தாலந்துகள் உவமை

மத்தேயு 25:14-30-ல், பத்து கன்னிகைகளின் உவமையைத் தொடர்ந்து இயேசு தாலந்துகளின் உவமையை அருளினார். கன்னிகைகளின் உவமை ஆவிக்குரிய ஆயத்தத்தைக் கற்பித்தால், தாலந்துகளின் உவமை செயலில் வெளிப்பட வேண்டிய உண்மையுள்ள உழைப்பைக் கற்பிக்கிறது. எஜமானாகிய கிறிஸ்து மீண்டும் வரும்போது, தமக்குரிய தாலந்துகளை நாம் எவ்வாறு முதலீடு செய்தோம் என்ற கணக்கை ஒவ்வொருவரிடமும் கேட்பார் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

1. எஜமானின் அளப்பரிய பொக்கிஷம்

ஒரு பிரபு தூர தேசத்திற்குப் பிரயாணமாய்ப் போகும்போது, தன் ஊழியக்காரர்களை அழைத்து, தன் ஆஸ்திகளை அவர்களிடத்தில் ஒப்புவித்தான். ஒருவனிடத்தில் ஐந்து தாலந்தையும், ஒருவனிடத்தில் இரண்டு தாலந்தையும், ஒருவனிடத்தில் ஒரு தாலந்தையும்—'அவனவனுடைய திறமைக்குத்தக்கதாக' கொடுத்தான். ஒரு தாலந்து என்பது 6,000 வெள்ளிப் பணமாகும் (20 ஆண்டுகால முழு சம்பளம்). ஐந்து தாலந்துகள் என்பது ஒரு நூற்றாண்டு கால சம்பளத்திற்கு இணையான அரச செல்வம்! தேவன் நமக்கு அளித்துள்ள வரங்களும் வாய்ப்புகளும் விலைமதிப்பற்ற பொக்கிஷங்களாகும்.

2. துணிவோடு முதலீடு செய்து பெருக்கிய விசுவாசம்

ஐந்து தாலந்தைப் பெற்றவன் உடனே போய், அதைக் கொண்டு வியாபாரம் செய்து, வேறு ஐந்து தாலந்தைச் சம்பாதித்தான்; இரண்டு தாலந்தைப் பெற்றவனும் அப்படியே வேறு இரண்டு தாலந்தைச் சம்பாதித்தான். எஜமானின் செல்வத்தைப் பதுக்கிவைக்காமல், விசுவாசத்தோடு முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திருந்தனர். தேவனுடைய ஊழியத்திற்குத் துணிச்சலான ஆவிக்குரிய முன்முயற்சிகளும் தியாக உழைப்பும் அவசியமாயிருக்கிறது.

3. பயத்தினால் மண்ணில் புதைத்த சோம்பல்

ஆனால் ஒரு தாலந்தைப் பெற்றவனோ போய், நிலத்தைத் தோண்டி, தன் எஜமானுடைய பணத்தைப் புதைத்துவைத்தான். கள்ளர் திருடாதபடி பணத்தைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க அக்காலத்தில் நிலத்தில் புதைப்பது ஒரு வழக்கமாயிருந்தது. ஆனால் பாதுகாப்பது மட்டும் ஊழியமாகாது! அவன் தோல்வி பயத்தினாலும், சுயநலத்தினாலும் எஜமானின் காரியங்களுக்காக எந்த முயற்சியும் எடுக்காமல் சோம்பேறியாக வாழ்ந்தான்.

4. எஜமானுடைய உன்னத சந்தோஷம்

நீண்ட காலத்திற்குப் பின்பு எஜமான் திரும்பிவந்து கணக்குக் கேட்டான். ஐந்து மற்றும் இரண்டு தாலந்துகளைப் பெருக்கிய ஊழியர்கள் இருவருமே தங்கள் லாபத்தைக் கொண்டுவந்து வைத்தனர். எஜமான் இருவரையும் ஒரே வார்த்தைகளினால் பாராட்டினான்: 'நல்லதும் உண்மையுமுள்ள ஊழியக்காரனே, கொஞ்சத்திலே உண்மையாயிருந்தாய், அநேகத்தின்மேல் உன்னை அதிகாரியாக வைப்பேன்; உன் எஜமானுடைய சந்தோஷத்திற்குள் பிரவேசி' (மத்தேயு 25:21). பரலோகப் பரிசு என்பது நாம் செய்த வேலையின் அளவைப் பொறுத்தது அல்ல; நாம் காண்பித்த உண்மையைப் பொறுத்ததேயாகும்.

5. சோம்பேறித்தனத்தின் முகமூடி கிழிந்தது

இறுதியில் ஒரு தாலந்தைப் பெற்றவன் வந்து தன் தவறை நியாயப்படுத்தினான்: 'ஆண்டவனே, நீர் விதைக்காத இடத்தில் அறுக்கிற கடினமுள்ள மனுஷன் என்று அறிவேன்; அதினால் நான் பயந்து, போய், உமது தாலந்தை நிலத்தில் புதைத்துவைத்தேன்; இதோ, உம்முடையதை வாங்கிக்கொள்ளும்' என்றான். அவன் தன் சோம்பேறித்தனத்திற்கு எஜமானையே குற்றஞ்சாட்டினான்! எஜமான் அந்தத் தாலந்தை அவனிடத்திலிருந்து எடுத்துப் பத்து தாலந்துள்ளவனுக்குக் கொடுத்து, பயனற்ற அந்த ஊழியனைப் புறம்பான இருளிலே தள்ளக் கட்டளையிட்டான். கிரியையற்ற விசுவாசம் செத்ததாயிருக்கிறது; மெய்யான விசுவாசம் தேவ மகிமைக்காக எப்போதும் கனிகளைத் தருகிறது.