"பிந்திவந்தவர்களாகிய இவர்கள் ஒரு மணி நேரமாத்திரம் வேலை செய்தார்கள்; பகலின் கஷ்டத்தையும் வெயிலின் உஷ்ணத்தையும் சகித்த எங்களுக்கு இவர்களைச் சமமாக்கினீரே என்று முறுமுறுத்தார்கள்." (மத்தேயு 20:12)
கிருபை vs நியாயம்
மனித நியாயம் என்பது "நான் உழைத்ததற்கேற்ற கூலி வேண்டும்" என்கிறது. தேவ கிருபையோ "நான் நல்லவராயிருக்கிறபடியால் நல்லதைக் கொடுக்கிறேன்" என்கிறது.
காலையில் வேலைக்கு வந்தவர்கள் ஒரு பணத்திற்கு ஒப்புக்கொண்டார்கள். 11-ம் மணி வேளையில் வந்தவர்களுக்கும் எஜமான் அதே ஒரு பணத்தைக் கொடுத்தார். நாம் எவ்வளவு காலம் ஊழியம் செய்தோம் என்பதைப் பொறுத்து அல்ல, அவருடைய வாக்குறுதியின்படியே இரட்சிப்பைத் தருகிறார்.
முக்கிய பாடம்: மற்றவர்களுக்குக் கிடைக்கும் கிருபையைக் கண்டு பொறாமைப்படாதீர்கள். இரட்சிப்பு என்பது நாம் உழைத்துப் பெறும் கூலி அல்ல, அது ஒரு இலவச ஈவு.
