மரணக் கதறல்: 'என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?'

சங்கீதம் 22:1 என்பது அகில உலக வரலாற்றின் மிக நெஞ்சை உருக்கும் கேள்வியைப் பதிவு செய்துள்ளது: 'என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்? எனக்கு இரட்சனை செய்யாமலும், நான் கதறிச் சொல்லும் வார்த்தைகளைக் கேளாமலும் ஏன் தூரமாயிருக்கிறீர்?' பெரிய வெள்ளிக்கிழமையன்று பிற்பகல் 3 மணியளவில் இயேசு இதே வார்த்தைகளை அரமேய மொழியில் சிலுவையிலிருந்து கதறியபோது, நாம் ஒருபோதும் தேவனால் கைவிடப்படாதபடி, பாவத்தின் கொடூர தண்டனையைத் தம்மீது சுமந்து தீர்த்தார்.

1. காரிருளிலிருந்து எழுந்த கூக்குரல்

பெரிய வெள்ளிக்கிழமையன்று பகல் 12 மணியளவில் எருசலேம் தேசம் முழுவதும் சொல்லொணா காரிருள் சூழ்ந்தது; அது மூன்று மணிநேரம் நீடித்தது. பஸ்கா முழுநிலவு நாளில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை; எனவே இது பரலோகத்தின் ஆச்சரியமான அடையாளமாகும். பழைய ஏற்பாட்டில் எகிப்தின் ஒன்பதாவது வாதையாகவும், கர்த்தருடைய உக்கிர நியாயத்தீர்ப்பின் நாளாகவும் விளங்கிய அந்த காரிருளுக்குள், உலகம் முழுவதும் செய்த பாவங்களின் ஆக்கினையை பிதா தமது ஒரேபேறான குமாரன்மேல் ஊற்றினார்.

2. கைவிடப்படுதலின் வேதனை: மத்தேயு 27:46

பிற்பகல் 3 மணியளவில் கொல்கொதாவின் அமைதியை உடைத்து ஒரு மகா சத்தம் எழுந்தது: 'இயேசு: ஏலீ! ஏலீ! லாமா சபக்தானி, என்று மிகுந்த சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டார்; அதற்கு: என் தேவனே! என் தேவனே! ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர் என்று அர்த்தமாம்' (மத்தேயு 27:46). இயேசுவின் இந்த வார்த்தைகளைக் கவனியுங்கள்: சுவிசேஷங்களில் இயேசு செய்த அனைத்து ஜெபங்களிலும் பிதாவை அப்பா என்றே அன்போடு அழைத்தார். ஆனால் இங்கே உலக பாவங்களைச் சுமந்து பலியாகும் இந்த உச்சக்கட்ட தருணத்தில் மட்டுமே 'என் தேவனே' என்று நீதியின் தேவனை நோக்கி கதறினார்!

3. தேவன் ஏன் இயேசுவைக் கைவிட்டார்?

பரிசுத்த தேவன் தமது சொந்த நேச குமாரனை ஏன் கைவிட வேண்டும்? 2 கொரிந்தியர் 5:21 இதற்கு விடையளிக்கிறது: 'நாம் அவருக்குள் தேவனுடைய நீதியாகும்படிக்கு, பாவம் அறியாத அவரை நமக்காகப் பாவமாக்கினார்.' ஆபகூக் 1:13 கூறுகிறது: 'தீமையைப் பார்க்கமாட்டாத சுத்தக் கண்ணனே, அநியாயத்தை நோக்கிக்கொண்டிருக்கமாட்டீரே.' மனிதகுலத்தின் சகல துரோகங்களும் அசுத்தங்களும் இயேசுவின்மேல் சுமத்தப்பட்டபோது, பரிசுத்த பிதா தமது முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார். நரகத்தின் ஆகக்கடுமையான வேதனையாகிய தேவனை விட்டுப் பிரிந்திருக்கும் நிலையை இயேசு நமக்காக சிலுவையில் அனுபவித்தார்!

4. சங்கீதம் 22 சுட்டிக்காட்டிய வெற்றி

சங்கீதம் 22-ன் முதல் வரியைக் கூறியதன் மூலம், இயேசு முழு சங்கீதத்தின் வெற்றியையும் சுட்டிக்காட்டினார். பண்டைய யூத வழக்கப்படி முதல் வரியைச் சொன்னால் முழு பாடலையும் அது குறிக்கும். சங்கீதம் 22 அழுகையோடு தொடங்கினாலும், 22-ம் வசனத்தில் துதியாக மாறுகிறது: 'உம்முடைய நாமத்தை என் சகோதரருக்கு அறிவித்து, சபை நடுவில் உம்மைத் துதிப்பேன்.' அந்த சங்கீதம் உலகளாவிய எழுப்புதலில் முடிகிறது: 'பூமியின் எல்லைகளெல்லாம் நினைவுகூர்ந்து கர்த்தரிடத்தில் திரும்பும்... அவரே இதைச் செய்தார் என்று பிறக்கப்போகிற ஜனங்களுக்கு அறிவிப்பார்கள்' (சங்கீதம் 22:27, 31). அந்த முதல் வரியைச் சொன்னதன் மூலம், சிலுவை உலகம் முழுவதையும் மீட்கும் என்பதை இயேசு பிரகடனம் செய்தார்!

5. ஒருபோதும் கைவிடப்படாத நித்திய பாதுகாப்பு

இயேசு சிலுவையில் கைவிடப்பட்டபடியால், அவரை விசுவாசிக்கும் எந்தவொரு ஆத்துமாவும் ஒருபோதும் தேவனால் கைவிடப்பட மாட்டாது! ரோமர் 8:38-39-ல் பவுல் பாடுவது போல: மரணமானாலும், ஜீவனானாலும், தூதர்களானாலும், அதிகாரங்களானாலும், நிகழ்காரியங்களானாலும், வருங்காரியங்களானாலும், நம்முடைய கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள தேவனுடைய அன்பைவிட்டு நம்மைப் பிரிக்கமாட்டாது! நமது ஜீவியத்தின் இருண்ட பள்ளத்தாக்குகளிலும் நாம் தைரியமாய் நடக்கலாம்; ஏனெனில் நமது மீட்பர் கைவிடப்படுதலின் வேதனையைத் தம்மீது சுமந்து, நித்திய ஜீவனின் வாசலை நமக்குத் திறந்துள்ளார்!