ஐயாயிரம் பேரைப் போஷிப்பித்தல்

கலிலேயாக் கடலின் வடகிழக்குப் பகுதியில் பெத்சாயிதாவுக்கு அருகே உள்ள புல்வெளிகளில் நிகழ்ந்த ஐயாயிரம்பேரைப் போஷித்த அற்புதம், நான்கு சுவிசேஷங்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒப்பற்ற வரலாற்று நிகழ்வாகும். மாலை வேளையில் வனாந்தரப் பகுதியில் உணவு ஏதுமின்றி தவித்த சுமார் 15,000 முதல் 20,000 மக்கள் கொண்ட திரளான கூட்டத்திற்கு, இயேசு வானத்தின் மன்னாவைப் போல ஜீவ அப்பமாக தம்மை வெளிப்படுத்தி அற்புதமாக உணவளித்தார்.

1. தனிப்பட்ட துக்கத்திலும் பொங்கிய பரலோக மனதுருக்கம்

யோவான் ஸ்நானகன் ஏரோதுவினால் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்ட துயரச் செய்தியை இயேசு அப்போதுதான் கேட்டிருந்தார். தனிமையில் பிதாவோடு ஜெபிப்பதற்காக அவர் படகிலேறி வனாந்தர இடத்திற்குச் சென்றார். ஆயினும் மக்கள் நடந்தே அவரைத் தேடி வந்தபோது, இயேசு கோபப்படவோ சலிப்படையவோ இல்லை. மாற்கு 6:34 கூறுகிறது: 'இயேசு திரளான ஜனங்களைக் கண்டு, அவர்கள் மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப்போலிருந்தபடியால், அவர்கள்மேல் மனதுருகி, அநேக காரியங்களை அவர்களுக்குப் போதிக்கத்தொடங்கினார்.' தேவ அன்பு தனது சொந்த சௌகரியங்களை விட பிறரின் தேவைகளுக்கே முதலிடம் தருகிறது.

2. மனிதக் கணக்கீடுகளின் பலவீனம்

பொழுது சாய்ந்தபோது, சீடர்கள் வந்து ஜனங்களை அனுப்பிவிடும் படி கேட்டுக்கொண்டனர். இயேசுவோ, 'நீங்களே அவர்களுக்குப் போஜனங்கொடுங்கள்' என்று கூறி அவர்களை அதிரவைத்தார். பிலிப்பு உடனே கணக்குப் போட்டான்: இருநூறு பணத்து அப்பமும் இவர்களுக்குப் போதாது என்றான். அந்திரேயா ஒரு சிறுவனிடமிருந்த ஐந்து வாற்கோதுமை அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் கண்டெடுத்தான்; ஆயினும், 'இத்தனை ஜனங்களுக்கு இவைகள் எம்மாத்திரம்?' என்று சலித்துக்கொண்டான். மனித புத்தி எப்போதும் சூழ்நிலையின் குறைவையே பார்க்கிறது; விசுவாசமோ சர்வவல்ல தேவனை நோக்குகிறது.

3. பிட்கப்படுகையில் பெருகிய பரலோக அப்பம்

இயேசு ஜனங்களை ஐம்பது ஐம்பதாகவும், நூறு நூறாகவும் பச்சைப் புல்லின்மேல் பந்தியிருக்கச் செய்தார். அந்தச் சிறுவனின் ஐந்து அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் கைகளில் எடுத்து, வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, ஆசீர்வதித்து, அப்பங்களைப் பிட்டு சீடர்களிடத்தில் கொடுத்தார். அப்பங்கள் கூடைகளில் பெருகவில்லை; இயேசுவின் பரிசுத்த கரங்களில் பிட்கப்பட்டு பகிர்ந்தளிக்கப்படும்போது இடைவிடாமல் பெருகிக்கொண்டே இருந்தன. அனைவரும் வயிறார உண்டு திருப்தியடையும் வரை அந்த பரலோக வழங்கல் நிற்கவே இல்லை.

4. பன்னிரண்டு கூடைகள்: உடன்படிக்கை ஆசீர்வாதத்தின் சாட்சி

சாப்பிட்டு முடிந்ததும் இயேசு, 'ஒன்றும் சேதமாய்ப் போகாதபடிக்கு மீதியான துணிக்கைகளைச் சேர்த்துவையுங்கள்' என்றார். சீடர்கள் பன்னிரண்டு கூடைகள் நிறைய அப்பத் துண்டுகளைச் சேர்த்தனர். ஒவ்வொரு சீடரின் கையிலும் தலா ஒரு கூடை மீதியிருந்தது! தேவனுடைய ஊழியத்திற்குத் தங்களை அர்ப்பணிக்கும் எவரையும் தேவன் ஒருபோதும் பட்டினியாக விடமாட்டார் என்பதற்கு இது வாழ்நாள் சாட்சியாக அமைந்தது.

5. நித்திய ஜீவ அப்பமாகிய இயேசு கிறிஸ்து

இந்த அற்புதம் வெறும் பசியைத் தீர்க்கும் சமூகப் பணி மட்டுமல்ல; அது இரட்சிப்பின் நிழலாட்டமாகும். சரீர வாழ்விற்கு உலக அப்பம் தேவைப்படுவது போல, நித்திய ஆத்தும வாழ்விற்கு கிறிஸ்துவின் தியாக சரீரத்தை விசுவாசத்தோடு உட்கொள்ள வேண்டும். மறுநாள் கப்பர்நகூமில் இயேசு பிரகடனம் செய்தார்: 'நானே ஜீவ அப்பம்; என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருக்காலும் பசியடையான், என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் ஒருக்காலும் தாகமடையான்' (யோவான் 6:35).