"நான் அவர்களை நோக்கி: உங்களுக்கு நலமாய்க் கண்டால் என் கூலியைத் தாருங்கள்... என்றேன்; அப்பொழுது எனக்குக் கூலியாக முப்பது வெள்ளிக்காசை நிறுத்துக் கொடுத்தார்கள். கர்த்தர் என்னை நோக்கி: அவர்கள் என்னைப் பலமாய் மதித்த அந்த விசேஷித்த கிரயத்தைக் குயவனிடத்தில் எறிந்துவிடு என்றார். அப்படியே நான் அந்த முப்பது வெள்ளிக்காசையும் எடுத்து, அவைகளைக் கர்த்தருடைய ஆலயத்திலிருக்கிற குயவனிடத்தில் எறிந்துவிட்டேன்."
"அவர்கள் அவனுக்கு முப்பது வெள்ளிக்காசை நிறுத்திக் கொடுத்தார்கள்... யூதாஸ் தான் குற்றமில்லாத இரத்தத்தைக் காட்டிக்கொடுத்ததினால் பாவஞ்செய்தேன் என்று சொல்லி, அந்த முப்பது வெள்ளிக்காசையும் தேவாலயத்திலே எறிந்துவிட்டு, புறப்பட்டுப்போய், நான்றுகொண்டு செத்தான். பிரதான ஆசாரியர்கள் அந்தக் காசுகளை எடுத்து... அவைகளினாலே பரதேசிகளை அடக்கம் பண்ணுகிறதற்குக் குயவனுடைய நிலத்தைக் கொண்டார்கள்."
சகரியா 11:12-13 என்பது வேதாகமத்தின் மிக வியக்கத்தக்க, துல்லியமான பொருளாதார தீர்க்கதரிசனங்களில் ஒன்றாகும்: 'நான் அவர்களை நோக்கி: உங்களுக்கு நலமாய்க் கண்டால் என் கூலியை எனக்குக் கொடுங்கள்; இல்லாவிட்டால் இருக்கட்டும் என்றேன்; அப்பொழுது எனக்குக் கூலியாக முப்பது வெள்ளிக்காசை நிறுத்துக் கொடுத்தார்கள். கர்த்தர் என்னை நோக்கி: அவர்கள் என்னை மதித்த அந்த விசேஷித்த விலையைக் குயவனிடத்திலே எறிந்துவிடு என்றார்.' மத்தேயு 26 மற்றும் 27-ல், மனிதர்கள் தேவகுமாரனை ஒரு எளிய அடிமையின் விலைக்கு மதிப்பிட்டு விற்ற சம்பவம் எவ்வாறு துல்லியமாய் நிறைவேறியது என்பதை நாம் காண்கிறோம்.
1. மேய்ப்பனின் கூலியும் விசித்திரமான மதிப்பீடும்
சகரியா 11-ல், கொலைக்கு நியமிக்கப்பட்ட ஆடுகளை மேய்க்கும் நல்ல மேய்ப்பனாகிய தேவனைப் பிரதிபலிக்கும்படி சகரியா பணிக்கப்பட்டார். இஸ்ரவேலின் மதத்தலைவர்கள் அவருடைய ஆவிக்குரிய வழிகாட்டுதலை வெறுத்தனர். சகரியா தமது ஊழியத்திற்கான கூலியைக் கேட்டபோது, அவர்கள் முப்பது வெள்ளிக்காசுகளை எண்ணிக் கொடுத்தனர். இது திட்டமிட்டு செய்யப்பட்ட ஒரு கொடூரமான அவமதிப்பாகும்! யாத்திராகமம் 21:32-ன் படி, ஒரு மாடு ஒரு அடிமையைக் குத்திக் கொன்றுவிட்டால் எஜமானுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டிய நஷ்டஈடு 30 வெள்ளிக்காசு. சகரியாவுக்கு 30 வெள்ளிக்காசைக் கொடுத்ததன் மூலம்: 'உன்னுடைய மதிப்பு ஒரு செத்துப்போன அடிமையின் விலைக்குச் சமம்' என்று தலைவர்கள் ஏளனம் செய்தனர்.
2. யாவே தேவனின் நையாண்டி வார்த்தை
யாவே தேவன் சகரியாவை நோக்கி ஒரு நையாண்டியான கட்டளையைக் கொடுத்தார்: 'அவர்கள் என்னை மதித்த அந்த விசேஷித்த விலையைக் குயவனிடத்திலே எறிந்துவிடு என்றார்' (சகரியா 11:13). தீர்க்கதரிசியை அவமதித்ததன் மூலம், அவர்கள் பரலோக தேவனை அந்த விலைக்கு மதிப்பிட்டனர்! சகரியா அந்த முப்பது வெள்ளிக்காசுகளை எடுத்து, தேவாலயத்தில் உள்ள குயவனிடம் எறிந்தார். குயவன் ஏன்? எருசலேமின் இன்னோம் பள்ளத்தாக்கில் குயவர்கள் உடைந்த மண்பாண்டங்களைக் கொட்டி களிமண் எடுக்கும் நிலம் இருந்தது; அது சமுதாயத்தில் ஒதுக்கப்பட்ட, பிணங்களை அடக்கம் செய்யும் நிலமாகும்.
3. யூதாஸ் பேரம் பேசிய முப்பது வெள்ளிக்காசு
ஐந்து நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த தீர்க்கதரிசனம் அச்சுப்பிசகாமல் நடந்தது. மத்தேயு 26:14-15-ல் யூதாஸ்காரியோத் பிரதான ஆசாரியர்களிடம் சென்று: 'நான் அவரை உங்களுக்குக் காட்டிக்கொடுக்கிறேன், எனக்கு என்ன கொடுக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டான். ஆசாரியர்கள் அவனுக்கு இருபதோ, ஐம்பதோ கொடுக்கவில்லை; சரியாக முப்பது வெள்ளிக்காசை எண்ணிக் கொடுத்தனர்! சகரியாவின் காலத்தில் தங்கள் முன்னோர்கள் தேவனை 30 வெள்ளிக்காசுக்கு மதிப்பிட்டது போல, காய்பாவும் ஆசாரியர்களும் மாம்சத்தில் வந்த தேவகுமாரனை ஒரு அடிமையின் விலைக்கு மதிப்பிட்டனர்!
4. தேவாலயத்தில் எறியப்பட்ட பணமும் இரத்த நிலமும்
வெள்ளிக்கிழமை காலையில் இயேசுவுக்கு மரணத்தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டதைக் கண்ட யூதாஸ், சொல்லொணா குற்றவுணர்ச்சியால் நடுங்கினான். அந்தப் பணப்பையோடு ஆசாரியர்களிடம் ஓடினான்: 'குற்றமில்லாத இரத்தத்தைக் காட்டிக்கொடுத்ததினால் பாவஞ்செய்தேன்' என்றான் (மத்தேயு 27:3-4). ஆசாரியர்களோ: 'எங்களுக்கு என்ன, அது உன்பாடு' என்று ஏளனம் செய்தனர். யூதாஸ் அந்த வெள்ளிக்காசுகளை தேவாலயத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலத்திலே எறிந்துவிட்டுப் போய் தூக்குப்போட்டுக்கொண்டான். ஆசாரியர்கள் அந்தப் பணத்தை எடுத்து: 'ஆலோசனைபண்ணி, அந்நியர்களை அடக்கம்பண்ணுகிறதற்குக் குயவனுடைய நிலத்தை அதினாலே வாங்கினார்கள். இதினிமித்தம் அந்த நிலம் இந்நாள்வரைக்கும் இரத்தநிலம் என்னப்படுகிறது' (மத்தேயு 27:7-8).
5. மனித பாவத்திற்குள்ளும் நிறைவேறிய தேவவாக்கு
500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக சகரியா முன்னறிவித்த அனைத்து விவரங்களும் துல்லியமாக நடந்தேறின: சரியான பணத்தொகை (30 வெள்ளிக்காசு), பணம் எறியப்பட்ட இடம் (தேவாலயம்), பணத்தைப் பெற்றவர் (குயவன்), நிலத்தின் நோக்கம் (அந்நியரை அடக்கம் செய்யும் கல்லறை நிலம்). மதத்தலைவர்கள் சாதுரியமாக அரசியல் சதி செய்வதாக நினைத்தனர்; ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் தேவனுடைய மாறாத தீர்க்கதரிசனத்தையே நிறைவேற்றிக்கொண்டிருந்தனர்! மனிதர்கள் 30 வெள்ளிக்காசுக்கு மதிப்பிட்ட அந்த இயேசுவே, பரலோகத்தின் நித்திய விலையேறப்பெற்ற மீட்பின் இரட்சகர்!
வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்
கூலி, சம்பளம்; யாவே தேவனுடைய நல்ல மேய்ப்பனுக்கு இஸ்ரவேலின் மதத்தலைவர்கள் கொடுத்த கேவலமான மதிப்பீடு.
வெள்ளி; முப்பது வெள்ளிக்காசு—மாட்டினால் முட்டப்பட்டு இறந்த ஒரு அடிமைக்கான மோசேயின் சட்ட இழப்பீட்டுத் தொகை (யாத்திராகமம் 21:32).
குயவன்; எளிய களிமண்ணில் வேலை செய்பவர், சமுதாயத்தில் மிகக் குறைந்த அந்தஸ்து கொண்ட தொழிலாகவும் புதைக்கும் நிலமாகவும் விளங்கியது.
பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி
மோசேயின் சட்டத்தின்படி (யாத்திராகமம் 21:32), ஒரு மிருகத்தினால் கொல்லப்பட்ட அடிமைக்கான இழப்பீட்டுத் தொகையே 30 வெள்ளிக்காசு. சகரியா 11-ல், தீர்க்கதரிசி இஸ்ரவேலை மேய்க்கும் நல்ல மேய்ப்பனாகிய தேவனைப் பிரதிபலித்தார். சகரியா தமது ஊழியத்திற்கான கூலியைக் கேட்டபோது, இஸ்ரவேலின் தலைவர்கள் அவரை அவமதிக்கும் வகையில் 30 வெள்ளிக்காசுகளைத் தூக்கிக் கொடுத்தனர். யாவே தேவன் அந்த 'விசேஷித்த விலையை' தேவாலயத்தில் உள்ள குயவனிடம் எறிந்துவிடும்படி கட்டளையிட்டார். 500 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, காய்பா அதே அடிமையின் கூலியைக் கொடுத்து தேவகுமாரனை விலைக்கு வாங்கினான்.
🔑 முக்கிய ஆவிக்குரிய பாடங்கள்
- அகில உலகத்தையும் படைத்த தேவகுமாரனை, மனிதர்கள் ஒரு மாட்டினால் முட்டப்பட்ட எளிய அடிமையின் விலைக்கு கேவலமாக மதிப்பிட்டனர்.
- யூதாஸ் தற்காலிக பண ஆசையால் குருடாகி, இயேசுவுடனான நித்திய உறவை முப்பது அழியக்கூடிய வெள்ளிக்காசுக்காக விற்று இறுதியில் அழிந்துபோனான்.
- அந்த வெள்ளிக்காசு இரத்தக் கிரயம் என்று காணிக்கைப் பெட்டியில் போட பயந்த ஆசாரியர்கள், குற்றமற்ற இரத்தத்தைச் சிந்த எவ்வித தயக்கமும் கொள்ளவில்லை; இதுவே மாய்மாலத்தின் உச்சம்.
- வெள்ளிக்காசுகளைக் கொண்டு குயவனின் நிலத்தை வாங்கியதில் கூட, தேவனுடைய வார்த்தை அணுவளவும் பிசகாமல் மிகத்துல்லியமாக நிறைவேறியது.
வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்
இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.
⚡ முக்கிய உண்மைகள்
- அடிமையின் விலை மதிப்பீடு: யாத்திராகமம் 21:32-ன் படி, ஒரு மாடு அடிமையைக் குத்திக் கொன்றுவிட்டால், அந்த அடிமையின் எஜமானுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டிய சட்டப்பூர்வ நஷ்டஈடு சரியாக முப்பது வெள்ளிக்காசு ஆகும்.
- சகரியாவின் நையாண்டி தீர்க்கதரிசனம்: சகரியா 11:12-13-ல் யாவே தேவன் நையாண்டியாக உரைக்கிறார்: 'அவர்கள் என்னை மதித்த அந்த விசேஷித்த விலையைக் குயவனிடத்திலே எறிந்துவிடு என்றார்.'
- மத்தேயுவின் துல்லியப் பதிவு: மத்தேயு 26:15-ல் யூதாஸ் முப்பது வெள்ளிக்காசுக்கு பேரம் பேசியதும், மத்தேயு 27:3-10-ல் அந்தப் பணம் தேவாலயத்தில் எறியப்பட்டு குயவனின் நிலம் வாங்கப்பட்டதும் தெளிவாகப் பதிவாகியுள்ளது.
- இரத்தக் கிரயம்: ஆசாரியர்கள் அந்த வெள்ளிக்காசுகளை இரத்தக் கிரயம் என்பதால் காணிக்கைப் பெட்டியில் போடாமல், பரதேசிகளை அடக்கம் செய்ய குயவனின் நிலத்தை வாங்கினர்.
❓ அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQs)
மத்தேயு 27:9-ல் சகரியாவின் தீர்க்கதரிசனத்தை எரேமியாவின் தீர்க்கதரிசனம் என்று ஏன் குறிப்பிட்டுள்ளார்?
பண்டைய யூத வேதாகம வரிசையில் தீர்க்கதரிசன சுருள்கள் அவற்றின் முதல் புத்தகமாகிய எரேமியாவின் பெயரிலேயே அழைக்கப்பட்டன. மேலும் மத்தேயு இரண்டு தீர்க்கதரிசனங்களை ஒன்றிணைக்கிறார்: சகரியா 11:12-13 (முப்பது வெள்ளிக்காசும் குயவனும்) மற்றும் எரேமியா 19:1-13 (குயவனின் மண் பாண்டமும் புதைக்கப்படும் பள்ளத்தாக்கும்) மற்றும் எரேமியா 32:6-9 (வெள்ளிக்காசு கொடுத்து நிலம் வாங்குதல்).
அந்த முப்பது வெள்ளிக்காசுகளுக்கு என்ன நடந்தது?
யூதாஸ் குற்றவுணர்ச்சியினால் ஆசாரியர்களிடம் சென்று குற்றமற்ற இரத்தத்தைக் காட்டிக்கொடுத்தேன் என்று கூறிப் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தான். அவர்கள் அதை ஏற்க மறுத்தபோது, தேவாலயத்தின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் காசுகளை எறிந்துவிட்டு தூக்குப்போட்டுக்கொண்டான் (மத்தேயு 27:5). ஆசாரியர்கள் அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு பரதேசிகளை அடக்கம் செய்ய குயவனின் நிலத்தை (*அக்கெல்தமா*, இரத்தநிலம்) வாங்கினர்.
மனிதனின் மதிப்பீட்டிற்கும் தேவனுடைய மதிப்பீட்டிற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன?
மனிதர்கள் இயேசுவை 30 வெள்ளிக்காசுகளுக்கு—ஒரு இறந்த அடிமையின் விலைக்கு மதிப்பிட்டனர். ஆனால் தேவனோ நம்மை மீட்க தமது ஒரேபேறான குமாரனையே சிலுவைக்கு ஒப்புக்கொடுக்கும் அளவுக்கு மனிதகுலத்தை எல்லையற்ற விலையேறப்பெற்றதாக மதித்தார்!
