"ஆயக்காரன் தூரத்திலே நின்று, தன் கண்களையும் வானத்துக்கு ஏறெடுக்கத் துணியாமல், தன் மார்பிலே அடித்துக்கொண்டு; தேவனே! பாவியாகிய என்மேல் கிருபையாயிரும் என்றான்." (லூக்கா 18:13)
தாழ்மை vs ஆன்மீகப் பெருமை
தங்களை நீதிமான்கள் என்று நம்பி மற்றவர்களை அற்பமாக எண்ணினவர்களுக்கு இயேசு இந்த உவமையைச் சொன்னார்.
பரிசேயனின் ஜெபம் சுயநலம் நிறைந்தது ("தேவனே! நான் மற்ற மனுஷரைப்போல... இராததினால் உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன்"). அவன் தன் சொந்த கிரியைகளை நம்பினான்.
ஆயக்காரனின் ஜெபம் தேவனைச் சார்ந்திருந்தது. அவன் தன் தகுதியின்மையை உணர்ந்து கிருபையை மட்டுமே கேட்டான். பரிசேயன் அல்ல, இவனே நீதிமானாக்கப்பட்டான் என்று இயேசு கூறினார்.
முக்கிய பாடம்: தேவன் பெருமையுள்ளவர்களுக்கு எதிர்த்து நிற்கிறார், தாழ்மையுள்ளவர்களுக்கோ கிருபை அளிக்கிறார். இரட்சிப்பு கிருபையினால் உண்டாவதேயன்றி நம் சாதனைகளால் அல்ல.
