ஐசுவரியவானின் கல்லறையில் அடக்கம் பண்ணப்படுதல்

ஏசாயா 53:9 என்பது பழைய ஏற்பாட்டின் மிக ஆச்சரியமான புதிர்களில் ஒன்றாகும்: 'துன்மார்க்கரோடே அவருடைய கல்லறையை நியமித்தார்கள்; ஆனாலும் அவருடைய மரணத்தில் ஐசுவரியவானோடே இருந்தார்; அவர் கொடுமை செய்யவில்லை, அவர் வாயில் வஞ்சனை இருந்ததுமில்லை.' சிலுவையில் அறையப்பட்டு குற்றவாளிகளின் பொதுக்குழியில் வீசப்பட வேண்டிய ஒரு மனிதன், எவ்வாறு ஒரு பெரும் செல்வந்தனின் ஆடம்பர கல்லறையில் அடக்கம் பண்ணப்பட்டார் என்பதை மத்தேயு 27 மற்றும் யோவான் 19 வரலாற்றுத் துல்லியத்தோடு விவரிக்கின்றன.

1. குற்றவாளிகளுக்கு நியமிக்கப்பட்ட இழிவான குழி

ரோம மற்றும் யூத வழக்கத்தின்படி, சிலுவையில் அறையப்பட்ட குற்றவாளிகளுக்கு கௌரவமான அடக்கம் மறுக்கப்பட்டது. ரோமர்கள் உடல்களைப் பாழான நிலங்களில் கழுகுகள் தின்னும்படி விட்டுவிடுவர்; அல்லது எருசலேமின் இன்னோம் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள சாக்கடை குழிகளில் வீசி எறிவர். யூத ஆசாரியர்களும் இயேசுவுக்கு இந்த இழிவான முடிவையே திட்டமிட்டிருந்தனர்: 'துன்மார்க்கரோடே அவருடைய கல்லறையை நியமித்தார்கள்.' மனித எதிர்பார்ப்பின்படி, இயேசுவின் சரீரம் இரு கள்ளர்களோடு சேர்ந்து குப்பைக் குழியில் தள்ளப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

2. அரிமத்தியா யோசேப்பின் ஆச்சரிய துணிச்சல்

சூரியன் மறையும் நேரம் நெருங்கியபோது, ஒரு தெய்வீகத் திருப்பம் நிகழ்ந்தது. மத்தேயு 27:57-60 பதிவு செய்கிறது: 'சாயங்காலமானபோது, இயேசுவுக்குச் சீஷனும் அரிமத்தியா ஊரானுமாகிய யோசேப்பு என்னும் பேருள்ள ஒரு ஐசுவரியவான் வந்தான். அவன் பிலாத்துவினிடத்தில் போய், இயேசுவின் சரீரத்தைக் கேட்டான். அப்பொழுது சரீரத்தைக் கொடுக்கும்படி பிலாத்து கட்டளையிட்டான்.' யோசேப்பு ஆலோசனை சங்கத்தின் பெரும் செல்வந்தரும் பிரபுவுமாயிருந்தார் (மாற்கு 15:43). தமது செல்வாக்கையும் உயிரையும் துச்சமாக மதித்து, பிலாத்துவின் அரண்மனைக்குள் நுழைந்து இயேசுவின் உடலைக் கேட்டார்!

3. புதிய கன்மலைக் கல்லறையில் ராஜ அடக்கம்

யோசேப்பு இயேசுவின் சரீரத்தை எடுத்து, சுத்தமான மெல்லிய துணியிலே சுற்றி, கன்மலையில் வெட்டியிருந்த தனது புதிய கல்லறையிலே வைத்தார் (யோவான் 19:41). லூக்கா குறிப்பிடுகிறார்: அதில் 'ஒருக்காலும் ஒருவனும் வைக்கப்படவில்லை.' மேலும் நிக்கொதேமு என்ற மற்றொரு அதிகாரியும் சுமார் நூறு இராத்தல் எடையுள்ள வெள்ளைப்போளமும் சந்தனமும் கொண்டுவந்தார் (யோவான் 19:39). இது ஒரு சாதாரண மனிதனின் அடக்கம் அல்ல; ஒரு மாபெரும் சக்கரவர்த்திக்கு மட்டுமே செய்யப்படும் அரச மரியாதையோடு கூடிய ராஜ அடக்கமாகும்!

4. வஞ்சனையும் கொடுமையும் இல்லாத பரிசுத்தர்

ஏசாயா 53:9 இந்த கௌரவத்திற்கான காரணத்தைக் கூறுகிறது: 'அவர் கொடுமை செய்யவில்லை, அவர் வாயில் வஞ்சனை இருந்ததுமில்லை.' இயேசு தமது பூலோக வாழ்வில் எவ்வித வன்முறையையோ அல்லது வஞ்சகத்தையோ செய்யவில்லை. பிலாத்துவே: 'இவனிடத்தில் ஒரு குற்றமும் காணேன்' என்று மூன்று முறை சாட்சியிட்டான். தமது பாவமற்ற நேச குமாரனின் சரீரம் பொதுக் குழியில் வீசப்படுவதை பிதாவாகிய தேவன் ஒருபோதும் அனுமதிக்கவில்லை! சிலுவையில் மீட்பின் கிரியை முடிந்த அந்த கணத்திலேயே இயேசுவின் அவமானம் முடிந்து, அவருடைய ராஜரீக மகிமை தொடங்கியது!

5. முத்திரையிடப்பட்ட கல்லறையும் மூன்றாம் நாளும்

இயேசு உயிர்த்தெழுவதாகக் கூறியதை நினைவுகூர்ந்த ஆசாரியர்கள், பிலாத்துவின் உத்தரவோடு கல்லறையை ரோம முத்திரையிட்டு, ரோமக் காவலாளிகளை நிறுத்தி பலமாகப் பாதுகாத்தனர் (மத்தேயு 27:62-66). அவர்களின் இந்த பயமே, இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலுக்கு மறுக்க முடியாத வரலாற்று சாட்சியாக மாறியது! ஐசுவரியவானின் கன்மலைக் கல்லறை இயேசுவை சிறைவைக்க முடியவில்லை; மூன்றாம் நாளில் கல் புரட்டப்பட்டு, மரணத்தை ஜெயித்து இயேசு உயிரோடு எழுந்தார்!