நடுராத்திரியில் வந்த சிநேகிதன்

கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து தமது சீஷர்களுக்கு மாதிரி ஜெபத்தைக் கற்றுக்கொடுத்த கையோடு, லூக்கா 11:5-8-ல் நடுராத்திரியில் வந்த சிநேகிதனின் உவமையை அருளினார். கிராமத்து வாழ்க்கையின் எளிய பின்னணியில் சொல்லப்பட்ட இந்த உவமை, சோர்ந்துபோகாத விடாமுயற்சியுள்ள ஜெபத்தின் வல்லமையையும், தேவனிடத்தில் நாம் கொண்டுவர வேண்டிய பரிசுத்த துணிகரத்தையும் அற்புதமாக விளக்குகிறது.

1. நடுராத்திரி நெருக்கடியும் காலியான பாத்திரங்களும்

இயேசு கேட்போரை நோக்கி ஒரு கேள்வியை எழுப்பினார்: 'உங்களில் ஒருவன் தனக்குச் சிநேகிதனாயிருக்கிறவனிடத்திற்கு நடுராத்திரியிலே போய்: சிநேகிதனே, என் சிநேகிதன் ஒருவன் பிரயாணமாய் என்னிடத்தில் வந்திருக்கிறான், அவனுக்கு முன்வைக்கிறதற்கு என்னிடத்தில் ஒன்றுமில்லை; நீ எனக்கு மூன்று அப்பங்களைக் கடனாகக் கொடுக்கவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டான்' (லூக்கா 11:5-6). பகலின் சுட்டெரிக்கும் வெயிலைத் தவிர்க்கவே அக்காலத்தில் மக்கள் நிலவொளியில் பிரயாணம் செய்தனர். அவ்வாறு நடுராத்திரியில் வந்த விருந்தினருக்கு உணவளிக்க முடியாமல் போவது அக்கால யூதக் கலாச்சாரத்தில் பெரும் அவமானமாகும். பசியோடு வந்தவனுக்கு வைக்க அப்பமில்லாத அந்த எளிய மனிதன் பெரும் இக்கட்டில் தவித்தான்.

2. பூட்டப்பட்ட கதவும் தயங்கிய சிநேகிதனும்

வேறு வழியின்றி, அவன் இருளில் ஓடித் தன் அண்டை வீட்டு சிநேகிதனின் கதவைத் தட்டினான். ஆனால் உள்ளேயிருந்து தூக்கக் கலக்கத்தோடு அவன்: 'என்னை வருத்தப்படுத்தாதே, கதவு பூட்டியாயிற்று, என் பிள்ளைகள் என்னோடேகூடப் படுத்திருக்கிறார்கள், நான் எழுந்திருந்து உனக்குக் கொடுக்கக்கூடாது' என்று முறுமுறுத்தான் (லூக்கா 11:7). அக்காலக் குடிசைகளில் குடும்பம் முழுவதும் ஒரே மேடையில் தூங்கும். நடுராத்திரியில் எழுந்து, விளக்கேற்றி, கனமான தாழ்ப்பாளைத் திறந்து கொடுக்க முற்பட்டால் குழந்தைகள் விழித்து அழுதுவிடும்; ஆடுமாடுகள் கலங்கும். வெறும் சினேகம் மட்டுமே அவனை எழுப்பப் போதுமானதாக இருக்கவில்லை.

3. அநாவசியமான தொந்தரவு (அனைதியா): வெட்கமில்லாத பிடிவாதம்

ஆனால் கதவுக்கு வெளியே நின்ற மனிதன் வெட்கப்பட்டு திரும்பிச் சென்றுவிடவில்லை. தன் விருந்தாளிக்கு உணவு கிடைக்க வேண்டும் என்ற வைராக்கியத்தில், அவன் கதவை மீண்டும் மீண்டும் சளைக்காமல் தட்டிக்கொண்டே இருந்தான். இயேசு அதன் இரகசியத்தை உடைத்தார்: 'சினேகிதனென்பதினிமித்தம் அவன் எழுந்திருந்து அவனுக்குக் கொடாவிட்டாலும், அவனுடைய அநாவசியமான தொந்தரவினிமித்தமாவது (அனைதியா) எழுந்திருந்து, அவனுக்குத் தேவையானவைகளைக் கொடுப்பான் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்' (லூக்கா 11:8). கிரேக்க மொழியில் 'அனைதியா' என்பது வெட்கத்தைப் பாராமல், தன் நோக்கம் நிறைவேறும் வரை விடாப்பிடியாக நிற்கும் ஆவிக்குரிய துணிகரத்தைக் குறிக்கிறது.

4. உறங்காத தேவனின் எல்லையற்ற தயை

தேவன் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் சிநேகிதனைப் போல தயங்குபவர் என்பதை இயேசு இங்கு கற்பிக்கவில்லை; மாறாக, முரண்பாட்டின் மூலம் இறைவனின் மகத்துவத்தை விளக்குகிறார். தொந்தரவு செய்த மனிதனுக்குத் தூக்கத்திலிருந்த மனிதனே எழுந்திருந்து அப்பத்தைக் கொடுப்பானானால், இஸ்ரவேலைக் காக்கிறவராகிய உறங்காமலும் தூங்காமலும் இருக்கிற நமது பரமபிதா (சங்கீதம் 121:4), தம்மிடம் கதவைத் தட்டும் தம்முடைய பிள்ளைகளின் ஜெபத்திற்கு எவ்வளவு துரிதமாய் பதிலளிப்பார்! விடாப்பிடியான ஜெபத்தை தேவன் ஒருபோதும் வெறுப்பதில்லை; அதை மெய்யான விசுவாசமாகப் பாராட்டுகிறார்.

5. கேளுங்கள், தேடுங்கள், தட்டுங்கள்: பரலோகப் பொக்கிஷத்தின் திறவுகோல்

இயேசு இந்த உவமையைத் தொடர்ந்து மாறாத ஒரு முப்பெரும் வாக்குத்தத்தத்தை அருளினார்: 'நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: கேளுங்கள், அப்பொழுது உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; தேடுங்கள், அப்பொழுது கண்டடைவீர்கள்; தட்டுங்கள், அப்பொழுது உங்களுக்குத் திறக்கப்படும். ஏனென்றால், கேட்கிறவன் எவனும் பெற்றுக்கொள்ளுகிறான்; தேடுகிறவன் கண்டடைகிறான்; தட்டுகிறவனுக்குத் திறக்கப்படும்' (லூக்கா 11:9-10). மூல கிரேக்கத்தில் இவை தொடர்ச்சியான விசுவாசச் செயல்பாட்டைக் குறிக்கின்றன: 'தொடர்ந்து கேளுங்கள், தொடர்ந்து தேடுங்கள், விடாமல் தட்டுங்கள்.' சளைக்காமல் பரலோகக் கதவைத் தட்டும் எவருக்கும் ஆண்டவர் தம்முடைய ஆசீர்வாதத்தின் கதவுகளைத் திறக்க ஆயத்தமாயிருக்கிறார்.