அத்திமரம் பட்டுப்போனது

பஸ்கா பண்டிகையின் இறுதி வாரத்தில், பெத்தானியாவிலிருந்து எருசலேமுக்கு நடந்துசென்றபோது இயேசுவுக்குப் பசியுண்டாயிற்று. தூரத்திலே இலைகளையுடைய ஒரு அத்திமரத்தைக் கண்டு, அதில் ஏதாவது கனி கிடைக்குமா என்று சென்றார். மத்தேயு 21:18-22 மற்றும் மாற்கு 11:12-25 ஆகிய சுவிசேஷப் பகுதிகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள இந்நிகழ்வு, சுவிசேஷங்களிலேயே இயேசு செய்த ஒரே ஒரு அழிவு அற்புதம்—வெளிவேஷ மதத்திற்கு எதிரான தீர்க்கதரிசன எச்சரிக்கையாகும்.

1. ஏமாற்றிய பசுமையான இலைகள்

யூதேயாவின் மலைப்பகுதிகளில் வசந்த கால தொடக்கத்தில் அத்திமரங்கள் முழு கனிகளைத் தருவதில்லை என்றாலும், இலைகள் தோன்றும்போதே உண்ணக்கூடிய சிறிய முன்-கனிகள் (taqsh) மரத்தில் இருக்கும். பசுமையான இலைகளைக் கொண்ட ஒரு மரம் கனிகள் இருப்பதை வெளிக்காட்டும். ஆனால் இயேசு அருகில் சென்று பார்த்தபோது இலைகளையன்றி வேறொன்றையும் காணவில்லை. அந்த மரம் கனி இருப்பது போலக் காட்டி மக்களை ஏமாற்றும் போலி வேஷக்காரனாய் நின்றது.

2. எருசலேம் தேவாலயத்திற்கான தீர்க்கதரிசனம்

இயேசு அந்த மரத்தைப் பார்த்து: 'இதுமுதல் ஒருக்காலும் ஒருவனும் உன்னிடத்தில் கனி புசியாதிருக்கக்கடவன்' என்றார் (மாற்கு 11:14). இது கோபத்தினால் வந்த சாபமல்ல; அது ஒரு தீர்க்கதரிசன நியாயத்தீர்ப்பாகும். பழைய ஏற்பாட்டில் அத்திமரம் இஸ்ரவேல் தேசத்தின் அடையாளமாகும் (எரேமியா 8:13). பசுமையான இலைகளோடு காட்சியளித்த அந்த மரம், பலிகளையும் சடங்குகளையும் ஆடம்பரமாகச் செய்துவிட்டு, உள்ளே நீதியும் மெய் அன்புமின்றி கள்ளர் குகையாய் மாறிய எருசலேம் தேவாலயத்தை அடையாளப்படுத்தியது.

3. வேரோடே பட்டுப்போன மரம்

அத்திமரத்தைச் சபித்த உடனேயே இயேசு தேவாலயத்திற்குள் சென்று வியாபாரிகளைத் துரத்தி அதைச் சுத்திகரித்தார். மறுநாள் காலையில் சீடர்கள் அவ்வழியே சென்றபோது, பேதுரு ஆச்சரியப்பட்டு: 'ரபீ, இதோ, நீர் சபித்த அத்திமரம் உலர்ந்துபோயிற்று' என்றான். அந்த மரம் மேலோட்டமாக அல்ல, வேரோடே பட்டுப்போயிருந்தது! கி.பி. 70-ல் ரோமப் படைகள் அந்தப் போலி தேவாலயத்தை ஒரு கல்லின்மேல் ஒரு கல் இராதபடி அடியோடு தகர்த்துப் போட்டதற்கு இது முன்னறிவிப்பாய் அமைந்தது.

4. மலையைப் பெயர்க்கும் விசுவாசம்

பேதுருவின் ஆச்சரியத்தைக் கண்ட இயேசு விசுவாசத்தின் மாபெரும் இரகசியத்தைப் போதித்தார்: 'தேவனிடத்தில் விசுவாசமுள்ளவர்களாயிருங்கள். எவனாகிலும் இந்த மலையைப் பார்த்து: நீ பெயர்ந்து, சமுத்திரத்திலே தள்ளுண்டுபோ என்று சொல்லி, தன் இருதயத்தில் சந்தேகப்படாமல் விசுவாசித்தால், அவன் சொன்னபடியே ஆகும்' (மாற்கு 11:22-23). மனித கண்களுக்கு அசைக்க முடியாத மலையாகத் தோன்றும் பெரும் தடைகளையும் தேவ விசுவாசம் பெயர்த்து எறியும்.

5. மன்னித்தலே ஜெபத்தின் திறவுகோல்

இயேசு தமது போதனையை மிக முக்கியமான ஒரு நிபந்தனையோடு நிறைவு செய்தார்: 'நீங்கள் நின்று ஜெபம்பண்ணும்போது, ஒருவர்பேரில் உங்களுக்கு யாதொரு குறை உண்டாயிருந்தால், அதை மன்னியுங்கள்; அப்பொழுது பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதா உங்கள் தப்பிதங்களை உங்களுக்கு மன்னிப்பார்' (மாற்கு 11:25). உள்ளத்தில் கசப்பையும் பகையையும் வைத்துக்கொண்டு மலைகளைப் பெயர்க்கும் ஜெபத்தைச் செய்ய முடியாது. மன்னிக்கிற உள்ளமே தேவனுடைய அற்புத வல்லமையைப் பெற்றுக்கொள்கிறது.