சாராள்: ஜாதிகளின் தாய், விசுவாசத்தின் சிரிப்பு மற்றும் வாக்குத்தத்தத்தின் தாய்மை

பழைய ஏற்பாட்டின் விசுவாசத் தாய்மார்களில், சாராளைப் போல உடன்படிக்கை வரலாற்றின் அடித்தளமாக விளங்கியவர்கள் எவருமில்லை. கல்தேயரின் ஊர் என்ற நாகரிக தேசத்திலிருந்து ஆபிரகாமுடன் கானானின் மலைநாடுகளுக்குப் புறப்பட்டு வந்த இவர், பல தசாப்த கால மலட்டுத்தனத்தின் வேதனையையும், அந்நிய ராஜாக்களின் அரண்மனை ஆபத்துகளையும், வாக்குத்தத்தத்திற்காகக் காத்திருந்த நீண்ட கால சோதனைகளையும் எதிர்கொண்டார். மனித பலம் முற்றிலும் அற்றுப்போன தனது 90-வது வயதில், தேவன் சாராளைச் சந்தித்து அவளது அவிசுவாசச் சிரிப்பை நித்திய ஆனந்தமாக மாற்றி, ஈசாக்கை அருளி ஜாதிகளின் தாயாக அவளை உயர்த்தினார்.

1. கல்தேயரின் ஊரை விட்டுப் புறப்படுதலும் மலட்டுத்தனத்தின் துக்கமும் (ஆதியாகமம் 11:29–12:5)

சாராள் (ஆரம்பத்தில் சாராய் என்று அழைக்கப்பட்டாள்) மிகுந்த சவுந்தரியமுள்ள பெண். ஆனால் அவளது வாழ்க்கையில் ஒரு தீராத துயரம் இருந்தது; வேதாகமம் மிகச் சுருக்கமாகக் கூறுகிறது: "சாராய் மலடியாயிருந்தாள், அவளுக்குக் குழந்தையில்லை" (ஆதியாகமம் 11:30).

தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி: "உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும் விட்டுப் புறப்பட்டு நான் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ" என்று அழைத்தபோது, சாராள் தன் கணவனோடு கூடவே கூடாரங்களில் தங்கி, நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் பிரயாணம் செய்து கானான் தேசத்திற்கு வந்தாள்.

ஆண்டுகள் கடந்தன; ஆபிரகாம் பலிபீடங்களைக் கட்டி தேவனைத் தொழுதுகொண்டான். ஆனால் சாராளின் மடி வெறுமையாகவே இருந்தது. பண்டைய யூத சமுதாயத்தில் குழந்தை இல்லாதிருப்பது ஒரு பெண்ணுக்கு மிகப்பெரிய சமூக அவமானமாகவும், குடும்பப் பாதுகாப்பற்ற நிலையாகவும் கருதப்பட்டது.

வாக்குத்தத்தத்தின் ஆனந்தச் சிரிப்பு: கானானின் விண்மீன்கள் நிறைந்த வானத்தின் கீழ், ஆபிரகாமுடன் இணைந்து சிறுவன் ஈசாக்கை அன்போடு தழுவி தேவனுடைய உண்மைத்தன்மையை ருசிக்கும் சாராள்.

2. எகிப்தின் ஆபத்தும் ஆகாரின் பிரச்சனையும் (ஆதியாகமம் 12, 16)

கானானில் பஞ்சம் வந்தபோது அவர்கள் எகிப்திற்குச் சென்றனர். சாராளின் அழகைக் கண்டு பார்வோன் அவளைத் தன் அரண்மனைக்குள் கொண்டுசென்றான். ஆனால் தேவன் பார்வோனின் வீட்டை வாதைகளால் வாதித்து, சாராளைப் பாதுகாத்துத் தமது உடன்படிக்கையைக் காப்பாற்றினார்.

கானானில் பத்து ஆண்டுகள் வாழ்ந்த பிறகு, சாராளுக்குக் குழந்தை பிறக்காததால், அவள் தன் சொந்த முயற்சியால் தேவ வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்ற நினைத்தாள். அக்கால வழக்கப்படி, தன் எகிப்திய வேலைக்காரியாகிய ஆகாரை ஆபிரகாமுக்கு மனைவியாகக் கொடுத்தாள்.

ஆகார் கர்ப்பவதியானபோது, அவள் தன் நாச்சியாராகிய சாராளை அற்பமாக எண்ணினாள்; இதனால் குடும்பத்திற்குள் பெரும் மனக்கசப்பும் பகையும் மூண்டது. இஸ்மவேல் பிறந்தான்; ஆனால் மனித முயற்சிகளினால் தேவனுடைய நித்திய உடன்படிக்கையை நிறைவேற்ற முடியாது என்பதை தேவன் தெளிவுபடுத்தினார்.

3. பெயர் மாற்றமும் மூன்று தேவதூதர்களின் வருகையும் (ஆதியாகமம் 17–18)

ஆபிரகாமுக்கு 99 வயதும் சாராளுக்கு 89 வயதும் ஆனபோது, தேவன் ஆபிரகாமுக்குத் தோன்றி உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தினார்:

"உன் மனைவி சாராயை இனி சாராய் என்று அழைக்கவேண்டாம், சாராள் என்பது அவளுக்குப் பேராயிருக்கும். நான் அவளை ஆசீர்வதித்து, அவளாலே உனக்கு ஒரு குமாரனையும் தருவேன்; அவள் ஜாதிகளுக்குத் தாயாகவும், அவளாலே ஜனங்களின் ராஜாக்கள் உண்டாகவும் அவளை ஆசீர்வதிப்பேன் என்றார்." (ஆதியாகமம் 17:15–16)

மம்திரேயின் தோப்பிலே நண்பகல் வேளையில் மூன்று தேவ தூதர்கள் வந்தனர். சாராள் கூடார வாசலுக்குப் பின்னால் நின்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். கர்த்தர்: "வருகிற ஆண்டிலே குறித்த காலத்தில் உன்னிடத்திற்கு நிச்சயமாகத் திரும்பி வருவேன்; அப்பொழுது உன் மனைவியாகிய சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் இருப்பான்" என்றார்.

சாராள் தன் உள்ளத்தில்: "நான் கிழவியும், என் ஆண்டவன் முதிர்ந்த வயதுள்ளவருமான பின்பு, எனக்கு இன்பம் உண்டாகுமோ?" என்று நகைத்தாள்.

அப்போது கர்த்தர் ஆபிரகாமிடம் நித்திய சத்தியத்தைக் கூறினார்:

"சாராள் நகைத்தது என்ன? கர்த்தரால் ஆகாத காரியம் உண்டோ? குறித்த காலத்திலே உன்னிடத்திற்குத் திரும்பி வருவேன்; சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் இருப்பான் என்றார்." (ஆதியாகமம் 18:13–14)

4. ஈசாக்கின் பிறப்பு: கண்ணீரைச் சிரிப்பாக மாற்றிய தேவன் (ஆதியாகமம் 21)

வேதாகமம் விவரிக்கிறது: "கர்த்தர் தாம் சொல்லியிருந்தபடி சாராளைச் சந்தித்தார்; கர்த்தர் தாம் வாக்களித்தபடியே சாராளுக்குச் செய்தார். சாராள் கர்ப்பவதியாகி, தேவன் ஆபிரகாமுடனே பேசியிருந்த குறித்த காலத்திலே அவனுடைய முதிர்வயதிலே அவனுக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றாள்" (ஆதியாகமம் 21:1–2).

தனது 90-வது வயதில் சாராள் ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்து, அவனுக்கு ஈசாக்கு (பொருள்: "சிரிப்பு") என்று பெயரிட்டாள். சாராள் ஆனந்தக் கண்ணீரோடு துதித்துப் பாடினாள்:

"தேவன் என்னை நகைக்கப்பண்ணினார்; இதைக் கேட்கிற யாவரும் என்னோடேகூட நகைப்பார்கள்... சாராள் பிள்ளைகளுக்குப் பாலூட்டுவாள் என்று ஆபிரகாமுக்கு யார்தான் சொல்லியிருப்பார்கள்? அவனுடைய முதிர்வயதிலே அவனுக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றேனே என்றாள்." (ஆதியாகமம் 21:6–7)

அவிசுவாசத்தின் நையாண்டிச் சிரிப்பு, சர்வவல்ல தேவனுடைய அற்புதத்தால் ஆராதனையின் ஆனந்தச் சிரிப்பாக மாற்றப்பட்டது!

5. மக்பேலா குகையும் சாராளின் நித்திய மகிமையும் (ஆதியாகமம் 23)

சாராள் 127 ஆண்டுகள் வாழ்ந்து எபிரோனில் மரித்துப் போனாள். ஆபிரகாம் தன் அன்பு மனைவிக்காக அழுது புலம்பினான்.

ஆபிரகாம் எபிரோனிலிருந்த மக்பேலா குகையையும் நிலத்தையும் 400 சேக்கல் வெள்ளிக்கு வாங்கி சாராளை அங்கே அடக்கம் பண்ணினான். இதுவே இஸ்ரவேலர் கானான் தேசத்தில் சொந்தமாகப் பெற்ற முதல் நிலமாகும்.

புதிய ஏற்பாட்டில், எபிரெயர் 11:11-ல் விசுவாச வீரர்களின் பட்டியலிலும், 1 பேதுரு 3:6-ல் பயமின்றி தேவனை நம்பிய உத்தம பெண்களின் தாயாகவும் சாராள் போற்றப்படுகிறாள்.

6. சாராளின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்கும் ஐந்து ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. தேவனின் காலமே சிறந்தது: மனித ரீதியாக அனைத்து வழிகளும் அடைக்கப்படும்போது, தேவனுடைய வல்லமை பூரணமாக வெளிப்படுகிறது.
2. சுய முயற்சிகள் துயரத்தையே தரும்: தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தைத் தன் சொந்த மாம்ச பலத்தினால் நிறைவேற்ற முயன்றது (ஆகார் சம்பவம்) குடும்பத்தில் தீராத பகையை உருவாக்கியது; தேவ நேரத்திற்காகப் பொறுமையோடு காத்திருக்க வேண்டும்.
3. கர்த்தரால் ஆகாத காரியம் ஒன்றுமில்லை: மனித பலவீனத்தின் நடுவிலும் தேவனுடைய சர்வவல்லமை எந்தவொரு சாத்தியமற்ற காரியத்தையும் சாத்தியமாக்கும்.
4. விசுவாசம் சோதனைகளில் முதிர்ச்சியடைகிறது: சாராள் சந்தேகப்பட்டு நகைத்தபோதும், வாக்குத்தத்தம் பண்ணினவர் உண்மையுள்ளவர் என்று நம்பி ஜெயம் பெற்றாள் (எபிரெயர் 11:11).
5. அவமானத்தை ஆனந்தமாக மாற்றும் தேவன்: பல வருட மலட்டுத்தனத்தின் கண்ணீரையும் நிந்தையையும் மாற்றி, அவளது சந்ததியில்தான் உலக இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்து பிறந்தார்.