குழந்தைகள் படுகொலையும் ராமாவிலே கேட்ட அழுகையும்

மத்தேயு 2:16-18-ல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள பெத்லகேம் குழந்தைகளின் படுகொலை, சுவிசேஷ வரலாற்றின் மிகவும் இருண்டதும் நெஞ்சை உலுக்குவதுமான ஒரு நிகழ்வாகும். எரேமியா 31:15-ன் தீர்க்கதரிசனத்தை மேற்கோள் காட்டி, மேசியாவை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய சாத்தான் மேற்கொண்ட கொடூர முயற்சியையும், தம்முடைய குமாரனைப் பாதுகாத்த தேவனுடைய அசைக்க முடியாத இறையாண்மையையும் வேதம் இதில் வெளிப்படுத்துகிறது.

1. ராமாவிலே கேட்ட சத்தம்: பாபிலோனியச் சிறையிருப்பின் பின்னணி

கி.மு. 586-ல் நேபுகாத்நேச்சாரின் படைகள் எருசலேமைத் தரைமட்டமாக்கி, மக்களைச் சங்கிலிகளால் கட்டிச் சிறைபிடித்தன. எருசலேமுக்கு வடக்கே உள்ள ராமா என்னும் எல்லைக் கிராமத்திலேயே கைதிகள் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டு பாபிலோனுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டனர். பெத்லகேமின் எல்லைக்கருகே பிரசவ வேதனையினால் மரித்து அடக்கம் பண்ணப்பட்ட இஸ்ரவேலின் அன்புத் தாயாகிய ராகேல் (ஆதியாகமம் 35:19), தன் கல்லறையிலிருந்து எழுந்து அடிமைகளாக இழுத்துச் செல்லப்படும் தன் பிள்ளைகளுக்காகக் கதறி அழுவதாக எரேமியா தீர்க்கதரிசி கவிதை நயத்தோடு எழுதினார்: 'ராமாவிலே புலம்பலும் கசப்பான அழுகையுமான சத்தம் கேட்கப்பட்டது; ராகேல் தன் பிள்ளைகளுக்காக அழுது, தன் பிள்ளைகள் இல்லாததினால், அவைகளினிமித்தம் ஆறுதலடையாதிருக்கிறாள்' (எரேமியா 31:15).

2. ஏரோதுவின் கோர வெறியும் நள்ளிரவுத் தப்புதலும்

ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு அதைவிடக் கொடூரமான ஒரு பேரவலம் நிகழ்ந்தது. சாஸ்திரிகள் தன்னிடம் திரும்பி வராமல் வேறு வழியாய் தங்கள் தேசத்திற்குச் சென்றதை அறிந்த ஏரோது ராஜா கடுங்கோபமடைந்தான். ஆனால் மனிதனின் துரோகங்களால் தேவனுடைய திட்டத்தைத் தடுக்க முடியாது. ஏரோதுவின் வாள்கள் உருவப்படுவதற்கு முன்பாகவே, கர்த்தருடைய தூதன் யோசேப்பைச் சொப்பனத்தில் எச்சரித்து: 'நீ எழுந்து, பிள்ளையையும் அதின் தாயையும் கூட்டிக்கொண்டு எகிப்துக்கு ஓடிப்போய்... அங்கே இரு' என்றார் (மத்தேயு 2:13). படைவீரர்கள் பெத்லகேமை நோக்கிப் புறப்பட்ட அதே வேளையில், பரிசுத்த குடும்பம் பாலைவன இரவின் இருளுக்குள் பத்திரமாகத் தப்பியோடியது.

3. பெத்லகேமின் இரத்தக் களறியும் தாய்மார்களின் கதறலும்

ஏரோதுவின் கொடூர வீரர்கள் பெத்லகேமுக்குள் புகுந்து, தாய்மார்களின் மடியிலிருந்து குழந்தைகளைப் பிடுங்கி, இரண்டு வயதுக்குட்பட்ட அத்தனை ஆண் குழந்தைகளையும் கண்மூடித்தனமாக வெட்டிச் சாய்த்தனர் (மத்தேயு 2:16). பெத்லகேமின் தெருக்களெங்கும் பச்சிளம் குழந்தைகளின் இரத்தம் ஆறாக ஓடியது; தாய்மார்களின் கதறல் வானத்தை எட்டியது. மத்தேயு எழுதுகிறார்: 'ராமாவிலே புலம்பலும் அழுகையும் மிகுந்த துக்கமுமாகிய கூக்குரல் கேட்கப்பட்டது... என்று எரேமியா தீர்க்கதரிசியினால் உரைக்கப்பட்டது அப்பொழுது நிறைவேறிற்று' (மத்தேயு 2:17-18). புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தின் முதல் இரத்த சாட்சிகளாக அந்தப் பச்சிளம் குழந்தைகள் மடிந்தனர்.

4. சர்ப்பத்தின் தொடர் போரும் தேவனுடைய வெற்றியும்

இது வெறும் ஏரோதுவின் வெறிச்செயல் மட்டுமல்ல; வெளிப்படுத்தல் 12:4-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி: 'பிரசவவேதனையுள்ள அந்த ஸ்திரீ பிரசவித்தவுடனே, அவளுடைய பிள்ளையைப் பட்சித்துப்போடவேண்டுமென்று, வலுசர்ப்பமானது அவளுக்கு முன்பாக நின்றது.' ஏதேன் தோட்டத்தில் ஸ்திரீயின் வித்து தன் தலையை நசுக்கும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது முதல், மேசியாவை எப்படியாவது கொன்றுவிட சாத்தான் பல நூற்றாண்டுகளாகப் போராடினான்: பார்வோன் குழந்தைகளை நைல் நதியில் எறிந்தான், அத்தாலியாள் அரச பிள்ளைகளைக் கொன்றாள், இப்போது ஏரோது பெத்லகேம் குழந்தைகளைக் கொன்றான். ஆனால் சாத்தானின் சகல சதிகளையும் முறியடித்து தேவன் தம் குமாரனைப் பாதுகாத்தார்.

5. கண்ணீருக்கு அப்பால் உதிக்கும் உயிர்த்தெழுதலின் நம்பிக்கை

எரேமியா 31-ம் அதிகாரம் அழுகையோடு முடிந்துவிடவில்லை; அது அழும் தாய்மார்களுக்கு ஓர் உன்னத வாக்குத்தத்தத்தை அளிக்கிறது: 'நீ அழாதபடிக்கு உன் சத்தத்தையும், கண்ணீர்விடாதபடிக்கு உன் கண்களையும் காத்துக்கொள்; உன் கிரியைக்குப் பலனுண்டு... உன் முடிவைக்குறித்து உனக்கு நம்பிக்கையுண்டு என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்' (எரேமியா 31:16-17). மேலும் சில வசனங்களுக்குப் பின் புதிய உடன்படிக்கையின் (எரேமியா 31:31) இரட்சிப்பு வாக்குப்பண்ணப்படுகிறது! ஏரோதுவின் வாளுக்குத் தப்பிய இயேசு கிறிஸ்து, கல்வாரியில் மரணத்தையே ஜெயித்து உயிர்த்தெழுந்தார்; அந்தப் படுகொலை செய்யப்பட்ட குழந்தைகளும் ஒருநாள் உயிர்த்தெழுந்து, கண்ணீரே இல்லாத நித்திய மகிமையில் கிறிஸ்துவோடு வாழ்வார்கள் என்பதே இதன் இறுதி வெற்றியாகும்.