கல்யாண விருந்து

மத்தேயு 22:1-14-ல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள கல்யாண விருந்தின் உவமை, சுவிசேஷத்தின் உன்னத அழைப்பையும், தேவனுடைய கிருபையை அலட்சியப்படுத்துவோருக்கு நேரிடும் பயங்கரமான நியாயத்தீர்ப்பையும் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. தன் குமாரனுக்காக ராஜா ஏற்பாடு செய்த ஆடம்பர விருந்து, கலகக்காரர்களின் கொடூர செயல், நகரம் எரிக்கப்படுதல் மற்றும் கல்யாண வஸ்திரமில்லாத மனிதனின் முடிவு என பல்வேறு ஆழமான இறையியல் உண்மைகளை இந்த உவமை தாங்கி நிற்கிறது.

1. குமாரனுக்காக ராஜா செய்த அரசுமுறை கல்யாண விருந்து

இயேசு விவரித்தார்: 'பரலோகராஜ்யம் தன் குமாரனுக்குக் கலியாண விருந்துசெய்த ஒரு ராஜாவுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது' (மத்தேயு 22:2). பிதாவாகிய தேவன் உலகத்தை மீட்கும் தமது உன்னத திட்டத்தின் நிறைவாக, தமது ஒரேபேறான குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவை மகிமைப்படுத்தவே இந்த இரட்சிப்பின் விருந்தை ஆயத்தம் செய்தார். கொழுத்த மிருகங்கள் அடிக்கப்பட்டு, அரியணையின் சகல ஆசீர்வாதங்களும் ஆயத்தமாக்கப்பட்டு, முதலாவது உடன்படிக்கையின் மக்களாகிய இஸ்ரவேலுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது.

2. தூதர்களின் கொலையும் எரிக்கப்பட்ட நகரமும்

விருந்து ஆயத்தமானபோது எஜமான் தன் வேலைக்காரரை அனுப்பி அழைப்பித்தான். ஆனால் அவர்களோ அதை அற்பமாக எண்ணி: 'ஒருவன் தன் வயலுக்கும், மற்றொருவன் தன் வியாபாரத்துக்கும் போய்விட்டார்கள். மற்றவர்கள் அவன் வேலைக்காரரைப் பிடித்து, அவமானப்படுத்தி, கொலைசெய்தார்கள்' (மத்தேயு 22:5-6). தேவனுடைய கிருபையை அலட்சியப்படுத்திய அவர்களின் அலட்சியம் முடிவில் பகிரங்கக் கொலையாக மாறியது. ராஜா கடுங்கோபமடைந்து: 'தன் சேனைகளை அனுப்பி, அந்தக் கொலைகாரரை அழித்து, அவர்கள் நகரத்தைச் சுட்டெரித்தான்' (மத்தேயு 22:7). கி.பி. 70-ல் ரோமப் பேரரசின் படைகள் எருசலேமை முற்றுகையிட்டு, நகரத்தைச் சுட்டெரித்ததில் இந்தத் தீர்க்கதரிசனம் துல்லியமாக நிறைவேறியது.

3. வழிகளிலிருந்து நிரப்பப்பட்ட கல்யாண மண்டபம்

குமாரனின் மண்டபம் காலியாக இருக்க ராஜா விரும்பவில்லை. அவன் தன் வேலைக்காரரை நோக்கி: 'கலியாணம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது, அழைக்கப்பட்டவர்களோ பாத்திரராயிருக்கவில்லை. ஆகையால், நீங்கள் வழிச்சந்திகளிலே போய், காணப்படுகிறவர்களையெல்லாம் கலியாணத்துக்கு அழைத்துக்கொண்டு வாருங்கள் என்றான்' (மத்தேயு 22:8-9). வேலைக்காரர் புறப்பட்டுச் சென்று, நல்லவர் பொல்லாதவர் என்ற பாகுபாடின்றி அனைவரையும் கூட்டிவந்தனர்; மண்டபம் விருந்தினரால் நிரம்பியது. சுவிசேஷம் எல்லைகளைத் தாண்டி உலகமெங்கும் உள்ள பாவிகளையும் எளியோரையும் கிருபையாய் அரவணைப்பதை இது காட்டுகிறது.

4. கல்யாண வஸ்திரமில்லாத மனிதனும் அவனது மெளனமும்

விருந்தினரைப் பார்க்கும்படி ராஜா உள்ளே பிரவேசித்தபோது, அங்கே ஒரு விசித்திரமான காட்சியைக் கண்டான்: 'கலியாண வஸ்திரம் தரியாத ஒரு மனுஷனை அங்கே கண்டு: சினேகிதனே, நீ கலியாண வஸ்திரமில்லாதவனாய் இங்கே எப்படி வந்தாய் என்று அவனைக் கேட்டான்; அதற்கு அவன் பேசாமலிருந்தான்' (மத்தேயு 22:11-12). அரண்மனை வாசலிலேயே இலவசமாக வஸ்திரங்கள் வழங்கப்பட்டிருந்தும், தன் சொந்த அழுக்கு உடைகளோடு ராஜாவின் முன்னிலையில் நின்றது அவனது பெருமையையும் கீழ்ப்படியாமையையும் காட்டியது. அவனிடம் சொல்ல எந்தப் பதிலும் இருக்கவில்லை; அவன் வாயடைத்துப் போனான்.

5. புறம்பான இருளும் தெரிந்துகொள்ளுதலின் ரகசியமும்

ராஜா வேலைக்காரரை நோக்கி: 'இவன் கைகளையும் கால்களையும் கட்டி, இவனைப் புறம்பான இருளிலே தள்ளிப்போடுங்கள்; அங்கே அழுகையும் பற்கடிப்பும் உண்டாயிருக்கும் என்றான்' (மத்தேயு 22:13). இயேசு நிறைவாகக் கூறினார்: 'அழைக்கப்பட்டவர்கள் அநேகர், தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களோ சிலர்' (மத்தேயு 22:14). நாம் வெறும் பெயரளவில் திருச்சபையில் இருப்பதாலோ, பொதுவான அழைப்பைப் பெற்றிருப்பதாலோ பரலோகம் செல்ல முடியாது; கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் கழுவப்பட்ட பரிசுத்த நீதியின் வஸ்திரத்தை நாம் தரித்திருக்க வேண்டும். மனித சுயநீதி பரலோகத்தில் எடுபடாது; சிலுவையின் நீதியை அணிந்தவர்களே நித்திய விருந்தில் பங்கடைவர்.