இஸ்ரவேலின் 7 பண்டிகைகள்: தீர்க்கதரிசன நிழல்கள், விவசாய சுழற்சிகள் மற்றும் நிறைவேற்றம்

பழைய ஏற்பாட்டின் லேவியராகமம் 23-ம் அதிகாரத்தில், மோசேக்கு சீனாய் மலையில் தேவன் காட்சி தந்து இஸ்ரவேல் மக்களின் ஆவிக்குரிய மற்றும் விவசாய வாழ்க்கையை வழிநடத்தும் ஏழு பரிசுத்த பண்டிகைகளை வெளிப்படுத்தினார். எபிரேய மூல மொழியில் இவை வெறும் வரலாற்று கொண்டாட்டங்கள் (சாக்) என்று அழைக்கப்படாமல், மோயதீம் (Moedim - தேவனால் முன்னதாகவே குறித்த காலங்கள்) என்றும், மிக்ரா கோதேஷ் (Miqra Qodesh - பரிசுத்த சபை கூடுதல் அல்லது புனித ஒத்திகை) என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த ஏழு பண்டிகைகளும் எகிப்தின் விடுதலையையும் கானானின் விவசாய அறுவடைகளையும் குறித்தவை மட்டுமல்ல; மாறாக அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கொலோசெயர் 2:16–17-ல் வெளிப்படுத்தியபடி: "அவைகள் வரப்போகிறவைகளுக்கு நிழலாயிருக்கிறது, அவைகளின் சரீரம் கிறிஸ்துவைப்பற்றினது." இந்த ஏழு பண்டிகைகளும் உலக மீட்பின் வரலாற்றிற்காகத் தேவன் வகுத்த உன்னத தீர்க்கதரிசன நாள்காட்டியாக விளங்குகின்றன.

1. இஸ்ரவேலின் 7 பண்டிகைகளின் முழுமையான தீர்க்கதரிசன அட்டவணை

இந்த ஏழு பண்டிகைகளும் நீண்ட கோடைகால இடைவெளியினால் பிரிக்கப்பட்ட இரண்டு பிரதான தொகுதிகளாக அமைகின்றன:

2. வசந்த காலப் பண்டிகைகள்: கிறிஸ்துவின் முதலாம் வருகையில் நொடிப்பிசகற்ற நிறைவேற்றம்

கி.பி. 30-ல் எருசலேமில் இயேசுவின் சிலுவைப்பாடுகளின்போது இந்த நான்கு வசந்த காலப் பண்டிகைகளும் எவ்வளவு துல்லியமாக நிறைவேறின என்பது வேதாகமத்தின் தெய்வீக நம்பகத்தன்மையை மெய்ப்பிக்கிறது:

• பஸ்கா (நிசான் 14): நிசான் 10-ம் தேதியன்று எருசலேமில் ஒவ்வொரு குடும்பமும் பழுதற்ற ஆட்டுக்குட்டியைத் தெரிந்தெடுத்து, அதில் ஏதேனும் குறைபாடு உள்ளதா என்று நான்கு நாட்கள் சோதித்துப் பார்த்தனர். சரியாக நிசான் 10-ம் தேதியன்று இயேசு கழுதையின் மேல் ஏறி எருசலேமுக்குள் நுழைந்தார்; தேவாலயத்தில் நான்கு நாட்கள் பரிசேயர்கள், சதுசேயர்கள் மற்றும் ஏரோதியர்களால் கேள்விகள் கேட்டு ஆராயப்பட்டு, அவரிடம் எவ்விதக் குற்றமும் இல்லை (1 பேதுரு 1:19) என்று நிரூபிக்கப்பட்டார். நிசான் 14-ம் தேதி பிற்பகல் 3:00 மணிக்கு—தேவாலயத்தில் பிரதான ஆசாரியன் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியைக் கொன்ற அதே துல்லியமான மணித்துளியில்—இயேசு சிலுவையில் "முடிந்தது!" (தெத்தலெஸ்தாய்) என்று முழங்கித் தம் ஆவியை ஒப்புக்கொடுத்து மெய்யான தேவ ஆட்டுக்குட்டியாக மரித்தார்!
• புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை (நிசான் 15): சூரியன் அஸ்தமித்து பெரிய ஓய்வுநாள் தொடங்கியபோது, புளிப்பில்லாத அப்பம் புசிக்கப்பட்டது. புளிப்பு என்பது வேதாகமத்தில் பாவத்தின் அடையாளமாகும். பரிசுத்தரும் பாவமற்றவருமான கிறிஸ்துவின் உடல் அரிமத்தியா ஊர் யோசேப்பின் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டது; அவர் சரீரம் எவ்வித அழுகையையும் காணவில்லை (அப்போஸ்தலர் 2:27).
• முதற்பலன் பண்டிகை (பஸ்காவுக்குப் பின்வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை): லேவியராகமம் 23:11-ன் படி, ஓய்வுநாளுக்கு மறுநாளான வாரத்தின் முதல் நாள் காலையில் (ஞாயிற்றுக்கிழமை) ஆசாரியன் முதல் வாற்கோதுமை கதிர்க்கட்டை அசைவாட்ட வேண்டும். சரியாக அதே ஞாயிற்றுக்கிழமை அதிகாலையில், இயேசு மரணத்தை வென்று சரீரப்பிரகாரமாய் உயிர்த்தெழுந்தார்! இதன் மூலம் நித்திரையடைந்த அனைவருக்கும் அவரே "முதற்பலனானார்" (1 கொரிந்தியர் 15:20).
• பெந்தேகொஸ்தே பெருவிழா (50 நாட்கள் கழித்து): முதற்பலன் நாளிலிருந்து 50-வது நாளில் ஆசாரியன் புளிப்புள்ள இரண்டு அப்பங்களை அசைவாட்ட வேண்டும் (லேவி 23:17). புளிப்புள்ள அப்பங்கள் எதைக் குறிக்கின்றன? அவை இன்னமும் தங்களுடைய மாம்ச பலவீனங்களோடு போராடும் மனிதர்களாகிய நம்மை—யூதர்களையும் புறஜாதிகளையும் இணைத்த திருச்சபையைக்—குறிக்கின்றன! சரியாக அதே பெந்தேகொஸ்தே நாள் காலையில் அப்போஸ்தலர் 2-ல் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கி திருச்சபையைத் தோற்றுவித்தார்!

3. இலையுதிர்காலப் பண்டிகைகள்: இரண்டாம் வருகையின் வரைபடம்

நான்காவது பண்டிகையாகிய பெந்தேகொஸ்தேக்கும், ஐந்தாவது பண்டிகையாகிய எக்காளப் பண்டிகைக்கும் இடையில் ஏறக்குறைய நான்கு மாதங்கள் நீண்ட கோடைகால இடைவெளி உள்ளது. இந்த இடைவெளி கடந்த 2,000 ஆண்டுகளாக நடைபெற்று வரும் திருச்சபையின் காலத்தைக் (Church Age) குறிக்கிறது. இந்த இடைவெளியில் உலகெங்கும் உள்ள சகல ஜாதிகளுக்கும் சுவிசேஷம் அறிவிக்கப்படுகிறது.

வசந்த காலப் பண்டிகைகள் நால்வகையிலும் மிகத் துல்லியமாக நிறைவேறியது போலவே, இலையுதிர்காலப் பண்டிகைகளும் கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையின்போது அப்படியே நிறைவேறும்:

1. எக்காளப் பண்டிகை (யோம் தெரூவா): அமாவாசை நாளில் தோன்றும் பிறை நிலவை இரண்டு சாட்சிகள் உறுதிப்படுத்திய பின்னரே கொண்டாடப்படும் ஒரே பண்டிகை இதுவே. இதனால் இந்நாளின் 'நாழிகையும் நாளும் எவருக்கும் தெரியாது' என்ற பழமொழி உண்டு. நூறு முறை ஷோபார் ஊதப்பட்டு, கடைசி 100-வது எக்காள முழக்கத்தை தெக்கியா கெதோலா (கடைசி எக்காளம்) என்று அழைப்பர். பவுல் 1 கொரிந்தியர் 15:52-லும் 1 தெசலோனிக்கேயர் 4:16-லும் விவரிக்கும் 'கடைசி எக்காள சத்தத்தோடு' திருச்சபை மறுரூபமாகி மேகங்களில் கர்த்தரைச் சந்திக்கும் ரகசிய வருகையை இது குறிக்கிறது.
2. பாவநிவிர்த்தி நாள் (யோம் கிப்பூர்): எபிரேய ஆண்டின் மிகவும் பயபக்தியான நாள்; உபவாசித்து மனந்திரும்பும் நாள். உபத்திரவ காலத்தின் முடிவில் எஞ்சியிருக்கும் இஸ்ரவேல் மக்கள் அனைவரும் கிறிஸ்துவை மேசியாவாக ஏற்றுக்கொண்டு: "தாங்கள் குத்தின என்னை நோக்கிப் பார்த்து, ஒருவன் தன் ஒரே பேறானவனுக்காகப் புலம்புகிறதுபோல எனக்காகப் புலம்புவார்கள்" (சகரியா 12:10; ரோமர் 11:26) என்று கதறி இரட்சிக்கப்படும் நாளை இது குறிக்கிறது.
3. கூடாரப் பண்டிகை (சுக்கோத்): ஆண்டின் இறுதி அறுவடைப் பெருவிழா; மட்டைகளினாலும் இலைகளினாலும் பந்தல் அமைத்து ஏழு நாட்கள் மகிழ்ச்சியோடு தங்கும் பண்டிகை. கிறிஸ்து எருசலேமில் அமர்ந்து உலகம் முழுவதையும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீதியோடு ஆளுகை செய்யும் ஆயிரவருட அரசாட்சியை இது குறிக்கிறது (சகரியா 14:16–19; வெளிப்படுத்தல் 21:3).

4. கிறிஸ்தவ விசுவாசிகளுக்கான ஆவிக்குரிய பாடம்

பண்டைய பண்டிகைகளை அறிந்துகொள்வது என்பது பழைய உடன்படிக்கையின் சடங்குகளை நாம் மீண்டும் சுமப்பதற்காக அல்ல (கொலோசெயர் 2:16–17; கலாத்தியர் 4:9–10). மாறாக, நமது பஸ்காவாகிய கிறிஸ்து நமக்காகப் பலியானார்; புளிப்பில்லாத அப்பமாகிய அவரது தூய்மை நம்மை நிரப்புகிறது; முதற்பலனாகிய அவரது உயிர்த்தெழுதல் நமது மரணத்தை வென்றது; பெந்தேகொஸ்தேயின் ஆவியானவர் நம்மில் வாசம் செய்கிறார்; மேலும் மகிமையின் எக்காளம் முழங்கும்போது நாம் அவருடன் நித்திய நித்தியமாய் கூடாரம்பண்ணப் போகிறோம் என்ற விசுவாசப் பரவசத்தை இது நமக்கு அளிக்கிறது!

5. எபிரேய நாள்காட்டியும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன நேரமும்

யூதர்களின் வேதாகம நாள்காட்டி என்பது சந்திரனின் சுழற்சியையும் சூரியனின் பருவக்காலங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட சந்திர-சூரிய நாள்காட்டியாகும் (Lunisolar Calendar). ஒவ்வொரு மாதமும் அமாவாசைக்குப் பின் பிறை தோன்றும் நாளில் தொடங்குகிறது. விவசாய அறுவடை நாட்களோடு பண்டிகைகள் சரியாகப் பொருந்த வேண்டும் என்பதற்காக, 19 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஏழு முறை 'ஆதார் 2' (இரண்டாம் ஆதார்) என்ற கூடுதல் மாதம் இணைக்கப்படுகிறது.

இந்த விசேஷித்த அமைப்பின் மூலம், நிசான் மாதத்தின் பஸ்கா பண்டிகை எப்போதுமே வசந்த காலத்திலும், திஷ்ரி மாதத்தின் கூடாரப் பண்டிகை எப்போதுமே இலையுதிர்காலத்திலும் மாறாமல் கொண்டாடப்பட்டது. மனித வரலாற்றின் பருவக்காலங்களையும், வானத்து சூரிய சந்திர சுழற்சிகளையும் தமது மீட்பின் திட்டத்தோடு இணைத்து வகுத்த சர்வவல்ல தேவனுடைய ஞானத்தை இந்த ஏழு பண்டிகைகளும் நமக்குத் தெளிவாகப் பறைசாற்றுகின்றன. வரவிருக்கும் மீட்பின் நித்திய நிறைவேற்றங்களை நோக்கி விசுவாசத்தோடு காத்திருக்கும்படி இந்த மோயதீம்கள் நமக்கு இன்றும் வழிகாட்டுகின்றன.