சீரோபெனிக்கியா ஸ்திரீயின் மகள்

எருசலேம் வேதபாரகர்களின் எதிர்ப்பைத் தவிர்த்து தனித்திருக்கும்படி, இயேசு கலிலேயாவிலிருந்து 50 மைல் வடக்கே உள்ள தீரு, சீதோன் என்ற புறஜாதி கடற்கரை பட்டணங்களுக்குச் சென்றார். மத்தேயு 15:21-28 மற்றும் மாற்கு 7:24-30-ல் விவரிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு சீரோபேனிசியத் தாயின் இந்த வரலாற்றுச் சம்பவம், அவமானங்களையும் சோதனைகளையும் தாண்டி அற்புதத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும் விடாமுயற்சியுள்ள விசுவாசத்தைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

1. பரம்பரை எதிரி நாட்டிலிருந்து எழுந்த கதறல்

இயேசுவை அணுகிய அந்தப் பெண் மூன்று மடங்கு தடைகளைக் கொண்டிருந்தாள்: அவள் ஒரு புறஜாதியாள், கிரேக்க மொழி பேசியவள், மற்றும் இஸ்ரவேலின் பரம்பரை எதிரிகளான கானானியரின் வம்சத்தவள். அவளது சிறு மகள் அசுத்த ஆவியினால் கொடிய வேதனைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு தாயின் எல்லையற்ற பாசம் சகல இன, மதத் தடைகளையும் உடைத்தது; அவள் இயேசுவின் பாதத்தில் விழுந்து: 'ஆண்டவரே, தாவீதின் குமாரனே, எனக்கு இரங்கும்!' என்று கதறினாள்.

2. சோதித்த தேவ மவுனமும் சீடர்களின் வெறுப்பும்

மத்தேயு 15:23 ஒரு கொடூரமான நிஜத்தைப் பதிவு செய்கிறது: 'அவரோ அவளுக்கு மறுமொழியாக ஒரு வார்த்தையும் சொல்லவில்லை.' பரலோகமே மவுனமாய் இருப்பது போலத் தோன்றியது. சீடர்களோ சலிப்படைந்து: 'இவள் நம்மைப் பின்தொடர்ந்து கூப்பிடுகிறாளே, இவளை அனுப்பிவிடும்' என்று வேண்டினர். இயேசுவோ அவளிடம்: 'இஸ்ரவேல் வீட்டாராகிய காணாமற்போன ஆடுகளிடத்திற்கேயன்றி, மற்றெங்கிலும் நான் அனுப்பப்படவில்லை' என்றார். ஆனால் அவளோ சோர்வடையாமல் அவர் காலடியில் விழுந்து: 'ஆண்டவரே, எனக்கு உதவிசெய்யும்' என்று பணிந்தாள்.

3. அப்பமும் நாய்க்குட்டிகளும்: வைக்கப்பட்ட விசுவாசப் பரீட்சை

இயேசு அவளிடம் கடினமான ஒரு உவமையைக் கூறினார்: 'பிள்ளைகளின் அப்பத்தை எடுத்து, நாய்க்குட்டிகளுக்குப் போடுகிறது நல்லதல்ல.' இயேசு தெருவிலுள்ள அசுத்த நாய்களைக் குறிக்காமல், மேஜையின் கீழே இருக்கும் செல்ல 'நாய்க்குட்டி' (kynarion) என்ற சொல்லையே பயன்படுத்தினார். மேசியாவின் பரலோக அப்பம் முதலில் உடன்படிக்கையின் பிள்ளைகளாகிய இஸ்ரவேலருக்குத் தரப்பட வேண்டும், பின்னரே உலகெங்கும் உள்ள புறஜாதிகளுக்குப் பகிரப்பட வேண்டும் என்ற இரட்சிப்பின் ஒழுங்கை அவளுக்கு உணர்த்தினார்.

4. வார்த்தையையே விசுவாச வாதமாய் மாற்றிய ஞானம்

மனிதப் பெருமை இருந்திருந்தால் அவள் கோபப்பட்டு ஓடிப்போயிருப்பாள். ஆனால் அவளோ இடறலடையாத மெய் விசுவாசம் கொண்டிருந்தாள். அவள் ஆச்சரியமான ஞானத்தோடு பதிலளித்தாள்: 'மெய்தான் ஆண்டவரே, ஆகிலும் நாய்க்குட்டிகள் தங்கள் எஜமான்களின் மேஜையிலிருந்து விழும் துணிக்கைகளைத் தின்னுமே' (மத்தேயு 15:27). 'ஆண்டவரே, நான் பிள்ளைகளுக்குரிய முழு அப்பத்தைக் கேட்கவில்லை; உமது மேஜையிலிருந்து விழும் ஒரே ஒரு துணிக்கையே என் மகளின் பிசாசை விரட்டப் போதுமானது!' என்று விசுவாசித்தாள்.

5. ஸ்திரீயே, உன் விசுவாசம் பெரியது!

இயேசு மெய்சிலிர்த்தார். புதிய ஏற்பாடு முழுவதிலும் இருவரது விசுவாசத்தை மட்டுமே இயேசு 'பெரியது' என்று பாராட்டினார்—இருவருமே புறஜாதியினர்! இயேசு அவளைப் பார்த்து: 'ஸ்திரீயே, உன் விசுவாசம் பெரியது; நீ விரும்பினபடி உனக்கு ஆகக்கடவது' என்றார் (மத்தேயு 15:28). இயேசு அந்த வீட்டிற்குச் செல்லாமலேயே, தூரத்திலிருந்த மகளை விட்டு அசுத்த ஆவி உடனே ஓடிப்போயிற்று. அவள் வீட்டிற்குச் சென்றபோது, தன் மகள் கட்டிலில் அமைதியாய்ப் படுத்திருப்பதைக் கண்டாள். தாழ்மையோடு கதறும் எவருக்கும் தேவ கிருபை ஒருபோதும் கதவை அடைப்பதில்லை.