வேதாகம இடைக்காலம்: 400 மௌன ஆண்டுகள்

கி.மு. 430-ல் மல்கியா தீர்க்கதரிசி தனது இறுதி எழுத்துக்களை முடித்தபோது, இஸ்ரவேல் தேசத்தில் யேகோவா தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன சத்தம் அடங்கிவிட்டது போல் தோன்றியது. அடுத்த நான்கு நூற்றாண்டுகளாக, புதிய தீர்க்கதரிசிகள் எவரும் எழும்பவில்லை; எந்த ஒரு புதிய வேதபுத்தகமும் எழுதப்படவில்லை; வானம் அடைக்கப்பட்டுவிட்டது போல் அமைதி நிலவியது. ஆயினும், இந்த "400 ஆண்டுகால மௌன இடைவெளி" தேவனுடைய செயலற்ற காலம் அல்ல; மாறாக மனித வரலாற்றிலேயே மிகத் தீவிரமான அரசியல் புயல்களும், கலாச்சார மாற்றங்களும், மாபெரும் போர்களும் நிகழ்ந்த காலமாகும். உலகெங்கும் சுவிசேஷம் மின்னல் வேகத்தில் பரவுவதற்குத் தேவையான உலகளாவிய மொழி, சாலைகள் மற்றும் ஆவிக்குரிய தாகத்தை தேவன் திரைக்குப் பின்னாலிருந்து மிக நுணுக்கமாக ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டிருந்தார்.

1. பாரசீகப் பேரரசின் அந்திம காலம் (கி.மு. 430–332): வேதபாரகர்களின் எழுச்சி

பழைய ஏற்பாடு மகா கோரேஸ் மன்னனின் பாரசீகப் பேரரசின் நிழலில் நிறைவடைகிறது. நேகேமியா மற்றும் எஸ்றாவின் தலைமையில் சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்பிய யூதர்கள் இரண்டாம் தேவாலயத்தையும் எருசலேமின் மதில்களையும் கட்டி முடித்தனர். பாரசீகர்கள் உள்ளூர் மத வழிபாடுகளில் தலையிடாமல் சுயாட்சி தந்ததால் யூதர்களுக்கு இது அமைதியான காலமாக அமைந்தது.

இந்தக் காலகட்டத்தில் யூத மத அமைப்பில் மாபெரும் மாற்றங்கள் உண்டாயின. தாவீதின் வம்சத்து அரசர்கள் இல்லாததால், பிரதான ஆசாரியரே தேசத்தின் அரசியல் தலைவராகவும் மாறினார். அதே வேளையில், எஸ்றாவின் வழிகாட்டுதலில் சோபரிம் (வேதபாரகர்கள்) தோராவை படியெடுத்துப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை ஏற்றனர். தேவாலயத்திற்கு வெளியே கிராமங்கள் தோறும் ஜெப ஆலயங்கள் (Synagogues) தோன்றின; இது சிதறிப்போன யூதர்கள் வேத வசனங்களைக் கற்கவும் ஆராதிக்கவும் நிரந்தர மையமாக மாறியது.

2. அலெக்சாண்டரின் மின்னல் வெற்றிகளும் ஹெலனிச கலாச்சார ஊடுருவலும் (கி.மு. 332–167)

அலெக்சாண்டரின் மின்னல் வேக வெற்றி கிரேக்க கலாச்சாரத்தை உலகம் முழுவதும் பரப்பியது.

கி.மு. 332-ல் மாசிடோனியாவின் 24 வயது மாவீரன் மகா அலெக்சாண்டர் பாரசீகப் படைகளை முறியடித்து, எகிப்து, யூதேயா, பாபிலோன் வழியாக இந்தியா வரை தனது சாம்ராஜ்யத்தை விரிவுபடுத்தினான். அவன் நிலங்களை வென்றது மட்டுமல்லாமல், ஹெலனைசேஷன் எனப்படும் கிரேக்க தத்துவம், ஆடை கலாச்சாரம், உடற்பயிற்சிக் கூடங்கள் மற்றும் கோய்னே கிரேக்க மொழியை உலகம் முழுவதும் கட்டாயமாக்கினான்.

அலெக்சாண்டரின் திடீர் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவனது பேரரசு தளபதிகளால் பிரிக்கப்பட்டது. இதில் யூதேயா இரண்டு பேரரசுகளுக்கு நடுவில் சிக்கித் தவித்தது:

• எகிப்தின் தாலமிகள் (கி.மு. 323–198): யூதர்களுக்கு ஆதரவான ஆட்சியைத் தந்தனர். தாலமி பிலடெல்பஸ் மன்னனின் ஆதரவில், 70 யூத அறிஞர்கள் எபிரேய பழைய ஏற்பாட்டை முதன்முறையாக கிரேக்க மொழியில் மொழிபெயர்த்தனர். இதுவே செப்துவஜின்ட் (Septuagint - LXX) என அழைக்கப்படுகிறது. இயேசுவும் அப்போஸ்தலர்களும் பரவலாகப் பயன்படுத்திய வேதாகமம் இதுவே.
• சிரியாவின் செலூக்கியர்கள் (கி.மு. 198–167): பானியாஸ் போரில் யூதேயாவைக் கைப்பற்றினர். இவர்களில் தோன்றிய அந்தியோகஸ் எபிபேன்ஸ் யூத மதத்திற்கு எதிரான பயங்கரவாதத்தை ஏவிவிட்டான்.

3. அந்தியோகஸ் IV எபிபேன்ஸும் மக்கபேயர் சுதந்திரப் போரும் (கி.மு. 167–63)

மக்கபேயர்கள் ஆலயத்தை மீட்டெடுத்தனர், இதுவே இன்று 'ஹனுக்கா' பண்டிகையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

அந்தியோகஸ் IV தன்னை "எபிபேன்ஸ்" (கடவுளின் வெளிப்பாடு) என்று அழைத்துக்கொண்ட கொடுங்கோலன். அவன் யூதர்களின் தனித்துவத்தை அழிக்க மூர்க்கமான கட்டளைகளைப் பிறப்பித்தான்:

• விருத்தசேதனம் செய்வது, ஓய்வுநாளை ஆசரிப்பது மற்றும் தோரா சுருள்களை வைத்திருப்பது மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்களாக அறிவிக்கப்பட்டன.
• கி.மு. 167-ல், எருசலேம் தேவாலயத்திற்குள் கிரேக்கக் கடவுளான சியுஸுக்கு பலிபீடத்தைக் கட்டி, பரிசுத்த பலிபீடத்தின் மீது பன்றியைப் பலியிட்டு அதன் இரத்தத்தைப் பரிசுத்த ஸ்தலமெங்கும் தெளித்தான். தானியேல் 11:31-ல் முன்னறிவிக்கப்பட்ட "பாழாக்கும் அருவருப்பு" இதுவேயாகும்.

இந்தக் கொடூரத்தைக் கண்டு கொதித்தெழுந்த மோதீன் கிராமத்து முதிய ஆசாரியர் மத்தத்தியாவும் அவரது ஐந்து மகன்களும் கெரில்லா யுத்தத்தைத் தொடங்கினர். மத்தத்தியாவின் மகன் யூதாஸ் "மக்கபேயு" (சம்மட்டி) என்று அழைக்கப்பட்டான். இந்தச் சிறிய யூத விடுதலைப் படை உலகின் வல்லமைமிக்க சிரிய இராணுவத்தை மலையிடுக்குகளில் வைத்துத் தோற்கடித்தது. கி.மு. 164-ல் எருசலேம் ஆலயத்தை மீட்டு, விக்கிரகங்களை அகற்றி, புனித குத்துவிளக்கை ஏற்றி எட்டு நாட்கள் ஆலயப் பிரதிஷ்டை செய்தனர். இதுவே இன்றும் யோவான் 10:22-ல் குறிப்பிடப்படும் ஹனுக்கா (ஆலயப் பிரதிஷ்டைப் பண்டிகை) எனப்படுகிறது.

4. அஸ்மோனிய வம்சமும் யூத மதப் பிரிவுகளின் தோற்றமும்

மக்கபேயர்களின் சந்ததியாரான அஸ்மோனியர்கள் இஸ்ரவேலை சுமார் ஒரு நூற்றாண்டு காலம் சுதந்திர நாடாக ஆண்டனர். ஆனால் அதிகாரம் வந்தவுடன் அவர்கள் சீரழிந்தனர். ஆசாரியத்துவத்தையும் அரசாட்சியையும் சட்டவிரோதமாக ஒன்றாக இணைத்துக்கொண்டு, தாங்கள் எதிர்த்த கிரேக்க கலாச்சாரத்திலேயே மூழ்கினர். இந்த ஏமாற்றத்தால் யூத சமுதாயத்தில் நான்கு முக்கிய மதப் பிரிவுகள் தோன்றின:

• பரிசேயர்கள் (பிரிந்தவர்கள்): தோராவை மிக நுணுக்கமாகக் கடைப்பிடிக்க மூப்பர்களின் பாரம்பரியங்களை உருவாக்கிய பக்திவாதிகள்.
• சதுசேயர்கள்: தேவாலயத்தை நிர்வகித்த பணக்கார ஆசாரியக் குடும்பங்கள். உயிர்த்தெழுதலையோ, தூதர்களையோ நம்பாமல் ஆளும் அரசாங்கத்தோடு சமரசம் செய்து வாழ்ந்தவர்கள்.
• எசேனியர்கள்: தேவாலயம் கறைபட்டுவிட்டது என்று எண்ணி சவக்கடல் பகுதியான கும்ரானுக்குச் சென்று துறவிகளாக வாழ்ந்தவர்கள். இவர்களே சவக்கடல் சுருள்களைப் பாதுகாத்து வைத்தனர்.
• செலோத்தேக்கள்: ரோம அரசாங்கத்திற்கு வரி கொடுப்பது பாவம் என்று வாளேந்தி புரட்சி செய்த தீவிரவாதக் குழுவினர்.

5. ரோமப் பேரரசின் இரும்புக்கரம்: பாம்பேயும் ஏரோதும் (கி.மு. 63 – கி.மு. 4)

ரோம சமாதானமும் சாலைகளும் சுவிசேஷம் உலகம் முழுவதும் பரவ உதவின.

அஸ்மோனிய சகோதரர்களுக்கு இடையே ஏற்பட்ட உள்நாட்டுப் போரில், ரோமத் தளபதி பாம்பே தலையிட்டான். கி.மு. 63-ல் ரோமப் படைகள் எருசலேமைத் தாக்கி, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்தன. இஸ்ரவேல் தனது சுதந்திரத்தை இழந்து ரோமப் பேரரசின் காலடியில் விழுந்தது.

ரோம் மகா ஏரோதுவை யூதேயாவின் ராஜாவாக நியமித்தது. அவன் ஏதோமிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த மிகக் கொடூரமான சர்வாதிகாரி. அவன் பல அரண்மனைகளையும், உலகப் புகழ்பெற்ற எருசலேம் தேவாலயப் புதுப்பித்தல் பணிகளையும் பிரம்மாண்டமாகச் செய்தாலும், தன் சொந்த மனைவியையும் மூன்று மகன்களையும் கொலை செய்தான். பெத்லகேமில் இரண்டு வயதுக்குட்பட்ட ஆண் குழந்தைகளைக் கொன்ற அரக்கனும் இவனே (மத்தேயு 2:16–18).

6. காலத்தின் நிறைவேறுதல்: தேவனுடைய திட்டத்தின் சங்கமம்

இந்த 400 ஆண்டுகளின் முடிவில், மனித வரலாற்றில் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு மேசியாவின் வருகைக்காக உலகம் ஆயத்தமானது:

• ஒரே உலகளாவிய மொழி (கிரேக்கம்): புதிய ஏற்பாட்டு நூல்கள் மொழிபெயர்ப்பு தடையின்றி ரோமப் பேரரசு முழுவதும் உடனே வாசிக்கப்பட உதவியது.
• ரோம சமாதானமும் (Pax Romana) சாலைகளும்: கடற்கொள்ளையர்கள் ஒழிக்கப்பட்டு, 50,000 மைல் நீளமுள்ள பாதுகாப்பான கல் சாலைகள் அமைக்கப்பட்டதால் மிஷனரிகள் உலகம் முழுவதும் எளிதில் பயணம் செய்தனர்.
• ஜெப ஆலயங்களின் வலைப்பின்னல்: ஒவ்வொரு நகரத்திலும் வேதாகமத்தை வாசிக்கும் ஜெப ஆலயங்கள் இருந்ததால் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் சென்று பிரசங்கிக்க உடனடி மேடை அமைந்தது.
• ஆவிக்குரிய தாகம்: புறமதங்களின் ஏமாற்றமும், ரோம அடிமைத்தனத்தின் கொடுமையும் மக்களை மேசியாவின் மீட்பிற்காக ஏங்கித் தவிக்க வைத்தது.

கலாத்தியர் 4:4-ல் பவுல் எழுதுகிறார்: "காலம் நிறைவேறினபோது, ஸ்திரீயினிடத்திற் பிறந்தவராக... தேவன் தம்முடைய குமாரனை அனுப்பினார்." தேவன் மௌனமாக இருக்கவில்லை; அவர் வரலாற்றின் ஒவ்வொரு அசைவையும் துல்லியமாக இயக்கி, உலக இரட்சகரின் பிறப்பிற்கான மேடையை ஆயத்தப்படுத்திக்கொண்டிருந்தார்.