இயேசுவின் வம்சாவளியில் உள்ள 5 பெண்கள்: நிந்தை, கிருபை மற்றும் உன்னத மீட்பு

பண்டைய மத்திய கிழக்குலகிலும் கிரேக்க-ரோம சமுதாயத்திலும் அரச வம்சாவளிகள் என்பவை தங்களது பரம்பரை பெருமையையும், இரத்தத் தூய்மையையும் நிரூபிக்கும் சட்ட ஆவணங்களாகவே விளங்கின. அவை ஆணாதிக்க மரபில் புகழ்பெற்ற தந்தையர், அரசர்கள் மற்றும் தேசப் பிதாக்களின் பெயர்களை மட்டுமே தாங்கி நின்றன; பெண்கள் முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டனர். ஆயினும், புதிய ஏற்பாட்டின் முதல் பக்கத்திலேயே மத்தேயு அப்போஸ்தலன் அந்த மனிதப் பாரம்பரியங்களை முற்றிலுமாக உடைத்தெறிகிறார். மத்தேயு 1:1–17-ல், மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் ராஜரீக வம்சாவளியில் ஐந்து பெண்களை அவர் திட்டமிட்டுப் பதிவு செய்கிறார்: தாமார், ராகாப், ரூத், உரியாவின் மனைவியாகிய பத்சேபாள் மற்றும் மரியாள்.

அவர்கள் பெண்கள் என்பது மட்டுமல்ல, அவர்களின் கடந்த கால வாழ்க்கை அதைவிட வியப்பைத் தருகிறது. அவர்கள் சாராளைப் போன்றோ அல்லது ரெபேக்காளைப் போன்றோ களங்கமற்ற அரச குடும்பத் தலைவிகள் அல்ல; மாறாக அவர்கள் புறஜாதியினர், வேசிகள், சமுதாயத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்கள், அநீதியால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் அவதூறுகளுக்கு ஆளானவர்கள். தேவனுடைய குமாரனின் வம்சாவளியில் அவர்களை இணைத்ததன் மூலம், பரிசுத்த ஆவியானவர் இயேசு தமது முதல் பிரசங்கத்தைப் பேசுவதற்கு முன்பாகவே சுவிசேஷத்தின் இதயத் துடிப்பை உலகுக்கு வெளிப்படுத்தினார்: இரட்சிப்பு சுயநீதியுள்ளவர்களுக்கானது அல்ல, அது உடைந்தவர்களையும் பாவிகளையும் கிருபையாய் மீட்கும் தேவனுடைய ஈவு!

1. தாமார்: சுயநீதிக்கு எதிரான நீதியின் போராட்டம் (ஆதியாகமம் 38)

"அவள் தன் விதவைக் கோலத்தைக் களைந்து..." (ஆதியாகமம் 38:14)

தாமார் கானானிய பெண். அவள் யூதாவின் மூத்த மகனாகிய ஏருக்கு மனைவியானாள். ஏர் பொல்லாதவனாயிருந்தபடியால் கர்த்தர் அவனை அழித்தார். பண்டைய 'மைத்துனன் திருமண' முறைமையின்படி (உபாகமம் 25:5–10), தன் அண்ணனுக்குச் சந்ததியை உண்டாக்கும்படி ஓனான் தாமாரை மணந்தான். ஆனால் ஓனான் சுயநலத்தோடு சந்ததி உண்டாகாதபடி வித்தை நிலத்தில் பாழாக்கியதால் கர்த்தர் அவனையும் அழித்தார்.

யூதா தனது மூன்றாவது மகனாகிய சேலாவைத் தருவதாக வாக்களித்தும், பயந்துபோய் தாமாரை அவளது தகப்பன் வீட்டில் திக்கற்ற விதவையாக நிர்க்கதியாக விட்டுவிட்டான். தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியைக் கண்ட தாமார், ஒரு வேசியைப் போல முக்காடிட்டுக்கொண்டு ஏனாயிம் ஊர் வாசலில் அமர்ந்து, தன் மாமனாகிய யூதாவோடு கூடி கர்ப்பமானாள்; யூதாவின் மோதிரத்தையும், சங்கிலியையும், தடியையும் அடையாளமாகப் பெற்றுக்கொண்டாள். தாமார் வேசித்தனத்தால் கர்ப்பமானாள் என்ற செய்தி வந்தபோது, அவளை நெருப்பிலிட்டு எரிக்க யூதா ஆத்திரத்தோடு கட்டளையிட்டான். அப்போது அந்த அடையாளப் பொருட்களைக் காட்டிய தாமாரைக் கண்டு வெட்கித் தலைகுனிந்த யூதா: "அவள் என்னிலும் நீதியுள்ளவள்" (ஆதியாகமம் 38:26) என்று தன் தவறை பகிரங்கமாக ஒப்புக்கொண்டான். அவளுக்குப் பிறந்த பேரேஸ் தாவீது ராஜாவின் முன்னோரானார்.

இறையியல் பாடம்: இயேசு கிறிஸ்துவின் குடும்ப வரலாறு குடும்ப காயங்களையோ வஞ்சகத்தையோ மறைக்கவில்லை. வஞ்சிக்கப்பட்ட தாமாரின் நீதிக்கான தாகத்தை தேவன் அங்கீகரித்து, அவளை மேசியாவின் வம்சத்தில் இணைத்தார்.

2. ராகாப்: விசுவாசத்தினால் மீட்கப்பட்ட எரிகோவின் வேசி (யோசுவா 2 & 6)

ராகாப் சிவப்பு நூலைக் தொங்கவிடுதல்: விசுவாசம் மற்றும் இரட்சிப்பின் அடையாளம்.

ராகாப் ஒரு புறஜாதி பெண் மட்டுமல்ல; அவள் சாபத்திற்குத் தீர்க்கப்பட்ட எரிகோ பட்டணத்தின் மதிலின் மேல் விடுதி நடத்திவந்த ஒரு வேசி. விக்கிரகாராதனையிலும் அருவருப்புகளிலும் மூழ்கியிருந்த அந்த நகரத்தில் வாழ்ந்தபோதிலும், இஸ்ரவேலின் இரண்டு உளவாளிகள் அவளது வீட்டிற்குள் வந்தபோது, அவள் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்து அவர்களைப் புல்லின் தட்டைகளுக்குள் மறைத்து வைத்தாள்.

அவள் ஏன் அப்படிச் செய்தாள்? ஏனென்றால் அவளது இருதயத்தில் ஜீவனுள்ள விசுவாசம் பிறந்தது. எரிகோவின் யுத்த வீரர்கள் பயத்தால் நடுங்கிக்கொண்டிருக்கையில், ராகாப் உன்னதமான விசுவாச அறிக்கையைச் செய்தாள்: "உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரே உயர வானத்திலும் கீழே பூமியிலும் தேவனானவர்" (யோசுவா 2:11). உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக அவள் தனது சாளரத்தில் தொங்கவிட்ட சிவப்பு நூல், கிறிஸ்துவின் கல்வாரி இரத்தத்தின் ஜீவ அடையாளமாக விளங்கியது. எரிகோவின் பிரம்மாண்ட மதில்கள் தரைமட்டமானபோது, ராகாபின் வீடு மட்டும் பாதுகாக்கப்பட்டது. அவள் யூதாவின் பிரபுவாகிய சல்மோனை மணந்து, போவாஸைப் பெற்றெடுத்தாள்.

இறையியல் பாடம்: எபிரெயர் 11:31 மற்றும் யாக்கோபு 2:25-ல் ராகாப் விசுவாசத்தின் மாபெரும் தூணாகப் போற்றப்படுகிறாள். ஒருவரின் பழைய வேசித்தனமோ, புறஜாதிப் பின்னணியோ தேவனுடைய கல்வாரி இரத்தத்தின் இரட்சிப்பிற்குத் தடையாக இருக்க முடியாது.

3. ரூத்: அந்நிய தேசத்து விதவையும் மாறாத உடன்படிக்கை அன்பும் (ரூத் புத்தகம்)

"உம்முடைய ஜனம் என்னுடைய ஜனம்; உம்முடைய தேவன் என்னுடைய தேவன்." (ரூத் 1:16)

ரூத் ஒரு மோவாபிய பெண். லோத்தும் அவனது மூத்த மகளும் கூடிப் பெற்றெடுத்த அருவருப்பான சந்ததியே மோவாப் (ஆதியாகமம் 19:37). உபாகமம் 23:3-ன் படி, பத்தாம் தலைமுறை வரைக்கும் மோவாபியன் ஒருவனும் கர்த்தருடைய சபைக்குள் பிரவேசிக்கக் கூடாது என்ற கடுமையான சட்டத் தடை இருந்தது.

ஆயினும் தன் யூதக் கணவன் இறந்த பிறகும், தன் மாமியார் நகோமியைப் பற்றிக்கொண்டு ரூத் செய்த அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உடன்படிக்கை வாசகம் அழியாதது: "நீர் போகும் இடத்திற்கு நானும் வருவேன்; நீர் தங்கும் இடத்திலே நானும் தங்குவேன்; உம்முடைய ஜனம் என்னுடைய ஜனம், உம்முடைய தேவன் என்னுடைய தேவன்" (ரூத் 1:16). பெத்லகேமுக்கு ஒரு ஏழைப் பரதேசியாக வந்த ரூத், போவாஸின் வயலில் கதிர்களைப் பொறுக்கினாள். அவளது தியாக அன்பைக் கண்ட போவாஸ், அவளுக்கு "சுதந்திரவாளி மீட்பராக" (Go'el) நின்று, நிலங்களை மீட்டு அவளை மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டான். அவளுக்குப் பிறந்த ஓபேத், தாவீது ராஜாவின் தாத்தாவானார்.

இறையியல் பாடம்: நியாயப்பிரமாணம் மோவாபியரை விலக்கி வைத்தது; ஆனால் கிருபையுள்ள மீட்பரோ அவளை ராஜ அரண்மனைக்குள் ஏற்றுக்கொண்டார். ரூத் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் அருகில் கொண்டுவரப்பட்ட புறஜாதித் திருச்சபையின் நிழலாக விளங்குகிறாள் (எபேசியர் 2:12–13).

4. பத்சேபாள்: ராஜ பாவத்தின் நடுவிலும் வெளிப்பட்ட தேவ கிருபை (2 சாமுவேல் 11–12)

தாவீது அவளை அரண்மனை உப்பரிகையிலிருந்து கண்டார்.

மத்தேயு அவளது சொந்தப் பெயரைக் குறிப்பிடாமல் திட்டமிட்டு: "தாவீது ராஜா உரியாவின் மனைவியாயிருந்தவளிடத்தில் சாலொமோனைப் பெற்றான்" (மத்தேயு 1:6) என்று எழுதுகிறார். ஏத்தியனான உரியாவின் பெயரை நினைவுபடுத்துவதன் மூலம், தாவீதின் வாழ்க்கையின் மிக இருண்ட பாவத்தை மத்தேயு மறைக்காமல் வெளிப்படுத்துகிறார்: இச்சை, விபசாரம், வஞ்சகம் மற்றும் உண்மையுள்ள போர்வீரனைக் களத்தில் திட்டமிட்டுக் கொலை செய்த பாவம்.

பத்சேபாள் அதிகார வெறிக்கு ஆளாக்கப்பட்டு, தன் கணவனையும் முதல் குழந்தையையும் இழந்து கதறிய ஒரு பெண். ஆயினும், சங்கீதம் 51-ல் தாவீது நொறுங்குண்ட இருதயத்தோடு மனந்திரும்பியபோது, தேவன் அந்த வம்சாவளியைக் கைவிடவில்லை. அவர்களுக்கு இரண்டாவதாகப் பிறந்த மகனுக்கு சாலொமோன் (சமாதானம்) என்று பெயரிட்டனர்; நாத்தான் தீர்க்கதரிசி அவனுக்கு எதிதியா ("கர்த்தருக்குப் பிரியமானவன்", 2 சாமு 12:25) என்று பெயரிட்டார். பத்சேபாள் பின்னர் ராஜமாதாவாக உயர்ந்து, எருசலேம் தேவாலயத்தைக் கட்டிய சாலொமோனின் ஆட்சியை உறுதிப்படுத்தினாள்.

இறையியல் பாடம்: மனித பாவங்கள் தேவனுடைய நித்திய திட்டத்தை அழிக்க முடியாது. நமது அவமானங்களையும் சோகங்களையும் கூட தேவன் தம்முடைய கிருபையினால் நன்மையாக மாற்றிவிட வல்லவர்.

5. மரியாள்: அவமானத்தின் நிந்தையைச் சுமந்த கன்னித் தாய் (மத்தேயு 1; லூக்கா 1)

"யோசேப்பே, உன் மனைவியாகிய மரியாளைச் சேர்த்துக்கொள்ள ஐயப்படாதே..."

வம்சாவளியின் சிகரமாக மரியாள் விளங்குகிறாள். முந்தைய நால்வரைப் போலல்லாமல், மரியாள் எந்தப் பாவமும் செய்யாத நாசரேத்தின் பரிசுத்த கன்னிப் பெண். ஆயினும் தேவ தூதனின் வார்த்தைக்குத் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்தபோது ("இதோ, நான் ஆண்டவருக்கு அடிமை, உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு ஆகக்கடவது", லூக்கா 1:38), அவள் மாபெரும் சமுதாய நிந்தையைச் சுமக்க நேர்ந்தது.

முதலாம் நூற்றாண்டு யூத சமுதாயத்தில் திருமணத்திற்கு முன் கர்ப்பமாவது விபசாரமாகக் கருதப்பட்டு, உபாகமம் 22:20–21-ன் படி கல்லெறிந்து கொல்லப்படக்கூடிய பயங்கரமான குற்றமாகும். இயேசுவின் ஊழியக் காலம் முழுவதிலும் மக்கள் அவரை அவதூறாகப் பேசினர் (யோவான் 8:41: "நாங்கள் வேசித்தனத்தினால் பிறந்தவர்களல்ல"). வார்த்தையானவர் மாம்சமாகும்படி, மரியாள் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் உலகத்தின் பழிச்சொற்களையும் அவமானத்தையும் அமைதியாகத் தாங்கிக்கொண்டாள்.

முடிவுரை: கிருபையின் மகத்தான கோபுரம்

இந்த ஐந்து பெண்களின் வாழ்க்கையை உற்றுநோக்குங்கள்:

• தாமார்: சமூக அநீதியையும் வஞ்சகத்தையும் விசுவாசத்தால் வென்றாள்.
• ராகாப்: வேசித்தனத்தின் அழிவிலிருந்து கிருபையால் மீட்கப்பட்டாள்.
• ரூத்: புறஜாதி சாபத்தை உடன்படிக்கை அன்பினால் மாற்றினாள்.
• பத்சேபாள்: கொடிய பாவத்தின் சோகத்திலிருந்து சமாதானத்தின் தாயாக உயர்ந்தாள்.
• மரியாள்: உலகத்தின் நிந்தையைச் சுமந்து உலக இரட்சகரைப் பெற்றெடுத்தாள்.

மத்தேயுவின் வம்சாவளி என்பது வெறும் பெயர்களின் பட்டியல் அல்ல; அது இயேசு கிறிஸ்து பாவிகளின் சிநேகிதர் என்பதை முழங்கும் சுவிசேஷமாகும். உடைந்த மனிதர்களையும், சமுதாயத்தால் ஒதுக்கப்பட்டவர்களையும் கூட தேவன் தமது ராஜ வம்சாவளியில் இணைக்கக்கூடுமானால், இன்று உங்கள் வாழ்க்கையையும் தமது கிருபையினால் மறுரூபமாக்க அவரால் நிச்சயமாக முடியும்!