"எழுந்து புறப்பட்டு, தன் தகப்பனிடத்தில் வந்தான். அவன் தூரத்தில் வரும்போதே, அவனுடைய தகப்பன் அவனைக் கண்டு, மனதுருகி, ஓடி, அவன் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு, அவனை முத்தஞ்செய்தான்." (லூக்கா 15:20)
தகப்பனின் இதயம்
இது "கெட்ட குமாரன்" உவமை என்று அழைக்கப்பட்டாலும், உண்மையில் இது "கிருபை நிறைந்த தகப்பனை" பற்றியது. தேவன் தமது மன்னிப்பில் தாராளமானவர்.
இளைய மகன்: உலக இன்பத்தைத் தேடிப் போனவன். தகப்பனை விட்டு விலகிய வாழ்க்கை வெறுமையானது என்பதை உணர்ந்தான்.
மூத்த மகன்: இவன் சுயநீதியைக் குறிக்கிறான். வீட்டில் இருந்துகொண்டே கீழ்ப்படிந்தாலும், அன்பு இல்லாமல் தகப்பனின் தயவை வெறுத்தான்.
தகப்பன்: மனந்திரும்பின மகனைத் தூரத்திலேயே கண்டு ஓடிச் சென்று (பெரியவர்கள் ஓடுவது அக்கால கலாச்சாரத்தில் அவமானம்), அவனை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு, உயர்ந்த வஸ்திரம், மோதிரம், காலணிகளை அணிவித்தார்.
முக்கிய பாடம்: உங்கள் கடந்த காலம் எதுவாக இருந்தாலும், நீங்கள் தேவனிடம் திரும்பலாம். உங்கள் பாவத்தை விட அவர் கிருபை பெரியது.
