்மேல் கடாட்சம் வைத்து, எனக்கு இப்படிச் செய்தார் என்று சொல்லி, ஐந்துமாதம் தன்னை மறைத்துக்கொண்டிருந்தாள்." (லூக்கா 1:24–25)

மூல கிரேக்கத்தில் 'ஒனெய்தோஸ்' (Oneidos) என்பது சமுதாய அவமானத்தையும் சமூகப் புறக்கணிப்பையும் குறிக்கும் சொல்லாகும். எலிசபெத்தின் உலர்ந்துபோன முதிர்வயது கர்ப்பம் ஜீவ ஊற்றாக மாறியது! அவள் தன் ஆசீர்வாதத்தைக் கண்டு கர்வம் கொள்ளாமல், உலகத்தின் ஆரவாரத்திற்கு விலகி, ஐந்து மாதங்கள் தேவ சமூகத்தில் தன்னை மறைத்துக்கொண்டு ஆண்டவரோடு அமைதியான ஐக்கியத்தில் திளைத்திருந்தாள்.

பரிசுத்த ஆவியின் நிரப்புதல்: யூதேயாவின் மலைநாட்டில் மரியாள் எலிசபெத்தை வாழ்த்தும்போது, எலிசபெத்தின் கர்ப்பத்திலிருந்த குழந்தை களிப்பாய்த் துள்ளுகிறது.

3. உடன்படிக்கைப் பெட்டியின் தீர்க்கதரிசன நிழலாட்டம் (லூக்கா 1:39–56)

ஆறாம் மாதத்திலே, நாசரேத்தின் இளம் கன்னிகையாகிய மரியாள் யூதேயாவின் மலைநாட்டிற்குத் தீவிரமாய் வந்து, சகரியாவின் வீட்டிற்குள் பிரவேசித்து, எலிசபெத்தை வாழ்த்தினாள். மரியாளின் குரல் எலிசபெத்தின் காதுகளில் விழுந்த அந்த விநாடியில், உலக மீட்பின் வரலாற்றின் மிக உன்னதமான ஆவிக்குரிய சந்திப்பு நிகழ்ந்தது:

"எலிசபெத்து மரியாளுடைய வாழ்த்துதலைக் கேட்டபொழுது, அவளுடைய வயிற்றிலிருந்த பிள்ளை துள்ளிற்று; எலிசபெத்து பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டு, உரத்த சத்தமிட்டு: ஸ்திரீகளுக்குள்ளே நீ ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவள், உன் கர்ப்பத்தின் கனியும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. என் ஆண்டவருடைய தாய் என்னிடத்தில் வந்தது எனக்கு எதினால் கிடைத்தது? இதோ, உன் வாழ்த்துதலின் சத்தம் என் காதில் விழுந்தவுடனே, என் வயிற்றிலுள்ள பிள்ளை களிப்பாய்த் துள்ளிற்று என்றாள்." (லூக்கா 1:41–44)

வேதாகம இறையியலாளர்கள் இந்தச் சந்திப்பை 2 சாமுவேல் 6-ஆம் அதிகாரத்தில் தாவீது மன்னன் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை எருசலேமுக்குக் கொண்டுவந்த வரலாற்றுடன் ஒப்பிடுகின்றனர்:

• தாவீது உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தேடி யூதாவின் மலைநாட்டிற்குச் சென்றதுபோலவே, ஜீவனுள்ள தேவனைத் தன் கர்ப்பத்தில் சுமந்த மரியாள் யூதாவின் மலைநாட்டிற்குப் புறப்பட்டு வந்தாள்.
• உடன்படிக்கைப் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தாவீது தன் முழுப் பலத்தோடும் ஆனந்தக் கூத்தாடித் துள்ளியதுபோல (2 சாமுவேல் 6:14), மேசியாவைச் சுமந்துவந்த மரியாளின் வாழ்த்துதலைக் கேட்டவுடனே ஆறு மாதக் கருவிலிருந்த யோவான் ஸ்நானகன் எலிசபெத்தின் கர்ப்பத்தில் 'எஸ்கிர்த்தேசென்' (Eskirtesen - களிப்பாய்த் துள்ளுதல்) அனுபவத்தோடு துள்ளி ஆடினான்.
• தாவீது பக்தியோடு: "கர்த்தருடைய பெட்டி என்னிடத்தில் வருவது எப்படி?" (2 சாமுவேல் 6:9) என்று ஆச்சரியப்பட்டதுபோலவே, ஆவியினால் நிரப்பப்பட்ட எலிசபெத்: "என் ஆண்டவருடைய தாய் என்னிடத்தில் வந்தது எனக்கு எதினால் கிடைத்தது?" (லூக்கா 1:43) என்று வியந்து போற்றினாள்.
• உடன்படிக்கைப் பெட்டி ஓபேத்-ஏதோமின் வீட்டில் மூன்று மாதம் தங்கி அந்த வீட்டாரை ஆசீர்வதித்ததுபோலவே (2 சாமுவேல் 6:11), மரியாள் எலிசபெத்தின் வீட்டிலே ஏறக்குறைய மூன்று மாதம் தங்கி அவளுக்குப் பணிவிடை செய்தாள் (லூக்கா 1:56).

முதியவளான எலிசபெத் இளம் மரியாளின் தெய்வீகத் தெரிந்துகொள்ளுதலைக் கண்டு சிறிதும் பொறாமைப்படாமல், அவளை 'என் ஆண்டவருடைய தாய்' (மீத்தர் தூ கிரியூ மூ) என்று தீர்க்கதரிசனமாக வாழ்த்தினாள். புதிய ஏற்பாட்டில் மனித உதடுகளால் இயேசுவை 'ஆண்டவர்' என்று அறிவித்த முதல் குரல் எலிசபெத்தின் குரலேயாகும்! அவள் மரியாளின் விசுவாசத்தைப் பாராட்டி: "விசுவாசித்தவளே பாக்கியவதி, கர்த்தராலே அவளுக்குச் சொல்லப்பட்டவைகள் நிறைவேறும்" என்று பரலோக ஆசீர்வாதத்தை உரைத்தாள்.

4. யோவானின் பிறப்பும் சகரியாவின் தீர்க்கதரிசனப் பாடலும் (லூக்கா 1:57–80)

எலிசபெத்துக்குப் பிரசவகாலம் நிறைவேறினபோது, அவள் ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். கர்த்தர் அவளிடத்தில் தமது இரக்கத்தைப் பெரிதாய்ப் விளங்கப்பண்ணினார் என்று அவளுடைய அயலகத்தாரும் உறவின்முறையாரும் கேள்விப்பட்டு, அவளுடனேகூடக் களிகூர்ந்தார்கள்.

எட்டாம் நாளிலே குழந்தைக்கு விருத்தசேதனம் பண்ண வந்தவர்கள், அவனுடைய தகப்பனின் பாரம்பரிய பெயராகிய 'சகரியா' என்று பேரிட நினைத்தார்கள். ஆனால் எலிசபெத் தைரியமாய் எழுந்து, பழக்கவழக்கங்களைவிட தேவ தூதனின் கட்டளைக்கே முதலிடம் கொடுத்து: "அப்படியல்ல, அவனுக்கு யோவான் என்று பேரிடவேண்டும்" என்று உறுதியாய் மறுத்தாள் (லூக்கா 1:60). எபிரேய மொழியில் யோஹானான் என்றால் 'யெகோவா கிருபையுள்ளவர்' என்று பொருளாகும்.

உறவினர்கள் வியப்படைந்து அவனுடைய தகப்பனை நோக்கிச் சைகை காட்டினார்கள். சகரியா ஒரு எழுதுபலகையைக் கேட்டு வாங்கி: "இவன் பெயர் யோவான்" என்று எழுதினான். அந்த விநாடியிலேயே அவனது வாய் திறக்கப்பட்டு, நாவு கட்டவிழ்ந்து, அவன் தேவனைப் புகழ்ந்து பாடினான். பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்ட சகரியா உரைத்த உன்னத தீர்க்கதரிசனப் பாடல் (பெனடிக்டஸ் - Benedictus, லூக்கா 1:68–79) இஸ்ரவேலின் இரட்சிப்பையும், தன் குமாரன் உன்னதமானவருடைய தீர்க்கதரிசி எனப்பட்டு மேசியாவின் வழிகளைச் செவ்வைப்பண்ணுவான் என்பதையும் முழங்கியது:

"இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம் உண்டாவதாக; அவர் தமது ஜனத்தைச் சந்தித்து மீட்டுக்கொண்டார்... இருளிலும் மரண இருளிலும் உட்கார்ந்திருக்கிறவர்களுக்கு வெளிச்சம் தரவும், நம்முடைய கால்களைச் சமாதானத்தின் வழியிலே நடத்தவும், நம்முடைய தேவனுடைய உருக்கமான இரக்கத்தினாலே உன்னதத்திலிருந்து தோன்றிய அருணோதயம் நம்மைச் சந்தித்திருக்கிறது." (லூக்கா 1:68, 78–79)

அந்தக் குழந்தை வனாந்தரத்திலே வளர்ந்து, இஸ்ரவேலுக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்தும் நாள்வரைக்கும் ஆவியிலே பலப்பட்டு, பாவமன்னிப்புக்கென்று மனந்திரும்புதலின் ஞானஸ்நானத்தைப் பிரசங்கிக்கும் மாபெரும் தீர்க்கதரிசியாக உருவெடுத்தான். அவன் திராட்சரசமும் மதுவும் குடியாமல், வெட்டுக்கிளியையும் காட்டுத்தேனையும் உண்டு, ஏசாயா தீர்க்கதரிசி முன்னறிவித்தபடி 'வனாந்தரத்திலே கூப்பிடுகிறவனுடைய சத்தமாய்' தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் வழியைச் செவ்வைப்பண்ணினான். எலிசபெத்தின் கர்ப்பத்திலிருந்து புறப்பட்ட அந்த உன்னத குரல், இயேசு கிறிஸ்துவை 'இதோ, உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டி' என்று உலகிற்குச் சுட்டிக்காட்டும் உன்னத தூதுவனாய் நின்றது.

5. எலிசபெத்தின் விசுவாச வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்கும் ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. தாமதத்தின் மத்தியிலும் உத்தம நீதி: ஜெபங்களுக்கு உடனடி பதில் கிடைக்காத பல தசாப்த கால வறட்சியிலும் முறுமுறுக்காமல், தேவனுடைய கற்பனைகளின்படி குற்றமற்றவர்களாய் நடப்பதே உண்மையான ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியாகும்.
2. தேவனுடைய பரிபூரண கால அட்டவணை: யோவான் ஸ்நானகன் இயேசு கிறிஸ்துவின் சமகால முன்னோடியாக வந்து வழியை ஆயத்தப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காகவே தேவன் எலிசபெத்தின் கர்ப்பத்தைத் தாமதித்தார். உங்கள் வாழ்வின் தாமதங்களும் பரலோக திட்டத்தின் ஒரு பகுதியே!
3. பொறாமையற்ற பரிசுத்த தாழ்மை: தன்னைவிட மிக இளையவளான மரியாளைத் தன் ஆண்டவரின் தாயாக ஏற்றுக்கொண்டு மனதார வாழ்த்திய எலிசபெத்தின் பரந்த உள்ளம், தேவனுடைய பிள்ளைகள் மற்றவர்களின் ஆசீர்வாதத்தைக் கண்டு மகிழ வேண்டும் என்ற பாடத்தைக் கற்பிக்கிறது.
4. அமைதியான தனிமையின் மகத்துவம்: தேவன் பெரிய காரியங்களைச் செய்யும்போது, அதை உடனடியாக உலக விளம்பரங்களுக்குப் பயன்படுத்தாமல், தேவ சமூகத்தில் தனித்திருந்து அந்த அற்புதத்தைப் போற்றித் துதிக்கும் அமைதியான ஆவி நமக்குத் தேவை.
5. சமுதாய அழுத்தங்களை மேற்கொள்ளும் கீழ்ப்படிதல்: உறவினர்களின் பாரம்பரிய எதிர்பார்ப்புகளைவிடக் கர்த்தருடைய வார்த்தைக்கு அசைக்க முடியாத முன்னுரிமை கொடுத்து 'யோவான்' என்று பெயரிட்ட எலிசபெத்தின் கீழ்ப்படிதல் ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் வழிகாட்டியாகும்.