"தேவனோ அவனை நோக்கி: மதிகேடனே, உன் ஆத்துமா உன்னிடத்திலிருந்து இந்த இராத்திரியிலே எடுத்துக் கொள்ளப்படும், அப்பொழுது நீ சேகரித்தவைகள் யாருடையதாகும் என்றார்." (லூக்கா 12:20)
செல்வம் vs ஆத்துமா
இவன் நிலம் நன்றாக விளைந்தது. அவன் சிந்தனை எல்லாம், "நான் என்ன செய்வேன்? நான் பெரிய களஞ்சியங்களைக் கட்டுவேன். என் ஆத்துமாவே பூரிப்பாயிரு" என்பதாகவே இருந்தது.
அவன் தேவனை முற்றிலுமாக மறந்துவிட்டான். தன் வாழ்வும் செல்வமும் தனக்கே சொந்தம் என்று நினைத்தான். அவன் பூமிக்குரிய வாழ்வுக்குத் திட்டமிட்டான், ஆனால் நித்தியத்திற்குத் தன்னை ஆயத்தப்படுத்தவில்லை.
முக்கிய பாடம்: ஒருவனுக்கு எவ்வளவு திரளான ஆஸ்தி இருந்தாலும் அது அவனுக்கு ஜீவன் அல்ல. தேவனிடத்தில் ஐசுவரியவானாயிராமல், தனக்காகவே பொக்கிஷங்களைச் சேர்த்து வைக்கிறவன் இப்படியே இருக்கிறான்.
