1 கொரிந்தியர் 13: அன்பின் மேன்மையும் தெய்வீக அன்பின் இலக்கணமும்

1. அன்பில்லாத ஆவிக்குரிய வரங்களின் வறுமை (வசனங்கள் 1–3)

பவுல் இவ்வதிகாரத்தைத் தொடங்கும்போது, கொரிந்திய விசுவாசிகள் பெருமையாக நினைத்த அத்தனை ஆவிக்குரிய வரங்களையும் பட்டியலிட்டு, அன்பில்லாவிட்டால் அவை யாவும் ஆன்மீக ரீதியில் வெற்று மாயை என்பதை விளக்குகிறார்:

"நான் மனுஷர் பாஷைகளையும் தூதர்களுடைய பாஷைகளையும் பேசினாலும், அன்பு எனக்கிராவிட்டால், சத்தமிடுகிற வெண்கலம்போலவும், ஓசையிடுகிற கைத்தாளம்போலவும் இருப்பேன். நான் தீர்க்கதரிசன வரத்தை உடையவனாயிருந்து, சகல இரகசியங்களையும் சகல அறிவையும் அறிந்தாலும், மலைகளைப் பெயர்க்கத்தக்கதாக சகல விசுவாசமும் எனக்கு இருந்தாலும், அன்பு எனக்கிராவிட்டால் நான் ஒன்றுமில்லை. எனக்கு உண்டான யாவற்றையும் நான் அன்னதானம்பண்ணினாலும், என் சரீரத்தை சுட்டெரிக்கப்படுவதற்குக் கொடுத்தாலும், அன்பு எனக்கிராவிட்டால் எனக்குப் பிரயோஜனம் ஒன்றுமில்லை." (1 கொரிந்தியர் 13:1-3)

இங்கு பவுல் அடுக்கும் நான்கு நிலைகளின் ஆழம்:

• அற்புதமான பாஷைகள் (வசனம் 1): வான தூதர்களின் பாஷையையே ஒருவன் பேசினாலும், அவனிடம் அன்பு இல்லையென்றால், அது கொரிந்துவின் புறமதக் கோயில்களில் டயோனிசியஸ் வழிபாட்டில் வெறிக்கூச்சலிட்டு அடிக்கப்படும் வெண்கலக் கருவியைப் போலவும், வெற்று கைத்தாளத்தின் சத்தத்தைப் போலவும் வெறுமையாய் முடியும். அது பிறருக்கு எரிச்சலூட்டுமே தவிர, ஆத்துமாவுக்கு எந்த நன்மையும் தராது. சபை என்பது சுய விளம்பர மேடை அல்ல, அது பிறரைத் தாங்கும் அன்பின் இல்லமாகும்.
• அறிவும் தீர்க்கதரிசனமும் (வசனம் 2அ): வேதாகமத்தின் அனைத்து இரகசியங்களையும் கரைத்துக் குடித்த இறையியல் அறிஞனாக இருந்தாலும், எதிர்காலத்தை உரைக்கும் மகா தீர்க்கதரிசியாக இருந்தாலும், அன்பில்லாவிட்டால் அவன் தேவனுடைய பார்வையில் வெறும் பூஜ்ஜியமே. அறிவு இறுமாப்பை உண்டாக்கும், அன்போ பக்திவிருத்தியை உண்டாக்கும். மற்றவர்களைத் தாழ்த்திப் பேசும் எந்த ஒரு வேத அறிவும் பிசாசின் வஞ்சகமே தவிர, தேவனுடைய ஞானம் அல்ல.
• மலைகளைப் பெயர்க்கும் விசுவாசம் (வசனம் 2ஆ): விசுவாசத்தினால் பெரும் அற்புதங்களைச் செய்து நோய்களைக் குணமாக்கி, மலைகளை அசைத்தாலும் கூட, அகபே அன்பு இல்லையென்றால் "ஊதென் எய்மி"—"நான் ஒன்றுமில்லை." அவனது செயல் மட்டுமல்ல, அவனுடைய ஆவிக்குரிய நபரே ஒன்றுமில்லாமல் போய்விடுகிறது. தேவனுடைய கணக்கில் செயல்களின் பிரம்மாண்டத்தை விட, இருதயத்தின் அன்பின் உள்நோக்கமே கணக்கிடப்படுகிறது.
• தியாகமும் இரத்தசாட்சி மரணமும் (வசனம் 3): தன் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடுத்தாலும், தன் உடலையே சுட்டெரிக்கப்படுவதற்காக நெருப்பில் ஒப்புக்கொடுத்தாலும், அதில் கிறிஸ்துவின் சுயநலமற்ற அன்பு இல்லையென்றால், பரலோகக் கணக்கில் அதற்குக் கிடைக்கக்கூடிய பலன் பூஜ்ஜியமே (பிரயோஜனம் ஒன்றுமில்லை). மனிதப் புகழ்ச்சிக்காகவோ அல்லது தன் மத வைராக்கியத்தைக் காட்டுவதற்காகவோ செய்யப்படும் எந்த ஒரு தியாகமும் தேவனுக்கு முன்பாக மதிக்கப்படுவதில்லை.

2. அன்பின் பதினாறு இலக்கணங்கள் மற்றும் சுபாவங்கள் (வசனங்கள் 4–7)

4 முதல் 7 வரையிலான வசனங்களில் பவுல் அன்பின் இலக்கணத்தை விவரிக்கிறார். கிரேக்க மூலமொழியில் பவுல் இவற்றை வெறும் குணங்களாகக் கூறாமல், பதினைந்து நிகழ்கால வினைச்சொற்களாக (செயல்களாக) விளக்குகிறார். அன்பு என்பது உதட்டளவில் பேசும் வெற்று உணர்ச்சியல்ல, அது போர்க்களத்திலும் துன்பத்திலும் வெளிப்படும் தியாகச் செயலாகும்:

"அன்பு நீடிய சாந்தமும் தயவுமுள்ளது; அன்பு பொறாமைப்படாது; அன்பு தற்புகழ்ச்சி செய்யாது, இறுமாப்பாயிராது, அயோக்கியமானதைச் செய்யாது, தற்பொழிவை நாடாது, சினமடையாது, பொல்லாங்கு நினையாது, அநியாயத்தில் சந்தோஷப்படாமல், சத்தியத்தில் சந்தோஷப்படும்; சகலத்தையும் தாங்கும், சகலத்தையும் விசுவாசிக்கும், சகலத்தையும் நம்பும், சகலத்தையும் சகிக்கும்." (1 கொரிந்தியர் 13:4-7)

இத்தெய்வீக சுபாவங்களின் ஆழமான விளக்கம்:

1. அன்பு நீடிய சாந்தமுள்ளது (மக்ரோθυமேயோ): நீண்ட திரியைக் கொண்டிருப்பது; அவமானங்களையும் துரோகங்களையும் பழிவாங்காமல், சீக்கிரம் கோபப்படாமல் பொறுமையோடு சகித்துக்கொள்ளும் கிறிஸ்துவுக்குரிய சாந்தம். பிலாத்துவின் முன்பாக மௌனமாய் நின்ற இயேசுவின் அமைதி இது.
2. அன்பு தயவுள்ளது (ஹ்ரிஸ்தேயோமை): பிறருக்கு உதவ தானாகவே முன்வந்து நன்மை செய்யும் செயல் வடிவம். சீஷர்களின் கால்களைக் கழுவிய இயேசுவின் தாழ்மை இது. நன்மையை எதிர்பார்த்து அல்ல, நன்மையே சுபாவமாக மாறுவது.
3. அன்பு பொறாமைப்படாது (ஊ ஸெலோய்): மற்றவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்படும்போதும், வரங்களில் சிறந்து விளங்கும்போதும் அவர்களோடு சேர்ந்து உள்ளார மகிழ்ச்சியடையும் மேன்மையான குணம். சக விசுவாசியின் வெற்றியைத் தன் வெற்றியாகக் கொண்டாடுவது.
4. அன்பு தற்புகழ்ச்சி செய்யாது (ஊ பெர்பெரியோமை): தன் சாதனைகளையும் தியாகங்களையும் பிறர் முன்பாக மேடைகளில் தம்பட்டம் அடித்துக் காட்டாத அடக்கம். மேடையில் கைதட்டல் வாங்கத் துடிக்காத எளிய உள்ளம்.
5. அன்பு இறுமாப்பாயிராது (ஊ பிசியூத்தாய்): தனக்குள்ள அறிவினாலோ வரங்களினாலோ ஆவிக்குரிய மேட்டிமை கொண்டு பிறரைத் தாழ்த்திப் பார்க்காத பணிவு. பெருமை விழுதலுக்கு முன்னோடி; அன்போ தாழ்மையின் அணிகலன்.
6. அன்பு அயோக்கியமானதைச் செய்யாது: வரம்பு மீறி நடக்காமல், பிறருக்கு அவமரியாதை செய்யாமல் கண்ணியத்தோடும் மரியாதையோடும் நடப்பது. பிறரின் உணர்வுகளைக் காயப்படுத்தாத மென்மையான நன்னடத்தை.
7. அன்பு தன் சுயநலத்தை நாடாது: தன் சொந்த உரிமைகளை விட பிறரின் இரட்சிப்பையும் நன்மையையுமே முதன்மையாகக் கருதுவது (பிலிப்பியர் 2:4). கிறிஸ்து தமக்காக வாழாமல் நமக்காக ஜீவனைக் கொடுத்தது போன்ற தியாக சுபாவம்.
8. அன்பு சினமடையாது: அற்பக் காரியங்களுக்காக சட்டென்று சீற்றமடைந்து, கோபக்கனல் கக்கி வார்த்தைகளைக் கொட்டாத நிதானம். தன் ஆவியை அடக்கும் பலம் பெற்ற மனிதனின் அடையாளம்.
9. அன்பு பொல்லாங்கு நினையாது (ஊ லொகிசெத்தாய்): கணக்குப் புத்தகத்தில் கடனைக் குறித்து வைப்பது போல, மற்றவர்கள் செய்த தவறுகளையும் குற்றங்களையும் மனதில் குறித்து வைத்துக் கொண்டு பழிவாங்கக் காத்திருக்காத சுபாவம். சிலுவையில் இயேசு "இவர்களுக்கு மன்னியும்" என்று ஜெபித்த உன்னத மன்னிப்பு இது. கசப்பை அடியோடு வேரறுக்கும் தெய்வீக கிருபை.
10. அன்பு அநியாயத்தில் சந்தோஷப்படாது: தனக்குப் பிடிக்காத எதிரி பாவம் செய்து கீழே விழும்போது அதில் கைதட்டி சந்தோஷப்படாமல் வேதனைப்படுவது. துன்மார்க்கனின் மரணத்தைக் கூட தேவன் விரும்புவதில்லை.
11. அன்பு சத்தியத்தில் சந்தோஷப்படும்: தேவனுடைய பரிசுத்த சத்தியமும் நீதியும் உலகத்தில் மேலோங்கும்போது அகமகிழ்வது. பாவத்தோடு சமரசம் செய்யாமல், சத்தியத்தை அன்போடு பேசுவது.
12. அன்பு சகலத்தையும் தாங்கும் (பாந்தா ஸ்தேகீ): பிறரின் பலவீனங்களை ஊரெல்லாம் பரப்பாமல், வீட்டின் கூரையைப் போல மூடி மறைக்கும் கிருபை. ஆத்துமாக்களைக் காப்பாற்ற பலிகளைச் சுமக்கும் உள்ளம்.
13. அன்பு சகலத்தையும் விசுவாசிக்கும்: பிறரை சந்தேகக் கண்ணோடு பார்க்காமல், மனிதர்களில் செயல்படும் தேவ கிருபையை நம்புவது. நம்பிக்கையின் கண்களோடு பிறரைப் பார்ப்பது.
14. அன்பு சகலத்தையும் நம்பும்: யாரையும் "இவன் திருந்தவே மாட்டான்" என்று கைவிடாமல், கடைசி மூச்சு வரை இரட்சிப்புக்காய் ஜெபிப்பது. சிலுவையில் தொங்கிய நல்ல திருடனை இயேசு இரட்சித்தது போன்ற எதிர்பார்ப்பு.
15. அன்பு சகலத்தையும் சகிக்கும் (பாந்தா ஹைபோமெனே): போர்க்களத்தில் பின்வாங்காமல், சத்துருவின் அம்புகளுக்கு மத்தியிலும் நிலைகுலையாமல் கிறிஸ்துவுக்காய் நிற்கும் விசுவாச வீரம். எத்தகைய உபத்திரவத்திலும் விசுவாசத்தை இழக்காத வைராக்கியம்.

3. அன்பின் நித்திய மாறாத்தன்மை (வசனங்கள் 8–10)

வரங்கள் அழியக்கூடியவை, ஆனால் அன்போ அழியாதது என்பதை 8 முதல் 10 வரையிலான வசனங்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன:

"அன்பு ஒருக்காலும் ஒழியாது. தீர்க்கதரிசனங்களானாலும் ஒழிந்துபோம், அந்நிய பாஷைகளானாலும் ஓய்ந்துபோம், அறிவானாலும் ஒழிந்துபோம். நம்முடைய அறிவு குறைவுள்ளது, நாம் தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்லுதலும் குறைவுள்ளது. நிறைவானது வரும்போது குறைவானது ஒழிந்துபோம்." (1 கொரிந்தியர் 13:8-10)

கிரேக்க மொழியில் ஹே அகபே ஊதெபோதே பிப்தே என்றால் "அன்பு ஒருபோதும் கீழே விழாது, ஒழிந்துபோகாது" என்று பொருள். ஆவிக்குரிய வரங்கள் என்பவை ஒரு புதிய மாளிகை கட்டப்படும்போது அதைச் சுற்றிலும் அமைக்கப்படும் சாரம் (scaffolding) போன்றவை. கட்டிடம் முழுமை பெற்று, கிறிஸ்து மறுபடியும் வரும்போது (நிறைவானது), தற்காலிக சாரங்களாகிய தீர்க்கதரிசனங்களும் அந்நிய பாஷைகளும் தேவைப்படாமல் அகன்றுவிடும்; ஆனால் மாளிகையாகிய அன்பு நித்திய நித்தியமாய் நிலைத்து நிற்கும். பூமியில் நாம் பயன்படுத்தும் வரங்கள் பரலோக வாசலில் நின்றுவிடும், ஆனால் நம்முடைய அன்போ பரலோகத்தின் வாசல் வழியாக உள்ளே நுழையும்!

4. குழந்தைப்பருவமும் முகமுகமாய் காணும் காட்சியும் (வசனங்கள் 11–12)

இம்மாற்றத்தை இரண்டு உவமைகள் மூலம் பவுல் உணர்த்துகிறார்:

முதலாவதாக, குழந்தைப்பருவம்: "நான் குழந்தையாயிருந்தபோது குழந்தையைப்போலப் பேசினேன், குழந்தையைப்போலச் சிந்தித்தேன், குழந்தையைப்போல யோசித்தேன்; நான் புருஷனானபோதோ குழந்தைக்கேற்றவைகளை ஒழித்துவிட்டேன்." அன்பை விட வரங்களைப் பெரிதாக எண்ணிப் பெருமை பாராட்டுவது ஆவிக்குரிய குழந்தைத்தனம்; வரங்களைத் தாண்டி அன்பில் முதிர்ச்சியடைவதே உண்மையான ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி.

இரண்டாவதாக, கண்ணாடி உவமை: கொரிந்து நகரம் பழங்காலத்தில் வெண்கலக் கண்ணாடிகளுக்குப் பெயர் பெற்றது. அக்காலத்தில் வெண்கலக் கண்ணாடியில் பார்த்தால் முகம் மங்கலாகவும் நிழலாட்டமாகவும் தெரியும். இப்போது நாம் வேத இரகசியங்களை மங்கலாகப் பார்க்கிறோம்; ஆனால் கிறிஸ்து வரும்போது நாம் அவரை "முகமுகமாய்" (புரோசோபோன் புரோஸ் புரோசோபோன்) காண்போம்; தேவன் நம்மை முழுமையாக அறிந்தது போல நாம் அவரை அறிந்துகொள்வோம். அந்த முகமுக தரிசனத்தில் அன்பு மட்டுமே நம்மைப் பிணைக்கும் பாலமாக இருக்கும்.

5. விசுவாசம், நம்பிக்கை, அன்பு: முப்பெரும் ஆசீர்வாதங்கள் (வசனம் 13)

பவுல் இவ்வதிகாரத்தை ஒரு கம்பீரமான முத்தாய்ப்போடு நிறைவு செய்கிறார்:

"இப்போது விசுவாசம், நம்பிக்கை, அன்பு இம்மூன்றும் நிலைத்திருக்கிறது; இவைகளில் அன்பே பெரியது." (1 கொரிந்தியர் 13:13)

விசுவாசத்தையும் நம்பிக்கையையும் விட அன்பே ஏன் பெரியது? விசுவாசம் என்பது தேவனைப் பற்றிக்கொள்ளும் கரம்; நம்பிக்கை என்பது பரலோக வாக்குத்தத்தங்களை எதிர்நோக்கும் நங்கூரம். நாம் பரலோகத்திற்குச் செல்லும்போது விசுவாசம் கண்முன்னே நிஜ தரிசனமாகிவிடும்; நம்பிக்கை அடைந்த அனுபவமாகிவிடும். ஆனால் அன்போ பரலோகத்தின் நித்திய சுவாசமாக, தேவனுடைய நித்திய சுபாவமாக என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும் (1 யோவான் 4:8). தேவன் விசுவாசமாகவோ நம்பிக்கையாகவோ தன்னை வெளிப்படுத்தவில்லை, மாறாக தேவனே அன்பாக இருக்கிறார் என்று திருவசனம் பறைசாற்றுகிறது! காலங்கள் கடந்தாலும், பூமி அழிந்தாலும், பரலோகத்தின் பொன் வீதிகளில் தேவ அன்பே நமது பாடலாகவும், நமது ஜீவனாகவும் ஒலிக்கும். எனவே ஆவிக்குரிய வரங்களை நாடுங்கள், ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக கிறிஸ்துவின் சுயநலமற்ற, சிலுவையில் சிந்தப்பட்ட அகபே அன்பையே உங்கள் வாழ்க்கையின் மூச்சாகவும் அணிகலனாகவும் தரித்துக் கொள்ளுங்கள்!

📜 மூல மொழி ஆய்வு (எபிரேயம் / கிரேக்கம்)

வேதாகம மூல மொழி வேர்ச்சொற்கள் & இறையியல் அர்த்தங்கள்

ἀγάπη (Agape) G26

தெய்வீக அன்பு; எந்த ஒரு சுயநலமுமின்றி, தகுதியற்றவர்களுக்கும் தியாக உள்ளத்தோடு நன்மையை மட்டுமே செய்யும் தேவனுடைய மாறாத நிபந்தனையற்ற அன்பு.

μακροθυμέω (Makrothumeo) G3114

நீடிய சாந்தம் கொண்டிருத்தல்; அநீதிகளும் அவமானங்களும் நேரிடும்போது கோபப்படாமல், பழிவாங்காமல் பொறுமையோடு சகித்துக்கொள்ளும் தன்மை.

χρηστεύομαι (Chresteuomai) G5541

தயவுசெய்தல்; மற்றவர்களுக்குப் பயனுள்ள நன்மைகளைச் செய்ய தானாகவே முன்வந்து, உதவி செய்து உபசரிக்கும் கிருபையான குணம்.

τὸ τέλειον (To Teleion) G5046

நிறைவானது அல்லது பூரணமானது; இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையில் மீட்பின் வரலாறு முழுமைபெற்று, விசுவாசிகள் தேவனை முகமுகமாய் காணும் நித்திய நிலை.

🏛️ வரலாற்று & கலாச்சாரப் பின்னணி

பண்டைய கிழக்குலக & தொல்பொருள் பின்னணி

கொரிந்து நகரம் பண்டைய கிரேக்க-ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் செல்வச் செழிப்பும், வணிகமும், அதே நேரத்தில் விபச்சாரமும் மாம்ச இச்சைகளும் நிறைந்த ஒரு துறைமுக நகரமாகும். அங்கு நற்செய்தி பரவி சபை உருவானபோது, கொரிந்திய விசுவாசிகள் ஆவிக்குரிய வரங்களை ஆர்வத்தோடு பெற்றனர்; ஆனால் தங்களின் உலகப் பெருமை, அந்நிய பாஷைப் பெருமை மற்றும் மேட்டிமையினால் சபையைப் பிளவுபடுத்தினர். தங்களுக்குள்ள வரங்களை வைத்து மற்றவர்களைத் தாழ்த்திப் பேசினர். இச்சூழலில் அப்போஸ்தலன் பவுல் அன்பின் மேன்மையை விளக்கி, தியாக அன்பில்லாத எந்த ஒரு வரமும் பயனற்றது என்று அவர்களைக் கண்டித்து உணர்த்தவே இவ்வதிகாரத்தை எழுதினார்.

🌱 வாழ்வில் பிரயோகித்தல்

ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி & அன்றாட வாழ்க்கைப் பாடங்கள்

• ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியை வரங்களால் அல்ல, அன்பினால் அளவிடுங்கள்: பிறர் வியக்கும்படி பேசுவதோ, வேத அறிவோ ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சிக்கு அடையாளம் அல்ல; கடினமான மனிதர்களை எவ்வளவு நீடிய சாந்தத்தோடு நடத்துகிறீர்கள், எவ்வளவு சீக்கிரம் மன்னிக்கிறீர்கள் என்பதே உங்கள் ஆவிக்குரிய அளவுகோல்.
• அன்பின் 16 சுபாவங்களோடு உங்கள் வாழ்க்கையை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்: 4 முதல் 7 வரையிலான வசனங்களில் "அன்பு" என்ற வார்த்தைக்குப் பதிலாக உங்கள் பெயரை வைத்து வாசித்துப் பாருங்கள்: "[உங்கள் பெயர்] நீடிய சாந்தமும் தயவுமுள்ளது; [உங்கள் பெயர்] பொறாமைப்படாது, தற்புகழ்ச்சி செய்யாது, சினமடையாது, பொல்லாங்கு நினையாது." இதில் எங்கு குறைகிறதோ அதை கிறிஸ்துவின் பாதத்தில் அறிக்கையிடுங்கள்.
• கசப்புணர்வுக் கணக்குப் புத்தகத்தைக் கிழித்துப் போடுங்கள்: கடந்த கால காயங்களையும், பிறர் செய்த தவறுகளையும் மனதில் குறித்து வைத்துக்கொண்டு பழிவாங்கக் காத்திருக்காதீர்கள். சிலுவையில் கிறிஸ்து உங்கள் கடன்களை அழித்துப் போட்டது போல (கொலோசெயர் 2:14), மற்றவர்களையும் மனதார மன்னியுங்கள்.
• சுய பெருமையை விட்டு சபையின் பக்திவிருத்தியைத் நாடுங்கள்: ஊழியங்களிலும், சமுதாயத்திலும் உங்கள் குரல் கேட்க வேண்டும் என்பதற்காகக் கைத்தாளம் அடிக்காமல், பிறருக்கு ஆசீர்வாதமாக இருக்கும்படி தியாகத்தோடு செயல்படுங்கள்.
• என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருப்பவற்றில் முதலீடு செய்யுங்கள்: உலகப் புகழும் பட்டங்களும் ஒருநாள் மறைந்து போகும். மரணத்தையும் தாண்டி நித்தியத்தில் நிலைத்திருக்கும் தேவ அன்பிலும், மனிதர்களை நேசிப்பதிலும் உங்கள் நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவிடுங்கள்.

💛 ஊழிய ஆதரவு

வேதாகம ஆய்வை ஆதரியுங்கள்

இந்த ஆய்வு உங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருந்ததா? Bible Hunger தளத்தின் தமிழ் & ஆங்கில ஆய்வுகள் மற்றும் ஊடாடும் வேதக் கருவிகளை ஆதரியுங்கள்.

☕ எங்களுக்கு ஒரு காபி வாங்கித் தாருங்கள்

⛰️

உங்கள் வேத அறிவை சோதியுங்கள்

இயேசுவின் மலைப்பிரசங்கம் வினாடி வினா

அஷ்ட பாக்கியங்கள், பூமியின் உப்பு & உலக வெளிச்சம், கர்த்தர் கற்பித்த ஜெபம் மற்றும் கன்மலையின்மேல் கட்டிய வீடு.

வினாடி வினாவை தொடங்குங்கள் →

📖 தொடர்புடைய வேதாகமப் பகுதிகள் & தியானங்கள்

வேதாகமத்தின் மணிமகுட அதிகாரங்கள்

சங்கீதம் 91: உன்னதமானவரின் மறைவிடமும் தெய்வீகப் பாதுகாப்பின் கேடகமும்

சங்கீதம் 91:1-16

வேதாகமத்தின் மணிமகுட அதிகாரங்கள்

சங்கீதம் 23: மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கில் நல்ல மேய்ப்பரின் பராமரிப்பும் நிரம்பி வழியும் பாத்திரமும்

சங்கீதம் 23:1-6

வேதாகமத்தின் மணிமகுட அதிகாரங்கள்

ரோமர் 8: ஆவிக்குரிய ஜீவன், நித்திய நிச்சயம் மற்றும் கிறிஸ்துவுக்குள் ஜெயங்கொள்ளுகிற வாழ்க்கை

ரோமர் 8:1-39