நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டு நொறுங்குதல்

ஏசாயா 53:4-6 என்பது பழைய ஏற்பாட்டு தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாடுகளின் சிகரமாகும்: 'மெய்யாகவே அவர் நம்முடைய பாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு, நம்முடைய துக்கங்களைச் சுமந்தார்; நாமோ, அவர் தேவனால் அடிபட்டு வதிக்கப்பட்டு, சிறுமைப்பட்டவரென்று எண்ணினோம். நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டு, நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் அவர் நொறுக்கப்பட்டார்; நமக்குச் சமாதானத்தை உண்டுபண்ணும் ஆக்கினை அவர்மேல் வந்தது; அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம். நாமெல்லாரும் ஆடுகளைப்போல வழிதப்பி, அவனவன் தன்தன் வழியிலே போனோம்; கர்த்தரோ நம்மெல்லாருடைய அக்கிரமங்களையும் அவர்மேல் விழப்பண்ணினார்.' இதுவே சுவிசேஷத்தின் ஜீவனுள்ள இதயம்—கிறிஸ்துவின் பதிலாள் மரணம்!

1. தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட மேசியா: ஏசாயா 53:4

கல்வாரி சிலுவையில் இரத்தம் வழிய தொங்கிக்கொண்டிருந்த இயேசுவை மக்கள் பார்த்தபோது, அவர் ஏதோ பெரும் பாவம் செய்ததால் தேவனால் சபிக்கப்பட்டார் என்றே நினைத்தனர்: 'அவர் தேவனால் அடிபட்டு வதிக்கப்பட்டு, சிறுமைப்பட்டவரென்று எண்ணினோம்.' உபாகமம் 21:23-ன் படி மரத்தில் தொங்குகிறவன் சபிக்கப்பட்டவன் என்பதால், இயேசுவை தேவன் தண்டிக்கிறார் என்று ஆசாரியர்கள் நினைத்தனர். ஆனால் அங்கே நிகழ்ந்த ஆச்சரிய உண்மை என்னவெனில்: அவர் தண்டிக்கப்பட்டது உண்மைதான், ஆனால் தமது சொந்தப் பாவங்களுக்காக அல்ல! நமது பாடுகளையும் துக்கங்களையுமே அவர் தம்மீது சுமந்தார்!

2. நொறுக்கப்பட்ட தேவ ஆட்டுக்குட்டி: ஏசாயா 53:5

தீர்க்கதரிசி நான்கு கடுமையான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகிறார்: காயப்பட்டு, நொறுக்கப்பட்டு, ஆக்கினை அவர்மேல் வந்து, தழும்புகளாயிற்று. ஆனால் அவை ஒவ்வொன்றிற்கும் காரணம் நம்முடைய பாவமே: 'நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம்... நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம்.' பரிசுத்த தேவனோடு நமக்கு சமாதானத்தை உண்டுபண்ணும் சகல ஆக்கினைகளும் சுத்தியலின் அடிகளைப்போல இயேசுவின்மேல் விழுந்தன. அவருடைய முதுகில் விழுந்த அந்த கொடூர சவுக்கடித் தழும்புகளே, நமது மரித்துப்போன ஆத்துமாக்களைக் குணமாக்கும் ஜீவ மருந்தாயின!

3. வழிதவறிய ஆடுகளாகிய மனிதகுலம்: ஏசாயா 53:6

ஆறாம் வசனம் மனிதகுலம் முழுவதையும் குற்றவாளியாக நிறுத்துகிறது: 'நாமெல்லாரும் ஆடுகளைப்போல வழிதப்பி, அவனவன் தன்தன் வழியிலே போனோம்.' மனிதனின் ஆழமான பாவம் என்பது சுயாதீனம்—தேவனைத் தள்ளிவிட்டு தன்தன் சுய வழியிலே நடப்பதாகும். தத்துவவாதிகள், மதவாதிகள், பாவிகள் என அனைவரும் நித்திய அழிவை நோக்கி ஓடும் வழிதவறிய ஆடுகளாய் நின்றோம். நம்மை நாமே ஒருபோதும் மீட்க முடியாத பரிதாபகரமான நிலையில் இருந்தோம்.

4. அக்கிரமங்களை அவர்மேல் விழப்பண்ணிய பிதா

அப்போதுதான் அந்த உன்னத திருப்பம் நிகழ்ந்தது: 'கர்த்தரோ நம்மெல்லாருடைய அக்கிரமங்களையும் அவர்மேல் விழப்பண்ணினார்.' எபிரெயத்தில் 'விழப்பண்ணினார்' (*ஹிப்கியா*) என்பது ஒரு பெரும் பளுவை மோதி விழப்பண்ணுவதைக் குறிக்கும். மனித வரலாற்றின் சகல கொலைகள், அசுத்தங்கள், பொய்கள், துரோகங்கள் அனைத்தையும் ஒரு மாபெரும் சுமையாகத் திரட்டி, பிதாவாகிய தேவன் கல்வாரி சிலுவையில் தமது நேச குமாரனாகிய இயேசுவின்மேல் மோதி விழப்பண்ணினார்!

5. மாபெரும் தெய்வீகப் பரிமாற்றம்

1 பேதுரு 2:24-ல் அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு இதைப் பாடுகிறார்: 'நாம் பாவங்களுக்குச் செத்து, நீதிக்குப் பிழைத்திருக்கும்படிக்கு, அவர்தாமே தமது சரீரத்திலே நம்முடைய பாவங்களைச் சிலுவையின்மேல் சுமந்தார்; அவருடைய தழும்புகளால் குணமானீர்கள்.' மார்ட்டின் லூதர் இதை 'இனிய பரிமாற்றம்' என்று அழைத்தார்: கிறிஸ்து நமது பாவக்கறைகளையும், சாபத்தையும், மரணத்தையும், நரகத்தையும் தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டார்; அதற்குப் பதிலாக தமது பரிசுத்த நீதியையும், நித்திய ஜீவனையும், பிதாவின் பிரசன்னத்தையும், பரலோக பாக்கியத்தையும் நமக்கு இலவசமாகத் தந்தார்! இயேசுவின் தழும்புகளினால் நாம் என்றென்றைக்கும் மீட்கப்பட்டுள்ளோம்!