பெரிய விருந்து

லூக்கா 14:15-24-ல் இயேசு போதித்த பெரிய விருந்தின் உவமை, தேவனுடைய இரட்சிப்பின் அழைப்பை உதாசீனப்படுத்துவோருக்கு நேரிடும் பயங்கரமான முடிவையும், தங்களைத் தாழ்த்தும் எளியோருக்குக் கிடைக்கும் பரலோக ஆசீர்வாதத்தையும் ஆழமாக விளக்குகிறது. ஓய்வுநாளில் ஒரு பரிசேய அதிகாரியின் வீட்டில் விருந்துண்ட சூழலில் அருளப்பட்ட இந்த உவமை, மதவாத சுயநீதியை உடைத்து, கிருபையின் உலகளாவிய கதவுகளைத் திறந்து வைக்கிறது.

1. ஓய்வுநாள் விருந்தும் பரிசேயரின் கூக்குரலும்

ஒரு ஓய்வுநாளில் முக்கிய பரிசேயத் தலைவன் ஒருவனின் வீட்டிற்கு இயேசு விருந்துக்குச் சென்றிருந்தார். அங்கே விருந்தினர்கள் முதன்மையான இடங்களைப் பிடிப்பதில் காட்டிய போட்டியையும், மதவாத பெருமையையும் இயேசு கவனித்தார். நீதிமான்களின் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்து இயேசு பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, பந்தியில் அமர்ந்திருந்த ஒருவன்: 'தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் போஜனம்பண்ணுகிறவன் பாக்கியவான்' என்று பக்திவேஷமாக சத்தமிட்டான் (லூக்கா 14:15). தான் ஆபிரகாமின் சந்ததி என்பதால் பரலோக விருந்து தங்களுக்கு மட்டுமே சொந்தம் என்ற குருட்டுத்தனமான பெருமையோடு அவன் அவ்வாறு கூறினான். அவனது மாயையை உடைக்கவே இயேசு இந்த உவமையை உரைத்தார்.

2. இரண்டு கட்ட அழைப்பும் விருந்தினரின் அவமதிப்பும்

ஒரு மனிதன் ஒரு பெரிய விருந்தை ஆயத்தம்பண்ணி, அநேகரை அழைப்பித்தான். அக்கால வழக்கப்படி முதல் அழைப்பு முன்கூட்டியே அனுப்பப்பட்டு, விருந்தினர்களின் சம்மதம் பெறப்பட்டிருந்தது. கொழுத்த மிருகங்கள் அடிக்கப்பட்டு, திராட்சைரசம் வார்க்கப்பட்டு விருந்து தயாரானபோது, எஜமான் தன் வேலைக்காரனை அனுப்பி: 'வாருங்கள், இப்பொழுது எல்லாம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது' என்று சொல்லி அனுப்பினான் (லூக்கா 14:17). ஆனால் ஆச்சரியப்படும்விதமாக, 'அவர்களெல்லாரும் போக்குச்சொல்லத் தொடங்கினார்கள்' (லூக்கா 14:18). உணவு தயாராகிவிட்ட இறுதி நேரத்தில் வர மறுப்பது, விருந்து நடத்தும் எஜமானை ஊரறிய அவமதிக்கும் பெரும் துரோகமாகும்.

3. சாக்குப்போக்குகளின் வஞ்சனை: நிலம், மாடுகள் மற்றும் குடும்பம்

முதலாமவன்: 'நான் ஒரு நிலத்தை வாங்கினேன், நான் போய் அதைப் பார்க்கவேண்டும், என்னை மன்னிக்கும்படி வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்' என்றான். நிலத்தை நேரில் பார்க்காமல் எவரும் வாங்குவதில்லை; அது அப்பட்டமான பொய். இரண்டாமவன்: 'நான் ஐந்து ஏர் மாடு வாங்கினேன், அதைச் சோதித்துப் பார்க்கப் போகிறேன், என்னை மன்னிக்கும்படி வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்' என்றான். மாடுகளை வாங்கின பிறகு சோதிப்பது வேடிக்கையானது. மூன்றாமவன்: 'பெண்ணைக் கொண்டேன், அதினால் நான் வரக்கூடாது' என்று முகத்திலடித்தாற்போல் கூறினான். சொத்துக்கள், வியாபாரம் மற்றும் குடும்ப உறவுகள் ஆகியவை தேவனுடைய அழைப்பிற்கு மேலாக விக்கிரகங்களாக மாறின.

4. ஏழைகளும் ஊனமுற்றோரும் நிரப்பும் பந்தி

வேலைக்காரன் வந்து இவற்றைத் தன் எஜமானுக்கு அறிவித்தபோது, அவன் கோபமடைந்து: 'நீ பட்டணத்தின் வீதிகளிலும் தெருக்களிலும் சீக்கிரமாய்ப் போய், தரித்திரரையும் ஊனரையும் சப்பாணிகளையும் குருடரையும் இங்கே கூட்டிக்கொண்டுவா' என்று கட்டளையிட்டான் (லூக்கா 14:21). பரிசேயர்களால் பாவிகள் என்றும், சாபத்திற்குரியவர்கள் என்றும் ஒதுக்கப்பட்ட எளிய மக்கள் அந்தப் பந்தியை நிரப்பினர். தங்களுக்கு எவ்வித தகுதியுமில்லை என்று உணர்ந்தவர்கள் அந்தப் பரலோக விருந்தை கண்ணீரோடு ஏற்றுக்கொண்டனர். அப்பொழுதும் வேலைக்காரன்: 'ஆண்டவனே, நீர் கட்டளையிட்டபடி செய்தாயிற்று, இன்னும் இடமிருக்கிறது' என்றான். தேவனுடைய கிருபையின் மாளிகை நிரம்பும்வரை ஆண்டவரின் உள்ளம் அமைதியடைவதில்லை.

5. வீதிகளும் வேலிகளும்: புறஜாதிகளுக்கான அவசர அழைப்பு

எஜமான் வேலைக்காரனை நோக்கி: 'என் வீடு நிறையும்படியாக, நீ வழிகளிலும் வேலிகளிலும் போய், ஜனங்களை உள்ளே வரும்படி வருந்திக் கட்டாயப்படுத்து' என்றார் (லூக்கா 14:23). நகரத்திற்கு வெளியே வேலிகளருகே ஒதுங்கிக்கிடந்த பரதேசிகள் மற்றும் புறஜாதி மக்களைக்கூட உள்ளே கொண்டுவர எஜமான் பணிக்கிறார். இயேசு இறுதியாகக் கூறினார்: 'அழைக்கப்பட்டிருந்த அந்த மனுஷரில் ஒருவனாகிலும் என் விருந்தை ருசிபார்ப்பதில்லை' (லூக்கா 14:24). தேவனுடைய அழைப்பு இலவசமானது; ஆனால் அதை அலட்சியப்படுத்துவோருக்கு பரலோகக் கதவுகள் என்றென்றைக்கும் அடைக்கப்படும் என்பதே இடிமுழக்க எச்சரிக்கையாகும்.