காணாமல் போன காசு உவமை

லூக்கா 15:8-10-ல் இடம்பெற்றுள்ள காணாமல் போன வெள்ளிக்காசின் உவமை, தேவனுடைய தேடிவரும் அன்பை மிக நேர்த்தியாகப் படம் பிடித்துக் காட்டும் ஓர் உன்னத போதனையாகும். 'இவர் பாவிகளை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களோடே சாப்பிடுகிறார்' என்று முறுமுறுத்த பரிசேயர்களின் கல்நெஞ்சிற்குப் பதிலடியாக, தன் இருண்ட குடிசையில் தொலைந்துபோன ஒரே ஒரு வெள்ளிக்காசை விளக்கேற்றித் தேடும் ஒரு ஏழைப் பெண்ணின் வாஞ்சை வழியாக ஆண்டவர் பரலோகத்தின் இரக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

1. திருமண உடன்படிக்கைக் காசின் இழப்பு

இயேசு கேட்போரிடம் ஒரு கேள்வியை முன்வைத்தார்: 'அன்றியும், ஒரு ஸ்திரீ பத்து வெள்ளிக்காசை உடையவளாயிருந்து, அதில் ஒரு வெள்ளிக்காசு காணாமற்போனால், விளக்கைக்கொளுத்தி, வீட்டைப் பெருக்கி, அதைக் கண்டுபிடிக்கிறவரைக்கும் ஜாக்கிரதையாய்த் தேடாமலிருப்பாளோ?' (லூக்கா 15:8). ஒரு திராக்மா வெள்ளிக்காசு என்பது ஒரு முழு நாளின் கூலியாகும். அதைவிட முக்கியமாக, அக்கால யூதப் பெண்கள் தங்கள் திருமணத்தின்போது கணவன் தந்த பத்து வெள்ளிக்காசுகளைத் தலையில் மாலையாக (செமாதி) அணிந்திருப்பர். அது தாலிக்கு இணையான புனித உடன்படிக்கை ஆபரணமாகும். அதில் ஒரு காசு தொலைந்து போவது அவளது திருமணக் கௌரவத்திற்கே பெரும் தலைகுனிவை ஏற்படுத்தும் விபரீதமாகும்.

2. இருண்ட குடிசையும் தீவிரமான தேடுதலும்

அக்கால எளிய மக்களின் வீடுகள் ஜன்னல்கள் இல்லாத கற்சுவர்களால் கட்டப்பட்டிருந்ததால், பட்டப்பகலிலும் வீட்டின் உள்ளே இருள் சூழ்ந்திருக்கும். தரை புழுதியும் காய்ந்த வைக்கோலும் நிறைந்ததாக இருந்தது. கைநழுவி விழுந்த காசு விநாடியில் மண்ணுக்குள் புதைந்து மறைந்துவிட்டது. ஆனால் அந்தப் பெண் சோர்வடைந்துவிடவில்லை. உடனே ஒலிவ எண்ணெய் விளக்கை ஏற்றி, விளக்குத்தண்டில் வைத்து, ஒரு துடைப்பத்தை எடுத்து வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையையும் கூட்டிப் பெருக்கினாள். குப்பைகளை அகற்றி, காசு தரைக் கல்லில் மோதும் மெல்லிய உலோக ஓசையைக் கூர்ந்து கவனித்தாள்.

3. உயிரற்ற காசின் முழுமையான இயலாமை

காணாமல் போன ஆடு பசியால் கத்தும்; கெட்ட குமாரன் தன் நிலையை உணர்ந்து தகப்பனிடம் திரும்புவான். ஆனால் காணாமல் போன வெள்ளிக்காசோ உயிரற்றது; தான் புழுதியில் கிடக்கிறோம் என்பது அதற்குத் தெரியாது, உதவி கேட்டு கூக்குரலிட முடியாது, தானாக எழுந்து வரவும் முடியாது. பாவம் என்னும் புழுதியில் செத்துப்போய்க் கிடக்கும் மனிதனின் முழுமையான ஆவிக்குரிய இயலாமையை இது படம்பிடிக்கிறது (எபேசியர் 2:1). அந்தப் பெண் தேடி வராவிட்டால் அந்தக் காசு மண்ணுக்குள்ளேயே மடிந்துபோயிருக்கும்; தேவனே தாமே முன்வந்து நம்மைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் இரட்சிப்பின் கிருபையை இது காட்டுகிறது.

4. அண்டை வீட்டாரோடு கொண்டாடிய பேரானந்தம்

திடீரெனத் துடைப்பத்தின் முனையில் ஏதோ மோதியது; விளக்கின் ஒளியில் அந்த வெள்ளிக்காசு பளபளத்தது! எல்லையற்ற நிம்மதியோடு அவள் அதை நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டாள்: 'கண்டுபிடித்தபின்பு, அவள் தன் சிநேகிதிகளையும் அயல்வீட்டுக்காரிகளையும் கூட வரவழைத்து: காணாமற்போன வெள்ளிக்காசைக் கண்டுபிடித்தேன், என்னோடேகூடச் சந்தோஷப்படுங்கள் என்பாள் அல்லவா?' (லூக்கா 15:9). அவளது திருமண மாலை முழுமையடைந்தது; களங்கம் நீங்கியது; இழந்த செல்வம் மீட்கப்பட்டது.

5. பரலோகத் தந்தையின் பெருமகிழ்ச்சி

இயேசு இதன் உச்சக்கட்டப் பொன்மொழியை உரைத்தார்: 'அதுபோல மனந்திரும்புகிற ஒரே பாவியினிமித்தம் தேவனுடைய தூதர்களுக்கு முன்பாகச் சந்தோஷமுண்டாயிருக்கிறது என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்' (லூக்கா 15:10). தேவதூதர்கள் மட்டும் மகிழவில்லை; தம்முடைய தூதர்களின் முன்னிலையில் பிதாவாகிய தேவனே எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியோடு கொண்டாடுகிறார்! பரிசேயர்கள் பாவிகளை அருவருத்து ஒதுக்கினர்; ஆனால் தேவனோ தன் சாயலாகிய முத்திரை பதிந்த ஒரு பாவி மனந்திரும்பித் தன்னிடம் வரும்போது, அகிலமே அதிரும் பேரானந்தத்தோடு அவனைக் கட்டித்தழுவுகிறார்.