யோபு புத்தகம்: தேவன் துன்பங்களை ஏன் அனுமதிக்கிறார்?

யோர்தான் நதிக்கு கிழக்கே அமைந்திருந்த பண்டைய முற்பிதாக்களின் தேசமாகிய ஊத்ஸ் (Uz) நாட்டில், மனித வாழ்வின் மாபெரும் துயரத்திற்கும் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்திற்கும் அடையாளமாக விளங்கிய ஒரு மனிதன் வாழ்ந்தான்: அவன் பெயர் யோபு (எபிரேயம்: ’Iyyōv). அவன் மோசேக்கு முற்பட்ட ஆபிரகாமின் காலத்தில் வாழ்ந்த ஒரு மாபெரும் கோத்திரத் தலைவன். வேதாகமம் ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கு அளித்த மிக உன்னதமான சான்றிதழோடு இப்புத்தகம் தொடங்குகிறது: "அந்த மனுஷன் உத்தமனும் சன்மார்க்கனும், தேவனுக்குப் பயந்து, பொல்லாப்புக்கு விலகுகிறவனுமாயிருந்தான்" (யோபு 1:1). ஆயினும், ஒரே ஒரு பயங்கரமான மதிய வேளையில், இந்த நீதிமான் தனது சகல செல்வங்களையும், பத்து அன்புப் பிள்ளைகளையும், தனது சரீர ஆரோக்கியத்தையும் இழந்து, சாம்பல் குவியலில் அமர்ந்து, ஓட்டுச் சில்லினால் தன் கொடிய புண்களைச் சுரண்டிக்கொண்டிருக்கும் பரிதாப நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டான்.

1. பரலோக நீதிமன்றம்: யோபு அறியாத அந்தரங்க உரையாடல் (யோபு 1–2)

யோபு புத்தகத்தை சரியாகப் புரிந்துகொள்வதற்கான மிக முக்கியமான ஆழமான இறையியல் திறவுகோல் என்னவென்றால், தனது வாழ்நாள் முழுவதும் யோபு அறியாமல் இருந்த ஒரு பரலோக இரகசியமாகும். 1 மற்றும் 2-ஆம் அதிகாரங்கள் பூமிக்குரிய மனித கண்களுக்குத் தெரியாத பரலோக ஆலோசனைக் கூட்டத்தின் திரையை விலக்கிக் காட்டுகின்றன.

தேவபுத்திரராகிய பரலோக தூதர்கள் யேகோவா தேவனுடைய உன்னத சிங்காசனத்திற்கு முன்பாக வந்து நிற்கிறார்கள்; அவர்களுக்குள் சாத்தானும் (எபிரேயம்: ha-Satan, எதிராளி/குற்றஞ்சாட்டுகிறவன்) வருகிறான். தேவன் மிகுந்த வாஞ்சையோடும் தகப்பனின் பெருமையோடும் உரையாடலைத் தாமே தொடங்கி வைக்கிறார்: "என் தாசனாகிய யோபின்மேல் கவனம் வைத்தாயோ? உத்தமனும் சன்மார்க்கனும், தேவனுக்குப் பயந்து, பொல்லாப்புக்கு விலகுகிறவனுமாகிய அவனைப் போல பூமியில் ஒருவனும் இல்லை" (யோபு 1:8).

அதற்குச் சாத்தான் மனித விசுவாசத்தின் தூய்மையையே விஷம்போல தாக்கும் ஒரு கொடிய வஞ்சகக் கேள்வியைக் கேட்கிறான்:

"யோபு சும்மாவா தேவனுக்குப் பயந்து நடக்கிறான்? நீர் அவனையும் அவன் வீட்டையும் அவனுக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் சுற்றிலும் வேலியடைக்கவில்லையோ? அவன் கைகளின் கிரியையை ஆசீர்வதித்தீர்; அவனுடைய சம்பத்து தேசத்தில் பெருகிற்று. ஆனாலும் நீர் உம்முடைய கையை நீட்டி, அவனுக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் தொடுவீரானால், அப்பொழுது அவன் உமது முகத்துக்கு முன்பாக உம்மைத் தூஷிக்கானோ பாரும் என்றார்." (யோபு 1:9–11)

சாத்தானின் குற்றச்சாட்டு மிகக் கொடியது: உலகில் தேவனை உண்மையாக நேசிக்கும் மனிதனே இல்லை; யோபுவின் பக்தி என்பது ஒரு சுயநல வியாபார ஒப்பந்தம் மட்டுமே—தேவன் அவனுக்கு செல்வத்தையும் பாதுகாப்பையும் தருகிறார், எனவே யோபு தேவனை வணங்குகிறான். இந்த ஆசீர்வாதங்களை எடுத்துவிட்டால் யோபுவின் விசுவாசம் காற்றில் பறந்துவிடும் என்றும், அவன் தேவனை முகத்திற்கு நேராகச் சபித்துவிடுவான் என்றும் சாத்தான் வாதிட்டான்.

மெய்யான விசுவாசத்தின் உண்மைத்தன்மையை பிரபஞ்சத்தின் முன் நிரூபிக்கவும், சாத்தானின் வாயை என்றென்றைக்கும் அடைக்கவும், தேவன் யோபுவின் செல்வங்களையும் சரீரத்தையும் தொட சாத்தானுக்கு அனுமதி அளித்தார்; ஆனால்: "அவன் பிராணனை மாத்திரம் தொடாதே" என்ற எல்லைக்கட்டளையையும் இட்டார்.

துயரத்தின் சாம்பல்: யோபுவின் உன்னத எபிரேய வேதச்சுருளும், தன் பாடுகளின் மத்தியில் யோபு பயன்படுத்திய ஓட்டுச் சில்லும் (cheres).

2. ஒரே நாளில் வந்த நான்கு மரணச் செய்திகள் (யோபு 1:13–22)

சாத்தானின் தாக்குதல் மின்னல் வேகத்தில் தொடங்கியது. அடுத்தடுத்து நான்கு தூதர்கள் மூச்சிரைக்க ஓடிவந்து துயரச் செய்திகளை அறிவித்தனர்:

1. செபேயரின் கொள்ளை: 1,000 எருதுகளையும் 500 கழுதைகளையும் கவர்ந்துகொண்டு, வேலைக்காரர்களைப் பட்டயத்தால் வெட்டிக் கொன்றனர்.
2. வானத்திலிருந்து விழுந்த அக்கினி: கொடிய மின்னல் தாக்கி 7,000 ஆடுகளையும் மேய்ப்பர்களையும் சுட்டெரித்தது.
3. கல்தேயரின் தாக்குதல்: மூன்று பட்டாளமாய் வந்து 3,000 ஒட்டகங்களைப் பிடித்துக்கொண்டு, வேலைக்காரர்களைக் கொன்றனர்.
4. பாலைவனப் பெருங்காற்று: மூத்த மகனின் வீட்டின் நான்கு மூலைகளிலும் மோதிய கொடிய சுழல்காற்று வீட்டை இடிக்க, யோபுவின் பத்து அன்புப் பிள்ளைகளும் ஒரே நொடியில் இடிபாடுகளுக்குள் சிக்கி உயிரிழந்தனர்.

யோபு தன் வாழ்நாளின் உழைப்பையும் பிள்ளைகளையும் சில நிமிடங்களில் இழந்தான். ஆனால் அவன் காட்டிய விசுவாசத்தின் பிரதிபலிப்பு மனித வரலாற்றின் மிக உன்னதமான ஆராதனையாக மாறியது. யோபு எழுந்து, தன் சால்வையைக் கிழித்து, தலையைச் சவரம்பண்ணி, தரையிலே விழுந்து பணிந்து சொன்னான்:

"என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து நிர்வாணியாய் வந்தேன், நிர்வாணியாய் அவ்விடத்திற்குத் திரும்புவேன்; கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்தார்; கர்த்தருடைய நாமத்திற்கு ஸ்தோத்திரம்." (யோபு 1:21)

இதன் பிறகு சாத்தான் யோபுவின் உச்சந்தலை தொடங்கி உள்ளங்கால் வரை கொடிய அழுகிய பருக்களினால் தாக்கியபோது, யோபுவின் மனைவி தாங்க முடியாத துயரத்தால், "நீர் இன்னும் உம்முடைய உத்தமத்தில் உறுதியாய் நிற்கிறீரோ? தேவனைத் தூஷித்து ஜீவனை விடும்" என்றாள். ஆனால் யோபு, "தேவன் கையிலே நன்மையைப் பெற்ற நாம் தீமையைப் பெறவேண்டாமோ?" என்று கூறி தன் உதடுகளினாலும் பாவம் செய்யாதிருந்தான் (யோபு 2:10).

3. நண்பர்களின் தவறான உபதேசமும் யோபுவின் கதறலும் (யோபு 3–31)

யோபுவின் துயரத்தைக் கேட்டு அவனது மூன்று நண்பர்கள் வந்தனர்: தேமானியனான எலிப்பாஸ், சூகியனான பில்தாத், மற்றும் நாகமாத்தியனான சோப்பார். உருக்குலைந்த யோபுவைக் கண்டு உரத்த சத்தமிட்டு அழுது, தங்கள் ஆடைகளைக் கிழித்து, ஏழு இரவும் ஏழு பகலும் அவருடன் புழுதியில் மௌனமாக அமர்ந்திருந்தனர் (யோபு 2:13).

ஆனால் யோபு தன் பிறந்த நாளைச் சபித்துப் புலம்பியபோது, நண்பர்கள் தங்களது தவறான 'செயலின் பலன்' (Retribution Theology) என்ற குறுகிய உபதேசத்தைக் கொண்டு யோபுவைக் குற்றஞ்சாட்டத் தொடங்கினர்:

• நண்பர்களின் வாதம்: தேவன் நீதியுள்ளவர்; நீதிமான்கள் எப்போதும் செழிப்பார்கள், கொடிய பாவிகளே துன்பப்படுவார்கள். குற்றம் செய்யாமல் எவனாவது அழிந்ததுண்டோ?
• அவர்களின் தவறான முடிவு: யோபு இவ்வளவு கொடிய இழப்புகளைச் சந்தித்ததால், அவன் நிச்சயமாகப் பிறர் அறியாத கொடிய அந்தரங்கப் பாவங்களைச் செய்த ஒரு போலி வேஷக்காரனாகவே இருக்க வேண்டும்.

நண்பர்கள் யோபுவை மனந்திரும்பும்படி வற்புறுத்தினார்கள். ஆனால் யோபு தன் மனசாட்சியின் உத்தமத்தை ஒருபோதும் விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. அவன் தான் முற்றிலும் பாவமற்றவன் என்று வாதிக்கவில்லை; ஆனால் இந்தத் தண்டனை தன் பாவத்திற்கான பலன் அல்ல என்பதை உறுதியாக அறிந்திருந்தான். தேவன் தன்னை ஒரு இலக்காக வைத்து அம்புகளை எய்கிறார் என்று வேதனையோடு கதறியபோதும், யோபு மேசியாவைக் குறித்த உன்னத தீர்க்கதரிசனத்தை முழங்கினான்:

"என் மீட்பர் உயிரோடிருக்கிறார் என்றும், அவர் கடைசிநாளில் பூமியின்மேல் நிற்பார் என்றும் நான் அறிந்திருக்கிறேன். இந்த என் தோல் முதலானவைகள் அழிக்கப்பட்டபின்பு, நான் என் மாம்சத்தில் தேவனைப் பார்ப்பேன்!" (யோபு 19:25–26)

4. எலிகூவின் இறையியலும் சுழல்காற்றின் சத்தமும் (யோபு 32–41)

மூன்று நண்பர்களின் வாதங்கள் முடிந்ததும், எலிகூ என்ற வாலிபன் பேசினான். துன்பம் என்பது எப்போதும் பாவத்திற்கான தண்டனை அல்ல; அது மனிதனைப் பெருமையிலிருந்து காத்து, ஆத்துமாவைச் சுத்திகரிக்கும் தெய்வீக ஒழுங்குமுறை மற்றும் சுத்திகரிப்பு என்று அவன் அழகாக விளக்கினான் (யோபு 33:14–30).

அப்போது, வானம் இருண்டு ஒரு பயங்கரமான சுழல்காற்று (Hebrew: se’arah) உருவானது. சுழல்காற்றின் நடுவிலிருந்து சர்வவல்லமையுள்ள யேகோவா தேவன் யோபுவோடு பேசினார்:

"அறிவில்லாத வார்த்தைகளினாலே ஆலோசனையை அந்தகாரப்படுத்துகிற இவன் யார்? இப்போதும் புருஷனைப்போல உன் அரையைக் கட்டிக்கொள்; நான் உன்னைக் கேட்பேன், நீ எனக்கு உத்தரவு சொல்லு. நான் பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்துகிறபோது நீ எங்கே இருந்தாய்? உனக்கு உணர்வுண்டானால் அதை அறிவி." (யோபு 38:2–4)

தேவன் யோபுவிடம் பிரபஞ்சத்தின் ஆழமான சிருஷ்டிப்பின் மர்மங்களை அடுக்கடுக்காகக் கேட்டார்:

• வானசாஸ்திரம்: கார்த்திகை நட்சத்திரத்தின் இன்பப் பிணைப்புகளை நீ கட்டக்கூடுமோ? அல்லது மிருகசீரிஷத்தின் கட்டுகளை அவிழ்க்கக்கூடுமோ? நட்சத்திரங்களின் பாதைகளை வகுத்தவர் யார்?
• சமுத்திரமும் மின்னலும்: சமுத்திரத்திற்கு கதவுகளையும் எல்லைகளையும் குறித்தவர் யார்? மின்னல்கள் புறப்பட்டு வந்து 'இதோ இருக்கிறோம்' என்று உனக்குக் கீழ்ப்படிந்து சொல்லுமோ?
• மிருக ஜீவன்கள்: காகத்தின் குஞ்சுகளுக்கு ஆகாரம் கொடுப்பவர் யார்? காட்டுக்கழுதையை விடுதலையாகத் திரியப்பண்ணினவர் யார்? பருந்து உயரப் பறக்கும் ஞானத்தைக் கற்பித்தவர் யார்?
• பெகேமோத்தும் லெவியாத்தானும்: மனிதனால் அடக்க முடியாத மாபெரும் ஆழ்கடல் சிருஷ்டிகளைப் படைத்து ஆளுகிறவர் யார்?

தேவன் சாத்தானைப் பற்றியோ அல்லது யோபுவின் துன்பத்திற்கான காரணத்தைப் பற்றியோ பேசவில்லை. தேவன் யோபுவிற்குத் தத்துவ விளக்கங்களை அளிக்கவில்லை; தேவன் யோபுவிற்குத் தம்முடைய உன்னத பிரசன்னத்தையே வெளிப்படுத்தினார்.

5. உண்மையான விடுதலை: கேள்விகள் அடங்கி ஆராதனை பிறத்தல் (யோபு 42)

தேவனுடைய எல்லையற்ற ஞானத்தையும் சர்வவல்லமையையும் கண்ட மாத்திரத்தில் யோபுவின் சகல கேள்விகளும் புகையாக மறைந்தன. கோடிக்கணக்கான விண்மீன்களையும் அண்டசராசரங்களையும் நடத்தும் தேவனுடைய எல்லையற்ற ஞானத்தை மனிதனின் சிற்றறிவால் அளவிட முடியாது என்பதை யோபு பணிவோடு உணர்ந்தான்:

"என் காதினால் உம்மைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டேன்; இப்பொழுதோ என் கண் உம்மைக் காண்கிறது. ஆகையால் நான் என்னை அருவருத்து, தூளிலும் சாம்பலிலும் இருந்து மனஸ்தாபப்படுகிறேன்." (யோபு 42:5–6)

தேவன் யோபுவின் தவறான மூன்று நண்பர்களையும் கடிந்துகொண்டார்; யோபு அவர்களுக்காகப் பரிந்துபேசி பலி செலுத்தி ஜெபித்தபோது தேவன் அவர்களை மன்னித்தார். யோபு தன் சிநேகிதருக்காக வேண்டுதல் செய்தபோது, கர்த்தர் அவன் சிறையிருப்பை மாற்றினார் (யோபு 42:10).

தேவன் யோபுவுக்கு முன் இருந்த எல்லாவற்றைப் பார்க்கிலும் இரட்டிப்பான நன்மைகளையும் ஆசீர்வாதங்களையும் அருளினார்: 14,000 ஆடுகள், 6,000 ஒட்டகங்கள், 1,000 ஏர் மாடுகள், 1,000 பெண் கழுதைகள் மற்றும் ஏழு குமாரர்களையும் தேசத்திலேயே மிக அழகான மூன்று குமாரத்திகளையும் தந்தார். யோபு மேலும் 140 ஆண்டுகள் வாழ்ந்து, நான்கு தலைமுறைகளைக் கண்டு பூரண ஆயுசுள்ளவனாய் சமாதானத்தோடு மரித்தான்.

6. கல்வாரிச் சிலுவையின் நிழல்: யோபுவும் இயேசு கிறிஸ்துவும்

யோபுவின் வரலாறு கல்வாரிச் சிலுவையை நோக்கிய ஒரு உன்னத தீர்க்கதரிசன நிழலாகும். யோபு ஒரு சாதாரண மனிதனாகப் பாடுகளை அனுபவித்தான். ஆனால் தேவனுடைய மாசற்ற குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்து, எந்தப் பாவமும் அறியாத பரிசுத்தராக நமக்காக சிலுவையின் முழு பாடுகளையும் சாபத்தையும் தன்மீது ஏற்றுக்கொண்டார்.

சிலுவையில் இயேசு வஸ்திரங்கள் களையப்பட்டு, நண்பர்களால் கைவிடப்பட்டு, பாடுகளின் மத்தியில் கதறினார். இயேசுவின் சிலுவை மரணத்தின் மூலமாக தேவன் மனித துன்பத்தை தூரத்திலிருந்து வேடிக்கை பார்க்கவில்லை; மாறாக அவரே மனித துன்பத்திற்குள் இறங்கிவந்து, மரணத்தை வென்று, நமக்கு நித்திய ஜீவனையும் இரட்சிப்பையும் தந்தார்.

முடிவுரை: நீங்கள் புரியாத பாடுகளின் வழியே கடந்து செல்லும்போது யோபுவின் வரலாற்றை நினைவுகூருங்கள்: தேவன் உங்களுக்கு விரோதி அல்ல; அவர் உங்களை ஒருபோதும் மறக்கவில்லை. உங்கள் சூழ்நிலைகளின் வழிகளைப் புரிந்து கொள்ள முடியாவிட்டாலும், தேவனுடைய அன்பின் இருதயத்தை நீங்கள் முழுமையாக நம்பலாம். உங்கள் மீட்பர் உயிரோடிருக்கிறார்!