சாராள்: ஜாதிகளின் தாய், விசுவாசத்தின் சிரிப்பு மற்றும் வாக்குத்தத்தத்தின் தாய்மை

வேதாகமத்தின் ஆதியாகமப் புத்தகத்தில், மனித மீட்பின் வரலாற்றிலும் தேவ உடன்படிக்கையின் அஸ்திவாரத்திலும் சாராள் (எபிரேயத்தில்: שָׂרָה) என்ற பெண்மணியைப் போல உன்னத ஸ்தானம் பெற்ற வேறொரு மாது இல்லை. கல்தேயரின் அதிநவீன ஊர் பட்டணத்தின் ஆடம்பரங்களை விட்டுவிட்டு, தன் கணவன் ஆபிரகாமுடன் இணைந்து கானானின் கரடுமுரடான மலைகளிலும் பாலைவனங்களிலும் நாடோடியாகக் கூடாரங்களில் வாழ்ந்தவள் சாராள். இருபத்தைந்து நீண்ட ஆண்டுகள் மலட்டுத்தனத்தின் கொடிய வேதனையையும், அன்னிய தேசத்து ராஜாக்களின் அரண்மனைகளில் உயிர்ப் பயத்தையும் அனுபவித்தபோதிலும், தன் தொண்ணூறாம் வயதில் செத்துப்போன தன் கர்ப்பத்தை தேவனுடைய மகா பெரிய வல்லமையினால் உயிர்ப்பிக்கப்பெற்று, வாக்குத்தத்த குமாரனாகிய ஈசாக்கைப் பெற்றெடுத்த விசுவாசத்தின் தாய் இவள்!

1. கல்தேயரின் ஊரை விட்டுப் புறப்படுதலும் மலட்டுத்தனத்தின் துக்கமும் (ஆதியாகமம் 11:29–12:5)

வேதாகமம் சாராளை நமக்கு அறிமுகப்படுத்தும்போது, அவளது பூர்வீகப் பெயராகிய சாராய் (שָׂרַי) என்ற பெயரையும், கூடவே அவளது வாழ்க்கையை வாட்டிய ஒரு பெரும் சோகத்தையும் பதிவு செய்கிறது: "சாராய் மலடியாயிருந்தாள்; அவளுக்குக் குழந்தையில்லை" (ஆதியாகமம் 11:30). பண்டைய மத்திய தரைக்கடல் மற்றும் அண்மை கிழக்கு சமூகங்களில், மலட்டுத்தனம் என்பது வெறும் சரீரக் குறைபாடு மட்டுமல்ல; அது சமுதாயத்தால் பழிக்கப்பட்டு, தேவனுடைய சாபமாகக் கருதப்பட்ட ஒரு கொடூரமான நிந்தையாகும்.

ஆயினும், சாராய் அக்கால உலகின் மாபெரும் வணிக மற்றும் கலாச்சார மையமாக விளங்கிய கல்தேயரின் ஊர் பட்டணத்தின் பெருமதிப்புமிக்க ஆபிரகாமுக்கு மனைவியாக இருந்தாள். சர் லியோனார்ட் வூலி மேற்கொண்ட அகழ்வாராய்ச்சிகள் வெளிப்படுத்தியபடி, ஊர் பட்டணம் மாடி வீடுகள், ஒலிவ எண்ணெய் ஆலைகள், நவீன கழிவுநீர் அமைப்புகள் மற்றும் செல்வச் செழிப்பு நிறைந்த ஒரு நாகரிக நகராகும். கர்த்தர் ஆபிரகாமை நோக்கி: "நீ உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும், உன் தகப்பனுடைய வீட்டையும் விட்டுப் புறப்பட்டு, நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ" என்று அழைத்தபோது, சாராய் ஒரு வார்த்தைகூட முறுமுறுக்காமல் தன் நகர ஆடம்பரங்களை உதறித்தள்ளிவிட்டு, கருப்பு ஆட்டுரோமக் கூடாரங்களில் நாடோடி வாழ்க்கையைத் தொடங்கினாள். அவளது விசுவாசம் என்பது வெறும் வாயின் பேச்சல்ல; அது தன் வாழ்க்கையையே பணயம் வைத்து தேவ அழைப்பிற்குப் பின்சென்ற மெய்யான அர்ப்பணிப்பாகும்.

2. எகிப்தின் ஆபத்தும் ஆகாரின் பிரச்சனையும் (ஆதியாகமம் 12, 16)

சாராள் மிகுந்த அழகுள்ளவளாயிருந்தாள்; அக்காலத்தின் காட்டுமிராண்டி மன்னர்கள் அழகான பெண்களைக் கவர்ந்துகொள்ள அவர்களது கணவன்மாரைக் கொன்றுபோடுவது வழக்கமாக இருந்தது. கானான் தேசத்தில் கொடிய பஞ்சம் உண்டானபோது, அவர்கள் எகிப்திற்குப் போனார்கள். அங்கே ஆபிரகாம் தன் உயிரைக் காத்துக்கொள்ள: "உன் நிமித்தம் எனக்கு நன்மை உண்டாகும்படிக்கும், உன்னாலே என் உயிர் பிழைக்கும்படிக்கும், நீ என் சகோதரி என்று சொல்" என்று அவளிடம் வேண்டிக்கொண்டான் (ஆதியாகமம் 12:13). பார்வோனின் அரண்மனைக்குள் கொண்டுசெல்லப்பட்ட சாராள், உலகின் மிகப்பலத்த மன்னனின் கைகளில் முற்றிலும் ஆதரவற்றவளாய் நின்றாள். ஆனால் சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் தலையிட்டு, பார்வோனையும் அவன் வீட்டாரையும் பெரிய வாதைகளால் தண்டித்து, சாராளின் கற்பையும் பரிசுத்தத்தையும் பாதுகாத்து அவளை மீட்டெடுத்தார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கேராரின் ராஜாவாகிய அபிமெலேக்கின் அரண்மனையிலும் இதே அற்புதம் நிகழ்ந்தது; தேவன் மேசியாவின் வித்து பிறக்கவேண்டிய அந்த கர்ப்பத்தை அன்னிய கறைகள் படாமல் அதிசயமாகப் பாதுகாத்தார்.

ஆனால், கானான் தேசத்தில் பத்து ஆண்டுகள் கழிந்தபின்னரும் குழந்தை பிறக்காததால் சாராளின் பொறுமை சோதிக்கப்பட்டது. அக்கால பண்டைய மெசொப்பொத்தேமிய சட்டங்களின்படி (நுசி மற்றும் ஹம்முராபி சட்டங்கள்), ஒரு மலட்டு மனைவி தன் கணவனுக்கு வாரிசைப் பெற்றுக்கொடுக்கத் தன் பணிவிடைக்காரியை அவனுக்கு மனைவியாகக் கொடுக்கலாம். அந்த வழக்கத்தின்படி சாராள் தன் மனித புத்தியைச் சார்ந்து ஆபிரகாமிடம் கூறினாள்:

"சாராய் ஆபிராமை நோக்கி: நான் பிள்ளைபெறாதபடிக்குக் கர்த்தர் என் கர்ப்பத்தை அடைத்திருக்கிறார்; என் அடிமைப்பெண்ணோடே கூடும், ஒருவேளை அவளால் என் வீடு கட்டப்படும் என்றாள். சாராயின் வார்த்தைக்கு ஆபிராம் செவிகொடுத்தான்." (ஆதியாகமம் 16:2)

சாராள் தன் எகிப்து தேசத்துப் பணிவிடைக்காரியாகிய ஆகாரை ஆபிரகாமுக்குக் கொடுத்தாள். ஆனால் ஆகார் கர்ப்பவதியானபோது, தன் எஜமானியை அற்பமாக எண்ணினாள். அதன் விளைவாகக் குடும்பத்தில் கொடிய கசப்பும், கண்ணீரும், போராட்டமும் வெடித்தது. தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நமது சுய ஞானத்தினாலும் மனித தந்திரங்களினாலும் நிறைவேற்ற முற்படுவது எத்தனை பெரிய தலைமுறை வேதனைகளைக் கொண்டுவரும் என்பதற்கு ஆகாரின் சம்பவம் நிரந்தர எச்சரிக்கையாக நிற்கிறது.

சிரிப்பின் மாற்றம்: மம்ரேயின் கூடார வாசலில் நின்று கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கேட்கும் சாராள்: 'கர்த்தரால் கூடாத காரியம் ஒன்றுண்டோ?'

3. பெயர் மாற்றமும் மூன்று தேவதூதர்களின் வருகையும் (ஆதியாகமம் 17–18)

ஆபிரகாமுக்குத் தொண்ணூற்றொன்பது வயதும், சாராளுக்கு எண்பத்தொன்பது வயதும் ஆனபோது, கர்த்தர் ஆபிரகாமுக்குத் தோன்றித் தமது நித்திய உடன்படிக்கையை விருத்தசேதனத்தின் மூலம் உறுதிப்படுத்தினார். அந்த சந்திப்பில் தேவன் சாராளின் பெயரையும் மாற்றியமைத்தார்:

"பின்னும் தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி: உன் மனைவி சாராயை இனி சாராய் என்று அழையாதிருப்பாயாக; சாராள் என்பது அவளுக்குப் பேராயிருக்கும். நான் அவளை ஆசீர்வதித்து, அவளாலே உனக்கு ஒரு குமாரனையும் தருவேன்; அவள் ஜாதிகளுக்குத் தாயாகவும், அவளாலே ஜனங்களின் ராஜாக்கள் உண்டாகவும், அவளை ஆசீர்வதிப்பேன் என்றார்." (ஆதியாகமம் 17:15–16)

'சாராய்' (என் பிடிவாதக்காரி / என் இளவரசி) என்ற அவளது குறுகிய சுய அடையாளத்தை மாற்றி, தேவன் அவளுக்கு சாராள் (ஜாதிகளின் இளவரசி / மகாராணி) என்ற உன்னத நாமத்தைச் சூட்டினார். அதன்பின்பு, ஒரு நாள் பகலின் வெயில் வேளையிலே, மம்ரேயின் தோப்பிலே ஆபிரகாம் கூடார வாசலில் உட்கார்ந்திருக்கையில், மூன்று புருஷர்கள் அவனுக்கு எதிரே நின்றார்கள். ஆபிரகாம் விரைந்து சென்று அவர்களை உபசரித்து, கன்றுக்குட்டியின் இறைச்சியையும் அப்பங்களையும் பரிமாறினான். அப்போது கர்த்தர்: "உன் மனைவி சாராள் எங்கே?" என்று கேட்டார்; அதற்கு அவன்: "இதோ, கூடாரத்தில் இருக்கிறாள்" என்றான். அப்பொழுது அவர்: "ஒரு உற்பவகாலத் திட்டத்திலே நிச்சயமாக உன்னிடத்திற்குத் திரும்பி வருவேன்; அப்பொழுது உன் மனைவியாகிய சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் இருப்பான்" என்றார் (ஆதியாகமம் 18:10).

கூடார வாசலுக்குப் பின்னாலிருந்து இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த சாராள், தன் உள்ளத்திற்குள்ளே ஏளனமாகச் சிரித்தாள். தன் சரீரம் வயதாகிப் பலனற்றுப்போனதையும், ஆபிரகாம் முதிர்வயதானதையும் பார்த்த சாராளின் சிரிப்பு, ஒன்பது தசாப்தங்களாக ஏமாற்றங்களைச் சந்தித்த ஒரு பெண்ணின் அவநம்பிக்கையின் வெளிப்பாடாகும். ஆனால் சர்வலோக நியாயாதிபதியாகிய கர்த்தர் அவளது அந்தரங்கச் சிரிப்பை வெளிப்படுத்தி, தலைமுறைகளை அதிரவைக்கும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்:

"அப்பொழுது கர்த்தர் ஆபிரகாமை நோக்கி: சாராள் நகைத்து, நான் கிழவியாயிருக்கப் பிள்ளைபெறுவது மெய்தானோ என்று சொல்வானேன்? கர்த்தரால் கூடாத காரியம் ஒன்றுண்டோ? குறித்த காலத்திலே உன்னிடத்திற்குத் திரும்பி வருவேன்; சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் இருப்பான் என்றார்." (ஆதியாகமம் 18:13–14)

4. ஈசாக்கின் பிறப்பு: கண்ணீரைச் சிரிப்பாக மாற்றிய தேவன் (ஆதியாகமம் 21)

தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் ஒருபோதும் தவறுவதில்லை. கர்த்தர் அருளிச்செய்த காலத்திலே அற்புதம் நிகழ்ந்தது:

"கர்த்தர் தாம் சொல்லியிருந்தபடி சாராளைச் சந்தித்தார்; கர்த்தர் தாம் வாக்களித்தபடியே சாராளுக்குச் செய்தார். சாராள் கர்ப்பவதியாகி, தேவன் ஆபிரகாமுடனே சொல்லியிருந்த குறித்த காலத்திலே, அவனுடைய முதிர்வயதிலே அவனுக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றாள்." (ஆதியாகமம் 21:1–2)

தொண்ணூறு வயதான சாராளின் உலர்ந்துபோன கர்ப்பம் ஜீவ ஊற்றாக மாறியது! அவள் ஒரு அழகான ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். ஆபிரகாம் தேவனுடைய கட்டளையின்படி எட்டாம் நாளிலே அவனுக்கு விருத்தசேதனம் பண்ணி, அவனுக்கு ஈசாக்கு (எபிரேயத்தில்: யிட்சாக் - 'அவன் சிரிக்கிறான்') என்று பேரிட்டான். கூடார மறைவில் அவிசுவாசத்தினால் வந்த அந்த கசப்பான சிரிப்பை, தேவன் உலகளாவிய துதிப் பாடலாக மாற்றியிருந்தார்:

"அப்பொழுது சாராள்: தேவன் என்னை நகைக்கப்பண்ணினார்; இதைக் கேட்கிற யாவரும் என்னோடேகூட நகைப்பார்கள் என்றாள். மேலும், சாராள் பிள்ளைகளுக்குப் பாலூட்டுவாள் என்று ஆபிரகாமுக்கு யார் சொல்லியிருப்பார்? அவருடைய முதிர்வயதிலே அவருக்கு ஒரு குமாரனைப் பெற்றேனே என்றாள்." (ஆதியாகமம் 21:6–7)

எபிரெயர் 11:11-ல் பரிசுத்த ஆவியானவர் சாராளின் விசுவாசத்தைப் பாராட்டி எழுதுகிறார்: "விசுவாசத்தினாலே சாராchildளும் வாக்குத்தத்தம்பண்ணினவர் உண்மையுள்ளவரென்று எண்ணி, கர்ப்பந்தரிக்கப் பலனடைந்து, வயதுசென்றவளாயிருந்தும் பிள்ளைபெற்றாள்." தேவன் இல்லாதவைகளை இருக்கிறவைகளைப் போல அழைக்கிறவர் என்பதை சாராளின் வாழ்க்கை உலகிற்கு நிரூபித்துக் காட்டியது.

5. மக்பேலா குகையும் சாராளின் நித்திய மகிமையும் (ஆதியாகமம் 23)

சாராள் நூற்று இருபத்தேழு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாள்; பழைய ஏற்பாடு முழுவதிலும் ஒரு ஸ்திரீயின் மரண வயது துல்லியமாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது சாராளுக்கு மட்டுமேயாகும்! அவள் கானான் தேசத்திலுள்ள கீரியாத் அpropheticர்பா என்னும் எபிரோனிலே மரித்தாள். தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பாலைவனங்களிலும் சோதனைகளிலும் தன்னோடு உத்தமமாய் நின்ற தன் ஆருயிர் மனைவிக்காக ஆபிரகாம் கதறி அழுது துக்கம் கொண்டாடினான்.

அக்கால ஏத்தியரிடமிருந்து இலவசமாக ஒரு கல்லறையை வாங்க மறுத்த ஆபிரகாம், அந்நாட்டின் வர்த்தக முறைப்படி நானூறு சேக்கல் வெள்ளியை நிறுத்துக் கொடுத்து, எப்ரோனிடமிருந்து மக்பேலா குகையையும் அதைச் சுற்றியுள்ள நிலத்தையும் தன் சொந்த உடைமையாக வாங்கினான். சாராளை அங்கே அடக்கம் செய்ததன் மூலம், வாக்குத்தத்த தேசத்தில் ஆபிரகாமின் சந்ததிக்குக் கிடைத்த முதல் சட்டப்பூர்வ நிலமாக மக்பேலா மாறியது. பிற்காலத்தில் ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, ரெபேக்காள், லேயாள் மற்றும் யாக்கோபு ஆகிய பிதாக்கள் அனைவரும் அடக்கம் செய்யப்பட்ட அந்த மக்பேலா குகை, உடன்படிக்கையின் நித்திய நம்பிக்கைக்கும் சரீர உயிர்த்தெழுதலுக்கும் அழியாத நினைவுச்சின்னமாக இன்றும் எபிரோனில் கம்பீரமாய் நிற்கிறது.

புதிய ஏற்பாட்டில் பேதுரு அப்போஸ்தலன் பரிசுத்த ஸ்திரீகளுக்கு சாராளை உன்னத முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார் (1 பேதுரு 3:5–6); தேவனை நம்பி, பயமுறுத்தல்களுக்கு அஞ்சாமல் நன்மை செய்கிற பெண்கள் அனைவரும் சாராளின் மெய்யான புத்திரிகளாய் விளங்குகிறார்கள்!

6. சாராளின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்கும் ஆறு ஆவிக்குரிய பாடங்கள்

1. தேவன் மனித கால அட்டவணைக்குக் கட்டுப்பட்டவரல்ல: இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் தாமதமானாலும் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் தவறிப்போகவில்லை; அது சாராளின் விசுவாசத்தைப் புடமிட்டு, மீட்பு என்பது தேவனுடைய தனி கிருபையே என்பதை நிரூபித்தது.
2. சுய முயற்சிகள் குடும்பப் போராட்டங்களை உருவாக்கும்: ஆகாரின் மூலம் வாரிசை உருவாக்க சாராள் எடுத்த சுய ஆலோசனை தலைமுறை தலைமுறையாகத் தீராத பகையைக் கொண்டுவந்தது; தேவனுடைய வழிகளுக்காகப் பொறுமையோடு காத்திருங்கள்.
3. அவிசுவாசத்தின் சிரிப்பை ஆனந்தக்களிப்பாய் மாற்றும் தேவன்: கூடார மறைவில் சாராள் சிரித்த ஏளனச் சிரிப்பை தேவன் கடிந்துகொண்டாலும் அவளைப் புறக்கணிக்கவில்லை; அவளது சந்தேகத்தை 'ஈசாக்கு' என்ற வெற்றிச் சிரிப்பாக மாற்றினார்.
4. மலட்டு சூழ்நிலைகளிலும் விளங்கும் தேவ வல்லமை: சரீர ரீதியாகச் செத்துப்போன சாராளின் கர்ப்பத்திலிருந்து ராஜாக்களும் தேசங்களும் தோன்றினர்; உங்கள் வாழ்வில் நம்பிக்கை இழந்த எந்தச் சூழ்நிலையையும் உயிர்ப்பிக்க தேவனால் கூடும்.
5. உலக இன்பங்களை விட்டுப் புறப்படும் விசுவாசம்: ஊர் பட்டணத்தின் ஆடம்பரங்களை விட்டுவிட்டு நாடோடிக் கூடாரங்களில் வாழ்ந்த சாராளைப் போல, நாம் நிலையான பரலோக நகரத்தை நோக்கிப் பயணம் செய்ய அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
6. நித்திய சுதந்தரத்தின் மேல் வைக்கப்படும் நம்பிக்கை: தன் வாழ்நாளில் கானானில் ஒரு கல்லறையை மட்டுமே தன் உடமையாகப் பெற்றிருந்தாலும், வாக்குத்தத்தங்களை நம்பி மரித்த சாராளின் விசுவாசம் நித்தியமானது.