வஸ்திரங்களைப் பங்கிட்டு அங்கிக்காகச் சீட்டுப்போடுதல்

சங்கீதம் 22:18 என்பது வேதாகமத்தின் மிக ஆச்சரியமான தீர்க்கதரிசன நுணுக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது: 'என் வஸ்திரங்களைத் தங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டு, என் உடையின்மேல் சீட்டுப்போடுகிறார்கள்.' சிலுவை மரணத்திற்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக தாவீது அரசன் வெளி ஆடைகள் பங்கிடப்படுவதையும், விசேஷித்த உள் அங்கி சீட்டுப்போடப்படுவதையும் தனித்தனியாக வேறுபடுத்திப் பாடினார். யோவான் 19:23-24-ல் இந்த தீர்க்கதரிசனம் கல்வாரியில் அச்சுப்பிசகாமல் எவ்வாறு நிறைவேறியது என்பதை நாம் காண்கிறோம்.

1. சங்கீதம் 22-ன் துல்லியமான கவித்துவ வார்த்தைகள்

எபிரெய கவிதையில் சங்கீதம் 22:18 வெறும் வார்த்தை அலங்காரம் அல்ல; ஆழமான தீர்க்கதரிசனம். தாவீது இரு வேறுபட்ட பதங்களைப் பயன்படுத்தினார்: பெகாதாய் (பன்மை: 'என் வெளி வஸ்திரங்கள்') மற்றும் லெவூஷி (ஒருமை: 'என் விசேஷித்த அங்கி'). முதல் வகை ஆடைகள் வீரர்களால் பங்கிடப்பட வேண்டும்; மற்றொன்றோ கிழிபடாமல் சீட்டுப்போடப்பட வேண்டும். பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஏவுதல் இல்லாமல் ஒரு மனிதனால் இத்தகைய துல்லியமான விவரங்களை பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் கற்பனை கூட செய்திருக்க முடியாது!

2. நான்கு ரோம வீரர்கள்: யோவான் 19:23

ரோம சட்டத்தின்படி, சிலுவை மரண தண்டனையை நிறைவேற்ற நான்கு வீரர்கள் அடங்கிய ஒரு படைப்பிரிவு நியமிக்கப்பட்டது. குற்றவாளியின் உடைகள் அந்த வீரர்களுக்கே சட்டப்பூர்வமாகச் சொந்தமாயின. இயேசுவைச் சிலுவையில் அறைந்த பின்னர், அந்த வீரர்கள் அவருடைய ஆடைகளை எடுத்தனர். அவருடைய பாதரட்சைகள், மேலங்கி, இடைக்கச்சை மற்றும் தலைப்பாகை ஆகியவற்றை நான்கு பங்குகளாகப் பிரித்து ஆளுக்கு ஒன்றாகப் பங்கிட்டுக்கொண்டனர்.

3. தையலில்லாத அங்கி: யோவான் 19:24

கடைசியாக அவருடைய உள் அங்கி மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. யோவான் பதிவு செய்கிறார்: 'அந்த அங்கி தையலில்லாமல் மேலிருந்து கீழ்வரை முழுதும் நெய்யப்பட்டதாயிருந்தது. ஆகையால் அவர்கள்: இதை நாம் கிழியாமல், இது யாருக்கு வருமோ என்று இதற்காகச் சீட்டுப்போடுவோம் என்று தங்களுக்குள்ளே பேசிக்கொண்டார்கள்' (யோவான் 19:23-24). அந்த அங்கியைக் கிழித்தால் இழைகள் பிரிந்து பயனற்றுப் போய்விடும் என்பதால், வீரர்கள் சிலுவையடியின் புழுதியில் பகடைக்காய்களை உருட்டி சீட்டுப்போட்டனர்!

4. பிரதான ஆசாரியனின் பரிசுத்த அங்கி

இயேசு ஏன் மேலிருந்து கீழ்வரை தையலில்லாமல் நெய்யப்பட்ட அங்கி அணிந்திருந்தார்? யாத்திராகமம் 28:31-32-ல் பிரதான ஆசாரியனின் அங்கி எங்கும் தையலில்லாமல் ஒரே துண்டாக நெய்யப்பட வேண்டும் என்று தேவன் கட்டளையிட்டிருந்தார். யூத வரலாற்று ஆசிரியர் ஜோசிபசும் இதை உறுதிப்படுத்துகிறார். சிலுவையில் தொங்கிய இயேசு வெறும் பலியாகும் ஆட்டுக்குட்டி மட்டுமல்ல; தமது சொந்த இரத்தத்தினாலே தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் சமாதானத்தை உண்டாக்கும் நமது மெய்யான பிரதான ஆசாரியராக அங்கே விளங்கினார்!

5. பாவிகளை உடுத்துவிக்கத் தம்மை இழந்த இயேசு

ஏதேன் தோட்டத்தில் பாவம் மனிதனை நிர்வாணமாக்கியது (ஆதியாகமம் 3:7). அந்த அவமானத்தை கல்வாரி சிலுவையில் இயேசு தம்மீது சுமந்தார். நாம் பரலோக நீதியின் வெண் வஸ்திரங்களால் உடுத்தப்பட வேண்டும் என்பதற்காக, இயேசு பூலோகத்தில் தமது சகல ஆடைகளையும் இழந்தார். ஏசாயா 61:10 இதை ஆனந்தத்தோடு கொண்டாடுகிறது: 'இரட்சிப்பின் வஸ்திரங்களை எனக்கு உடுத்தி, நீதியின் சால்வையை எனக்குத் தரித்தார்.' ரோம வீரர்களின் பகடைக்காய்கள் மறைந்துபோயின; ஆனால் மீட்கப்பட்ட கோடானுகோடி பரிசுத்தவான்கள் கிறிஸ்துவின் நீதியின் அங்கிகளைத் தரித்து நித்தியமாய் பிரகாசிக்கின்றனர்!