வேதாகம மரங்கள், தாவரங்கள் மற்றும் தாவரவியல்: லீபனோனின் கேதுரு முதல் கடுகு விதை வரை

பரிசுத்த வேதாகமத்தின் முதல் புத்தகமாகிய ஆதியாகமத்தில், தேவன் "பார்வைக்கு இன்பமும் புசிப்புக்கு நல்லதமான சகலவித விருட்சங்களையும்" ஏதேன் தோட்டத்தில் முளைக்கச் செய்ததிலிருந்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் கடைசி அதிகாரத்தில் ஜீவ நதியின் இருபுறமும் பன்னிரண்டு விதமான கனிகளைத் தரும் ஜீவவிருட்சத்தின் இலைகள் சகல ஜாதிகளின் ஆரோக்கியத்திற்கு மருந்தாக விளங்குவது வரை—வேதாகமம் முழுவதும் தெய்வீகத் தாவரவியல் உண்மைகளால் நிறைந்துள்ளது. வேதாகமத்தில் 120-க்கும் மேற்பட்ட தாவரங்கள், மரங்கள் மற்றும் நறுமணப் பொருட்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. லீபனோனின் நூறடி உயர கேதுரு மரங்கள் முதல், பாறை இடுக்குகளில் வளரும் எளிய ஈசோப்பு செடிகள் மற்றும் கடுகளவு சிறிய கடுகு விதை வரை—இவற்றின் விவசாயப் பண்புகளையும், வாழும் தன்மையையும், மருத்துவ குணங்களையும் பயன்படுத்தி வேதாகம ஆசிரியர்கள் தேவனுடைய உடன்படிக்கை, பரிசுத்தம், ஆவிக்குரிய கனி மற்றும் மேசியானிய இரட்சிப்பு குறித்த உன்னத சத்தியங்களை நமக்கு விளக்கியுள்ளனர்.

1. வேதாகமத்தின் முக்கிய மரங்கள் மற்றும் தாவரங்களின் விரிவான அட்டவணை

பண்டைய இஸ்ரவேல் தேசத்தின் பொருளாதாரம், தேவாலய ஆராதனை மற்றும் அன்றாட உணவு ஆகியவை இந்த புனிதத் தாவரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தன:

2. ஒலிவ மரம்: காடுகளின் ராஜா

நியாயாதிபதிகள் 9:8–9-ல் யோதாம் கூறிய பழமொழியில், மரங்கள் தங்களுக்கு ஒரு ராஜாவை அபிஷேகம் பண்ணப் புறப்பட்டபோது, அவை முதலாவது அணுகிய மரம் ஒலிவ மரமே ஆகும். ஆனால் ஒலிவ மரமோ: "தேவனுக்கும் மனுஷருக்கும் கனம்பண்ணுகிற என் கொழுமையை நான் விட்டு, மரங்களை அரசாளப் போவேனோ?" என்று கூறி மறுத்துவிட்டது.

ஒலிவ மரம் என்பது அழிவில்லாத தன்மையைக் கொண்டதாகும். பாறைகளின் இடுக்குகளில் அதன் வேர்கள் ஆழமாகப் பாய்கின்றன; போர்களினால் அதன் தண்டு வெட்டப்பட்டாலும் அல்லது எரிக்கப்பட்டாலும், அதன் அடிவேரிலிருந்து புதிய துளிர்கள் (நேட்செர்) வீரியத்தோடு மீண்டும் முளைக்கும். கெத்செமனே தோட்டத்தில் இன்றும் காணப்படும் ஒலிவ மரங்கள் இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகள் பழமையானவை என்று தாவரவியலாளர்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றனர்!

ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் பொன் குத்துவிளக்கில் இடைவிடாது எரியும்படி, உரலில் இடித்துப் பிழியப்பட்ட தூய ஒலிவ எண்ணெயே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று தேவன் கட்டளையிட்டார் (யாத்திராகமம் 27:20). ராஜாக்களையும் ஆசாரியர்களையும் அபிஷேகம் செய்யும் பரிசுத்த தைலத்திற்கு இதுவே ஆதாரமாகும். ரோமர் 11-ம் அதிகாரத்தில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் உன்னதமான உவமையைக் கூறுகிறார்: இஸ்ரவேல் மக்கள் நல்ல ஒலிவ மரமாகவும், புறஜாதிகளாகிய நாம் காட்டு ஒலிவ மரமாகவும் இருந்தோம்; தேவன் தமது அளவற்ற கிருபையினால் நம்மை நல்ல ஒலிவ மரத்தின் வேரிலும் கொழுமையிலும் ஒட்டவைத்தார்!

3. லீபனோனின் கேதுரு: அழியாத கம்பீரம்

லீபனோனின் பனி படர்ந்த மலைகளில் 4,000 முதல் 7,000 அடி உயரத்தில் வளரும் கேதுரு மரம் (Cedrus libani), பண்டைய கிழக்குலக மரங்களின் மணிமகுடமாகும். நூறு அடி உயரமும், நாற்பது அடி சுற்றளவும் கொண்டு கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்கும் இதன் நறுமணமிக்க கட்டைகள் பூச்சிகளினாலோ, கரையான் மற்றும் ஈரப்பதத்தினாலோ ஒருபோதும் அரிக்கப்படுவதில்லை.

சாலொமோன் மன்னன் எருசலேம் தேவாலயத்தைக் கட்டியபோது, தீருவின் மன்னன் ஈராமுடன் ஒப்பந்தம் செய்து, பல்லாயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களை அனுப்பி லீபனோனின் கேதுரு மரங்களை வெட்டி கடலில் மிதக்கவிட்டு எருசலேமுக்குக் கொண்டுவந்தார் (1 இராஜாக்கள் 5). தேவாலயத்தின் உட்புறச் சுவர்கள் முழுவதும் கேதுருப் பலகைகளால் மூடப்பட்டு, சித்திர வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டு, அதன்மேல் பசும்பொன் தகடுகள் பதிக்கப்பட்டன: "ஒரு கல்லாவது காணப்படவில்லை" (1 இராஜாக்கள் 6:18).

சங்கீதம் 92:12-ல் தாவீது: "நீதிமான் பனைமரத்தைப்போல் செழித்து, லீபனோனிலுள்ள கேதுருவைப்போல் வளருவான்" என்று பாடுகிறார். புற்களும் களைகளும் ஒரே இரவில் முளைத்து கோடை வெயிலில் காய்ந்துவிடும்; ஆனால் கேதுரு மரமோ பல நூற்றாண்டுகளாக மெதுவாக வளர்ந்து, தன் வேர்களை மலையின் பாறைக்குள் ஆழமாக ஊன்றி, கடும் பனிப்புயல்களையும் எதிர்த்து கம்பீரமாக நிற்கும்—இது அசைக்க முடியாத முதிர்ந்த விசுவாசத்தின் நித்திய சித்திரமாகும்!

4. மீட்பின் நறுமணப் பொருட்கள்: தூபவர்க்கம், வெள்ளைப்போளம் மற்றும் ஈசோப்பு

வேதாகம வரலாற்றில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நறுமணப் பொருட்கள் கிறிஸ்துவின் மீட்பின் வாழ்க்கையோடு பிரிக்க முடியாதபடி இணைக்கப்பட்டுள்ளன:

• தூபவர்க்கம் (லெவோனா): அரேபியாவின் போஸ்வெல்லியா மரத்தின் பட்டையைக் கீறி வடியவைக்கப்படும் பால் போன்ற நறுமணப் பிசின். இது தேவாலயத்தின் பொற்பீடத்துத் தூபத்திற்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது (யாத்திராகமம் 30:34). சாஸ்திரிகள் பாலகன் இயேசுவுக்குத் தூபவர்க்கத்தைக் காணிக்கையாகக் கொடுத்தனர் (மத்தேயு 2:11); இது கிறிஸ்துவின் பரிசுத்த ஜெப வாழ்க்கையையும், அவரது நித்திய பிரதான ஆசாரியத்துவத்தையும் குறிக்கிறது.
• வெள்ளைப்போளம் (மோர்): முட்கள் நிறைந்த கொம்மிபோரா மரத்திலிருந்து வடியும் கசப்பான நறுமணப் பிசின். இது பரிசுத்த அபிஷேக தைலத்திலும், அடக்கம் செய்யும் தைலத்திலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இயேசுவின் பிறப்பில் வெள்ளைப்போளம் அவருக்குக் காணிக்கையாகக் கொடுக்கப்பட்டது (மரணத்தின் முன்னறிவிப்பு); சிலுவையில் வேதனையைத் தணிக்க வெள்ளைப்போளம் கலந்த திராட்சரசம் கொடுக்கப்பட்டபோது அவர் அதை ஏற்க மறுத்தார் (மாற்கு 15:23); அவரது அடக்கத்தின்போது நிக்கோதேமு நூறு இராத்தல் வெள்ளைப்போளத்தையும் காரியபோளத்தையும் கொண்டுவந்து அவரது சரீரத்தைச் சுற்றினான் (யோவான் 19:39).
• ஈசோப்பு (ஏசோவ்): எகிப்தில் முதல் பஸ்கா இரவில், ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தில் ஈசோப்புக் கொழுந்தைத் தோய்த்து வாசலின் நிலைகளிலும் மேல்சட்டத்திலும் தெளிக்கும்படி தேவன் கட்டளையிட்டார் (யாத்திராகமம் 12:22). சங்கீதம் 51:7-ல் தாவீது: "நான் சுத்தமாகும்படி ஈசோப்பினால் என் பாவத்தை நீக்கியருளும்; என்னை உறைந்த மழையிலும் வெண்மையாக்கும்" என்று கதறினார். கல்வாரியில் இயேசு சிலுவையில் தாகமாயிருக்கிறேன் என்று சொன்னபோது, ஈசோப்புத் தண்டிலே காடி நிறைந்த கடற்பஞ்சை மாட்டி அவரது வாயில் கொடுத்தனர் (யோவான் 19:29); இவ்வாறு இரத்தமும் தண்ணீரும் அங்கே நிறைவுபெற்றன.

5. ஜீவவிருட்சம்: ஆதியாகமம் முதல் வெளிப்படுத்தல் வரை

பரிசுத்த வேதாகமத்தின் முழு வரலாறும் இரண்டு மரங்களுக்கு நடுவே பயணிக்கிறது. ஆதியாகமம் 2:9-ல் ஏதேன் தோட்டத்தின் நடுவே ஜீவவிருட்சம் (Etz HaChayyim) அமைந்திருந்தது; இது தேவனோடு நித்தியமாய் வாழும் அழியா வாழ்வை அளித்தது. ஆனால் மனிதன் பாவத்தில் விழுந்தபோது, பாவ நிலையிலேயே அவன் நித்தியமாய் வாழ்ந்துவிடாதபடி, ஜீவவிருட்சத்திற்கான வழியைக் காக்க தேவன் கேரூபீன்களையும் வீசிக்கொண்டிருக்கிற சுடரொளிப் பட்டயத்தையும் வைத்தார் (ஆதியாகமம் 3:24).

இந்த இரண்டு ஏதேன்களுக்கும் பாலமாக அமைந்தது கல்வாரியின் சிலுவை மரம் ஆகும்! புதிய ஏற்பாட்டு ஆசிரியர்கள் சிலுவையை "மரம்" (கிரேக்கம்: சைலான் - Xylon; அப்போஸ்தலர் 5:30; 1 பேதுரு 2:24; கலாத்தியர் 3:13) என்று அழைக்கின்றனர். அந்த சிலுவை மரத்திலே கிறிஸ்து நமக்காகச் சாபமாகி, ஆதாமின் பாவச் சாபத்தை நீக்கினார்.

இறுதியாக, வெளிப்படுத்தல் 22:2-ல் புதிய எருசலேமில் ஜீவவிருட்சம் மீண்டும் தோன்றுகிறது; அது ஜீவ நதியின் இருபுறமும் வளர்ந்து, மாதம் தோறும் பன்னிரண்டு விதமான கனிகளைத் தருகிறது: "அந்த விருட்சத்தின் இலைகள் ஜனங்கள் ஆரோக்கியமடைவதற்கு ஏதுவானவைகள்." முதல் ஏதேனில் கீழ்ப்படியாமையினால் இழந்ததை, கல்வாரி ஆட்டுக்குட்டியானவர் புதிய எருசலேமில் நித்தியமாய் மீட்டுக் கொடுத்தார்!