கதரேனரின் நாட்டில் லேகியோன் பிசாசு துரத்தப்படுதல்: தெக்கப்போலியில் கிறிஸ்துவின் வெற்றி

கலிலேயக் கடலின் கிழக்குக் கரையில் விடியலின் வெளிறிய வெளிச்சம் பரவத் தொடங்கியபோது, தெக்கப்போலியின் கரடுமுரடான சுண்ணக்கல் பாறைக் குன்றுகள் சாம்பல் நிறத்தில் காட்சியளித்தன. நள்ளிரவில் வீசிய கோரப் புயலிலிருந்து அற்புதமாகத் தப்பிய இயேசுவும் அவரது பன்னிரண்டு சீடர்களும் மரப் படகிலிருந்து இறங்கி, கதரேனர் நாட்டுத் துறையின் கூழாங்கல் கரையில் காலடி எடுத்து வைத்தனர். ஆனால் விடியலின் அமைதி அடுத்த கணமே கிழிந்து சிதறியது! குன்றின் பாறைக் கல்லறைகளிலிருந்து எழுந்த ஒரு கொடூரமான மனித ஓலமும், இரும்புத் தளைகளின் சலசலப்பும் கடலையே நடுங்கச் செய்தது. முட்புதர்களை உடைத்துக்கொண்டு, இரத்தமும் சகதியும் படிந்த நிர்வாணமான ஒரு மனித உருவம் கடற்கரையை நோக்கி வெறிபிடித்து ஓடிவந்தது—ஆயிரக்கணக்கான அசுத்த ஆவிகளின் படை பிடித்திருந்த அந்த மனிதனின் பயங்கர ஆக்ரோஷம் அந்த நாடு முழுவதையும் அச்சுறுத்தி வந்திருந்தது. இரக்கமற்ற அந்த வேட்டை மிருகம் படகில் நின்ற பிரயாணிகளைத் துண்டு துண்டாகக் கிழித்துப்போட ஓடிவந்ததைப் போலத் தோன்றியது; ஆனால் கடற்கரையின் சரளைக் கற்களில் வழுக்கி வீழ்ந்து, இயேசுவின் பாதங்களுக்கு முன்பாகத் தன் முகத்தை மண்ணில் புதைத்து, பரலோக ராஜாவின் சந்நிதியில் நடுநடுங்கி அலறியது!

1. கல்லறைகளின் இருண்ட நரகம்

மாற்கு மற்றும் லூக்கா சுவிசேஷகர்கள், அசுத்த ஆவிகளின் கொடூரமான பிடியில் சிக்கிய ஒரு மனிதனின் பரிதாபகரமான நிலையை மிகத் தீவிரமாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றனர். பல ஆண்டுகளாக அந்த மனிதன் தனது குடும்பத்தையும், உற்றார் உறவினர்களையும், மனித நாகரிகத்தையும் விட்டு முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டு வாழ்ந்தான்:

• கல்லறைகளிலே வசித்தான் (கிரேக்கம்: மினிமாசின்): அவன் தன் வீட்டை, ஊரை விட்டு விலகி, புறஜாதிகளின் சுடுகாட்டுக் குகைகளில் வாழ்ந்தான். யூத இறையியலில் பிணக் கல்லறைகள் என்பது சடங்கு ரீதியான அசுத்தத்தின், சரீர அழுகலின் மற்றும் சாத்தானின் இருப்பிடமாகக் கருதப்பட்டது. சவக்குழிகளையே அவன் தன் வீடாக மாற்றியிருந்தான்.
• சகல மனித மாண்பையும் இழந்தான்: லூக்கா வேதனையோடு குறிப்பிடுகிறார்: 'அவன் வஸ்திரந்தரியாமல்' அலைந்தான் (லூக்கா 8:27). மனிதனை மிருகமாக்குவதே பிசாசின் நயவஞ்சக சுபாவம்; தேவ சாயலில் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட மனிதனின் சுயமரியாதையையும் வெட்கத்தையும் அவன் முற்றிலும் பறித்து, அவனை ஒரு விலங்கைப் போல அலையவிட்டான்.
• அசுர பயங்கர பலம்: ஊர்மக்கள் எத்தனையோ முறை அவனை இரும்புச் சங்கிலிகளினாலும் தளைகளினாலும் (பெதாயிஸ் கை ஹலிசெசின்) கட்ட முயன்றிருந்தனர். ஆனால் அசுத்த ஆவியின் வெறியில், அவன் அந்தச் சங்கிலிகளை நூலைப்போல முறித்து, தளைகளைப் பாறைகளில் அடித்து நொறுக்கினான். எந்த ஒரு மனிதனாலும் அவனை அடக்க முடியவில்லை (தமாசாய்). அவனது சரீரம் இருளின் ஆதிக்கத்திற்கு அடிமையாகியிருந்தது.
• தன்னைத்தானே காயப்படுத்திய இரவுப் புலம்பல்: இரவும் பகலும் மலைகளிலும் கல்லறைகளிலும் அவன் ஓலமிட்டு, கூர்மையான பாறைக் கற்களினால் தன் உடலைக் கீறித் துண்டித்துக்கொண்டான் (மாற்கு 5:5). மனிதனைத் தற்கொலைக்குத் தள்ளுவதே பிசாசின் இறுதி இலக்கு; தேவ சாயலைத் தாங்கிய மனித உடலைச் சிதைப்பதிலும், இரத்தத்தைப் பெருக்குவதிலும் சாத்தான் குரூர மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

பாதாளத்தின் பயங்கர அடிமையாக ஒரு மனிதன் வாழ்ந்தான்: கல்லறைகளில் உறங்கி, தன் சொந்த இரத்தத்திலேயே குளித்து, மரணத்தின் வாயிலில் நின்ற ஒரு பரிதாபகரமான ஆத்துமா அவன்! மனித சமுதாயம் அவனைக் கைவிட்டது; அரசாங்கம் அவனைச் சங்கிலிகளால் கட்ட முயன்று தோற்றது; குடும்பத்தார் அவனைக் குறித்து நம்பிக்கை இழந்தனர்.

2. உன்னதமான தேவகுமாரனின் பாதத்தில் வீழ்தல்

கைகளில் கூர்மையான கற்களைப் பிடித்துக்கொண்டு, இரத்த வெறியோடு அந்தப் பிசாசு பிடித்தவன் கடற்கரையை நோக்கி ஓடிவந்தபோது, படகிலிருந்த சீடர்கள் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளத் துடுப்புகளைப் பிடித்துக்கொண்டு பின்வாங்கினர். படகில் நின்ற அனுபவமிக்க மீனவர்கள் கூட அந்தக் கொடூரமான உருவத்தைக் கண்டு நடுங்கினர்.

ஆனால் இயேசுவோ பின்வாங்கவில்லை! ஒரு அடிகூட அசையாமல், பரலோகத்தின் அசைக்க முடியாத சாந்தத்தோடும் கம்பீரத்தோடும் கடற்கரையில் நின்றார். அந்த அசுத்த ஆவிகளின் சேனையை எதிர்கொள்ள அவர் கைகளில் எந்த வாளோ வில்லோ இல்லை; ஆனால் உலகத்திலுள்ளவனிலும் தம்மில் பெரியவராகிய பரலோக பிதாவின் சர்வவல்லமையோடு நின்றார்.

திடீரென, இயேசுவுக்குப் பத்து அடிகள் முன்னால் வந்த அந்த மனிதனின் அசுர வெறி ஒரு நொடியில் முடங்கிப்போனது! அவன் தாக்க வரவில்லை; கடற்கரையின் சரளைக் கற்களிலே தன் முழங்கால்களை ஊன்றி, மண்ணிலே தன் முகத்தைப் புதைத்து இயேசுவை வணங்கினான் (கிரேக்கம்: புரோசெக்கினேசென் அவ்தோ).

அந்த நொறுங்குண்ட மனிதனின் தொண்டையிலிருந்து, அவனுக்குள் இருந்த அசுத்த ஆவிகள் மரண பயத்தில் அலறின:

"இயேசுவே, உன்னதமான தேவனுடைய குமாரனே, எனக்கும் உமக்கும் என்ன? என்னை வேதனைப்படுத்தாதபடிக்கு தேவன்பேரில் உம்மை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்!" (மாற்கு 5:7; லூக்கா 8:28).

எப்பேர்ப்பட்ட இறையியல் அறிக்கை! எருசலேமின் வேதபாரகர்கள் இயேசுவைப் பேய்களின் தலைவன் என்று ஏளனம் செய்தனர்; பரிசேயர்கள் அவரைத் தேவ தூஷணம் பேசுகிறவன் என்று சாடினர்; ஆனால் பாதாளத்தின் பிசாசுகளோ அவர் யார் என்பதைத் துல்லியமாக அறிந்திருந்தன: இயேசுவே, உன்னதமான தேவனுடைய குமாரனே!

அந்தக் காட்சியைக் கவனியுங்கள்: ஒரு நாடு முழுவதையும் நடுங்க வைத்த அந்தப் பயங்கர அரக்கன், நிராயுதபாணியாக நின்ற அந்த நாசரேத்தூரானின் காலடியில் விழுந்து, தன்னைத் தண்டிக்க வேண்டாம் என்று அழுது கெஞ்சினான்! பிசாசுகள் தங்களது இறுதி நியாயத்தீர்ப்பை அறிந்திருந்தன. சிலுவை யுத்தத்தில் தங்களது தலை நசுக்கப்படும் என்பதை அவை உணர்ந்திருந்தன.

3. "என் பெயர் லேகியோன்": இருளின் ராணுவப் படை

இயேசு ஏற்கெனவே தமது தெய்வீக அதிகாரத்தோடு: "அசுத்த ஆவியே, இந்த மனுஷனை விட்டுப் புறப்பட்டுப்போ!" என்று கட்டளையிடத் தொடங்கியிருந்தார் (மாற்கு 5:8).

பின்னர் அவனுக்குள் இருந்த அந்த ஆவியைப் பார்த்து அதிகாரத்தோடு கேட்டார்:

"உன் பேர் என்ன?" (மாற்கு 5:9).

பண்டைய கால மந்திரவாதிகளைப் போல இயேசு மந்திர தந்திரங்களுக்காகப் பெயரைக் கேட்கவில்லை; அந்த மனிதன் எவ்வளவு பயங்கரமான கட்டுகளுக்குள் சிறைப்பட்டிருந்தான் என்பதைச் சுற்றியிருந்த சீடர்களும் ஊர்மக்களும் உணர வேண்டும் என்பதற்காகவே அதைக் கேட்டார்.

அந்த ஆவி நடுக்கத்தோடு பதிலளித்தது:

"நாங்கள் அநேகராயிருக்கிறபடியால் என் பேர் லேகியோன் என்றது!" (கிரேக்கம்: லேகியோன் ஒனொமா மொய், ஹோதி பொல்லோய் எஸ்மென்) (மாற்கு 5:9).

உரோம சாம்ராஜ்யத்தில் வாழ்ந்த எவருக்கும் லேகியோன் என்ற சொல் பயங்கர நடுக்கத்தை உண்டாக்கும். உரோம ராணுவத்தில் லேகியோன் என்பது சுமார் 6,000 ஆயுதம் தாங்கிய காலாட்படை வீரர்களையும் குதிரைப்படையையும் கொண்ட பெரும் ராணுவப் பிரிவாகும்!

ஒரே ஒரு மனிதனின் ஆத்துமாவுக்குள் ஆறாயிரம் அசுத்த ஆவிகள் குடியேறி, அவனது மனதையும், உடலையும், உணர்வுகளையும் ஒரு நரகப் பாசறையாக மாற்றியிருந்தன! ஒரு மனிதனின் உள்ளத்தை இத்தனை கொடிய இருளின் படைகள் சூழ்ந்திருந்தாலும், தேவ ஆட்டுக்குட்டியின் ஒரே ஒரு வார்த்தைக்கு முன்பாக அவை நடுங்கி ஒடுங்கிப்போயின!

4. இரண்டாயிரம் பன்றிகள் கடலில் மூழ்குதல்

தங்களுக்கு விடுதலை இல்லை என்பதைப் பிசாசுகள் உணர்ந்தன. தங்களை அபிஸ்ஸோஸ்—அதாவது பாதாளத்தின் அதளபாதாளக் குழியிலே அடைத்துவிடக் கூடாது என்று கெஞ்சின (யூதா 6).

அருகிலுள்ள மலையிலே மேய்ந்துகொண்டிருந்த இரண்டாயிரம் பன்றிகளுக்குள் தங்களைப் போகவிடும்படி வேண்டின: "நாங்கள் பன்றிகளுக்குள் போகும்படி எங்களை அவைகளுக்குள் அனுப்பவேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டன." (மாற்கு 5:12).

இயேசு: "போங்கள்" என்று உத்தரவு கொடுத்தார்.

மறுகணமே பெரும் கலவரம் வெடித்தது! அசுத்த ஆவிகள் மனிதனை விட்டு நீங்கி பன்றிகளுக்குள் புகுந்தன. இரண்டாயிரம் பன்றிகளும் ஒரே நேரத்தில் வெறிபிடித்துக் கத்தின! செங்குத்தான பாறைக் குன்றின் வழியே கண்மூடித்தனமாக ஓடி, கடலுக்குள் பாய்ந்து, அந்த இரண்டாயிரமும் நீரில் மூழ்கி மடிந்தன!

இயேசு ஏன் இதை அனுமதித்தார்? இதன் பின்னணியில் உள்ள ஆழமான சத்தியங்கள் யாவை?

1. சாத்தானின் கொடூரமான அழிக்கும் சுபாவத்தை வெளிப்படுத்த: சாத்தான் மனிதனை நேசிப்பவன் அல்ல, அவனைக் கொல்லத் துடிப்பவன்! இரண்டு நிமிடத்தில் பன்றிகளுக்கு நேரிட்ட கதியே, பல ஆண்டுகளாக அந்த மனிதனுக்கு நேரிட வேண்டும் என்று சாத்தான் திட்டமிட்டிருந்தான்; ஆனால் தேவனுடைய கிருபை அவனைக் காத்திருந்தது!
2. அந்த மனிதனுக்கு முழு நிச்சயத்தை அளிக்க: தன்னை வாட்டிய பிசாசுகள் நிரந்தரமாக வெளியேறிவிட்டன என்பதைத் தன் சொந்தக் கண்களால் கண்டு அவன் பூரண சமாதானம் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவே இது நடந்தது. பன்றிகள் கடலில் மூழ்கியதைக் கண்டபோது அவனது இதயத்தின் பயங்கள் யாவும் நீங்கின.
3. பரலோக மதிப்பீட்டை உணர்த்த: உலக மனிதர்கள் பன்றிகளின் பொருளாதார மதிப்பைப் பார்த்தனர்; ஆனால் பரலோக பிதாவோ, இரண்டாயிரம் பன்றிகளை விட தேவ சாயலில் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட ஒரு மனித ஆத்துமா கோடி மடங்கு மதிப்புமிக்கது என்பதை உலகுக்கு நிரூபித்தார்!

5. வஸ்திரந்தரித்துத் தெளிந்த புத்தியோடு

பன்றி மேய்த்தவர்கள் பயந்து நடுங்கி, நகரத்திற்குள் ஓடிச்சென்று, தெருக்களிலும் சந்தைகளிலும் இந்தச் செய்தியை அறிவித்தனர். ஊரார் அனைவரும் திரண்டு கடற்கரைக்கு ஓடிவந்தனர்.

அங்கே அவர்கள் கண்ட காட்சி உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தியது!

சுடுகாட்டில் நிர்வாணமாய் அலைந்து ஊரையே அச்சுறுத்திய அந்த மனிதன், அங்கே இயேசுவின் பாதத்தண்டையில் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தான்!

மாற்கு மூன்று உன்னத மாற்றங்களைப் பதிவு செய்கிறார்:

• அவன் உட்கார்ந்திருந்தான்: அலைந்து திரிந்தவனுக்குப் பரலோக இளைப்பாறுதல் கிடைத்தது; புயலுக்குப் பின் அமைதியான கடலைப் போல அவனது ஆத்துமா அமைதலாயிற்று.
• அவன் வஸ்திரந்தரித்திருந்தான்: சீடர்களில் யாரோ ஒருவரது அங்கி அவனது நிர்வாணத்தை மூடியிருந்தது; அவனது அவமானம் நீங்கி, தேவனுடைய நீதியின் வஸ்திரம் அவனுக்குக் கிடைத்தது.
• அவன் தெளிந்த புத்தியுள்ளவனாயிருந்தான் (கிரேக்கம்: சோப்ரோனியோ): வெறிபிடித்த அவனது கண்கள் சாந்தமடைந்தன; அவனது மனம் பூரண சுகமடைந்தது; அவனை வாட்டிய வஞ்சகக் குரல்கள் ஓய்ந்துபோயின!

ஆனால் ஊர்மக்கள் இதைக் கண்டு தேவனைத் துதிக்கவில்லை! 'அவர்கள் பயந்தார்கள்... தங்கள் எல்லைகளை விட்டுப் போகும்படி அவரை வேண்டிக்கொண்டார்கள்!' (லூக்கா 8:35, 37).

மனிதன் குணமடைந்ததைவிட, பன்றிகள் செத்துப்போனதால் தங்களுக்கு ஏற்பட்ட வர்த்தக நஷ்டத்தையே அவர்கள் பெரிதாக எண்ணினர். பண ஆசையினாலும் சுயநலத்தினாலும் குருடர்களாய் மாறி, ஜீவனின் அதிபதியைத் தங்கள் ஊரை விட்டுத் துரத்தினர்! கிறிஸ்துவை விட பன்றிகளே தங்களுக்கு முக்கியம் என்று அவர்கள் நிரூபித்தனர்.

6. தெக்கப்போலியின் முதல் மிஷனரி

மனவேதனையோடு இயேசு அவர்களது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கிப் படகில் ஏறினார். தம்மை நிராகரிக்கும் இடத்தில் அவர் ஒருபோதும் வற்புறுத்தித் தங்குவதில்லை. தங்களை விட்டுப் போகச் சொன்ன மக்களின் விருப்பத்திற்கு அவர் இடங்கொடுத்தார்.

இயேசு படகில் ஏறியபோது, சுகமடைந்த அந்த மனிதன் ஓடிவந்து, அவரது பாதத்தில் விழுந்து: 'ஆண்டவரே, நானும் உம்மோடேகூட வர அனுமதி தாரும்!' என்று கெஞ்சினான் (மாற்கு 5:18). தன்னை விடுவித்த ஆண்டவரோடு வாழ்வதே அவனது ஒரே வாஞ்சையாக இருந்தது; தன்னைச் சங்கிலியால் கட்டிய அந்த ஊர் மனிதர்களுக்கு மத்தியில் திரும்பச் செல்ல அவன் அஞ்சினான்.

ஆனால் இயேசு அவனுக்கு ஓர் உன்னதமான மறுப்பை அருளினார்:

"நீ உன் வீட்டிலே உன் இனத்தாரிடத்திற்குப் போய், கர்த்தர் உனக்கு இரங்கி, உனக்குச் செய்தவைகளையெல்லாம் அவர்களுக்கு அறிவியி என்றார்!" (கிரேக்கம்: ஹைபாகே எய்ஸ் தொன் ஒய்க்கோன் சு...) (மாற்கு 5:19).

இயேசு அவனுக்குச் சொன்னார்: "தெக்கப்போலி மக்கள் என்னை வேண்டாம் என்று துரத்திவிட்டனர்; ஆனால் உன்னை அவர்களால் துரத்த முடியாது! நீயே எனது ஜீவனுள்ள சாட்சி. நீ சுடுகாட்டில் அம்மணமாய் அலைந்ததை அவர்கள் பார்த்த அதே வீடுகளுக்குப் போ; தேவன் உனக்குச் செய்த பெரிய இரக்கத்தை அவர்களுக்குப் பிரசங்கி! உனது விடுதலையே அவர்களுக்கு எனது நற்செய்தியாக மாறும்!"

அவன் உடனடியாகக் கீழ்ப்படிந்தான். அவன் தன் வீட்டிற்கு மட்டுமல்ல, முழு தெக்கப்போலி பிராந்தியத்திற்கும் சென்று, பத்து நகரங்களிலும் இயேசு தமக்குச் செய்த பெரிய காரியங்களைப் பிரசங்கித்தான்! அவனது சாட்சி ஊரெங்கும் பெரும் ஆச்சரியத்தை உண்டாக்கியது.

இதன் விளைவு என்ன தெரியுமா? சில மாதங்களுக்குப் பிறகு இயேசு மாற்கு 7-ல் மீண்டும் அதே தெக்கப்போலி பகுதிக்கு வந்தபோது, மக்கள் அவரைத் துரத்தவில்லை; மாறாக அந்த முன்னாள் பைத்தியக்காரனின் சாட்சியைக் கேட்டிருந்த நான்காயிரத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் இயேசுவின் பாதத்தண்டையில் கூடிவந்து, மூன்று நாட்கள் பசியோடு அவருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டு, பரலோக அப்பத்தைப் புசித்தனர்! ஒரே ஒரு மனிதனின் உண்மை சாட்சி ஒரு முழு தேசத்தையே கிறிஸ்துவுக்கு ஆயத்தப்படுத்தியது!