கனிகொடாத அத்திமரம்

லூக்கா 13:6-9-ல் இயேசு போதித்த கனிகொடாத அத்திமரத்தின் உவமை, ஆவிக்குரிய சோம்பலையும் கனியற்ற தன்மையையும் குறித்த ஒரு பயபக்தியூட்டும் எச்சரிக்கையாகும். எதிர்பாராத மரணங்களையும் பேரிடர்களையும் கண்ட மக்கள் மத்தியில் மனந்திரும்புதலின் அவசரத்தை உணர்த்திய ஆண்டவர், தேவனுடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பிற்கும் கிறிஸ்து அருளும் கிருபையின் கால அவகாசத்திற்கும் இடையே உள்ள ஆழமான உறவை இந்த உவமையில் வெளிப்படுத்துகிறார்.

1. பேரழிவுகளின் பின்னணியும் மனந்திரும்புதலின் அவசரமும்

பிலாத்து சில கலிலேயர்களை அவர்களின் பலிகளோடு சேர்த்துக் கொன்ற சோகமான செய்தியையும், சீலோவாமிலிருந்த கோபுரம் இடிந்து விழுந்து 18 பேர் மாண்ட செய்தியையும் மக்கள் இயேசுவிடம் கூறினர். இறந்தவர்கள் கொடிய பாவிகள் என்பதால் அவ்வாறு மடிந்தார்கள் என்று மக்கள் தவறாக நினைத்தனர். இயேசு அவர்களின் தவறான சிந்தனையைத் திருத்தி: 'அந்தக் கலிலேயர் மற்றக் கலிலேயரெல்லாரிலும் அதிக பாவிகளாயிருந்தார்களென்று நினைக்கிறீர்களோ? அப்படியல்லவென்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; நீங்கள் மனந்திரும்பாவிட்டால் எல்லாரும் அப்படியே கெட்டுப்போவீர்கள்' என்றார் (லூக்கா 13:2-3). இந்த எச்சரிக்கையை மேலும் வலியுறுத்தவே கனிகொடாத அத்திமரத்தின் உவமையை உரைத்தார்.

2. திராட்சைத் தோட்டத்தில் நடப்பட்ட அத்திமரம்

இயேசு விவரித்தார்: 'ஒருவன் தன் திராட்சத்தோட்டத்தில் ஒரு அத்திமரத்தை நட்டிருந்தான்; அவன் வந்து அதிலே கனியைத் தேடினான், ஒன்றும் காணவில்லை' (லூக்கா 13:6). திராட்சைத் தோட்டம் என்பது மிகுந்த பராமரிப்பும் வேலியடைப்பும் கொண்ட வளமான நிலமாகும். அதில் அத்திமரம் நடப்பட்டது என்பது விசேஷித்த சிலாக்கியத்தைக் குறிக்கிறது. தேவன் இஸ்ரவேல் மக்களைத் தமக்கென்று கிருபையாய் நட்டு, நியாயப்பிரமாணத்தையும் தீர்க்கதரிசிகளையும் தந்து பாதுகாத்தார். அதேபோல, வேத வார்த்தையைக் கேட்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் தேவனுடைய தோட்டத்தின் விசேஷித்த சலுகைகளைப் பெற்றவனாகவே வாழ்கிறான்; எனவே தேவன் அவனிடம் நீதியின் கனியை எதிர்பார்ப்பது நியாயமானது.

3. மூன்று வருட தேடுதலும் வெட்டிப்போடும் கட்டளையும்

எஜமானின் பொறுமை முடிவுக்கு வந்தது: 'அப்பொழுது அவன் தோட்டக்காரனை நோக்கி: இதோ, மூன்று வருஷமாய் இந்த அத்திமரத்திலே கனியைத் தேடி வருகிறேன், ஒன்றையுங் காணவில்லை, இதை வெட்டிப்போடு, நிலத்தையும் ஏன் பாழாக்குகிறது என்றான்' (லூக்கா 13:7). மூன்று ஆண்டுகள் என்பது ஒரு மரத்தின் தன்மையை அறியப் போதுமான காலமாகும். 'நிலத்தையும் ஏன் பாழாக்குகிறது?' என்ற கேள்வி மிகக் கடுமையானது. அந்த மரம் கனி தராதது மட்டுமல்லாமல், திராட்சைக் கொடிகளுக்குச் சேர வேண்டிய நீரையும் எருவையும் வீணாக உறிஞ்சி, தன் அடர்ந்த இலைகளால் நிழல் ஏற்படுத்தித் தோட்டத்தையே கெடுத்தது. கனியற்ற விசுவாசி வெறும் பயனற்றவன் மட்டுமல்ல, அவன் பிறரின் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சிக்கும் பெரும் தடையாய் மாறுகிறான்.

4. தோட்டக்காரனின் மன்றாட்டும் அன்பான பராமரிப்பும்

அப்பொழுது தோட்டக்காரன் பரிவோடு முன்வந்து எஜமானிடம் பரிந்துபேசினான்: 'அவன் பிரதியுத்தரமாக: ஐயா, இது இந்த வருஷமும் இருக்கட்டும்; நான் இதைச் சுற்றிலும் கொத்தி, எருப்போடுவேன். கனிகொடுத்தால் சரி, கொடாவிட்டால், இனிமேல் இதை வெட்டிப்போடலாம் என்றான்' (லூக்கா 13:8-9). இது நமது பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் உன்னதப் பரிந்துபேசுதலாகும்! தேவனுடைய பரிசுத்த நீதி நம்மைத் தண்டிக்க முனையும்போது, கிறிஸ்து நமக்காகப் பரிந்துபேசி கிருபையின் காலத்தை நீட்டிக்கிறார். வேர்களைச் சுற்றிலும் கொத்துவதும் எருப்போடுவதும் நம்மைத் திருத்த ஆண்டவர் தரும் உபத்திரவங்களையும், வசனத்தின் போதனைகளையும் குறிக்கிறது.

5. கிருபையின் இறுதி அவகாசம்

தோட்டக்காரன் எல்லையற்ற கால அவகாசத்தைக் கேட்கவில்லை; 'கொடாவிட்டால், இனிமேல் இதை வெட்டிப்போடலாம்' என்று ஒப்புக்கொண்டான். தேவனுடைய கிருபை எல்லையற்றது; ஆனால் மனிதன் மனந்திரும்புவதற்குத் தேவன் கொடுக்கும் காலத்திற்கு ஒரு திட்டவட்டமான முடிவு உண்டு. தொடர்ந்து மனந்திரும்ப மறுக்கும் கடின இருதயம் முடிவில் வெட்டுண்டே தீரும். இன்று நாம் அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் தேவன் நமக்குத் தந்திருக்கும் கிருபையின் வாய்ப்பாகும். நாம் வெறும் இலைகளை மட்டுமே காட்டும் பகட்டான மரமாக இருக்கிறோமா அல்லது ஆவியின் கனிகளைத் தரும் ஜீவனுள்ள மரமாக இருக்கிறோமா என்பதை ஆராய்ந்து பார்க்க இதுவே தக்க தருணமாகும்.