அபிகாயில்: பிரகாசமான ஞானம், சமாதானத்தின் பரிந்துபேசுதல் மற்றும் தீர்க்கதரிசனம்

யூதேயாவின் கரடுமுரடான கர்மேல் வனாந்தரத்தில், சவுல் ராஜாவின் கொலைவெறித் துரத்துதலுக்குப் பயந்து தாவீது காடுகளிலும் குகைகளிலும் அலைந்து திரிந்த காலத்தில், வேதாகம வரலாற்றின் மிக புத்திசாலியான, விவேகமுள்ள, மற்றும் தைரியமான ஒரு பெண் வாழ்ந்து வந்தாள்: அவள் பெயர் அபிகாயில். செல்வச் செழிப்பும் ஆணவமும் நிறைந்த முரடனான நாபாலுக்கு மனைவியாக வாழ்ந்த இவள், தன் கணவனின் மதியீனத்தால் 400 ஆயுதம் தரித்த போர்வீரர்கள் பழிவாங்க வந்தபோது, தன் பிரகாசமான ஞானத்தினால் குறுக்கே நின்று, இரத்தப் பழியைத் தடுத்து, வருங்கால ராஜாவாகிய தாவீதின் ஆவிக்குரிய எதிர்காலத்தைக் காப்பாற்றினாள்.

1. கர்மேலின் முரண்பாடு: அழகும் மதியீனமும் (1 சாமுவேல் 25:1–11)

சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியின் மறைவுக்குப் பிறகு, தாவீது தன் 600 வீரர்களோடு பாரான் வனாந்தரத்திற்குச் சென்றான். அங்கே மாகோன் ஊரில் 3,000 ஆடுகளுக்கும் 1,000 வெள்ளாடுகளுக்கும் சொந்தக்காரனான நாபால் என்ற செல்வந்தன் வாழ்ந்தான்.

வேதாகமம் இவர்களது இல்லற வாழ்க்கையை வியக்கத்தக்க முரண்பாடோடு வர்ணிக்கிறது:

"அந்தப் புருஷனுக்கு நாபால் என்றும், அவன் மனைவிக்கு அபிகாயில் என்றும் பேர்; அந்த ஸ்திரீ புத்திசாலியும் ரூபவதியுமாயிருந்தாள்; புருஷனோ கடின சிநேகனும் துர்க்குணனுமாயிருந்தான்." (1 சாமுவேல் 25:3)

வனாந்தரத்தில் நாபாலின் மேய்ப்பர்களுக்கும் ஆடுகளுக்கும் தாவீதின் வீரர்கள் இரவு பகலாகப் பாதுகாப்பான மதிலாக நின்றனர்; எந்தவொரு ஆட்டையும் அவர்கள் தொடவில்லை.

ஆடு கத்தரிக்கும் பண்டிகை நாளில், தாவீது தன் பத்து வாலிபர்களை அனுப்பி சமாதான வாழ்த்துக் கூறி, தங்களுக்குக் கிடைக்கும் உணவைக் கொடுக்கும்படி வேண்டினான்.

நாபாலோ அகந்தையோடும் கொடூரமான நாவோடும்: "தாவீது என்பவன் யார்? ஈசாயின் குமாரன் யார்? இந்நாட்களில் தங்கள் எஜமான்களை விட்டு ஓடிப்போகிற வேலைக்காரர் அநேகர் உண்டு! நான் என் அப்பத்தையும், என் தண்ணீரையும், என் ஆட்டுக்கத்தரிப்புக்காரருக்கு அடித்த என் இறைச்சியையும் எடுத்து, இன்ன இடத்தார் என்று அறியாத மனுஷருக்குக் கொடுப்பேனோ?" என்று ஏளனம் செய்தான்.

மதியீனமும் ஞானமும்: நாபால் தன் கர்மேல் மாளிகையில் ராஜாவைப் போல மது குடித்து வெறித்திருக்க, அபிகாயில் ஆபத்தை உணர்ந்து ஞானமாய் உணவுப் பொருட்களை ஆயத்தம் செய்கிறாள்.

2. வரவிருந்த படுகொலையும் அபிகாயிலின் துரித முடிவும் (1 சாமுவேல் 25:12–19)

நாபாலின் அவமதிப்பைக் கேட்ட தாவீது கடும் கோபமடைந்து: "அவனவன் தன் தன் பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொள்ளக்கடவன்!" என்று கட்டளையிட்டு, 400 வீரர்களோடு நாபாலின் வீட்டில் உள்ள அனைத்து ஆண்களையும் விடியற்காலத்திற்குள் வெட்டிப் போடப் புறப்பட்டான்.

மேய்ப்பர்களில் ஒருவன் ஓடிவந்து அபிகாயிலிடம்: "தாவீது வனாந்தரத்திலிருந்து வாழ்த்துதல் சொல்ல ஆட்களை அனுப்பினார்; நம்முடைய எஜமான் அவர்களை ஏளனம் பண்ணினார். அந்த மனுஷரோ எங்களுக்கு மிகவும் நன்மை செய்தார்கள்... இப்போது நீர் என்ன செய்யவேண்டும் என்று யோசித்துப்பாரும்; நம்முடைய எஜமானுக்கும் அவர் குடும்பம் முழுவதற்கும் பொல்லாப்பு தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது; அவர் ஒரு பேலியாளின் மகன், அவரோடு ஒருவரும் பேச முடியாது!" என்றான்.

அபிகாயில் பதற்றமடையாமல், கணவனிடம் வாதாடி நேரத்தை வீணடிக்காமல், மின்னல் வேகத்தில் செயல்பட்டாள். உடனடியாக:

• 200 அப்பங்கள்
• 2 துருத்தி திராட்சரசம்
• சமையல் பண்ணப்பட்ட 5 ஆடுகள்
• 5 மரக்கால் வறுத்த பயறு
• 100 திராட்சைக் கொத்துகள்
• 200 அத்திப்பழ அடைகள்

இவற்றைத் தயார் செய்து கழுதைகளின்மேல் ஏற்றித் தன் வேலைக்காரர்களை முன்னால் அனுப்பி, அவள் பின்னால் மலைப் பாதையில் இறங்கி வந்தாள்.

3. கிருபையின் பரிந்துபேசுதல்: தாவீதின் பாதங்களில் விழுதல் (1 சாமுவேல் 25:20–31)

மலைப் பள்ளத்தாக்கில் தாவீதும் அவனது 400 வீரர்களும் கொலைவெறியோடு இறங்கி வந்தபோது, அபிகாயில் தாவீதைக் கண்டாள். உடனே கழுதையை விட்டு இறங்கி, முகங்குப்புற விழுந்து வணங்கினாள். தன் கணவனின் பாவத்தைத் தன்மேல் சுமந்துகொண்டு அவள் பேசிய வார்த்தைகள் உலக இராஜதந்திர வரலாற்றின் மிக உன்னதமான பேச்சாகும்:

"என் ஆண்டவனே, இந்தப் பழி என்மேல் சுமரட்டும்; உமது அடியாள் உமது செவிகள் கேட்கப் பேசும்படி உத்தரவு கொடுத்து, உமது அடியாளின் வார்த்தைகளைக் கேட்பீராக... என் ஆண்டவன் நாபால் என்னும் அந்தப் பேலியாளின் மனுஷன்மேல் தன் மனதை வைக்கவேண்டாம்; அவன் பேர் எப்படியோ, அவனும் அப்படியே இருக்கிறான்; நாபால் என்பது அவன் பேர், மதியீனம் அவனிடத்தில் இருக்கிறது!" (1 சாமுவேல் 25:24–25)

தொடர்ந்து அவள் தாவீதின் தெய்வீக எதிர்காலத்தைக் குறித்து தீர்க்கதரிசனமாக உரைத்தாள்:

"கர்த்தர் என் ஆண்டவனுக்கு நிலையான வீட்டை நிச்சயமாகக் கட்டுவார்; என் ஆண்டவன் கர்த்தரின் யுத்தங்களை நடத்துகிறவர்... என் ஆண்டவனுடைய ஆத்துமாவோ ஜீவனுள்ளோரின் கட்டிலே உமது தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும்; உமது சத்துருக்களின் ஆத்துமாவையோ அவர் கவணின் குழிக்குள்ளே வைத்து எறிந்துவிடுவார்... என் ஆண்டவன் அநியாயமாய் இரத்தம் சிந்தினதினால் இடறுதலும் மனக்கடினமும் உண்டாகாதிருக்கும்படி கர்த்தர் உம்மைப் பாதுகாப்பாராக." (1 சாமுவேல் 25:28–31)

அபிகாயில் தாவீதுக்கு அவனது உன்னத அழைப்பை நினைவூட்டினாள்: அவன் கோலியாத்தை வீழ்த்திய தேவனுடைய அபிஷேகம் பெற்ற ராஜா; அவன் அற்பப் பழிவாங்கலினால் தன் எதிர்கால அரச கிரீடத்திற்கு இரத்தப்பழியைச் சேர்க்கக்கூடாது என்று எச்சரித்தாள்.

4. தாவீதின் மனமாற்றமும் நாபாலின் முடிவும் (1 சாமுவேல் 25:32–39)

அபிகாயிலின் ஞானத்தைக் கண்டு தாவீதின் கோபம் தணிந்தது; அவன் ஆச்சரியப்பட்டு தேவனைத் துதித்தான்:

"இன்றையதினம் என்னை எதிர்கொண்டுவர உன்னை அனுப்பின இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்! உன் யோசனை ஆசீர்வதிக்கப்படுவதாக; நான் இரத்தம் சிந்தப் போகாதபடிக்கும், என் கையே பழிவாங்காதபடிக்கும், இன்றையதினம் என்னைத் தடுத்த நீயும் ஆசீர்வதிக்கப்படுவாயாக." (1 சாமுவேல் 25:32–33)

தாவீது அவளது காணிக்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டு அவளைச் சமாதானத்தோடு அனுப்பிவைத்தான்.

அபிகாயில் வீடு திரும்பியபோது, நாபால் அரண்மனை விருந்து போல மது குடித்து வெறித்திருந்தான். மறுநாள் காலையில் அவள் நடந்த காரியங்களைக் கூறியபோது, அவன் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோய் அவனது இருதயம் செத்து கல்லைப்போல் மரத்துப் போனான். பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு கர்த்தர் நாபாலை அடித்தார், அவன் மரித்தான்.

நாபாலின் மரணத்தைக் கேள்விப்பட்ட தாவீது, தேவனுடைய நீதியை வியந்து, ஆட்களை அனுப்பி அபிகாயிலைத் தனக்கு மனைவியாக அழைத்தான். அவள் மிகுந்த தாழ்மையோடு: "இதோ, உமது அடியாளாகிய நான் என் ஆண்டவனுடைய வேலைக்காரரின் கால்களைக் கழுவுகிற பணிவிடைக்காரியாயிருக்கிறேன்" என்று கூறி தாவீதின் மனைவியானாள்.

5. அபிகாயிலிடமிருந்து நாம் கற்கும் ஐந்து ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. ஞானமும் துரித செயல்பாடும்: குடும்பத்திலோ சமுதாயத்திலோ ஆபத்து வரும்போது, புலம்பிக்கொண்டிராமல் தேவ ஞானத்தோடு துரிதமாகச் செயல்பட்டு சமாதானத்தை உருவாக்க வேண்டும்.
2. சாந்தமான பேச்சின் வல்லமை: நீதிமொழிகள் 15:1 கூறுவது போல, "மெதுவான பிரதியுத்தரம் உக்கிரத்தை மாற்றும்." அபிகாயிலின் தாழ்மையான பேச்சு 400 ஆயுதம் தரித்த வீரர்களின் கொலைவெறியைத் தணித்தது.
3. தெய்வீக நோக்கத்தை நினைவூட்டுதல்: கோபத்திலும் உணர்ச்சிவசப்படுதலிலும் தவறான முடிவுகளை எடுக்கப் போகிற தலைவர்களுக்கு அவர்களுடைய உன்னத தெய்வீக அழைப்பை அன்போடு சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.
4. பழிவாங்குதலை தேவனிடம் ஒப்படைத்தல்: நாபாலைத் தாவீது பழிவாங்காமல் விட்டதால், தேவனே சரியான நேரத்தில் நியாயந்தீர்த்தார் (ரோமர் 12:19).
5. ஜீவனுள்ளோரின் கட்டில் பாதுகாப்பு: தேவனை நம்புகிற விசுவாசிகளின் ஆத்துமா சர்வவல்ல தேவனுடைய பாதுகாப்பின் கட்டிற்குள் நித்தியமாய் பத்திரமாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.