செம்மறியாடுகளும் வெள்ளாடுகளும்

மத்தேயு 25:31-46-ல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள செம்மறியாடுகளும் வெள்ளாடுகளும் குறித்த போதனை, இயேசுவின் பூலோக உபதேசங்களின் மாபெரும் நிறைவுப் பகுதியாகும். சிலுவை மரணத்திற்குச் சில நாட்களுக்கு முன்பாகப் பேசப்பட்ட இந்த உரை, உலக வரலாற்றின் முடிவில் கிறிஸ்து மகிமையின் ராஜாவாகத் திரும்பி வந்து சகல ஜாதிகளையும் தம் சிங்காசனத்திற்கு முன்பாக கூட்டி நடத்தும் இறுதி நியாயத்தீர்ப்பை நம் கண்முன்னே நிறுத்துகிறது.

1. மகிமையின் சிங்காசனமும் சகல ஜாதிகளின் கூட்டமும்

இயேசு பரலோக மகிமையின் காட்சியை விவரித்தார்: 'அன்றியும் மனுஷகுமாரன் தமது மகிமையோடு சகல பரிசுத்த தூதரோடுங்கூட வரும்போது, தமது மகிமையுள்ள சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருப்பார். அப்பொழுது, சகல ஜனங்களும் அவருக்கு முன்பாகச் சேர்க்கப்படுவார்கள்' (மத்தேயு 25:31-32). கலிலேயாவின் தூசியில் நடந்துசென்ற அந்த எளிய நசரேயனாகிய இயேசுவே அகிலத்தின் அதிபதியாக வீற்றிருப்பார். அரசர்கள், பேரரசர்கள், ஏழைகள் மற்றும் சகல தலைமுறைகளின் மனிதர்களும் அவரது நீதியான சிங்காசனத்திற்கு முன்பாக நடுங்கி நிற்பார்கள்.

2. மேய்ப்பனின் பிழையற்ற பிரித்தெடுப்பு

அப்பொழுது ஒரு பிரம்மாண்டமான பிரிவினை நிகழும்: 'மேய்ப்பனானவன் வெள்ளாடுகளிலிருந்து செம்மறியாடுகளைப் பிரிக்கிறதுபோல, அவர்களை அவர் ஒன்றாயிராதபடி பிரித்து, செம்மறியாடுகளைத் தமது வலதுபக்கத்திலும், வெள்ளாடுகளைத் தமது இடதுபக்கத்திலும் நிறுத்துவார்' (மத்தேயு 25:32-33). பண்டைய கலாச்சாரத்தில் வலது பக்கம் என்பது ராஜரீக ஆசீர்வாதத்தின் ஸ்தானமாகும்; இடது பக்கமோ கண்டனத்தின் இடமாகும். வெள்ளாடுகளையும் செம்மறியாடுகளையும் பிரிக்கும் மேய்ப்பனைப் போல, கிறிஸ்து எவ்வித பிழையுமின்றி மனித இருதயங்களை உடனடியாகப் பிரிப்பார்; அங்கு எந்த வேஷமும் எடுபடாது.

3. நீதிமான்களின் திகைப்பும் ராஜாவின் பாராட்டும்

ராஜா வலதுபக்கத்தில் உள்ளவர்களைப் பார்த்து: 'என் பிதாவினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களே, வாருங்கள்; உலகம் உண்டானது முதல் உங்களுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டிருக்கிற ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுங்கள். பசியாயிருந்தேன், எனக்குப் போஜனங்கொடுத்தீர்கள்; தாகமாயிருந்தேன், என் தாகத்தைத் தீர்த்தீர்கள்; அந்நியனாயிருந்தேன், என்னைச் சேர்த்துக்கொண்டீர்கள்; வஸ்திரமில்லாதிருந்தேன், எனக்கு வஸ்திரங்கொடுத்தீர்கள்; வியாதியாயிருந்தேன், என்னை விசாரிக்கவந்தீர்கள்; காவலிலிருந்தேன், என்னைப் பார்க்கவந்தீர்கள்' என்பார் (மத்தேயு 25:34-36). நீதிமான்கள் ஆச்சரியத்தோடு: 'ஆண்டவரே, எப்பொழுது உம்மை இப்படிப் பார்த்தோம்?' என்பார்கள். அவர்கள் தங்கள் கிரியைகளை வைத்துப் பெருமை பாராட்டவில்லை. ராஜா அவர்களிடம்: 'மிகவும் சிறியவர்களாகிய என் சகோதரரானவர்களில் ஒருவனுக்கு நீங்கள் எதைச் செய்தீர்களோ, அதை எனக்கே செய்தீர்கள்' என்பார் (மத்தேயு 25:40).

4. வெள்ளாடுகளின் கல்நெஞ்சமும் பயங்கர ஆக்கினையும்

இடதுபக்கத்தில் நிற்பவர்களைப் பார்த்து ராஜா: 'சபிக்கப்பட்டவர்களே, என்னைவிட்டு, பிசாசுக்காகவும் அவன் தூதர்களுக்காகவும் ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டிருக்கிற நித்திய அக்கினியிலே போங்கள்' என்பார் (மத்தேயு 25:41). இவர்கள் கொலை, திருட்டு செய்ததாகக் குற்றம் சுமத்தப்படவில்லை; மாறாக, பசித்தவனைப் பார்த்தும் உதவாத, தாகமாய் இருந்தவனைக் கண்டும் விலகிச்சென்ற இரக்கமற்ற கல்நெஞ்சிற்காகவே தண்டிக்கப்பட்டனர். பாவம் என்பது கெட்டதைச் செய்வது மட்டுமல்ல, தேவனுடைய அன்பை வெளிப்படுத்தாமல் சுயநலமாய் வாழ்வதும் கொடிய பாவமே என்பதை இது காட்டுகிறது. எளியோரைப் புறக்கணித்தவர்கள் ஆண்டவரையே புறக்கணித்தார்கள்.

5. மாறாத இரண்டு நித்திய முடிவுகள்

இயேசு மிகத் தெளிவான தீர்ப்போடு முடித்தார்: 'இவர்கள் நித்திய ஆக்கினைக்கும், நீதிமான்களோ நித்திய ஜீவனுக்கும் போவார்கள்' (மத்தேயு 25:46). நித்தியத்தில் நடுநிலையான இடம் என்று ஒன்று கிடையாது. நாம் வாழும் இந்தச் சில ஆண்டுகளின் வாழ்க்கையில் ஏழைகளிடத்திலும், ஒடுக்கப்பட்டோரிடத்திலும் நாம் காட்டும் கிறிஸ்துவின் அன்பே, நாம் மெய்யான செம்மறியாடுகளா அல்லது வெறும் வெள்ளாடுகளா என்பதை நிரூபிக்கும் பொதுவான சாட்சியாக இருக்கும்.