வேதாகமத்தின் புனித மலைகள்: சீனாய், மோரியா, கர்மேல், எர்மோன் மற்றும் ஒலிவ மலை

பரிசுத்த வேதாகமத்தின் வரலாற்று நிகழ்வுகளை நாம் ஆராயும்போது, மலைகள் என்பவை வெறும் புவியியல் அடையாளங்களாக மட்டும் திகழவில்லை; மாறாக அவை மனித வரலாற்றின் உன்னதமான பலிபீடங்களாக விளங்குகின்றன. பரலோகத்தின் பரிசுத்தமும் இறையாண்மையும் பூமிக்குரிய மனிதனைச் சந்தித்த உன்னத இடங்களாக மலைகளே திகழ்ந்தன. நித்திய உடன்படிக்கைகள் இந்த மலைகளிலேயே இரத்தத்தினாலும் கற்பலகைகளினாலும் ஏற்படுத்தப்பட்டன. நோவாவின் பேழை தங்கிய பனி படர்ந்த அரராத் மலை முதல், பத்து கற்பனைகள் இடிமுழக்கத்தோடு கொடுக்கப்பட்ட சீனாய் மலை வரை; ஆபிரகாம் தன் ஒரே மகனை பலியிடக் கொண்டுசென்ற மோரியா மலை முதல், இயேசு ஜெபித்து பரமேறிச் சென்றதும், மீண்டும் இறங்கி வரப்போவதுமான ஒலிவ மலை வரை—வேதாகமத்தின் புனித மலைகள் தேவனுடைய மாறாத பிரசன்னத்தையும் மகத்துவத்தையும் உலகிற்குப் பறைசாற்றுகின்றன.

1. வேதாகமத்தின் முக்கிய புனித மலைகளின் ஒப்பீட்டு அட்டவணை

பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாட்டின் பிரதான புனித மலைகள் ஒவ்வொன்றும் மீட்பின் வரலாற்றில் ஒரு பிரதான திருப்புமுனையைத் தாங்கி நிற்கின்றன:

2. சீனாய் மலை (ஓரேப்): உடன்படிக்கையின் உலைக்களம்

வேதாகமத்தில் "தேவனுடைய பர்வதம்" (ஹார் ஹாஎலோஹீம்) என்று அழைக்கப்படும் சீனாய் மலை, பழைய உடன்படிக்கையின் நித்திய சின்னமாகும். இங்கேதான் எரியும் முட்செடியின் நடுவே மோசேக்கு தேவன் தம்மை 'இருக்கிறவராகவே இருக்கிறேன்' என்று வெளிப்படுத்தினார் (யாத்திராகமம் 3). எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளியேறிய 50-வது நாளில், ஏறக்குறைய 30 லட்சம் இஸ்ரவேல் மக்கள் இந்த மலையின் அடிவாரத்தில் கூடிவந்தனர்.

யாத்திராகமம் 19:16–18-ல் விவரிக்கப்பட்டுள்ள காட்சி மனித வரலாற்றின் மிக உன்னதமான இறையியல் காட்சியாகும்: யெகோவா தேவன் அக்கினியில் இறங்கினபடியால் மலை முழுவதும் புகையினால் மூடப்பட்டது; அந்தப் புகை ஒரு சூளையின் புகையைப் போல எழும்பியது, இடிமுழக்கங்களும் மின்னல்களும் வானைப் பிளந்தன, எக்காள சத்தம் வரவரப் பெரிதாயிற்று, மலையே மிகவும் அதிர்ந்தது! இங்கே தேவன் பத்து கற்பனைகளையும், ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வரைபடங்களையும் மோசேக்கு அருளினார்.

பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு, சோர்வடைந்த எலியா தீர்க்கதரிசி 40 நாட்கள் பாலைவனத்தில் நடந்து இந்த ஓரேப் மலைக்கு வந்தார் (1 இராஜாக்கள் 19). அங்கே மலையின் கன்மலை வெடிப்பில் நின்ற எலியாவுக்கு முன்பாக கன்மலைகளைப் பிளக்கும் பெருங்காற்றும், பூமி அதிர்ச்சியும், அக்கினியும் தோன்றின—ஆனால் தேவன் அவற்றில் இருக்கவில்லை. அதற்குப் பின் ஒரு மெல்லிய சத்தம் (Still small voice) கேட்டது. தேவன் பூகம்பங்களிலும் புயல்களிலும் மட்டுமல்ல, அமைதியான மெல்லிய குரலிலும் தம்முடைய மாறாத திட்டங்களை நிறைவேற்றுகிறார் என்ற ஆழமான உண்மையை எலியா இங்கே கற்றுக்கொண்டார்.

3. மோரியா மலை: ஈட்டுப்பலியின் நித்திய அடையாளம்

மனித மீட்பின் வரலாற்றில் மோரியா மலையை விட முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு மலை பூமியில் வேறொன்றுமில்லை. ஆதியாகமம் 22:2-ல் தேவன் ஆபிரகாமை நோக்கி: "நீ நேசிக்கிற உன் ஏகசுதனாகிய ஈசாக்கை அழைத்துக்கொண்டு, மோரியா தேசத்துக்குப் போய்... அவனைத் தகனபலியாகப் பலியிடு" என்றார்.

மூன்று நாட்கள் துயரப் பயணத்திற்குப் பிறகு, ஆபிரகாம் தூரத்திலே அந்த மலையைக் கண்டார். ஈசாக்கு: "இதோ, நெருப்பும் விறகும் இருக்கிறது, தகனபலிக்கு ஆட்டுக்குட்டி எங்கே?" என்று கேட்டபோது, ஆபிரகாம் வரலாற்றின் தலைசிறந்த தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளை முழங்கினார்: "மகனே, தகனபலிக்கு ஆட்டுக்குட்டியை தேவன் தாமே பார்த்துக்கொள்வார்" (ஆதியாகமம் 22:8). பலிபீடத்தில் ஈசாக்கை வெட்டக் கத்தியை ஓங்கியபோது, தேவதூதன் அவனைத் தடுத்து, முட்புதரில் கொம்புகள் மாட்டிக்கொண்டிருந்த ஒரு ஆட்டுக்கடாவை தேவன் அங்கே ஈட்டுப்பலியாகக் கொடுத்தார். ஆபிரகாம் அந்த இடத்திற்கு யெகோவா யீரே (கர்த்தர் பார்த்துக்கொள்வார்) என்று பெயரிட்டார்.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து, தாவீது மன்னன் கொள்ளைநோயை நிறுத்தும்படி எபூசியனாகிய அரவுனாவின் களத்தை வாங்கிய இடம் இந்த மோரியா மலை உச்சிதான் (2 சாமுவேல் 24). அங்கே சாலொமோன் மன்னன் பிரமாண்டமான எருசலேம் தேவாலயத்தைக் கட்டினார் (2 நாளாகமம் 3:1). மேலும் இந்த மோரியா குன்றின் வடக்கு வாசலுக்கு வெளியே அமைந்த கல்வாரி (கொல்கொதா) என்ற மண்டைஓட்டு மேட்டில்தான், தேவன் தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவை உலகத்தின் பாவங்களைச் சுமந்துதீர்க்கும் மெய்யான ஆட்டுக்குட்டியாகப் பலியாக ஒப்புக்கொடுத்தார்!

4. கர்மேல் மலை: பரலோக அக்கினியின் வெற்றி

மத்திய தரைக்கடலையும் யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கையும் நோக்கி கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்கும் கர்மேல் மலை, பாகால் விக்கிரகாராதனைக்கு எதிராக எலியா தீர்க்கதரிசி நடத்திய வரலாற்றுப் போர்க்களமாகும். 1 இராஜாக்கள் 18-ல், ஆகாப் மன்னனும் யேசபேல் அரசியும் நாட்டை விக்கிரகாராதனையில் ஆழ்த்தியிருந்தபோது, எலியா 450 பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளுக்குப் பகிரங்க சவால் விடுத்தார்: "அக்கினியினால் உத்தரவு அருளும் தெய்வமே தெய்வம்."

பாகாலின் பூசாரிகள் காலை முதல் மாலை வரை கத்திக் கூச்சலிட்டு, தங்கள் உடலைக் கீறி இரத்தத்தைச் சிந்தியும் எவ்வித பதிலும் கிடைக்கவில்லை. மாலையில் எலியா தகர்க்கப்பட்டிருந்த கர்த்தரின் பலிபீடத்தைப் பன்னிரண்டு கற்களினால் செப்பனிட்டு, அதைச் சுற்றிலும் ஆழமான வாய்க்காலை வெட்டி, பலியின் மேலும் விறகின் மேலும் பன்னிரண்டு குடம் தண்ணீரை ஊற்றி நனைத்தார். மாலைப்பலி வேளையில் எலியா வெறும் 63 வார்த்தைகளைக் கொண்ட ஒரு எளிய ஜெபத்தை ஏறெடுத்தார். மறுநொடியே, வானத்திலிருந்து கர்த்தருடைய அக்கினி இறங்கி தகனபலியையும், விறகுகளையும், கற்களையும், மண்ணையும் பட்சித்து, வாய்க்காலிலிருந்த தண்ணீரையும் நக்கிப்போட்டது! மக்கள் அனைவரும் முகங்குப்புற விழுந்து: "யெகோவாவே தெய்வம்! யெகோவாவே தெய்வம்!" என்று முழங்கினர்.

5. ஒலிவ மலை: கெத்செமனே முதல் பரலோக மறுவருகை வரை

எருசலேம் தேவாலயத்திற்கு நேர் எதிரே கீதரோன் பள்ளத்தாக்கைத் தாண்டி இரண்டு மைல் நீளத்திற்குப் பரந்து விரிந்துள்ள உயரமான குன்று ஒலிவ மலையாகும் (Har HaZeitim).

இயேசுவின் பூமிக்குரிய வாழ்க்கையோடும் அவரது நித்திய ஆளுகையோடும் இந்த மலை பிரிக்க முடியாதபடி பிணைக்கப்பட்டுள்ளது:

• ஒலிவ மலை தீர்க்கதரிசனப் பிரசங்கம்: இந்த மலையின் உச்சியில் அமர்ந்துதான் இயேசு உலகத்தின் முடிவு, ஆலயத்தின் அழிவு மற்றும் தமது இரண்டாம் வருகையின் அடையாளங்களை சீடர்களுக்குப் போதித்தார் (மத்தேயு 24–25).
• கெத்செமனே தோட்டம்: இந்த மலையின் அடிவாரத்திலுள்ள பேரீச்சை மற்றும் ஒலிவ மரங்களுக்கு நடுவே, இயேசு இரத்தத்தின் வியர்வைத் துளிகளைச் சிந்தி, பிதாவின் சித்தத்திற்குத் தம்மை முழுமையாக ஒப்புக்கொடுத்து ஜெபித்தார் (லூக்கா 22:39–46).
• பரமேறுதல்: உயிர்த்தெழுந்த இயேசு தமது சீடர்களை ஒலிவ மலையின் கிழக்குச் சரிவிலுள்ள பெத்தானியா வரை அழைத்துச் சென்று, அவர்களை ஆசீர்வதித்து, அவர்களின் கண்கள் முன்பாக சரீரப்பிரகாரமாய் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார் (அப்போஸ்தலர் 1:9–12).
• மீட்பரின் மறுவருகை: சகரியா 14:4 தீர்க்கதரிசனம் கூறுகிறது: கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையின்போது, அவரது பாதங்கள் இந்த ஒலிவ மலையின்மேல் நிற்கும்; அப்போது ஒலிவ மலை நடுவே இரண்டாகப் பிளந்து கிழக்கிலும் மேற்கிலுமாகப் பெரும் பள்ளத்தாக்கைத் தோற்றுவிக்கும்! இயேசு எங்கே பரமேறிச் சென்றாரோ, அங்கே மீண்டும் ராஜாதி ராஜாவாகத் தமது பாதங்களை ஊன்றுவார்!